ناظران می‌گویند...

اراده‌ای برای تغییر

به روز شده:  10:47 گرينويچ - دوشنبه 22 ژوئيه 2013 - 31 تیر 1392

آیا تغییری در راه است؟ آیا امیدی به دولت «تدبیر و امید» حسن روحانی می توان داشت؟ پیروزی آقای روحانی تا چه حد پیروزی ملت است؟ آن کلید طلائی که تبلیغات انتخاباتی آقای روحانی را مزین کرده بود، راه بر یک نظام حقوقی خواهد گشود؟ به دور از جار وجنجال ها و تعریف و تمجیدها، آیا می توان اجرای مولفه های نخستین همایش خبری آقای روحانی را جدی گرفت؟

پیش از انتخابات گفته می شد تنها یک استقبال وسیع عمومی می تواند از آقای روحانی، شخصیتی برای تغییر بسازد.

با استقبال عمومی و حضوری پرشور، انتخابات ۹۲، اراده برای تغییر را به رئیس جمهور جدید تفویض کرد و او را برای پیشبرد سیاستهایش، اقتدار حقوقی بخشید.

میزان پشتیبانی از آقای روحانی نه فقط با آراء اعلام شده توسط وزارت کشور بلکه میلیونها بیش از آن، در شادی و همهه سراسر ایران، باید سنجیده شود.

پایکوبی میلیونی افرادی که در اوج بدبینی انتخابات ۸۸ از پای صندوق ها خود را دور نگهداشته بودند، اما در جشن پیروزی با رأی دهندگان هم آوا شدند.

به تعبیری می توان گفت که پیروزی آقای روحانی، پیروزی اراده یک ملت است، اگر بار این پیروزی را سنگین نکنیم، اگر از هدف بلاواسطه این انتخابات، تصویر ناروشنی نسازیم و اگر، انتظار معجزه نداشته باشیم.

"ایده آل ساختن از یک پیروزی انتخاباتی همانقدر گمراه کننده است، که چشم بستن بر شادی مردم پس از پیروزی آقای روحانی. در این میان فراموش نکنیم که انتخابات ۹۲ نه فقط پیروزی ملت که حاوی تأثیرات مثبت برای نظام جمهوری اسلامی نیز خواهد بود."

ایده آل ساختن از یک پیروزی انتخاباتی همانقدر گمراه کننده است، که چشم بستن بر شادی مردم پس از پیروزی آقای روحانی.

در این میان فراموش نکنیم که انتخابات ۹۲ نه فقط پیروزی ملت که حاوی تأثیرات مثبت برای نظام جمهوری اسلامی نیز خواهد بود.

محتوای این پیام ها ریشه در خصلت دولت هشت ساله محمود احمدی نژاد، سرکوب انتخاباتی سال ۸۸ و رفتار رهبر ایران در این دوران دارد.

اطاعت طلبی در رفتار سیاسی آقای خامنه ای، در دوران ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد، و به ویژه پس از انتخابات ۸۸، خصلت فراقانونی زیادی پیدا کرد.

این مجموعه عوامل، اکثریت جامعه را رو در رو با رهبر نظام بعنوان حامی اصلی و ستایش گر دولت قرار می داد و مشروعیت کل نظام جمهوری اسلامی را در منظر این اکثریت زائل می کرد.

در این دوران پافشاری بر اقتدار فردی، دخالت مستقیم در قوای سه گانه و تکیه بر نیروهای امنیتی- نظامی، تضعیف جمهوریت را در پی داشت.

عقلانیت عمومی جامعه در دایره محدود انتخابات ۹۲، در حقیقت به مخالفت با سیاست های جاری و رفتار رهبر رأی داد.

مشارکت عمومی به مفهوم تغییر مسیر سیاسی کشور، اهمیت یافتن جمهوریت نسبت به ولایت و سلب دخالتهای اجرائی رهبر در سیستم سیاسی، قضائی و اقتصادی نظام بود.

شعار خیابانی «دیکتاتور، دیکتاتور- تشکر، تشکر» که در فردای انتخابات در خیابانهای ایران طنین انداخت، طنز زیبا و در عین حال تراژدیک انتخابات ۹۲ و ترجمان درایت جامعه بود که انگیزش عمومی در انتخابات را بازگو می کرد.

اختیارات رهبر در قانون اساسی جمهور اسلامی اعمال ایده های او در سیاست های جاری کشور و انتصاب وزرأ نیست. این اختیارات را قانون اساسی تنها بعنوان نوعی حق وتو برای رهبر، به رسمیت شناخته است.

