BBCPersian.com
  •    راهنما
تاجيکستان
پشتو
عربی
آذری
روسی
اردو
 
به روز شده: 14:30 گرينويچ - دوشنبه 25 ژوئيه 2005
 
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد صفحه بدون عکس
'کیوسک' اولین گروه زیرزمینی ایرانی که آلبومش منتشر شد
 

 
 
جلد آلبوم ( طرح از زرتشت سلطانی )

"کيوسک"، گروه زيرزمينی ايرانی، این هفته اولین آلبومشون را در کانادا به بازار عرضه کردن. سبک موزيکشون راک ملايمه، متن ترانه هاشون به فارسی کوچه بازاریه (به جای فارسی سلیس یا عرفانی) به همراه تیغ تیز انتقاد و چاشنی طنز.

شرکت جدید بمآهنگ در کانادا نشر آلبومهای زیرزمینی راک ایرانی رو شروع کرده و آلبوم " آدم معمولی" گروه کیوسک اولین آلبوميه که این شرکت بیرون داده ( دم بابک، موسس شرکت گرم).

تولد کیوسک!

آرش در حال تمرین در تهران

با آرش، یکی از اعضای اصلی و قدیمی این گروه، یک مصاحبه انجام دادیم و در مورد آلبوم جدیدشون به اسم "آدم معمولی" حرفهایی زدیم .

آرش: این گروه 17-18 سال پیش در یک روز نامشخص تشکیل شد. مثل شکل گیری خیلی از گروهای دیگه، یک سری آدم خوره دوره همدیگه جمع شدن، با همدیگه زندگی کردن، ساز زدن و کم کم تبدیل شدن به یک گروه!

نکته جالب در مورد گروه کیوسک اینه که هیچوقت اعضای ثابتی نداشته، همیشه آدمها در حال ملحق شدن و جدا شدن بودن. ولی نکته اشتراک همه این آدمها علاقشون به موسیقی و نواختن بوده و هست.

بهزاد: قضیه این اسم " کیوسک" چیه؟

آرش: در زمانی نه چندان دور، ساز دست گرفتن تو شهرخیلی مشکل بود. یک جورایی جرم بود و باعث می شد که بهت گير بدن. ما هم یک عده آدمی بوديم که علاقه شدیدی به نواختن داشتیم و همیشه منتطر بودیم که خونه یکی خالی بشه و باهم بریم اونجا و ساز بزنیم.

مدتی که ما دور همدیگه بودیم، هر جایی که بودیم، اونجا می شد کیوسک ما. از همه چیز دنیا جدا می شدیم و اونجا می شد مثل یک معبد. این کیوسک، متحرک بود (یعنی خونه این و اون بود!) و آدمهاش هم عوض می شد، بعضیها عروسی می کردن، بعضیها می رفتن خارج، ولی فصل پیوند همه ماها این کیوسکه بود که واسه خودش یک مکتبی شده بود.

بهزاد: متوسط سنی گروهتون چقدره؟

آرش: بین 25 تا 34

آرش و احسان ( بچه های گروه kiosk) بر سر مزار جیمی هنریکس در سياتل

کیوسک وارد می شود!

بهزاد: چی شد که سرانجام گروه کیوسک بعد از اینهمه "کیوسک" عوض کردن به فکر عرضه آلبوم افتاد؟

آرش: از اول تصمیم نداشتیم که کارمون رو بصورت آلبوم عرضه کنیم، ولی در سفری که اخیرا به اونور آب (کانادا) داشتم، دوستهای موسیقی دان ما این آهنگها را گوش کردن و با همدیگه یک دستی به سر و گوششون کشیدیم . بعد یکسری آهنگ هم اونجا ضبط کردیم و تشخیص دادیم که این آهنگها قابلیت آلبوم شدن را دارن. اینجوری شد که آلبوم، ضبط و پخش شد.

بهزاد: آلبوم بیرون دادن در خارج از ایران باید کار سختی باشه، اونهم برای یک گروه تازه کار و کیوسکی؟

آرش: آره، مخصوصا با این سیستم توزیعی که وجود داره که بیشتر کارهای تجاری رو نشر می کنن و کسی به فکر معرفی گروهها و کارهای جدید نیست.

یکی از عکسهای جلد آلبوم " آدم معمولی" کار زرتشت سلطانی، طراح ایرانی در نیویورک

نگاهی کوتاه به آهنگهای آلبوم "آدم معمولی"


بهزاد: بریم سراغ آهنگها. این آهنگ " روزمرگی" مربوط به چه زمانی از زندگی می شه؟ به نظر می رسه خیلی بهت فشار اومده که اینهمه انتقاد کردی!

