ناظران می‌گویند...

انتخاب قالیباف؛ اصلاح‌طلبی حداقلی یا سیاست‌ورزی دستوری؟

به روز شده:  12:05 گرينويچ - دوشنبه 16 سپتامبر 2013 - 25 شهریور 1392

ابقای محمدباقر قالیباف در مسند شهرداری تهران ، بیش از آنکه نگاهها را به سوی او متوجه نماید موجب برانگیختن دعوا میان گروهی از اصلاح طلبان شد که اغلب آنها تا چند ماه قبل ،از عملکرد این سردار- شهردار در پایتخت حمایت می کردند و این حمایت گاه تا مرز مجیزگویی پیش می رفت.

نزاع در داخل و خارج از شورا ظاهراً از زمانی آغاز شد که شادمانی زودهنگام اصلاح طلبان و ابراز اطمینان ایشان به انتخاب محسن هاشمی به عنوان شهردار پایتخت، با رای الهه راستگو و احمد دنیامالی به قالیباف، به خشم و ناامیدی گرایید.

اما مشکل واقعی این طیف از اصلاح طلبان در واقع به زمانی باز می گشت که آنان با ناامیدی از بازگشت واقعی به حاکمیت، به دنبال یارگیری از میان کسانی بودند که هنوز شانس سهم گیری را از قدرت را داشتند.

در واقع، این بخش از اصلاح طلبان باارائه تعریفی خاص از «اصلاح طلبی حداقلی» گاه تا مرز حمایت از کاندیداتوری کسانی همچون قالیباف در برابر کاندیدای افراطی اصولگرایان پیش رفتند و گاه در تعیین نامزدهای خود برای تهیه لیست های انتخاباتی با کنار گذاشتن برخی اصلاح طلبان تسلیم ناپذیر، به سراغ کسانی رفتند که در اصالت اصلاح طلبیِ آن ها، تردید اساسی وجود داشت.

"در واقع، این بخش از اصلاح طلبان باارائه تعریفی خاص از «اصلاح طلبی حداقلی» گاه تا مرز حمایت از کاندیداتوری کسانی همچون قالیباف در برابر کاندیدای افراطی اصولگرایان پیش رفتند و گاه در تعیین نامزدهای خود برای تهیه لیست های انتخاباتی با کنار گذاشتن برخی اصلاح طلبان تسلیم ناپذیر، به سراغ کسانی رفتند که در اصالت اصلاح طلبیِ آن ها، تردید اساسی وجود داشت."

نگاه به انتخاب قالیباف از این زاویه وبررسی تأثیر رأی دو منتخب لیست اصلاح طلبان در این انتخاب، وضعیت عمومی اصلاح طلبان حکومتی را آشکار می سازد.

آنها دو عضو شورای شهر تهران را به خاطر نقض یک پیمان درون جناحی که قدمتی بیش از سه ماه ندارد محکوم می کنند اما برای مردم توضیح نمی دهند که معیار قرار گرفتن نام آن دو درلیست انتخاباتی اصلاح طلبان چه بوده است؟

اعضای اصلاح طلب شورا ادعا می کنند علت اقبال آنها به آقای هاشمی و تلاش برای حذف آقای قالیباف، فساد گسترده در شهرداری و بی کفایتی تیم قالیباف برای حل مشکلات شهروندان تهرانی است.

اما حاضر نیستند به مردم بگویند در شش سال گذشته که چند تن از اصلاح طلبان سرشناس در شورای شهر حضور داشته اند آیا حتی یک بار به صورت علنی، از این فساد و بی کفایتی سخن گفته اند؟

کسانی که مقابله با فساد و افشای قانون گریزی شهرداری در هشت سال گذشته را مهم ترین دلیل برای عزل آقای قالییاف می دانند همان کسانی هستند که معاون قالیباف در نیمی از دوره هشت ساله گذشته را در لیست انتخاباتی اصلاح طلبان برای راه یافتن به شورای شهر تهران قرار دادند بدون آنکه نقش او در مفاسد ادعایی را مد نظر قرار دهند.

اما اکنون که او بر خلاف میل تصمیم گیران جبهه اصلاح طلبان حکومتی، به رئیس سابق خود- قالیباف - ابراز وفاداری کرده، از عهد شکنی تشکیلاتی او اظهار تأسف می نمایند.