رای دهندگان با انتخاب آقای روحانی قبل از هر چیز به محدود کردن شعاع عمل اختیارات رهبری رأی داده اند.

عنصر اصلی پیروزی ملت در انتخابات ۹۲ با شکستن دیوار تحریم و تورم معنا پیدا می کند، مابقی اجرائی شدن وعده های رئیس جمهور منتخب را توان، عزم و ایستادگی او و چالش های سیاسی، اجتماعی آینده روشن خواهد کرد.

"اکثریت ملت با انتخاب آقای روحانی قبل از هر چیز به محدود کردن شعاع عمل اختیارات رهبری رأی داده است. عنصر اصلی پیروزی ملت در انتخابات ۹۲ با شکستن دیوار تحریم و تورم معنا پیدا می کند، مابقی اجرائی شدن وعده های رئیس جمهور منتخب را توان، عزم و ایستادگی او و چالش های سیاسی، اجتماعی آینده روشن خواهد کرد."

نتایج مثبت انتخابات برای نظام جمهوری اسلامی را، آنسوی رویکرد اکثریت چشمگیر جامعه به انتخابات، شادی و شعف عمومی و استقبال همگانی نسبت به انتخاب یکی از چهره های مورد تأئید نظام، روشن می کند.

اگر بپذیریم که استقبال عمومی و حمایت نحله های مختلف سیاسی چه در درون و چه در بیرون از نظام، به آقای روحانی در مقام رئیس جمهور جدید، موقعیت ویژه و به نهاد ریاست جمهوری اقتدار حقوقی بخشیده است، نمی توانیم این حقیقت را نادیده بگیریم که این اقتدار از یک رابطه مفاهمه ای مابین مردم و رئیس جمهور تبعیت می کند، و نه همانند نظام های دموکراتیک، یعنی از طریق روابط حزبی، تشکیلاتی و با دخالت نهادهای مدنی.

این نوع رابطه، اعمال اراده را دشوار و از مسیر حقوقی خارج کرده، از خود گذشتگی و جانفشانی طلب می کند. مشکلی که در هشت سال ریاست جمهوری آقای خاتمی او را فلج کرده و هر نوع تصمیم گیری خارج از اراده رهبر را معوق می گذاشت.

گفتمان تفاهم آمیز مابین انتخاب کننده و انتخاب شونده در غیاب تشکلهای سیاسی- صنفی که دیده بان دائمی اعمال دولت هستند، فقط یا پای صندوق های رأی کارآمدی دارند و یا در زورآزمائی خیابانی، اراده جامعه را می تواند به رخ بکشد.

تله ای که هم آقای خاتمی و هم رهبران جنبش سبز را به دام خود انداخت. مصدق در سال ۳۲ نیز، وقتی با اعتراض از مجلس بیرون آمد و جلوی میدان بهارستان و در ازدحام جمعیت هوادار گفت: «مجلس همین جاست که مردم هستند»، به این دام افتاد.

در تمامی نظامهای غیر دموکراتیک که دولت از طریق اقتدار بوروکراتیک، سنتی و پادگانی، اراده خود را به مردم تحمیل می کند، هر شخصیت دولتی اگر بخواهد سازی مخالف سازمان بوروکراتیک، کوک کند باید به قهرمان بازی روی بیاورد.

جامعه شهروندی در ایران اما، فصل قهرمان بازی و قهرمان پروری را به پایان برده است. رئیس جهموری که دارای اقتدار حقوقی است فقط کافیست روی قانون بایستد و هر اقدام غیر قانونی را با شجاعت، علنی کند.

آقای خاتمی یک بار در دوران ریاست جمهوری خود به این روش حقوقی در رابطه با قتل های زنجیره ای اقدام کرد و دستاورد بزرگی برای دولت خویش برجای گذاشت. اما عوامل بسیاری ادامه این روند را متوقف کردند.

حسن روحانی با توجه به تجربه ای که سال ها در حوزه امنیت ملی داشته، می تواند راه های حقوقی اقتدار ریاست جمهوری را که با اعمال قدرت رهبر در زمان تصدی دولت آقای احمدی نژاد از این نهاد سلب شده بود، به آن بازگرداند.