آرش: مربوط به دوره‌ای از زندگی هست که بصورت دست جمعی زندگی می کردیم و روزمرگی غلبه کرده بود به آرمانخواهی که آدم باید داشته باشه و دنبال چیزایی فراتر از اتفاقات روزمره زندگی باشه.

این روزمرگی بر تمامی زندگیمون غلبه کرده بود و ما هم بیشتر خودمون به این روزمرگی دامن می زدیم، مثلا یک سریال بیمزه تلویزیونی میتونست روی فرهنگ جامعه تاثیر بگذاره و فرهنگ سازی بکنه ولی یک سری آدم فرهنگ ساز اصلا صداشون به هیچکس نمی رسید. این روزمرگی خیلی اذیت می کرد و ماها هم کاری در موردش نمی کردیم و روز به روز توش غرق می‌شدیم.

بهزاد: یک آهنگ جالبه دیگه در آلبوم شما آهنگ "زوربای ملایری" است که فکر کنم الهام گرفته از فیلم قدیمی "زوربای یونانی" است که آنتونی کویین توش بازی کرده. داستان این آهنگ چیه؟

آرش: " زوربا " بودنش بخاطر سبک آهنگه و " ملایری" بودنش به خاطر ارادت خاصیه که به بچه های ملایر داریم! ولی کلا همیشه سعی کردیم درآهنگهامون یک لگدی بندازیم و کمی متفاوت باشیم.

این آهنگ سبکش مثل بقیه آهنگهای آلبومه و در مورد ارزشهای بدی هست که داریم به دست خودمون در جامعه غالب می‌کنیم و حواسمون نیست که چقدر داریم از ارزشهای واقعی دورمی شیم و چه جوری یک مشت آدم الکی خوش و بی درد دارن ارزشهای خودشون (مثل ماشین فلان داشتن یا یکجور خاص حرف زدن و لباس پوشیدن) را الگو می کنن، مخصوصا برای آدمهایی که ازاول می خواستن یک جوره دیگه زندگی کنن.

بهزاد: راجع به آهنگ "جاده" واسمون بگو؟

آرش: این آهنگ با جمله "جاده خوشبختی در دست تعمیره" شروع می شه و ازتقدیرومشیت می گه و گلایه می کنه از اینکه این جاده ای که ما دنبالش هستیم، خودش بسته هست و باید برگشت و یک جاده دیگه را پیدا کرد. به یک سری داستانهای شخصی که واسه خوده من اتفاق افتاده هم می‌پردازه و مخلوطی از یاس، امید و طنزه!

بهزاد: چه برنامه هایی واسه آینده دارین؟

آرش: سعی داریم که شروع کنیم این ور اونور کنسرت دادن و تا آدمها بیشتر با کارهامون آشنا بشن و باهاشون ارتباط برقرار کنیم، البته همه اینها بستگی داره که چقدر از این آلبوم جديد استقبال بشه.

داخل جلد آلبوم ( طرح از زرتشت سلطانی )

نتیجه

بنظر من، (بهزاد) نشر آلبوم " آدم معمولی " قدم خیلی مثبتیه برای مطرح شدن کارهای زیرزمینی ایرانی. امیدوارم که شرکت بمآهنگ این کار رو ادامه بده.

تنها اشکال من به کار گروه کیوسک شباهتشون به کارهای گروه Dire Straight هستش ( مثل زمزمه نزدیک میکروفن و صدای نتهای پراکنده گیتار در زمینه) که هر دوست خارجی ای که این آهنگها رو شنید فکر کرد که اون گروهه که به فارسی آهنگ پر کرده. ولی شعرها حرف نداره و آرزوی موفقیت براشون داریم.

 
 
اخبار روز
 
 
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد صفحه بدون عکس
 
 
   
 
BBC Copyright Logo بالا ^^
 
  صفحه نخست|جهان|ايران |افغانستان |تاجيکستان |ورزش |دانش و فن |اقتصاد و بازرگانی |فرهنگ و هنر |ویدیو
روز هفتم |نگاه ژرف |صدای شما |آموزش انگليسی
 
  BBC News >>|BBC Sport >>|BBC Weather >>|BBC World Service >>|BBC Languages >>
 
  راهنما | تماس با ما | اخبار و اطلاعات به زبانهای ديگر | نحوه استفاده از اطلاعات شخصی کاربران