دستور اجرایی ترامپ، آمریکا را 'منفور' می‌کند

فرمان اجرایی رئیس جمهوری آمریکا در وضع ممنوعیت های مسافرتی بر اتباع هفت کشور مسلمان، اقدام بی سابقه ای بوده است.

هرچند "مهاجرت انتخابی"، موضوعی قابل بحث است، اما دستور اجرایی اخیر را باید "اقدامی نژادپرستانه، بی فایده، غیرسازنده و حقیقا ترسناک" دانست.

دستور آقای ترامپ، که ۱۶ سال بعد از حملات ۱۱ سپتامبر صادر شده، حتی یکی از کشورهایی که اتباعشان در این حملات دخیل بوده اند را نیز هدف قرار نداده است.

ایالات متحده در زمان ریاست جمهوری جورج بوش، با حمله به عراق، زمینه ساز ظهور بعدی گروه هایی چون داعش شد. دستور اجرایی جدید به معنی آن است که دولت فعلی این کشور حاضر نیست پناهجویانی را بپذیرد که وضعیتشان، نتیجه مستقیم سیاست های قبلی ایالات متحده بوده است. این در حالی است که از سوی دیگر، دولت دونالد ترامپ علیه اتباع کشورهای عربی خلیج فارس محدودیتی وضع نکرده است.

حق نشر عکس Getty Images
Image caption چاره ای نداریم جز آنکه برای مواجهه با سیاست های غیرقابل پیش بینی دونالد ترامپ آماده باشیم

این تصمیم، تامل برانگیز است، به ویژه با در نظرگرفتن اتهاماتی که در مورد حمایت مالی کشورهای عربی خلیج فارس از تروریسم مطرح بوده، و دوبرابر تامل برانگیز خواهد بود وقتی در نظر گرفته شود که در یک دادگاه آمریکایی، پرونده ای در مورد ارتباط احتمالی مسئولان عربستان سعودی با حملات ۱۱ سپتامبر در جریان است.

ظاهرا آقای ترامپ با دقت، نقشه "حامیان تروریسم" خود را به گونه ای ترسیم کرده که در آن، اثری از کشورهایی که با آنها روابط تجاری دارد نباشد.

دستور اجرایی رئیس جمهور آمریکا، بر خلاف تمام اصول قانونی است. از آن جهت که از مسافرت اتباع کشورهایی معین، حتی اگر ویزای معتبر آمریکا یا ملیت دوم کشورهای بی نیاز از ویزا را داشته باشند، جلوگیری می کند.

تاثیرات دستور اجرایی آقای ترامپ، به صورت های مختلف و بر افراد مختلف قابل مشاهده است؛ از والدین پیری که از ایران عازم آمریکا بوده اند تا فرزندانشان را که شهروند آمریکا هستند ببینند اما در آمستردام جلوی ورودشان به هواپیما گرفته شده، تا دانشمندی ایرانی که راهی دانشگاه هاروارد بوده اما به خاطر مقررات جدید امکان مسافرت را نیافته، تا کارگردانی ایرانی که برای شرکت در مراسم جایزه اسکار باید به هالیوود می رفته و مسافرتش منتفی شده است.

در نمونه ای عجیب از تاثیرگذاری دستور اجرایی جدید، می توان به ماجرای رئیس گروه دوستی پارلمانی آلمان و آمریکا اشاره کرد که به خاطر ملیت دوم ایرانی خود، حق مسافرت به آمریکا را ندارد.

بر مبنای همین قانون، اگر مثلا حتی یک تبعه یهودی اسرائیل و متولد عراق قصد مسافرت به آمریکا را داشته باشد، آمریکایی ها می توانند او را برگردانند.

چنین به نظر می رسد که در فضای تیره بین المللی ایجاد شده در دوران رئیس جمهور جدید آمریکا، این صدای قانون و عقل است که کمتر از همیشه شنیده می‌شود.

در این فضا، البته بارقه هایی از امید نیز وجود دارد: مثلا قاضی فدرال بروکلین، که به شکایت گروه های مدافع حقوق بشر و از جمله تشکل قدرتمند "آزادی های مدنی آمریکا" علیه دستور اجرایی رسیدگی کرده است. کسی که در محدوده مسئولیت خود، دستور توقف اخراج مسافرانی را داده که دارای مدارک قانونی لازم برای ورود به آمریکا هستند.

در نهایت، ما چاره ای نداریم جز آنکه برای مواجهه با سیاست های غیرقابل پیش بینی دونالد ترامپ آماده باشیم.

در شرایط جدید به ویژه، بیش از همه بر اصول و ارزش های خود ثابت قدم و مصمم باشیم.

ارزش هایی همچون همچون آزادی، برابری، همبستگی و همچنین سکولاریسم؛ به معنی سکولار بودن حکومت - و نه شهروندان.