نقشى بزرگ بر ديوارهايى كوچك؛ نمایشگاه سه نسل از نقاشان معاصر ایرانی

"نقشى بزرگ بر دیوارهایى کوچک " عنوان نمایشگاهى متفاوت است که طی روزهای گذشته با نمایش آثار سه نسل از نقاشان معاصر ایرانى، با استقبال مخاطبان علاقمند به هنر نقاشی در گالرى شیلا در تهران برپا شد.

ویژگى برجسته این رویداد تجسمی، نمایش آثاری‌ است پرداخته شده از جهان‌بینی‌ها، سبک‌ها، تکنیک و ابعاد متنوع که توسط نقاشان نوگرای ایرانی خلق شده‌اند. به گفته علی ندایی مدیر این نمایشگاه، برگزارکنندگان این رویداد در انتخاب آثار گزینشى نداشته‌اند، چرا که همه این نقاشان به جایگاهى در هنر رسیده‌اند که اگر یک خط هم بر روى بوم بکشند و تحویل بدهند مسئول آنند.

وی همچنین اضافه می‌کند: "بناست طبق برنامه‌ای تنظیم شده، هر ساله آخرین عملکرد سه نسل از نقاشان را به صورت تصادفی، آن سال به نمایش بگذاریم. اما برخی از هنرمندان با توجه به این مهم اثر جدید نداشتند و از کارهای قدیمی‌شان ارسال کردند. بر این اساس برای ما و همچنین مخاطبان مسجل شد که هرچه هنرمندان نقاش ما مسن‌تر می‌شوند کم کارتر و در نتیجه منزوی‌تر می‌شوند. البته منظور سخن همه این عزیزان نیست. در هر حال این نظر ما بوده و قضاوت با شماست."

همچنین ترانه صادقیان، یکی از هنرمندان جوان حاضر در این نمایشگاه درباره اثر خود که مربوط به دهه‎ هشتاد کارهای وى است و با نگاه به غزلیات مولانا خلق شده می‌گوید: "در آن زمان من به پیوند نقاشی با ادبیات فکر می‌کردم و به تصاویر گمشده‎ای که می‎توان ردشان را در شعرمان گرفت، همچنین مشغول پژوهش در مسائل نقاشی ایرانی بودم، مثل همین کار که در آن به بیان ویژه خط در طراحی‌های ایرانی پرداخته‌ام."

وحید چمانی، کامبیز درمبخش، عادل یونسی، فریدون امیدی، رضا خدادادی، علیرضا جدی، فرح سید ابوالقاسم، رضا افسری، ترانه صادقیان، مهرداد ختایی، نزار موسوی نیا و حسینعلی ذابحی از جمله هنرمندان حاضر در این نمایشگاه‌اند.

امروز به یمن فعالیت گسترده گالری‌های متعدد هنری، هنرهای تجسمی معاصر به جایگاه قابل توجه‌ای در میان مردم دست یافته‌ است، که این را می‌توان نشانه رواج هنر نوگرای ایرانی دانست.

وحید چمانی

"اسید آمینه" (رنگ روغن روی مقوا)

وحید چمانی برگزیده هفتمین بینال نقاشی ایران و برگزیده نخستین دوسالانه نقاشی دامون‌‍فر، مجموعه اسید آمینه را طی سه سال اخیر با تلفیق فضای نقاشی سنتی ایرانی و تفکر مدرن خلق کرده است. این آثار ارجاعی به مفهوم اسید آمینه و ارتباط آن با منشاء پیدایش موجودات زنده دارد. در این مجموعه، نقاش تجسم آنچه از ذهنش گذشته را در پیوند با این مفهوم به تصویر می‌کشد.

عادل یونسی، (بدون عنوان/اکرلیک)

نقاشی های این هنرمند جوان، با رئالیسمی شاعرانه، در ابعاد بزرگ، جهان رنگین بیگانه در عین حال آشنایی را پیش چشم مخاطب می گذارد که گویی در ناکجا آبادی خالی از عناصر و نشانه های زندگی و حیات روزمره، ورای از قوانین طبیعی همچون جاذبه و گردش روز و شب شکل گرفته است.

حسینعلی ذابحی (بدون عنوان)

آثار ذابحی با طنزی شیرین و استفاده از رنگ‌های غلیظ وحرکت‌های کشیده و ممتد قلم مو، با نگاهی خیالی به شخصیت های طبقه فرودست خلق شده‌اند. برخی منتقدان نقاشی آثار ذابحی را متاثر از بعضی نقاشان فرانسوی از جمله ژرژ رئو می‌دانند.

