'نیمیچ' در آپارات

پخش این فایل در دستگاه شما پشتیبانی نمی شود.

این هفته در آپارات فیلم 'نیمیچ' ساخته شهاب فرخ‌یار به نمایش درمی‌آید.

درباره فیلم

حق نشر عکس aparatnimich
Image caption نمایی از فیلم 'نیمیچ'

فیلم روایت برگزاری مراسم عید فطر در آخر ماه رمضان و آیین های مرتبط با این مراسم در ناحیه رشت در تاجیکستان است و تلاش می کند تصویری تازه از یک جامعه روستایی کاملا سنتی ارایه دهد.

ویژگی فیلم

فیلم تصویری پر از رنگ و تازه است از تبدیل آیین های مذهبی به مراسمی اجتماعی و درگفتار متن تلاش می کند لحنی شاعرانه داشته باشد. این فیلم در سال ۲۰۰۷ ساخته شده است.

درباره کارگردان

حق نشر عکس aparatshahab
Image caption شهاب فرخ‌یار، کارگردان

شهاب‌الدین فرخ‌یار سازنده این فیلم علاوه بر فیلم‌سازی پیشینه‌ای در روزنامه‌نگاری دارد و خود سالها مقیم تاجیکستان بوده است . در کارنامه او فیلم 'تست دموکراسی' به چشم می خورد که تجربه ای مشترک با محسن مخملباف است.

خلاصه فیلم هفته گذشته خلوت ساخته عباس تحویل‌دار

فیلم تلاش چند درویش جوان برای چله‌نشینی و 'تزکیه درون' را به تصویر می‌کشد. فیلم بیشتر حول زندگی درویش ابراهیم و خواهرش درویش مریم می‌گردد و چهار سال از زندگی آنها را از زمان به چله نشستن و سپس ازدواج و کار و بچه دار شدن، در منطقه کردستان ایران روایت می کند.

نظرات بینندگان درباره فیلم

بهی

از شما بعید است که این فیلم را پخش کنید. درست است که می‌خواهید یک عقیده‌ای را نشان بدهید، ولی این‌گونه اعتقادات غلط است و باید ترک کرد. باید آن را به چالش کشید تا همه بدانند که یک چیز پوچ و بی پایه و اساس است. من خودم در بین کردها بزرگ شدم، البته کرد نیستم. حاکمان تصمیم گرفتند این مردم را بی سواد و به‌دور از هر گونه پیشرفتی بار بیاورند. این‌ها را که می‌گویم اغراق نمی‌کنم بلکه بر اساس تحقیقاتم است. آن‌ها بسیار پایبند به سنت پدران‌شان هستند و چون مثلا شنیدند کسی این کار را کرده، همچنین حرکاتی را انجام داده و فلان جا رفته، درویش شده و فلان توانائی را پیدا کرده، دنبال همچنین کارهایی می روند و حتی در بسیاری از موارد فقط برای اینکه اسم درویش بر رویشان گذاشته شود و دیگران بیایند پیش آنها و کمک بطلبند این کارها را انجام می دهند.حتی در صحبت هاشان به مرگ فکر می‌کنند، احساس گناه می‌کنند اگر بگویند ازدواج می‌کنیم.

سینا

فیلم عالی بود. کارگردان خیلی خوب به افراد نزدیک شده بود و به دلیل اعتمادی که بینابین ایجاد شده بود، تصاویری را شاهد بودیم که از صداقت عجیبی برخوردار بود. از این حیث فیلم بی نظیر بود. در مورد دراویش نظر دادن کم لطفی است، مخصوصا اگر فرد نظر دهنده زندگی را آن طور که آنها حداقل در طول دوره چله نشینی تجربه کرده‌اند، تجربه نکرده باشد. خیلی راحت است بیرون گود نشستن و نظر دادن ولی این خالی از حقیقت خواهد بود. در این فیلم حالت خلسه عرفانی به واقع نشان داده شده بود. صحنه هایی واقعی و تکان دهنده که مسلما برای افرادی که اطلاعی از آن ندارند خیلی عجیب و حتی دیوانه وار به نظر خواهد آمد. اما قرار نیست که همه همه چیز را بدانند و اصلا به همین دلیل است که این فیلم موفق است چون توانسته است صحنه‌هایی نادر را به تصویر بکشد که به دلیل وجود صداقت تبدیل به سندی از آیین چله داری شود.

