http://www.bbcpersian.com

سياوش قميشی در روز هفتم

در تعقيب سياوش

سياوش قميشی هر جا می ره بهزاد مثل سايه دنبالشه . اصلا هر جا می ره انگار موی بهزاد رو آتيش زدن و مثل جن ظاهر می شه . برای همينه موهاش کم شده.

اين هفته موشو تو اتاق هتلی که سياوش قميشی در لاس وگاس اقامت داشت آتيش زدن. بله لاس وگاس چند هفته ای شده بود ايران وگاس ، هرچی ايرانی در آمريکا بود جمع شده بود تا در کنسرت های خواننده های ايرانی شرکت کنه.

آنقدر تعداد ايرانی هايی که اومده بودن لاس وگاس زياد بود که آقای قميشی از تو اتاقش ممنوع الخروج شده بود، البته داوطلبانه. در گفتگويی که بهزاد با اون داشت گفت تو لابی هتل پر شده از طرفدارهاش و اگه بخواد بره پايين ديگه احتمالا همونجا گير می کنه.

اين دومين باريه که سياوش قميشی برای اجرای کنسرت به لاس وگاس رفته . آلبوم جديدش " بی سرزمين تر از باد" ، با چنان استقبالی روبرو شد که الان تو بازار با کمبود اون مواجه شدن.

شرکت کلتکس که توليد و پخش اين آلبوم رو به عهده داره، ده هزار نسخه از اون رو بيرون داد، يعنی دو برابر تعدادی که معمولا در نوبت اول منتشر می کنه. اما مردم در ظرف چند روز هرچی بود بلعيدن.

چرا ؟ الان براتون می گم.

اولا که خيلی ريتم داره و حسابی بزن بکوبه . دوما که بيشتر از سبک "ترنس" استفاده شده که سبک محبوب سياوش قميشی است و به گفته خودش: "موسيقی ترنس به آدم تحرک می ده و آدم رو سرحال و قبراق نگه می داره".

صداهای جديدی توش به کار رفته و سياوش قميشی همراه با اروين خاچيکيان وسواس زيادی برای تنظيم اين آلبوم به خرج دادن.

و اينکه يغما گلرويی ترانه سرای جوونی که شعراش رو چند سال پيش برای آقای قميشی فرستاد و مورد توجه قرار گرفت، پنج تا از ترانه های اين آلبوم رو سروده.


مرکز موسيقی بتهوون پنجاه ساله شد

گزارش رها از تهران

چند وقت پيش به مناسبت پنجاهمين سالگرد تاسيس مرکز موسيقی بتهوون، مراسمی درخانه هنرمندان با حضور تعدادی از هنرمندای ايرانی برگزار شد .

اين مراسم که همزمان با روز تولد لودريک وان بتهوون برگزار شد ، تشکری بود از کريم چمن آرا، موسس اين مرکز.

بعد از اينکه تعدادی از هنرمندا مثل احمد رضا احمدی ( شاعر ) ، هوشنگ کاووسی ( منتقد سينما ) وچند هنرمند ديگه سخنرانی کردند ، يه سری فيلم از صحبتهای هنرمندای مختلف پخش شد که خاطراتشون رو راجع به مرکز موسيقی بتهون ونظرشون رو درباره فعاليت اين مرکز در قديم ميگفتند.

فيلم من رو برد به دهه ۴۰ و ۵۰ ايران، حرف از صفحه های موسيقی ميشد و قيمت هايی مثل يک زار و ۲ زار و اين جا بود که واقعا حسرت خوردم که چرا اينقدر دير به دنيا اومدم .

بعد از فيلم سامان احتشامی پيانو زد و بهروز غريب پور ( کارگردان و مديرخانه هنرمندان ) اسم سالن اجتماعات خانه هنرمندان روسالن بتهوون گذاشت.

کريم چمن آرا که اونروز از سازمان ميراث فرهنگی هم لوحی گرفت برای من از اين که چطور کارش رو شروع کرده گفت : " کارم رو با فروختن صفحه های خودم شروع کردم.

هر کدوم رو که ميفروختم هم خوشحال ميشدم که فروش داشتم هم ناراحت که صفحم رو از دست دادم".

الان هم مرکز موسيقی بتهون همچنان در حال فعاليته ، برای همين رفتم چارراه وليعصر و توی اين فروشگاه که بيشتر شبيه يه پاتوق هنری ميمونه يه سر و گوشی آب دادم.

با بابک چمن آرا مسئول فعلی اونجا صحبت کردم .

