'عروسی' در آپارات

پخش این فایل در دستگاه شما پشتیبانی نمی شود.

این هفته در آپارات فیلم 'عروسی' ساخته مرجان تهرانی به نمایش درمی‌آید.

درباره فیلم

حق نشر عکس aparataroosi
Image caption نمایی از فیلم 'عروسی'

سیاست سال‌هاست که باعث شده ایران و امریکا از هم دور باشند ولی عشق که سیاست نمی‌شناسد. در طول تمام این سالهایی که روابط ایران و آمریکا شکرآب بوده، خیلی از ایرانی‌ها و آمریکایی‌ها با هم آشنا شدند و بعضی از این آشنایی‌ها به عشق و ازدواج رسیده است. فیلم 'عروسی' ماجرای آلکس پسری است که در زمان بالا گرفتن بحث های مربوط به تروریسم و محور شرارت درباره ایران تصمیم می‌گیرد به ایران، سرزمین پدری‌اش سفر کند و برای همسر آمریکایی‌اش ، هدر، یک عروسی سنتی ایرانی بگیرد.

ویژگی فیلم

فیلم تصویری خانوادگی از یک نگاه اجتماعی و بالاتر است. یک ماجرای عاشقانه است در خانواده ای که دوباره دورهم جمع می شوند تا آن که از ایران از نگاه یک آمریکایی یا یک ایرانی. فیلم خیلی خوب از یک ماجرای شخصی ( ازدواج الکس و نامزدش هدر به سبک ایرانی) نقبی می زند به تاریخ روابط ایران و امریکا و سعی دارد ضمن گشت و گذار در ایران تصویری تا حد امکان بی طرفانه از آن و دیدگاه مردمش نسبت به امریکا ارائه دهد. این فیلم محصول سال ۲۰۰۹ است.

درباره کارگردان

حق نشر عکس nocredit
Image caption مرجان تهرانی، کارگردان

مرجان تهرانی کارگردان و تهیه کننده نیمه ایرانی مستقل، متولد و بزرگ شده نیویورک امریکاست. او به غیر از 'عروسی' دو فیلم دیگر به نامهای ' طلوع پی استار' و 'اسرائیل او' در کارنامه حرفه ایش دارد که حضور موفقی در جشنواره های بین المللی داشته‌اند.

نگاه کارگردان

آن لحظه ای که برادرم آلکس به من گفت که تصمیم دارد 'هدر' نامزدش را به ایران ببرد که برایش یک عروسی ایرانی بگیرد، من فهمیدم که می‌بایست با یک دوربین به دنبال آنها بروم. تنش میان خاورمیانه و ایالات متحده بالا گرفته بود و مدام توسط امریکایی‌ها از من خواسته می‌شد که از ایران حرف بزنم ولی من خودم آگاهی خیلی کمی از این کشور داشتم. دیدم که یک موقعیت جالب برای ساخت یک فیلم شخصی برای من بوجود آمده که رابطه ایران و امریکا را از گذشته تا حال مورد بررسی قرار دهم. در طول ساخت فیلم ما با مشکلات متعددی از جمله مشکلات پیش‌تولید فیلم، روبرو بودیم. برای فیلمبرداری در ایران نیاز به مجوز بود که توسط مدیر تولید فیلم در ایران کسب شد. با وجود این که ما مجوز فیلمبرداری نیز داشتیم ولی درچند جا کار ما توسط پلیس و مسئولین امنیتی متوقف شد و مورد سوال قرار گرفتیم. در یکی دو مورد استثنایی، نوار دوربین ما را از دوربین درآوردند و ضبط کردند، ولی در کل ما خیلی خوش شانس بودیم. اگر بخواهم در یک جمله بگویم: 'ایران معجونی است از رایحه‌ها، رنگ‌ها، نمایش، خشم، تناقض‌ها، گرمی، میهمان‌نوازی و غرور است.'

خلاصه فیلم هفته گذشته 'نیمیچ' ساخته شهاب فرخ‌یار

حق نشر عکس aparatnimich
Image caption نمایی از فیلم 'نیمیچ'

فیلم روایت برگزاری مراسم عید فطر در آخر ماه رمضان و آیین های مرتبط با این مراسم در ناحیه رشت در تاجیکستان است و تلاش می کند تصویری تازه از یک جامعه روستایی کاملا سنتی ارایه دهد.

نظرات بینندگان درباره فیلم هفته گذشته

رضا

مستند خوبی بود. فیلم مستندی جامعه شناسانه و قوم نگارخانه است که به درستی به استقبال یکی از اعیاد مذهبی قوم تاجیک می رود. فیلم در دو سکانس نشان می‌دهد که این قوم در چه شرایط سختی زندگی می‌کند و آوارگی تا چه اندازه این قوم را اذیت می‌کند. در سکانس دعای وداع با رمضان، یک جوان هم حضور ندارد و همه برای کار به روسیه رفته‌اند و زنان منتظر. سکانس بعدی سفره عید فطر است: محتوای سفره‌ها که البته تفسیرهای مذهبی آن جای خود دارد.

طرح

به‌نظرم کارگردان به‌جای روایت و نوع نگارشی که انتخاب کرده، از صدای خود اشخاص استفاده می‌کرد ، احساس و فضای لوکیشن بهتر به بیننده منتقل می‌شد.

صدرا

فیلم به شدت مزخرفی بود. به‌خصوص آن سکانسی که چند نفر به جان گاو بیچاره افتاده بودند و می‌خواستند بکشنشدش.

آرنستو

از بی بی سی ممنون هستیم که انصاف را در حق سه کشور پارسی زبان رعایت می‌کند. وقتی تاجیکستان سینمایش از دنیا ۱۰۰سال عقب است تقصیر آپارات نیست که فیلم از آن‌جا پخش نمی‌کند.

پری

چقدر خوب است که فرهنگ مردمان را بدانیم و از رفتارهای خوبشان پیروی کنیم.

علی

در کل خیلی فیلم صمیمی و ساده‌ای بود. خیلی جالب بود که نشان می‌داد زنان را آدم حساب نمی‌کردند: نه به مسجد راه‌شان می‌دادند، نه به قبرستان.

مانی

متن و لحن راوی خیلی مصنوعی است و آدم را یاد «روایت فتح» می‌اندازد که به زور می خواست همه‌مان را به بهشت ببرد و آنقدر معنویت از راه تلویزیون وارد خانه می‌شد که تلویزیون را می بوسیدیم و سراغ دستگاه ویدیو وی‌اچ‌اس می‌رفتیم.

هژار

مستند جالبی بود.من که به نوبه ی خودم آرزو میکنم کاشکی آنجا به دنیا می آمدم. اتحاد بین مردم چه کارها که نمی‌کند؟ به راستی کارهای مردان این روستا بسیار زیبا بود ولی کار فیلمبردای و کارگردانی چنان چشمگیر نبود و حتی در سکانسی دست فیلمبردار نمایان شد. اگرچه طرز توضیح و گفتار گوینده، قشنگ و استعاره های زیبایی درش بود که آدم را به عمق فیلم می برد ولی سوژه ی فیلم جذاب بود و باید سرمشقی برای روستانشینان ایرانی باشد.

آدرس پست الکترونیک برنامه آپارات: کلیک aparat@bbc.co.uk

آدرس فیس بوک برنامه آپارات:کلیک https://www.facebook.com/aparatonbbc

*ممکن است هنگام پخش خبر فوری، محتویات این صفحه و این برنامه بدون اعلام قبلی تغییر کند.

مطالب مرتبط