BBCPersian.com
  •    راهنما
تاجيکستان
پشتو
عربی
آذری
روسی
اردو
 
به روز شده: 00:44 گرينويچ - شنبه 09 اکتبر 2004
 
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد صفحه بدون عکس
روز هفتم : علی دائی
 

 
 
اين هفته فربد با علی دائی در باره همه چيز برای راديو بی بی سی مصاحبه کرده بخوانيد و بشنويد.

کليه عکس های اين صفحه از علی خليق

آقای دائی ، شما گويا دچار مصدوميت شديد و اين طرفداران فوتبال رو نگران کرده که آيا شما به بازی با آلمان می رسيد يا نه ؟
من تقريباً دو هفته پيش ، در بازی با استقلال پام ضربه ديد و توی اين مدت خيلی دنبال فيزيوتراپی و درمان اون زير نظر دکتر بودم. ولی متاسفانه بهبودی کامل حاصل نشد و من مجبور شدم امروز زانوی خودم رو عمل کنم و به همين خاطر به مدت دو هفته نمی تونم تمرينات خودم رو شروع کنم.

فکر می کنيد حداقل اميدی وجود داره که در مسابقه با قطر بازی کنيد ؟

من امروز زانوی چپم رو عمل کردم. به اميد خدا و اينطور که دکتر گفته ، شايد بتونم تا دو هفته ديگه تمرينات سبک خودم رو شروع کنم.


اين طور که خود آقای برانکو مربی تيم ملی ايران ميگن ، وجود شما در تيم ملی يک آرامش خاصی برای بچه ها ايجاد می کنه. به نظر شما علت اين اعتماد به نفسی که در وجود شما در داخل زمين هست چيه ؟
اين نظر لطف آقای برانکو هست که نسبت به من دارند. به نظر من تمامی اينها بر می گرده به روابط متقابلی که من با بچه های تيم ملی دارم و هميشه اين رابطه خيلی خوب بوده است.

آقای دائی شما چند سالتون هست و اولين باری که فوتبال بازی کرديد کجا بوده و کلاً چه جوری شد که اين ورزش رو انتخاب کرديد ؟
من ۳۵ سالم هست و در شهرستان اردبيل متولد شدم و فوتبال رو در همون دوران کودکی در اردبيل شروع کردم. مشوق اصلی من برادرانم بودند که خيلی به من کمک کردند و کلاً من توی يک خانواده فوتبالی بزرگ شدم.



من و برادرم محمد ، تقريباً ۵ سال در باشگاه منتخب اردبيل بازی کرديم و بعد از اون تقريباً ۱۶ سالم بود که وارد باشگاه دسته يک اردبيل شدم. سال ۱۳۶۷ به خاطر قبولی در دانشگاه به تهران اومدم و اين کمکم کرد که فوتبالم رو در تهران ادامه بدم. خدا هم کمکم کرد که مراحل رشد رو يکی يکی طی کردم و الان هم در خدمت شما هستم.

شما چند وقت يکبار به اردبيل می رويد و عکس العمل مردمان اونجا وقتی شما رو می بينند چطوری هست ؟
مردم هميشه به من لطف داشتند. اونجا زادگاه من هست ، جايی که توش بزرگ شدم و الان هم ، هر وقتی که بتونم ميرم اونجا. اما شرايط کاری باعث شده که من از سال ۱۳۶۷ ديگه برای گشت و گذار به اردبيل ميرم.


به نظر شما آيا يک ورزشکار ميتونه تحصيلاتی خوبی هم داشته باشه ؟
مطمئناً اگر آدم درست برنامه ريزی کنه و بتونه از اوقات بيکاری اش به نحو احسن استفاده کنه ، هم ميتونه توی زندگی تحصيلی موفق باشه و هم زندگی ورزشی. من خودم ۱۲ سال ، شاگرد اول يا شاگرد دوم بودم!

زمانی هم که برای دانشگاه درس خوندم ، خدا رو شکر در يکی از بهترين دانشگاه های ايران ، دانشگاه شريف و در رشته فنی قبول شدم. الان هم بعد از ۱۲ سال وقفه ای که بين درس خوندن من به خاطر مسائل فوتبالم افتاده ، دارم فوق ليسانس تربيت بدنی می خونم. البته خودم دوست دارم که دکترا رو هم بگيرم. خوشبختانه امروزه در جامعه ما ورزشکاران تحصيل کرده بيشتر شدند.


آيا الان در رشته تحصيلی خودتون فعاليتی هم می کنيد و يا تمرکز شما الان فقط فوتبال و درس خوندن در رشته تربيت بدنی هست ؟
من بعد از تحصيلم به خدمت سربازی رفتم و بعد از اون هفت سال ايران نبودم. به خاطر همين نتونستم توی رشته خودم فعاليت کنم. در آينده نزديک خيلی دوست دارم که تو رشته خودم هم فعاليت کنم. من در زمينه کاری به جز فوتبال ، توليدات پوشاک ورزشی دارم و ده سال هست که اين کار رو انجام ميدم.

