http://www.bbcpersian.com

18:36 گرينويچ - سه شنبه 24 ژانويه 2006

شاهرخ گلستان
در پاريس

جايزه هنری لانگلوا برای عباس کيارستمی

مراسم نخستين دوره جوايز سينمايی "بنياد هانری لانگلوا" شنبه 23 ژانويه در تالار شهرداری "ونسن" در حومه پاريس برگزار شد و تنديس بلورين آن به شش شخصيت برجسته سينما و از جمله عباس کيارستمی اهدا شد.

هانری لانگلوا بنيانگذار سينماتک پاريس بود. او با تلاش پيگير به گردآوری آثار مهم سينمای جهان پرداخت و توانست فيلم های بسياری را که گمان می رفت از بين رفته اند – گاه هر حلقه را در کشوری ديگر – بيابد و سينماتک فرانسه را يکی از بزرگترين و معتبرترين فيلمخانه های جهان کند.

از ديگر دريافت کنندگان جايزه هانری لانگلوا، "کلوديا کارديناله" ستاره خاطره برانگيز سينمای ايتاليا، "فليپ نواره" هنرپيشه فرانسوی و "سوفيا کاپولا" فيلمساز آمريکايی بودند.

شهر ونسن خود در تاريخ سينمای فرانسه جايگاه ويژه ای دارد. از همان سر آغاز پيدايش سينما، "شارل پاته" که با برادران لومير آشنا شده بود، کارگاه های لازم را برای توليد فيلم خام و تهيه وسائل ظهور و چاپ آن و همچنين ساخت دوربين های فيلمبرداری پاته را در شهر ونسن تاسيس کرد و توجه پيشگامان سينما را به اين شهر جلب نمود.

از جمله "ژرژ مليس" نخستين فيلمش را در ونسن ساخت و نخستين فيلم انيميشن فرانسوی و همينطور فيلم هايی که قبل از اختراع فيلم رنگی، کادر به کادر با دست رنگ می شد، در همين شهر سر و سامان گرفت.

مراسم اهدای جوايز ، پاپه گذار يک جشن سينمايی هم شد و روز 22 ژانويه از نه صبح تا نيمه شب در سالن های پنج سينمای شهر ونسن و مراکز فرهنگی آن، فيام های کمياب تاريخ سينما را که با فناوری ديجيتال ترميم و يا بهتر بگويم زنده شده بودند، نمايش داده شد.

فيلم هايی که زمان توليد آنها به سر آغاز سينما بر می گردد. مثل مجموعه ای از يازده فيلم کوتاه ژرژ مليس که تاريخ ساخت آنها سال های 1896 تا 1912 است.

در شهرداری ونسن، ارکستر فيلارمونيک شهر قطعات موسيقی فيلم های معروف را می نواخت و تالار بزرگی با همکاری آرشيو موسسه "گومون - پاته" به عرضه وسائل اوليه فيلمبرداری و نمايش فيلم، عکس های پشت صحنه فيلم های صد سال پيش و حتی "فانوس خيال" های قرن نوزدهم اختصاص داده شده بود.

برپايی بنياد هانری لانگلوا به رياست پسر او، ژان لوئی لانگلوا، و اهدای جوايز با همکاری و حمايت وزارتخانه های فرهنگ و هنر و آموزش عالی و نمايندگی يونسکو صورت پذيرفته و با توجه به نام لانگلوا و ميراثی که از او باقيمانده می توان اميدوار بود که جايزه اين بنياد در سالهای آنطده از اعتبار و اهميت خاصی برخوردار شود.

در پايان مراسم گفتگويی با عباس کيارستمی داشتم. او در خصوص گرفتن جايزه اش گفت: "خوشحالم که اين جايزه را گرفتم. به هر حال جايزه هميشه تائيد است و تائيد لذت بخش است و اصلا محدود نمی شود به اينکه چون قبلا تائيد شده ايم ديگر احتياجی به اين تائيدها نيست. و فکر می کنم تائيد يک جور اکسيژن است برای همه کسانی که کار می کنند."

چه کار تازه ای در دست داريد؟

در يکی دو سال گذشته چند فيلم کوتاه کار کرده ام، ولی در ماه ارديبهشت فيلمبرداری فيلم تازه ام را اگر اتفاقی نيفتد در ايران می کنم.

می شود خلاصه ای از داستانش را بگوييد؟

داستانش راجع به سفر يک پسر نابيناست که بدون عصا و عصاکش سفری را آغاز می کند. بدون انکه بداند دارد به کجا می رود.

فضای فرهنگی - هنری امروز ايران را چه طور می بينيد؟

بهتر است که بگوييم "فضای ايران را چه طور می بينيد". چون فرهنگ و هنر ايران بخشی جزئی از شرايطی است که ما الان در آن می گذرانيم. به هر حال همان طور که می دانيد يک کمی نگران کننده است. من نه به عنوان کسی که کار هنری می کنم، بلکه به عنوان يک شهروند هر روز داريم دعا می کنيم و اميدواريم شرايط لازم و کافی را برای ادامه زندگی پيدا کنيم. حالا کار هنری يا می کنيم يا نمی کنيم، اين يک مقوله دوم است."