"رویکرد اکثریت جامعه به گزینه انتخابات بعنوان بهترین، کم هزینه ترین و مسالمت آمیزترین راه دخالت در رفتار حکومت، علیرغم همه بی اعتمادی ها و تردیدها، علیرغم تجربه تلخ انتخابات ۸۸، مهمتراز هر چیز شاخص عقلانیت جامعه و حامل این پیام روشن است که کسی از آقای روحانی انتظار معجزه ندارد ولی حداقل انتظار دولت قانون مدار را دارد."

رئیس جمهور جدید می تواند با اتکا بر همین قانون اساسی، از فردای در دست گرفتن سکان ریاست جمهوری برای تغییر در سیاستهای کلان نظام و وعده های انتخاباتی خود که جابجا بر آنها تأکید داشته جامه عمل بپوشاند.

رویکرد اکثریت جامعه به گزینه انتخابات بعنوان بهترین، کم هزینه ترین و مسالمت آمیزترین راه دخالت در رفتار حکومت، علیرغم همه بی اعتمادی ها و تردیدها، علیرغم تجربه تلخ انتخابات ۸۸، مهمتر از هر چیز شاخص عقلانیت جامعه و حامل این پیام روشن است که کسی از آقای روحانی انتظار معجزه ندارد ولی حداقل انتظار دولت قانون مدار را دارد.

اشتباه بزرگ آقای خاتمی در دوران ریاست جمهوری اش این بود که با قرائت انفعالی از قانون اساسی، موقعیت رئیس جمهور را به موقعیت یک «تدارکاتچی» تنزل داد.

در حالیکه براساس همین قانون اساسی و علیرغم تمامی تناقضاتی که در آن وجود دارد رئیس جمهور، رئیس «جمهور» مردم است و مسئولیت صیانت از حرمت و حقوق شهروندان را عهده دار است. رئیس جمهور در وفاداری به این وظیفه، در مراسم تحلیف سوگند یاد می کند.

آقای خاتمی اگر به خطای این نوع قرائت از قانون اساسی پی نبرده بود، نه پیگیر انتخابات ۸۸ می شد و نه تمامی تدبیر، خرد و تجربه خود را برای پیروزی یک کاندیدای نزدیک به اصلاحات، در این انتخابات به کار می گرفت.

تجربه های منفی و مثبت دولت اصلاحات بهترین یاری بخش آقای روحانی در پاسخ به مبرم ترین معضلات امروز جامعه ایرانی است.

نظرات

برای این موضوع نمی توان اظهارنظری ارسال کرد

بخش نظرات
 
  • به این نظر رای دهید
    0

    اظهارنظر شماره 5.

    خوشبختانه رهبرج ا زودجواب کسانی راکه خوشخیالانه درانتظارتغییربودندداد!
    آیاخبر{تاکید رهبر ایران بر درستی سیاست‌های داخلی و خارجی} راخواندید؟

  • به این نظر رای دهید
    0

    اظهارنظر شماره 4.

    هیچ ناظری با بی بی سی همکاری نمیکند که مخالف آقای روحانی باشد؟ هر چه این چند وقت به نقل از ناظران آمده همه در حمایت از ایشان بوده. لطفا از مطالب تحلیلگران دیگر نیز استفاده شود. از کسانی که کل سیستم را تحلیل کنند نه فقط رییس جمهور که تغییر اساسی نمیتواند ایجاد کند.

  • به این نظر رای دهید
    0

    اظهارنظر شماره 3.

    به تیتر و عکس که نگاه کنی سیاست جالبی را پشتش می بینی: تغییر از کانال عبا و عمامه. یعنی بعد از ۳۵ سال نمی خواهید دل از عبا و عمامه بکنید؟!

  • به این نظر رای دهید
    0

    اظهارنظر شماره 2.

    جناب مدنی کشور ما جزو معود کشورهای دنیا است که با رای یک نفر اداره میشود که انهم هیچگونه دانش و تجربه در مسایل سیاسی و اجتماعی و اقتصادی ندارد.کشوری که در ان
    بلاگ نویس به جرم انتقاد ساده کشته میشود یا روزنامه نگاران و وکلای زن زندان میشوند
    ولی رهبر ان سکوت میکند ولی در مورد رابطه با امریکا بلافاصله نطق میکند که این کار
    بیهوده است.واقعیت این است این حکومت جز ضرر برای مردم ایران و دنیا هیچ دستاوردی
    دیگری ندارد و روحانی برای حفظ ای نطام برای هشت سال اینده امده است.

  • اظهارنظر شماره 1.

    این اظهار نظر حذف شده است زیرا مسئولان صفحه آن را بر خلاف مقررات صفحه تشخیص داده اند . مقررات صفحه.

 
 

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.