پایان کار جشنواره آوینیون؛ نگاهی به آثار مطرح امسال

شصت و هشتمین دوره جشنواره که از چهارم ژوئیه آغاز شده و تا بیست و هفتم این ماه ادامه دارد، در دو بخش برپا می شود: بخش بین المللی و اصلی جشنواره - که آثار مختلفی را از سراسر جهان به این شهر دعوت می کند- و بخش Off که در کنار بخش اصلی به وجود آمده و گروه های مختلف از سراسر جهان به این شهر می آیند و از تالارهای بیشمار این شهر تا کافه ها و مدارس را برای اجرا از صبح تا شام اجاره می کنند. امسال ۱۳۰۷ اثر شامل تئاتر، کنسرت، رقص و نمایش عروسکی در بخش Off اجرا شد. این مجموعه عکس مروری است بر آثار شاخص این جشنواره.

درباره جشنواره امسال بیشتر بخوانید

حق نشر عکس no credit

هنری پنجم (توماس ژولی- فرانسه)؛ هجده ساعت نمایش از ده صبح تا چهار صبح روز بعدی. تکیه بر نوع نمایش کلاسیک اما با استفاده به روز از تکنولوژی جهت خلق صحنه های عظیم. موفق در همراه کردن تماشاگر.

حق نشر عکس no credit

مهاباراتا (ساتوشی میاگی- ژاپن)؛ جشن چشم نوازی از حرکت و موسیقی. ترکیب غریب نمایش های سنتی ژاپن با تکنیک ها و امکانات مدرن. اجرایی در دل کوه در یک فضای دایره شکل در اطراف تماشاگران که همه چیز را مهیا می کند برای ارائه بهترین اثر جشنواره امسال.

حق نشر عکس no credit

اورلاندو (اولیویه پی- فرانسه)؛ اثری از مدیر جشنواره ( شاید به سبک ژان ویلار مدیر قبلی که او هم اثری از خودش را در برنامه می گنجاند.) شدیداً متکی بر دیالوگ و تئاتر سنتی. پرداختن به مسائل روز و سیاست و مشکلات اجتماعی در یک بستر تاریخی به سبک روز و متداول فرانسوی پسند.

حق نشر عکس no credit

در همان زمانی که... (روبین اورلین- آفریقای جنوبی)؛ رقص با نشانه های سطحی بومی. تلاش برای دخیل کردن تماشاگر با به میان آنها آمدن. فقدان یک ساختار و ریتم جذاب.

حق نشر عکس no credit

من هستم (لمی پونیفاسیو-نیوزلند)؛ یک اثر عظیم که شاید تنها در قصر تاریخی پاپ راز آمیز و جذاب می شود. استفاده از ابعاد حیرت انگیز صحنه به بهترین نحو. پر از رقصنده هایی با قیافه های بسیار عجیب. تلاش برای مبهوت کردن تماشاگر.

حق نشر عکس no credit

یک راهب پیر (خوزه دو پاو و کریس دفور- بلژیک)؛ خوانندگی و رقص با حال و هوای روشنفکرانه. تناقض شعر با اجرا. مناسب برای یک کافه دنج تا یک تالار بزرگ.

حق نشر عکس no credit

کمد (پی یر مونیر و رافائل کوتن- فرانسه)؛ نابود کردن تمام عیار یک کمد بسیار سنگین با تبر جلوی روی تماشاگر! به هجو کشیدن زندگی. نوعی نیهیلیسم توام با حرکات ریتمیک. بسیار شبیه به هنر مفهومی.

حق نشر عکس no credit

موضوع (جولی نیوش- فرانسه، ترکیه، مراکش،نروژ،سوئد)؛ تلاش نیوش فرانسوی برای ترکیب چهار رقصنده با چهار فرهنگ. رقص زیر باران. آب و زمین با هم پیوند می خورند تا حرکات موزون و حساب شده رقصنده ها را در ستایش زندگی با تماشاگر قسمت کنند.

حق نشر عکس no credit

هعیشک (حسن ال گرتلی و ال وارشا- مصر)؛ در راستای علاقه آوینیون ( و فرانسوی ها) به سیاست. داستان ها و حواشی انقلاب مصر به روایت بیست رقصنده و نوازنده مصری؛ از وقایع میدان تحریر تا امید به آینده.

حق نشر عکس no credit

گردهمایی (خوزه دو پاو و یان کویکن- هلند، بلژیک)؛ ترکیب دو نمایشنامه درباره مرگ. تلاش نه چندان موفق برای استفاده از فضای باز محل اجرا برای شریک کردن تماشاگر در وهم و فضای غریب نمایشنامه ها.