به عبارت دیگر، عدم پایبندی به توافق نانوشته جناحی، قابل گذشت نیست اما می توان نسبت به همکاری با مفسدان یا سکوت رضایت آمیز نسبت به فساد ادعایی، با دیده اغماض نگریست. درست همانطور که ادعاهای مربوط به رانت خواری عضو دیگر شورا تا زمان پایبندی او به توافقات اصلاح طلبانه، مخفی مانده بود.

آنچه در بالا آمد نه به مفهوم نفی فساد در شهرداری تهران است نه به دنبال تخطئه کامل اصلاح طلبان شورا و نه تأیید اقدام غیر قابل قبول دو عضو شورا بر خلاف توافقات حزبی. همه اینها را گفتم تا توجهات به فقدان استراتژی در جبهه اصلاحات جلب شود.

"رهبر جمهوری اسلامی هم که این عقب نشینی گام به گام اصلاح طلبان را مشاهده کرده بود برای تثبیت وضعیت جدید، در انتخابات ریاست جمهوری اخیر، حتی هاشمی رفسنجانی را از رقابت درانتخابات محروم ساخت تا اصلاح طلبان مشتاق حکومت بدانند محدوده بازی آنها فقط توسط رهبر تعیین می شود."

برخی از اصلاح طلبان تا حدود چهارماه قبل تنها به یافتن راهی برای عدم قطع کامل ارتباط خود با حاکمیت می اندیشیدند. دل بستن به اصلاح طلبان حداقلی و حتی تن دادن به همکاری با کسانی که تنها مزیت آنان «دشمنی کمتر با اصلاح طلبان» بود از همین اراده، سر چشمه می گرفت.

رهبر جمهوری اسلامی هم که این عقب نشینی گام به گام اصلاح طلبان را مشاهده کرده بود برای تثبیت وضعیت جدید، در انتخابات ریاست جمهوری اخیر، حتی هاشمی رفسنجانی را از رقابت درانتخابات محروم ساخت تا اصلاح طلبان مشتاق حکومت بدانند محدوده بازی آنها فقط توسط رهبر تعیین می شود.

عقب نشینی برخی اصلاح طلبان تنها به تمکین نسبت به عجیب ترین رد صلاحیت در تاریخ جمهوری اسلامی، ختم نشد بلکه تعدادی از نظریه پردازان جبهه اصلاحات با پشت کردن به رهبران زندانی جنبش سبز، وقوع تقلب در انتخابات سال هشتاد و هشت را انکار نمودند تا شاید از میزان مخالفت رهبر با خود بکاهند.

همان کسانی که در ماههای منتهی به انتخابات به بهانه جلوگیری از تسلط افراطیون بر دولت، به کاندیداها و شعارهای حداقلی تن داده بودند به محض تسلط بر شورای شهر تهران، خواسته ای حداکثری را مطرح کردند.

آنها حتی پس از انتخابات و آشکار شدن مجدد گرایش غالب در میان رأی دهندگان، باز هم قناعت به حداقل ها و تلاش برای حفظ رابطه با «کمتر افراطی ها»را تبلیغ می کردند.

در همین راستا، سپردن وزارت کشور به یکی از سیاسیون علیرغم سوابق ضد اصلاحات او را توجیه پذیر دانستند زیرا به ادعای ایشان، این تمکین، راه را برای همکاری با علی لاریجانی و اصولگرایان معتدل تر، هموار می ساخت.

اما آنگاه که نوبت به شهردار تهران رسید همه کسانی که تا چند ماه قبل از مدیریت قالیباف تمجید یا در برابر مفاسد او سکوت می کردند به ناگاه شمشیرهای خود را از رو بستند و روابط حسنه قالیباف با علی لاریجانی و بسیاری از اصولگرایان معتدل، را نادیده گرفتند.

این دو گانگی آشکار، نشان داد بیش از آنکه استراتژی قابل دفاع، بر رفتار بخشی از اصلاح طلبان حاکم باشد کسب رضایت تعدادی از سران آن جبهه مدنظر ایشان قرار دارد.

"پافشاری بر انتخاب محسن هاشمی علیرغم حساسیتی که نسبت به او وجود دارد ثابت کرد شعارهای سه ماه گذشته برای توجیه عقب نشینی های غیر موجه، از مبنای استراتژیک برخوردار نبوده و تنها مبتنی بر اصلاح طلبی دستوری است."

پافشاری بر انتخاب محسن هاشمی علیرغم حساسیتی که نسبت به او وجود دارد ثابت کرد شعارهای سه ماه گذشته برای توجیه عقب نشینی های غیر موجه، از مبنای استراتژیک برخوردار نبوده و تنها مبتنی بر اصلاح طلبی دستوری است.

