تنهایی درد؛ شوخی با میکل‌آنژ، مونه و فریدا در نقاشی‌های محسن امینی

Image caption الهام‌گرفته از "آدم" اثر میکل آنژ

نمایشگاهی از آثار نقاشی و مجسمه های محسن امینی در گالری گلستان برپا شده است.

در این نمایشگاه هشت اثر نقاشی با مواد و تکنیک های مختلف نظیر رنگ و روغن، آکرلیک و مداد رنگی به روی بوم و عکس و ده مجسمه از جنس پاپیه ماشه به نمایش درآمده است.

این مجموعه از آثار محسن امینی حاصل تجربه سال ها بیماری و بستری بودن او در بیمارستان است.

Image caption این تابلو با الهام از اثر فریدا کالو با عنوان سقط جنین و بیمارستان هنری فورد خلق شده. محسن امینی درباره این تابلو می گوید: همیشه فریدا را دوست داشتم و توی این دوره باهاش همدردی و هم‌حسی داشتم

در این آثار، تصاویر شخصیت های شناخته شده تاریخ نظیر سقراط، تولستوی و تصاویر مینیاتور دوره صفوی را روی تخت بیمارستان و در فضایی امروزی می بینیم.

شخصیت ها و تصاویر محسن امینی کارکردهایی چندگانه دارند و همگی از تاریخ می آیند، اما هنرمند آنها را در فضا و موقعیت امروز قرار داده است.

نگاه محسن امینی به فضای سرد و دلهره آور بیمارستان با رنگ های خاکستری و آبی با غمی غریب گاه کنار مضمون پیکرهای لخت و زیبا و صورت های بی لبخند با شیشه های دارو و سرم های خالی عذاب آورترین واقعیت آشکار است.

استقاده از مینیاتور در اتاق و تخت بیمارستان حسی از درد و رنج های زندگی دارد و اشارتی هستند به لحظه هایی که انگار ثابت اند و انتظار را مکرر می کنند.

در ترکیب بندی این تصاویر تاکید بر نور و آسمانی گرفته با چهره های خالی از امید نیز قاعده ای است تکان دهنده در کنار حسی از زندگی که می خواهد به حیاتش ادامه دهد.

محسن امینی در باره این کارها می گوید: "با انجام این پروژه طولانی مدت و پر کار می خواستم توجه جامعه جهانی را به مشکلاتی که تحریم های بین المللی علیه ایران به وجود آورده، جلب کنم. جان بسیاری ازهموطنان من در خطر است. نبود دارو و نداشتن امکانات پیشرفته پزشکی برای بیماری‌های خاص هر دو می‌تواند جان ایرانیان را تهدید کند."

آدم های محسن امینی همگی زمان موعود و چه بسا مطلوب را با چشم های خیره به روبه رو- مکانی نامعلوم- انتظار می کشند و درمان را با سکوتشان نجوا می کنند.

محسن امینی متولد سال ۱۳۶۰ است و تحصیلات خود را در رشته طراحی صنعتی و پژوهش هنر در دانشگاه تهران به پایان برده است.

Image caption محسن امینی این تابلو را با الهام از المپیا اثر ادوارد مونه، قرن نوزدهم، کشیده است. در تابلوی اصلی به جای پرستار خدمتکاری دیده می شود که به المپیا یک دسته گل می دهد

او تاکنون در دو مسابقه تفکر خلاق و نمایشگاه طراحی صنعتی به ترتیب توانسته است مقام دوم وسوم را کسب کند.