حامد

فیلم که واقعا عالی بود. برای من گوشه‌های تاریک رفتار مردمم را روشن می‌کرد؛ آن درویش و خواهرش، نوع رفتار و در آغوش گرفتن خواهرش قبل و بعد از ازدواج، حالات مالیخولیایی که به حضور خدا مربوط می‌شدند، رفتار جامعه اطرافش که همگی این قبیل مسائل را تحسین می‌کردند، گریه کردن های بی دلیل ، افسردگی‌ها کاملا مشهود بود. واقعا این افراد در چه جهنمی زندگی می‌کنند؟

روانا

این هم نوعی شکنجه‌ برای خود است، نه‌ برای رسیدن به‌ خدا . از گفته‌هاشان معلوم بود خدا را نمی‌شناسند. نمی‌دانستند خدا کیست. کسی که‌ افسرده‌ است و از مرگ حرف می‌زند نه‌ تنها مسلمان نیست بلکه کافر هم میشود. واقعا درد اور بود ولی ساخت این فیلم به‌ ده‌سال پیش کوردستان برمیگردد. حالا تحولی در فرهنگ ما بوجود امده‌ دیگر این خرافات نیست مگر در بین اقشار مسن سالخورده‌ که‌ این نشانه‌ ضعف و افسردگی این مردم است و حالا جوانان ما بیدارند.

طاهری

هرکس یک اعتقادی دارد که برایش محترم است. لطفا از این نوع فیلمها بیشتر پخش کنید تا با سنت‌های جاهای دیگر دنیا آشنا شویم.

اردلان

دراویش با گفتن ذکر حس جدیدی را تجربه می‌کنند.حداقل چیزی که عاید آنها می‌شود این است که یک رفتار ارزشمند در زندگی‌شان ایجاد می‌شود. آن هم رعایت چهارچوب انسانی است،از گناهانشان توبه می‌کنند، هدفشان در زندگی رضایت خداوند می‌شود. چه از این با ارزش تر هست؟همیشه با یاد خدا هستند همیشه مواظب رفتارشان هستند که خطا نکنند.

شاهو

خیلی قشنگ بود ولی می‌توانست خیلی بهتر باشد‌ و امیدوارم دیگران هم از درویش های كردستان و طریقت‌ها و چله‌‌نشینی بیشتر مستند و فیلم بسازند. چله‌ نشینی یك سنت بسیار قدیمی برای پاك كردن روح است. همه‌ می‌دانیم حضرت موسی چهل روز در كوه طور ماند و به عبادت خدا مشغول شد.

مهرنیا

فیلم موضوعش جالب بود چون من خودم از چون و چرا و چگونگی انجام این مراسم آشنا هستم ولی کارگردانیش یا بهتر بگویم طرز فیلم برداری آن اصلا خوب نبود!

حسین

فیلم از آنجایی‌ که یکی از آئین‌ها را نشان می‌دهد، خیلی خوش ساخت است و آدم را تا حدود زیادی با آن رسم آشنا می‌کند ولی از جهت این‌که آیا این نوع نگرش که در این مراسم دنبال می‌شود، درست است یا نه؟ یک بحث دیگری در بین است. در کل به نظر من هر دین و مرام و فرقه‌ای خوب است که به‌ درد زندگی این دنیا بخورد. مراسمی هم که برای مدتی ما را به معنویت نزدیک کند هم لازم است. باید مراقب باشیم که به دام خرافه نیفتیم و آن تبدیل به اصل نشود. بهترین چیزی که ما در این دنیا داریم حیات است، پس هرچه این زیست را قشنگ‌تر کند ، به‌درد ما خواهد خورد.

محسن

چه شیعه چه سنی،غرق در خرافه پرستی هستیم.

سایه

هرکسی که چهل روز فقط روزی یک ساعت بخوابد و تغذیه درست هم نداشته باشد و با دنیای بیرون هم ارتباط نداشته باشد قاطی می‌کند. به این‌ها که نمی گویند : خلسه عرفانی!

محمد

تقریبا جالب بود ولی آنجایی که خواهر ابراهیم می‌گوید: "من اصلا به آینده فکر نمی‌کنم، به غیر از خدا." به نظرم اشتباه محض است چون خدا به انسان عقل و فهم داده برای نگرش برای تصمیم‌گیری برای ساختن آینده به همه چیز نمی‌توان پشت کرد. خدا می‌گوید تو اگر دست هم‌نوع خودت را بگیری، از مشکل رهایش کنی، یا یکی را خوشحال کنی، آنوقت است که انسان مفیدی هستی و به خدا خدمت کرده‌ای.