آقای دائی ، از زمانی که شما برای تيم ملی انتخاب شديد مراحل خيلی موفقی رو طی کرديد. به نظر شما راز موفقيت شما چی بود ؟
من نميتونم الگو باشم. اما ميتونم بگم که خدا خيلی کمکم کرد و اعتقاد و هدف داشتن در زندگی ، بهم خيلی کمک کرده. در کنار اينها ، خواست و اراده خودم و کمک خانواده و مربيان هم نقش زيادی داشته.

به خاطر داريد که تا الان چند تا بازی ملی انجام داديد ؟
بازی رسمی ملی حدود ۱۳۲ تا.

ميدونين تا حالا چند تا گل زديد ؟
آمار گل های ملی من در بازی های رسمی ، ۹۸ گل هست.

گويا فدارسيون آسيا اعلام کرده بوده که شما با آقای " پله " رقابت می کنيد، درسته؟
نه. تعداد گلهای ملی من تقريباً ۲۰ تا بيشتر از آقای پله هست!

بهترين دوران بازی فوتبال خودتون رو کی می بينيد ؟
سه چهار سال اول که در آلمان فوتبال بازی کردم. مخصوصاً دورانی که در تيم هرتابرلين بودم.


زمانی که شما به ايران برگشتيد ، فاصله فوتبال ايران رو با آلمان چقدر ديديد و به نظر شما چطوری ميشه اين فاصله رو جبران کرد ؟
فاصله خيلی زياد هست. بخصوص در سيستم باشگاه داری و مديريتی. اما خوشبختانه در ايران ، چند سالی هست باشگاه ها متوجه شدند که بدون برنامه ريزی نميتونند کاری بکنند. اما چون اول کار هستند ، وقت لازم دارند و بايد به آنها اين زمان داده بشه که بتونند کار کنند. تا موقعی که سرمايه گذاری کلان با مديريت درست در فوتبال ما جا نيافته ، ما نميتونيم اين فاصله و اختلاف رو جبران کنيم.

آيا فکر می کنيد ما اين کار رو شروع کرده ايم ؟
فوتبال ايران آينده روشنی داره و با اين سيستم مديريتی که در فوتبال ، مخصوصاً در باشگاه ها حاکم شده ، به نظر من اين اختلاف خيلی کمتر شده.

به نظر شما مهاجرت يک سری از فوتباليست های ما به باشگاه های معتبر دنيا چه تاثيری روی فوتبال کشور ما می ذاره ؟
مطمئناً اگر بازيکنان کشور ما با آگاهی قبلی به خارج کشور بروند ، می تونند به فوتبال ما مخصوصاً به سطح کيفی و فنی خيلی کمک بکنند.

به نظر شما يک بازيکن حرفه ای فوتبال بايد چه انتظاری از خودش داشته باشه و چقدر بايد تلاش کنه ؟
به نظر من توی زندگی شخصی خودش ، خوابش ، خوراکش و در اختيار باشگاه بودنش هم بايد حرفه ای برخورد کنه. همين طور توی سطح جامعه ، در برخورد با مردم اون حرفه ای بودن رو بايد نشون بده و خيلی بايد زحمت بکشه.

آدم بايد يک چيزهايی رو از دست بده تا يک چيزهايی رو بدست بياره و کسی نميتونه همه چيز رو با هم داشته باشه. بازيکن حرفه ای هم اگر می خواهد پيشرفت کنه بايد چشم به روی خيلی مسائل ببنده و از خيلی چيزهای ظاهری بگذره تا بتونه موفق باشه و اين کار اراده خيلی قوی می خواهد.

شرط لازم برای باشگاهی که می خواهيد در اونجا بازی کنيد چی هست ؟
مهمترين مسئله اين هست که بازيکن بايد از نظر روحی ، روانی و فکری راحت باشه. باشگاه ها بايد امکاناتی رو در اختيار بازيکنان قرار بدن که بازيکن فقط فکر فوتبال بازی کردن باشه. اما اگر توی انتخاب باشگاه اشتباه کنيم و فکرمون دنبال مسائل حاشيه ای باشه ، به نظر من اصلاً نميتونه پيشرفت کنه و بازيکن بايد روی اين مسئله خيلی دقت کنه.

