برگزاری نمایشگاه مجسمه‌های پرویز تناولی همزمان با انتشار کتابش

حق نشر عکس ISNA

تعدادی از مجسمه های پرویز تناولی مجسمه ساز، نقاش و پژوهشگر سرشناس ایرانی در گالری اعتماد تهران به نمایش گذاشته شده است.

همزمان با افتتاح این نمایشگاه، مراسم رونمایی کتاب "شاعر" نیز روز جمعه ۲۳ آبان ماه برگزار شد.

در این نمایشگاه ۱۰ مجسمه برنز از مجموعه های شاعر، هیچ و گوش ونگوگ به نمایش در آمده است. ساخت اولین مجسمه شاعر به اوایل دهه چهل و زمانی که پرویز تناولی در خارج از ایران اقامت داشت، برمی گردد.

به گفته پرویز تناولی، او ایده اولیه مجسمه های شاعر را از زندگی و شخصیت اسطوره ای فرهاد گرفته است، اما برای خلق مجسمه های بعدی این مجموعه دیگر نه به شخصی خاص بلکه تنها به مفهوم کلی شاعر توجه کرده است.

شاعر و قفس، شاعر هیج می شود، شاعر و درخت سرو ، شاعر و هیچ ، شاعر و پرنده ، شاعر و درخت زندگی از جمله مجسمه های این مجموعه هستند.

حروف، کلمات و جملات، همیشه یکی از عناصر مهم آثار پرویز تناولی هستند. در خلق این مجموعه نیز کلمات و الفاظ و و اشعارند که پیکره اصلی مجسمه ها را تشکیل داده اند.

این مجسمه ها در حقیقت ترکیبی از حروف و کلمات با اشیاء مورد علاقه او هستند. در بعضی از این مجسمه ها، سر شاعر یا پیکره او با ترکیبی از شکل قفل، قفس، دخیل، پرنده و یا عناصر روزمره و یا حروف و کلمات پوشانده شده اند.

حق نشر عکس ISNA

به این ترتیب، با ترکیب کلمات و حروف با این اشیاء و عناصر، گذشته از ارجاعات روشن به مصداق شاعر در متن فرهنگی ایران، مجسمه ها ابعادی نمادین پیدا می کنند که در همه آنها رابطه متفاوت شاعر با طبیعت یا پیرامونش وجهی غالب دارد.

پرویز تناولی در سال ۱۳۹۱ و همزمان با نمایش مجسمه "تبدیل شاعر به هیچ"، خود در این مورد گفته است که او شاعر را غایت استعداد آدمی می داند و بسیار علاقه مند است که با شاعر، بیش از هر فرد دیگر، برخورد هنرمندانه ای داشته باشد.

به گفته او، شاعر تجسم آخرین مرحله آگاهی کامل است و به خصوص در حال حاضر فیلسوف زمانه ما است. شاعر فردی است که همه چیز را لمس می کند، همه چیز را احساس می کند ولی نمی تواند چیزی را تغییر دهد. او از طریق کار خود به حکمت و دانش دست پیدا می کند و از طریق آگاهی خود به نیستی خود پی می برد.

آقای تناولی در باره این مجسمه گفته است:" این مجسمه، تبدیل شاعر به «هیچ»، بدن فردی را نشان می دهد که به یک شاعر تبدیل شده است. بدن او به خود کلمه «هیچ» تبدیل شده است چرا که شاعر از طریق نگارش درونیات خود را ابراز می کند. بنابراین قسمت بالای بدن او (محل قلب او) به صورت نگارش است."

پرویز تناولی

حق نشر عکس ISNA

پرویز تناولی متولد سال ۱۳۱۶ است. او ابتدا در کودکی دلبسته موسیقی بود و نواختن ویولون را نزد استادانی چون ابوالحسن صبا شروع کرد، اما بعدها در دوران نوجوانی به نقاشی و مجسمه سازی رو آورد.

پرویز تناولی پس از گذراندن یک دوره سه ساله مجسمه سازی در هنرستان تازه تاسیس هنرهای زیبا تهران به ایتالیا رفت.

او در سال ۱۳۳۶ در میلان شاگرد مارینو مارینی مجسمه ساز برجسته ایتالیایی شد و زیر نظر او آموزش دید.

پرویز تناولی در بازگشت به ایران در بینال‌های اول و دوم تهران در سال‌های ۱۳۳۷ و ۱۳۳۹ به عنوان هنرمند بر‌تر انتخاب شد و به دلیل نوع کار و نگاهش از‌‌ همان آغاز نامش با مکتب سقاخانه گره خورد.

او در سال ۱۳۴۳ مدیرگروه مجسمه سازی دانشگاه تهران شد و تا سال ۱۳۵۷ در آنجا تدریس کرد.

تعلق خاطر به جهان گذشته، استفاده از عناصر هنر بومی و سنتی ایران، اشیاء و نشانه‌های دوران کهن و سپری شده و ارایه آن‌ها در ترکیبی مدرن مبتنی بر زیبایی‌شناسی جدید، از مهم‌ترین مشخصه‌های کارهای تناولی است و به همین دلایل آثار او با اقبال عمومی در ایران و خارج از ایران روبه رو شده اند.

او تاکنون آثارش در دوسالانه ها و نمایشگاه های زیادی در دنیا به نمایش درآمده است که از میان آنها می توان از جمله به بینال ونیز، نمایشگاه هنر معاصر دنیای اسلام، مرکز باربیکن لندن و موزه بریتانیای لندن اشاره کرد.

او علاوه بر نقاشی و مجسمه سازی به عنوان یک پژوهشگر هنر سنتی و بومی ایران نیز چهره ای شناخته شده است.

کتاب شاعر نیز آخرین کتابی است که از پرویز تناولی توسط نشر بن گاه به دو زبان انگلیسی و فارسی منتشر و روانه بازار کتاب شده است.

از دیگر تالیفات مهم او می توان به کتاب عجایب عالم، فرش، آتلیه کبود، طلسم، قفل های ایران و سرامیک ها اشاره کرد.

شاعرهای پرویز تناولی همچون هیچ ها و دیوارهایش درسال های اخیر در حراجی های مهم دنیا از جمله حراج کریستی جایگاه ویژه ای داشته و از نظر قیمت آثار به فروش رسیده نیز رکوردهای بی سابقه ای را بر جا گذاشته اند.