ماشین‎های عبث، نمایشگاه آثار تجسمی هنرجویان تناولی

حق نشر عکس d
Image caption شاهین قاسمی

نمایشگاه گزیده آثار تجسمی هنرجویان پرویز تناولی یکی از دیدنی ترین نمایشگاه های این روزها در تهران است.

در این نمایشگاه آثار حجمی ۱۵ نفر از شاگردان پرویز تناولی با عنوان ماشین های عبث به نمایش درامده است.

این هنرمندان درباره ایده فلسفی هنری این آثار که تحت عنوان ماشین عبث خلق شده اند نوشته اند: " در روزگاری که هم عبث است و هم ماشینی و مکانیزه ،شاید گفتن و ساختن ماشین های عبث بازی جالبی باشد هم با الفاظ و هم با این روزگار ماشینی،شاید تصور فرمان دادن به مغز برای خلق کارخانه ای با محصول هیچ و عبث بسی سخت تر از خلق اثر و کارخانه ای با ایجاد اثرمنطقی و ماندگار باشد.

و در ادامه نوشته اند: " ماشین ها و قطعاتی که کار میکنند، ساعت ها پیوسته میچرخنند اما هیچ هستند و پوچ ، گهگاه تفسیر میشوند ، به نقد کشیده میشوند ولی در نهایت عبث اند و بیهوده."

با وجود این مضمون مشترک، تنوع تکنیکی، اجرایی و خلاقیت در شیوه های اجرایی - بیانی کار این هنرمندان را از هم متمایز کرده است.

حق نشر عکس a
Image caption فریش البرزکوه

فریش البرزکوه، مسیح احمدی، آتنا اخوان، کوروش آمری، فریده امینیان طوسی، مهروز بلادی، سیاوش جرایدی، آزاده دشتی، سارا رزمی، زینت صادقی ، لیلی طاهری، مینا طلایی، فرداد علوی، شاهین قاسمی، نگار نادری پور هنرمندانی هستند که آثارشان در این نمایشگاه در معرض دید عموم قرار گرفته است.

فریش البرزکوه درباره اثرش با عنوان فرم درخواست همسر دوم می گوید: " در کنار این اثر یک فرم قرار گرفته و از شما خواسته می شود تمام قسمتهاى فرم را پر کنید سپس فرم را در زیر دستگاه قرار دهید. پس از قرار دادن کاغذ، دستگاه شروع به کار می کند و سپس مهر "باطل شد" روى فرم شما زده می شود. در واقع شما هیچگاه نمی توانید با هر دلیل و توضیحى چنین درخواستی داشته باشید. درخواست شما پذیرفته نمی شود."

او در ادامه می گوید: "ماشینهایی که دارای پیچیدگی های فراوانی هستند و از قطعات مختلفی تشکیل شده اند، به طور مرسوم در جهت انجام یک عمل منطقی حرکت می کنند. حال ماهیت واقعی این ماشینها عبث بودن آنهاست و هیچگونه دینی برای رضایت بخشیدن به منطق ما ندارند و در نهایت ما را به این فکر وا می دارند که انجام کار درست کدام است."

آننا اخوان یکی دیگر از این هنرمندان درباره تابلو خود با عنوان حراف می گوید: " تابلو حراف اثریست که در آن حروف بیهوده و هرز می چرخند، تا نام حراف را بر خود گذارد، آن قدر می چرخند که دیگر هویت حرف را ندارند، بیهوده می شوند و نادیده ، هاله می شوند و محو و درست در همان زمان حرف هایى ساکنند که بیشتر و بیشتر نمایان می شوند ، دیده می شوند و بسیار خوشتر به یاد می مانند این حراف رنگارنگ آنقدر می چرخد که دیده نشود و آنان که ساکنند و آرام بهتر خوانده و دیده و شنیده شوند."

حق نشر عکس d
Image caption آتنا اخوان

شاهین قاسمی نیز درباره اثرش با عنوان نهال های پلاستیکی می گوید:"در مجموعه نهال های پلاستیکی ، تلاش بر این شده تا در مجموعه ای سبز ، پلاستیک هایی که در طبیعت بازیافت نمی شوند و در دل طبیعت به دیت انسان زاده می شوند و یه شکلی عبث و بیهوده باقی می مانند و با هر باد به دل طبیعت و تنه درختان می پیچند، در چیدمانی از گلدان های سفالی و سبز به رخ بیننده کشیده شود. چرخشی عبث از اجسامی عبث که خبر از روزگاری تلخ می دهد که در آن خواسته و ناخواسته در گلدان های سبزمان به جای گیاه، پلاستیک پرورش خواهیم داد."

تمام هنرمندانی که کارشان به این نمایشگاه راه پیدا کرده مدت ها در کارگاه های آموزشی تناولی به صورت تخصصی آموزش دیده اند.

کلاس های اموزشی پرویز تناولی در موسسه ماه مهر تنها مکانی است که خارج از دانشکده های هنر به صوت تخصصی به آموزش مجسمه سازی به هنرجویانی با سابقه کاری و رده های سنی متفاوت می پردازد.

حق نشر عکس s
Image caption مسیح احمدی، بمیر و بدم
حق نشر عکس d
Image caption فریده امینیان طوسی، چرخ گردون
حق نشر عکس s
Image caption سارا رزمی، ازدواج موقت
حق نشر عکس s
Image caption سیاوش جرایدی، آنچه ما می‌گوییم
حق نشر عکس s
Image caption زینب صادقی، بدون عنوان
حق نشر عکس s
Image caption مینا طلایی، بدون عنوان
حق نشر عکس d
Image caption فرداد علوی، پیام الکتریکی رنگ
حق نشر عکس s
Image caption نگار نادری پور، نوشتن