نگارین

حماقت تا کجا؟ جالب است که هرچه می‌پرسید، او جواب می‌داد:" برای نزدیکی به خدا"

فاطمه

خیلی چرند بود. هیچ حرفی برای گفتن نداشتند. فقط می‌گفتند به خدا نزدیک شدیم. چرت وپرت و مهمل است. واقعا فریاد از دست عوام بی سواد.

مهنا

فیلم عالی بود. آخر کسانی که از درویشی چیزی نمی‌داند، چرا بی‌رحمانه درباره این فیلم نظر می‌دهند. کسی که تا به حال چله نشینی نکرده و عالم خلسه را حس نکرده، چرا آن را تعبیر می‌کند به افسردگی و فقر !

محمد

زبس کردم خیال تو ، تو گشتم پای تا سر من.... تو آمد خُرده خُرده رفت من آهسته آهسته. فیلم بسیار جذاب و پر معنایی بود. از پخش آن سپاس گزارم.

حمید

مستندی خوبی از یک آداب و رسوم و اعتقادات مردم ایران بود ولی یک جای کار ایراد داشت و آن این‌که آقای گزارش‌گر یا فیلم بردار هر که بود با تن صدایی حرف می‌زد که انگار دارد این‌ها را مسخره می‌کند و می‌خواهد با سوالاتش این افراد را به چالش بکشد وهیچ گرمی و صمیمیتی در صدایش نبود که این ایراد بزرگی در این کار بود.

مهناز

عالی بود.ساختار عالی سوژه عالی وکار متفاوت.

چیا

فیلم جالبی بود. آشنایی با سنن استان زیبای کردستان.

سیما

جالب بود. از یک طرف از درویش مریم پرسیدند: به چی فکر می کنی ؟ گفت:" فقط به مرگ." بعد نشان داد که ایشان بعد چندی صاحب یک بچه هم شده است. آخر درویش که از مال دنیا هیچ چیز نمی خواهد، که ازدواج نمی کند.

بابک

فیلم را دیدم. صمیمیت بین آنها واقعاً ستودنی بود و خیلی بی‌ریا جلوی دوربین صحبت می‌کردند. فیلم خوبی بود.

کاوا

مستند جالبی بود ولی راوی انگار در تمام مراحل فیلم با سوالاتش قصد داشت به نحوی اعتقادات چله نشینان را به چالش بکشد و نگاه وسوالاتش تا حد زیادی تمسخر آنان بود . صرف‌نظر از اعتقادات دراویش که افراط زیادی دارند به نظر من، انسان لازم نیست که خلوت کند تا خدا را بشناسد و نقد دیگر فیلم این است که دراویشی که در مستند حضور داشتند چند هفته بود که درویش شده بودند و نمی‌توان نظر کاملی در مورد اعتقاد دراویش با مرور زندگی آنها به دست اورد.

امير

مستند بدی نبود. شناختی در باره چله نشینی داد ولی کافی نبود. ای کاش کسانی انتخاب می‌شدند که راجع به حالات روحی و درونی بهتر میتوانستند توضیح بدهند. البته این حالات قابل توصیف نیست. من با تعصب و خرافاتش مشکل دارم ولی حالات درونى و روحی عرفانی بی نظیره. چرا که خودت را رها می‌بینی. البته بنده چله ننشستم ولی امیدوارم این حالات عرفانی نصیب همه شود.

سوسن

فیلم هیچ پیامی نداشت. هدف از ساختن این فیلم فقط معرفی یک سنت بود.

نازیلا

در این فیلم یکی از راه های رسیدن به خدا نمایش داده شد در یک دایره‌ایِ بسته. آدم های آن خطه مگر چند راه جلوی پای خود دارند برای رسیدن به خدواند؟ و اصلا چه تعریفی دارند از رسیدن به خدا؟ چون آن طور که من دیدم حتی تعریفی ابتدایی از رسیدن به خدا را نمی‌توانستند بیان کنند.

مسعود

هر کس یک اعتقادی دارد. این جور مستندها و فیلمها را برای این پخش می‌کنند که مردم با این جور مراسم آشنا شوند و ببینند در کشورشان چه نوع مراسمهایی اجرا می‌شود.

