اجرای هجده ساعته 'هنری پنجم'؛ سایه سیاست بر جشنواره آوینیون

حق نشر عکس nct
Image caption مهاباراتای ژاپنی

یک شهر تاریخی زیبا در خدمت هنر نمایش. آوینیون بار دیگردر ماه ژوئیه میزبان صدها اثر نمایشی است تا به یک جشن هنری به یادماندنی بدل شود: بزرگ ترین جشنواره جهانی هنرهای نمایشی که تنها جشنواره ادینبورگ رقیب اش است.

شصت و هشتمین دوره جشنواره که از چهارم ژوئیه آغاز شده و تا بیست و هفتم این ماه ادامه خواهد داشت، طبق معمول هر ساله در دو بخش برپا می شود: بخش بین المللی و اصلی جشنواره - که آثار مختلفی را از سراسر جهان به این شهر دعوت می کند- و بخش Off که در کنار بخش اصلی به وجود آمده و گروه های مختلف از سراسر جهان به این شهر می آیند و از تالارهای بیشمار این شهر تا کافه ها و مدارس را برای اجرا از صبح تا شام اجاره می کنند.

امسال ۱۳۰۷ اثر شامل تئاتر، کنسرت، رقص و نمایش عروسکی در بخش Off اجرا می شود که در نهایت ده ها هزار بار اجرا خواهند شد و جالب این که غالب این اجراها مملو از تماشاگرانی است که به ویژه از سراسر فرانسه برای شرکت در این جشنواره به آوینیون می آیند.

سایه سیاست

فرانسه از سیاست زده ترین کشورهای اروپاست و اعتصاب لغت آشنایی است که هر کسی که گذرش به این کشور بیفتد، حتماً با آن برخورد می کند؛ نمونه اش اعتصاب در فرودگاه نیس در روز اول جشنواره کن برای مختل کردن آن بود تا اعتصاب های ممتد و متعدد در قطار شهری.

این بار هنرمندان و دست اندرکاران فنی نمایش ها دست به اعتصاب زده اند و جشنواره آوینیون امسال فضایی سیاست زده به خود گرفته است.

هنرمندان و دست اندرکاران فنی نمایش ها خواستار تصحیح قانون بیکاری‌شان هستند و دولت فرانسه حاضر به پذیرش شرایط آنها نیست، در نتیجه برخی از آنها تصمیم گرفته اند که در حین برپایی جشنواره آوینیون اعتصاب یا تظاهرات کنند.

در شروع برخی از اجراها دسته های مختلفی از آنها را می بینی که بدون بلیت به داخل تالار هجوم می آورند و روی صحنه علیه سیاست های دولت سخنرانی می کنند و گاه این اعتراض ها، اجرا را تا بیش از یک ربع به تاخیر می اندازد و تماشاگرانی که برخی شان از کشورهای دیگری آمده اند، مات و مبهوت مجبورند به آنها و اعلان هایی که به دست دارند نگاه کنند.

اجرایی از مدیر جشنواره

حق نشر عکس ncrt

شاید برای خیلی ها عجیب به نظر برسد، اما مدیر این جشنواره، خود کارگردان یکی از پرخرج ترین اجراهای این جشنواره است!

اولیویه پای که قدرت بلامنازعی در این جشنواره دارد - و گاه انتخاب های او بسیار بحث انگیز هم شده- این بار خودش دست به کار شده و نمایشی با عنوان اورلاندو را در یکی از بزرگ ترین تالارهای جشنواره اجرا می کند.

این نمایش کمدی سه ساعته حال و هوایی فرانسوی دارد و سعی دارد موضوعات مختلفی چون سیاست و سکس را در قالب شخصیتی عاشق هنر روایت کند.

به طرز نامرسومی روی جلد بروشور اصلی و پوستر جشنواره هم نام اولیویه پای قید شده است که با توجه به بودجه دولتی این جشنواره، عجیب به نظر می رسد.

از قصر پاپ تا دل کوه

حق نشر عکس nct
Image caption تعدادی از اجراها در فضای باز صورت می گیرد

امسال ۶۶ اثر نمایشی برای اجرا در بخش اصلی دعوت شده اند؛ آثاری از فرانسه، ایتالیا، بلژیک، آمریکا، هلند، آفریقای چنوبی، برزیل، ژاپن، آلمان، اسرائیل، یونان، مصر، شیلی، کانادا و ترکیه.

بلیت بسیاری از اجراها از مدت ها قبل پیش فروش شده و به اتمام رسیده است. برخی از اجراهای جشنواره ساعت یک بعد از نیمه شب آغاز می شوند و شب های زنده ای را برای شهر رقم می زنند.

اجرا در تالارهای رو باز، از جمله در قصرهای تاریخی نظیر قصر شگفت انگیز پاپ (پله دو پاپ) و همین طور اجرا در بیرون شهر در دل کوه، از ویژگی های جذاب جشنواره آوینیون است.

هجده ساعت اجرا

یکی از اجراهای پرسر و صدای امسال، اجرای تازه ای است از "هنری پنجم" به کارگردانی تامس جولی؛ اجرایی که هجده ساعت طول خواهد کشید!

این اثر که سه بار اجرا خواهد شد از ساعت ده صبح آغاز می شود و تا ساعت چهار صبح بعدی ادامه خواهد داشت تا نمایش جاه طلبانه شکسپیر را درباره پنجاه سال زندگی هنری پنجم با تماشاگران صبورش قسمت کند.

مهاباراتای ژاپنی

اجرای مهاباراتا توسط پیتر بروک با استفاده از تکنیک های نمایش های شرقی، نقطه عطفی در تاریخ تئاتر به حساب می آید، حالا این بار نسخه تازه ای از مهاباراتا با اجرای یک گروه ژاپنی در آوینیون به روی صحنه خواهد رفت.

در این نمایش، مهاباراتای معروف از اسطوره های هندو که بزرگ ترین شعر در تاریخ بشر خوانده می شود، به ژاپن قرن دهم آورده شده و بیست و پنج بازیگر و رقصنده ژاپنی شکل تازه ای از بخش "عشق بی پاسخ پادشاه نالا" را اجرا خواهند کرد.

هویت ایرانی و نمایش "یک"

در بخش اصلی جشنواره نمایشی از ایران دعوت نشده است، اما در بخش Off چند هنرمند ایرانی ساکن خارج از کشور، آثاری را ارائه کرده اند.

از جمله این آثار، نمایشی است از مانی سلیمانی به نام "یک" (Un) که در آن به مفهوم ایرانی بودن و در تبعید زندگی کردن پرداخته می شود و مسأله هویت و خاطره و نقش آن در زندگی مورد سوال قرار می گیرد. سلیمانی که متولد ایران است، در مونترال سکونت دارد و مساله مکان زندگی، یکی از مایه های اصلی این نمایش است که به مدت بیست روز اجرا خواهد شد.

مطالب مرتبط