شما فکر می کنيد الان هماهنگی لازم بين مديران باشگاه ها و بازيکنان هست يا رعايت نميشه ؟
انتخاب خيلی شرط بزرگی هست. مديری که برای بازيکنان انتخاب ميشه ، بايد کسی باشه که نتونه سوء استفاده مالی ببره و بازيکن بايد در اين مواقع با تفکر اين انتخاب رو انجام بده نه اينکه احساسی بشه. مسائل مادی هم برای بازيکن خيلی مهم هست ، اما بايد همه اين ها رو در کنار هم قرار بده که در آينده دچار مشکلی نشه.

شما به عنوان يک بازيکن حرفه ای چه انتظاری از مديران باشگاه خودتون داريد ؟
بزرگترين انتظار اين هست که مديران در انتخاب کادر فنی و کارمندانی که در باشگاه کار می کنند خيلی دقت کنند که اگر اين انتخاب درست باشه مدير هم با خيالی راحت ميتونه مشکلات باشگاه رو حل کنه. و اينکه مديران قول های بيخود به بازيکنان ندهند.

تيم ملی ايران رو در حال حاضر چطور می بينيد و مربی تيم ملی ، آقای برانکو به نظر شما چطوری هست ؟
به نظر من بهترين گزينه برای تيم ملی آقای برانکو بود که خوشبختانه ايشون توی ايران موندند. شرايط تيم ملی هم به نظرم خيلی خوب هست. انشالله از شنبه تيم ملی به اردو ميره و تمريناتش رو شروع می کنه که به اميد خدا در برابر آلمان و قطر برنده باشه.


شما نتيجه تيم ملی با آلمان رو چی پيش بينی می کنيد ؟
بازی سختی هست. اما اگر بچه های ما خودشون باشند و طرفدارهای فوتبال ، بچه ها رو خوب تشويق کنند به نظر من تيم ملی ايران ميتونه اين بازی رو ببره و اين ميتونه يک نقطه جهش برای شناسوندن فوتبال ما به دنيا باشه و به نظر من اين بازی خيلی مهم هست.

کدوم يک از گل هايی که زديد رو بيشتر از همه دوست داريد ؟
تمام گل هايی که من توی تيم ملی زدم رو دوست دارم.

بهترين بازيکن فوتبال به نظر شما چه شخصی هست ؟
من از بازی آقای "زيدان" ، "رونالدو" و "تيری هانری" لذت می برم.

شما تصميم داريد تا چه زمانی فوتبال رو ادامه بديد ؟
فعلاً به اين مسئله فکر نکردم. تا موقعی که بدنم اجازه بده و خدا کمکم کنه که بتونم در حد بالا بازی کنم ، مطمئن باشيد فوتبال رو ادامه ميدم.

مطبوعات ورزشی در ايران چه نقشی در تشويش ميان بازيکنان داشتند ؟
بعضی از مطبوعات به خاطر منافع خودشون ، بعضی مواقع خيلی به تيم ملی و تيم های ديگه فوتبال ما ضربه زدند اينها مسائل حاشيه ای رو زياد کردند و به يک سری مسائل دامن زدند که در آخر به ضرر فوتبال ما شده! اما نشريات خيلی خوبی هم داريم که هميشه تيم های ملی رو حمايت کردند و هدفشون اين بوده که به فوتبال کمک کنند.

شما به هنر هم علاقه داريد ؟
متاسفانه به خاطر شرايط کاری که دارم ، وقت اجازه نميده که بتونم به اين مسئله توی زندگيم بيشتر برسم.

بهترين خاطره ای که از دوره فوتبال خودتون داريد چی بوده ؟
من خاطرات خيلی خوبی با فوتبال دارم. بهترين هاشون ميتونه بازی با استراليا در ملبورن و بازی با آمريکا در جام جهانی باشه که به نظر من هيچ موقع نه مردم اونها رو فراموش می کنند و نه ما.

در روز پيروزی در برابر استراليا چه احساسی داشتيد ؟
اون احساس رو نميتونم بازگو کنم و چيزی هست که نميشه با زبان گفته بشه. اما جزو قشنگ ترين روزهای زندگی من بوده و الان هم هميشه توی خيلی جاها درباره اش صحبت ميشه و خاطراتش زنده ميشه.

آقای دائی شما متاهل هستيد ؟
خير.

 
 
اخبار روز
 
 
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد صفحه بدون عکس
 
 
   
 
BBC Copyright Logo بالا ^^
 
  صفحه نخست|جهان|ايران |افغانستان |تاجيکستان |ورزش |دانش و فن |اقتصاد و بازرگانی |فرهنگ و هنر |ویدیو
روز هفتم |نگاه ژرف |صدای شما |آموزش انگليسی
 
  BBC News >>|BBC Sport >>|BBC Weather >>|BBC World Service >>|BBC Languages >>
 
  راهنما | تماس با ما | اخبار و اطلاعات به زبانهای ديگر | نحوه استفاده از اطلاعات شخصی کاربران