اون ازاينکه چطوری بعد از انقلاب با اون همه مشکلات تونستند سرپا بمونند و از فعاليتهاشون گفت، کنسرتهايی که برگزار ميکنند و کتابها وموزيکهايی که دارند و همين طور از سايتشون .


تاريخچه راک

راک متفاوت (Alternative Rock) در بريتانيا

از اردوان

چند هفته آنتراک داشتيم حالا بر می گرديم به سفرخودمون در تاريخ راک. بعد از گذشتن از ده های گذشته سر رشته رو در اواسط دهه 90 ميلادی رها کرديم. برای يک جمع بندی ميشه گفت که از اکثر سبک ها وجريانات اصلی در موسيقی راک بطورخلاصه تا ده 90 ميلادی صحبت کرديم.

در اين دهه بطور بنيادی ديگه سبک جديدی در موسيقی راک بوجود نيومد. به جاش گروه ها وهنرمندان اين موسيقی بيشتر سبک های مختلف موسيقی راک روبا هم تلفيق می کردن يا از موسيقي های ديگرالهام می گرفتن. برای مثال از ريتم های موسيقی فانک استفاده می کردن ويا جدا روی آهنگ هاشون مثل هنرمندان موسيقی هيپ هاپ، رپ می کردن.

اين روند تا به امروز هم ادامه داره و خيلی از سبک های موسيقی راک با کمی تفاوت سطحی يا در حاشيه ويا بصورت عام پسند توسط نسل جوان امروز زنده هستند.

اين هفته با چندی از گروه های نسل جوان و محبوب سبک راک متفاوت در بريتانیا آشنا می شيم و در هفته های آينده هم با گروه های سبک های ديگر موسيقی راک از اين نسل.

The Strokes

اين گروه رو پنج دوست نزديک در سال 1998 ميلادی درآمريکا درست کردن. اول در کلوب های منطقه منهتن در شهر نيويورک آهنگ می زدن.

در همين ایام يکی از مديران اين کلوب ها قبول می کنه که مديرشون بشه. با کمک اون يک نوار با سه آهنگ ضبط می کنن به اسم" مودرن ايج (Moder Age)" که اول دربريتانيا به بازاراومد. از اونجا به بعد کم کم معروف میشن و اولين آلبومشون در سال 2001 ميلادی بيرون اومد.

خودشون می گن که بيشتر از هرکس گروهای Television وVelvet Underground وآهنگساز معروف گروه بيتل ها يعنی" جان لنون(John Lenon)" روی کار اونها تاثيرداشتن.

TheWhite Stripes

يک خواهر وبرادراز شهر ديترويت آمريکا به اسم "جک ومگ وايت(Jack & Meg White)"

گروهشون رو درسال 1997 ميلادی درست کردن. موسيقی اونها ازسبک" بلوز- راک(Blues-Rock)" و گروه های دهه 60 ميلادی الهام گرفته شده مثل Kinks وCaptain Beefhart.

کارشون خيلی ساده وگيراست و تا به حال با گروه Pavement يکی از گروهای معروف سبک ايندی راک در کنسرتهای زيادی در آمريکا شرکت کردن.

The Hives

گروه پنج نفری از شهر صنعتی Fagersta در سوئد.کارشون در سبک گاراژ راک هست.

هنوز نوجوان بودن که گروهشون رو در سال 1993 ميلادی درست کردن.

اولين آلبومشون در سال 1995 به بازار اومد به اسم Oh Lord: When?How

هواداران زيادی در آمريکا وبريتانيا دارند از جمله Courtney Love زن خواننده گروه Nirvana .

The Vines

ازسيدنی استراليا هستند و در اواخر دهه 90 ميلادی شروع به کار کردن.

موسيقی شون خيلی نزديک به سبک گرانج راک هست.

در سال 2001 ميلادی روی کار آمدن .

خيلی ها اونها رو با گروه Nirvana مقايسه می کنند. اونها در اوايل کارشون آهنگ های اين گروه رو در کلوب ها می زدند.

تا به حال دو تا آلبوم به بازاردادند: Highly Evolved و Winning Days

Doves

گروه سه نفری که دراوايل کارهاشون برای موسيقی رقص بود.

گروهشون در سال 1998 درمنچستر انگلستان درست شد.

اول با يک کمپانی اانگليسی کار می کردن و بعدا موفق شدن با يک کمپانی آ مريکايی قرار داد ببندن که باعث شد در امريکا هم شناخته بشن.

دو تا کنسرت موفق سراسری در آمريکا داشتن و يکی از تنها گروه های موفق راک از انگلستان در آمريکا هستن.