کامران

بر کسی که دین و اعتقاداتش در قلب خودش است و به درون خودش رجوع می‌کند، در هنگام خوشحالی شادی می‌کند و بر مردم ادعای ولایت نمی‌کند و برای مردم تعیین تکلیف نمی‌کند درود می‌فرستم.

غلامرضا

قصه سرگشتگی وحیرانی انسان درعالم به درازای پیدایش او بر کره خاکی است، موجودی که قدرتمندترین موجودات است ونقطه برتری او اندیشه است، پس با نقطه قوت خویش به دنبال سرمنشأ قدرت است،چنین است که خداوندان بسیارساخته و درپس آن راههای بی‌شمار برای رسیدن به آنها،تبریک وتشکر از کارگردان این فیلم.

زهرا

خیلی جالب بود. اوج جهالت و خرافات را نشان می‌داد.

لی لی

جالب بود، فقط دوست داشتم شعيب را يك كتك مفصل بزنم.

فرح

این داستان زندگی انسانهایی را به تصویر می کشد که دل از دنیا بریده اند و باید گفت که بسبار افراطی عمل می کنند چرا که انسان خدا دوست و وارسته هیچگاه اینگونه نخواهد بود.

سوری

فیلم خوبی بود ولی هیچ کدام تعریفی درست و حسابی از هدفشان نداشتند. درویش مریم که هر چه برادرش و مادرش می‌گفتند تکرار می‌کرد. افسردگی از سر و رویشان می‌بارید. در ضمن این فیلم مال چند سال پیش است. من نمیگویم که اعتقادشان غلط است یا درست، ولی الان سطح اگاهی و وبیداری مردم کردستان بیشتر شده و به نظر من این که نشان داده شد، چیزی بیشتر از خرافات نیست.

ارکان

این فیلم را که دیدم یاد فیلم "الفبای افغان" مخملباف افتادم. فقط باید گفت در این مستند هیچ گونه "نویسندگی" ای وجود نداشت! فقط پرسش هایی از سوی گوینده یا همان تصویربردار که خود عباس تحویلدار بود مطرح می‌شد و بازیگران با نطق ضعیف و صدای نه چندان واضح توی همهمه هایشان ساده جوابی تکراری می دادند.

مهران

بدور از تعصبات قومی و با این که خودم یک کرد هستم .متاسفانه ترویج فرهنگ خرافه پرستی بیشتر در مناطق دور افتاده شکل می‌گیرد .در چهره درویش مریم در دوران مجردی یک‌جور تنهایی و غم وجود داشت که پس از تاهل دیگر در صورتش آن غم نمایان نبود .پس گاهی وقتها این افکار ماورایی در تنهایی شکل می‌گیرد و نام این را باید توهم گذاشت نه خلوص.

بهاره

حالت درویشها در فیلم آدم را می‌ترساند. هرکس سالک و خداجو باشد که حتما نباید همیشه در خودش باشد و با آدمهای دیگر کار نداشته باشد.

حسین

واقعا فیلم جالب و دیدنی بود ولی چه خوب است که آدم بعد ازریاضت تمام مادیات را رها کند.

حامده

بسیار مستند زیبایی بود و یک فرهنگ را هرچند نه به طور کامل، نشان داد. دوست داشتم در مورد آن دراویش دیگر،شعیب و مخصوصا آن درویش که از همه آرام تر و ساکت‌تر بود هم فیلم ساخته شود. شخصیت های بسیار یگانه و جذابی بودند.

احمد

ضمن تشکر از انتخاب بجای شما برای پخش این فیلم در شب شهادت امیر مومنین. دیدن این فیلم زیبا من را دگرگون کرد و از سازنده آن جناب آقای تحویلدار هم تشکر و قدر دانی می‌کنم که برای تهیه این فیلم با سختی بسیار روبرو شدند . و در آخر از درویش مریم و درویش ابراهیم هم متشکرم که با موافقت آنها من و دیگر عزیزان توانستیم با دیدن مراسم شما اگاهی‌مان دو چندان شود.

آدرس پست الکترونیک برنامه آپارات: کلیک aparat@bbc.co.uk

آدرس فیس بوک برنامه آپارات:کلیک https://www.facebook.com/aparatonbbc

*ممکن است هنگام پخش خبر فوری، محتویات این صفحه و این برنامه بدون اعلام قبلی تغییر کند.

مطالب مرتبط