http://www.bbcpersian.com

14:46 گرينويچ - چهارشنبه 10 نوامبر 2004

ابوالحسن نجوا

توقف فعاليت گروه موسيقی کودکان بم

فعاليت گروه موسيقی کودکان بم که به سرپرستی سودابه سالم، موسيقی پژوه عرصه کودکان و نوجوانان، از اوايل سال جاری کار خود را آغاز کرده بود، به دليل نبود امکانات و پشتيبانی های لازم متوقف شده است.

ماجرای شکل گيری گروه موسيقی کودکان بم که يک گروه 27 نفره است، از يک آرزو آغاز شد. سودابه سالم که دوره موسيقی درمانی را در اتريش گذرانده است، با اشاره به تجربه های پيشين خود در عرصه موسيقی درمانی در کانون اصلاح و تربيت کودکان می گويد: " وقتی زلزله بم اتفاق افتاد در همان لحظه نيت کردم تا روزی و فرصتی فراهم شود که بتوانم با بچه های بحران زده تجربه ديگری را در عرصه موسيقی صورت دهم " و به اين ترتيب، وی از اوايل ارديبهشت ۱۳۸۳ روانه بم شد تا به همراه چند هنرآموز موسيقی کودکان بم را با موسيقی آشنا سازد.

کار با بچه ها در يک اتاقک پيش ساخته و با امکانات بسيار کم آغاز می شود. خانم سالم با استفاده از ضرب المثل ها و متل ها و قطعا ت سرود و موسيقی کار با کودکان را آغاز می کند. کودکانی که عمدتا پدر و مادرانشان را ازدست داده بودند و در اوج نا اميدی و ياس به سرمی بردند.

سودابه سالم از تجربه پخش نخستين نغمه های موسيقی برای اين کودکان می گويد که چگونه با تعجب و البته استقبال حيرت انگيز کودکان روبرو شد:" وقتی موسيقی را برايشان پخش می کرديم، برای آنها همانند هديه ای غافلگير کننده بود، چرا که موسيقی سه بعدی است و از عروسک و حتی نقاشی زودتر و عميق تر تاثير می کند."

خانم سالم مدتی به دنبال ترانه و موسيقی ای بومی از منطقه بم بود تا بتواند با دستمايه قرار دادن آن، تاثير کارش را بيشتر کند اما منطقه کرمان و بم به لحاظ موسيقی بومی در فقر عجيبی قرار دارد و به همين دليل وی سعی کرد با الهام از موسيقی مناطق نزديک به بم قطعاتی را ساخته و با کودکان تمرين و اجرا کند. قطعاتی چون چپ چپو يا زندگی، زندگی است که به دليل روانی و زيبايی ملودی و شعر به سرعت در ذهن کودکان جاگير شد.

چند روز مانده به جشن خرما، خانم سالم چند تن از مربيان موسيقی را از تهران فراخواند و تمرين فشرده و سه روزه ای را با بچه ها به منظور به صحنه بردنشان آغاز کرد.

او می گويد :"‌آنها ساز نداشتند امکانات ما نيز برای خريد ساز بسيار اندک بود و ما برای پر کردن اين خلاء، به خصوص در سازهای کوبه ای چندين گلدان و چند متر پوست از تهران برديم تا ساز های کوبه ای هم ساخته و در اختيار گروه قرار گيرد. صرفه جويی ما سبب شد تا با هزار تومان يک ساز کوبه ای ساخته شود."

اين ساز کوبه ای در اجرای تالار وحدت اين گروه نيز در دستان ۵ کودک بمی خود نمايی می کرد.

سودابه سالم حس مشارکت کودکان بم در اين اجراها را اين گونه توصيف می کند :" هدف اصلی من از آموزش موسيقی کودکان نه آموزش صرف ترانه يا يک ساز خاص بود، بلکه می خواستم در کنار آموزش موسيقی، نوعدوستی و همياری را در زبان و ذهن کودکان نهادينه کنم، کودکانی که در اوايل کار فقط می خواستند خودشان را نشان دهند، در آخر دوره و با حضور و آموزش بازيها و نيز موسيقی و سرود های دسته جمعی آموختند که چگونه با يکديگر همراهی و همکاری کنند و چگونه يکديگر را دوست داشته باشند."

اين گروه برای نخستين بار در اوايل مهر ماه در تالار وحدت در جشن خانه موسيقی به اجرای موسيقی پرداخت که اين اجرا با تحسين دست اندرکاران موسيقی و نيز علاقه مندان موسيقی کودک روبرو شد. اين اجرا با همکاری بنياد دانش و هنر و خانه موسيقی سامان يافته بود.

در جشن خانه موسيقی، کودکان دختر و پسر بمی در شبی که به موسيقی کودک اختصاص داشت، با لباسهای رنگارنگ محلی که طراوت و نشاط از آنها می باريد و نوازندگی سازهايی چون فلوت و چند ساز کوبه ای و همراهی چند مربی که سازهايی چون سنتور، تار و نی را می نواختند قطعاتی را اجرا کردند. زيباترين قطعه اين اجرا درگام ماژور و با همخوانی گروه نواخته و خوانده شد. قطعه ای با ملودی ريتميک که روی شعری که در آن از آرزوهای کودکی و کودکانی سخن می رفت که در پی يک زندگی عادی، آرام، و بدون دغدغه اند. ترجيع بند " تيک تاک اين صدای زندگی است " زيباترين بخش اين سرود بود که تاثر و تشويق فراوان تماشاگران را نيز سبب شد.

اکنون با توقف فعاليت گروه موسيقی کودکان بم، خانم سالم به دنبال حمايت کننده ای است تا بتواند کار با کودکان بمی را ادامه دهد.