نزار موسوی نیا (بدون عنوان/اکریلیک روی بوم)

آثار نزار موسوی نیا، ملغمه‌ای است از ترس و خیال. چه شخصیت‌هایی که در درون اثر ترسیده‌اند و چه مخاطبی که احتمالا در مواجهه با اثر خواهد ترسید. نقاش مجموعه از انسان‌های حیوان‌نما و حیوان‌های آدم واری را ترسیم می‌کند که گویی بارها به دنیا آمده، رنج کشیده و در تنهایی مرده‌اند. به گفته موسوی نیا آثار او به شکلی مستقیم با تجربه زندگی شخصی وی از دوران کورکی تا به امروز در ارتباط‌ند. کودکی‌ای که با خروج از آبادان آغاز شده و پس از چندین مهاجرت اجباری بعد از سال‌ها با بازگشت به تهران پایان یافته است.

مهرداد ختایی

(جوجه اردک زشت در منطقه ممنوع)

(چاپ دستی - کالکیگرافی اچینگ، مزوتینت، آکوآتینت، درای پوینت)

این هنرمند آثار خود را با استفاده از تکنیک چاپ کالکوگرافی و سیلوگرافی خلق می‌کند و بیش از شانزده سال است که به شکل مداوم مشغول به حکاکی بر روی مس است. وی همچنین انواع تکنیک‌های چاپ گود را تجربه کرده و توانسته به تکنیک‌های شخصی خود در زمینه چاپ دست یابد و از مجموع ترکیب آنها اثر خود را به مرحله اجرا در آورد.

علیرضا جدی (بدون عنوان/ترکیب مواد)

علیرضا جدی درباره تعبیرش از طراحی می گوید: طراحی زبانی است بی واسطه و مستقل که هنرمند احساس، اندیشه و ادراکش را با به کارگیری عناصر بصری با توجه به فضای تصویری خویش بیان می کند. او رهایی از شکل ساختاری و حسابگرانه آثار پیشینش را، بی واسطگی خط و لکه در کار با قلم فلزی و آب مرکب و درک تاثیر دلتنگی هایش می داند.

پریوش گنجى (بدون عنوان)

پریوش گنجی در طول زندگى حرفه‌اى خود، دوره‌هاى گوناگونى را پشت سر گذاشته است.

با هنرهاى بصرى و اندیشگى شرق و غرب آشناست، و عناصر هنرهاى بصرى ایرانى، در آثارش به وضوح به چشم می‌خورد.

او ضمن اینکه به جهانى بودن هنر اعتقاد دارد، آثارش گواهى مى‌دهد که نقاشى است که همواره از زاویه یک هنرمند ایرانى به جهان مى نگرد و آن را ترسیم مى‌کند.

ترانه صادقیان (بدون عنوان)

ترانه صادقیان عضو نقاشان معاصر ایران، تحصیلات خود را در دانشکده هنرهای تزئینی تکمیل کرده و تا به امروز ۱۱ نمایشگاه انفرادی و بیش از ۸۰ نمایشگاه گروهی در ایران و کشورها. دیگر برپا کرده است. وی اثر خود را با نگاه به غزلیات مولانا خلق کرده است.

رضا خدادادی ("از مجموعه "خانه پدری/ترکیب مواد)

رضا خدادادی نقاش و مجسمه ساز معاصر، مجموعه خانه پدری را چند ماه پس از فوت پدر، درسال برای نخستین بار در پاییز ۱۳۹۲ در گالری هفت ثمر به نمایش گذاشت. این مجموعه همچون دیگر آثار وی دارای فضای انتزاعی است اما المان هایی از نقشمایه های سنتی در آنها به چشم می خورد. آثار این مجموعه بازگفتی متفاوت از مفهوم سوگ در فرهنگ معاصرند.

فریدون امیدی ("الف و ب"/نقاشی خط، رنگ روغن و اکرلیک روی بوم)

فریدون امیدی از هنرمندان فعال در تکنیک نقاشی خط ایرانی است که فعالیت هنری اش را در ابتدا با خوشنویسی آغاز کرده و پس از کسب تجربیات بسیار به تلفیق نقاشی و خط روی آورده است . نقاشی خط شیوه‌ای در نقاشی مدرن و خوشنویسی معاصر ایرانی است که به تدریج در ده‌های سی و چهل خورشیدی توسط برخی از خوشنویسان و نقاشان ایرانی شکل گرفت و تا کنون به حیات خود ادامه داده و در بسیاری از کشورهای منطقه نیز پیروانی یافته است.

معصومه مظفری (از مجموعه دویدن)

رضا افسری (ترکیب مواد)

آثار رضا افسری، حد فاصل آثار فیگوراتیو و آبستره فیگوراتیو است. در نقاشی های وی که سابق بیشتر بر متشکل از نقش مایه های طبیعی و گیاهی بود، می توان ردپای تاثیر آثار هنرمندانی چون جعفر روح بخش، حسین کاظمی یا احمد نصراللهی را یافت. وی همچنین فعالیت های متعددی در زمینه چیدمان هنری انجام داده است.