این دستور یک روز می تواند در قالب پذیرش افرادی همچون الهه راستگو در لیست اصلاح طلبان شورای شهر تهران باشد، یک روز سکوت در برابر انتخاب رحمانی فضلی و پورمحمدی به عنوان اعضای کابینه تدبیر و امید و روز دیگر تحریک بخش عمده ای از حاکمیت به قیمت پافشاری بر شهردار شدن کسی که حساسیت یاران رهبر نسبت به او غیر قابل تردید است.

این گروه از اصلاح طلبان تا قبل از بحران اخیر، خیال رهبر را آسوده کرده بودند که در خارج از میدانی که او برای آنها طراحی کرده، بازی نخواهند کرد. این اطمینان سازی برای رهبر زمینه ساز جلوگیری از حضور اصلاح طلبان با کاندیدای مطلوب خود در انتحابات شد.

اما روند انتخاب شهردار تهران و حواشی آن، بسیاری از طرفداران اصلاحات را با تردید اساسی نسبت به استراتژیک بودن تصمیم گیری ها و تأثیر واقعی مشورت ها بر تصمیم سازی در جبهه اصلاحات مواجه ساخت.

نگاهی به اظهارات ولی‌اله شجاع‌پوریان عضو اصلاح طلب شورای شهر تهران در مورد روند تنظیم لیست کاندیداهای اصلاح طلب شورای شهر تهران، نشان می دهد که این تردید تا سطوح بالای اصلاح طلبان نفوذ کرده است؛ نفوذی که می تواند پس از کاهش سهم واقعی اصلاح طلبان در قدرت، کاهش اعتماد عمومی به ایشان و نزول بیش از پیش جایگاه آنان در میان باقیمانده طرفداران خود را به دنبال داشته باشد.

نظرات

برای این موضوع نمی توان اظهارنظری ارسال کرد

بخش نظرات
 
  • به این نظر رای دهید
    0

    اظهارنظر شماره 7.

    اصلاح طلبان در 4 سال اخیر با بدترین وضعیت در تاریخ خود مواجه بودند و نظم ساختار تشکیلاتی خودشان را از دست دادند و اقداماتی از این دست از جریانی که تا این میزان تحت فشار بوده تا حدی طبیعی است و امید است در فضایی که بعد از انتخابات در کشور ایجاد شد ،اصلاح طلبان با محوریت خاتمی به بازسازی تشکیلاتی خود بپردازند.

  • اظهارنظر شماره 6.

    این اظهار نظر حذف شده است زیرا مسئولان صفحه آن را بر خلاف مقررات صفحه تشخیص داده اند . مقررات صفحه.

  • به این نظر رای دهید
    0

    اظهارنظر شماره 5.

    سلام
    به نظر من اينها همه خيمه شب بازی هست . بعد از شکست قاليباف در انتخابات نميتوانستند او را بدون مقام رها کنند , همانطور که به احمدی نژاد و جليلی مقامی دادند . دستور از علی خامنه ای بوده حالا حزب هم برای اينکه ابروش نره اخراجش کرده.
    در ايران حزبی وجود ندارد به معنای واقعی ان

  • به این نظر رای دهید
    0

    اظهارنظر شماره 4.

    چرا فقط بین دو نفر باید انبخاب انجام میشد.؟خوب این مشخص است که این یک انتخاب ازاد نیست واصلح واقعی از این میان انتخاب نمیشود کسانی که از انتخاب هاشمی استقبال میکردند به پاکی و قابلیت او قسم نمیخوردند بلکه با سبک سنگین کردن عوامل مختلف ترجیح میدادند که قالیباف دوباره شهردار نشود مثلا ترجیح خود من بیشتر به این خاطر بود که انتخاب برای سه دوره میتواند هر چرخه فسادی را قویتر ومحکمتر کند.والا هیچکدام از ابنها پسر پیغمبر نیستند و برای فساد کمتر در دستگاههای دولتی باید سیستم کنترل وبازدارندگی از فساد را قوی کرد.پس بجای بحثهای انحرافی و اندازه گیری فساد این و

    ان به اساس موضوعات بپردازیم و سعی کنیم به مردم هم همین را آموزش دهیم بهتر است.

  • به این نظر رای دهید
    0

    اظهارنظر شماره 3.

    آقای واحدی بعضی وقتها نظرات خوبی میدهند و در این نظر هم پاراگرافهای پر معنی هستند ولی به راز بقاء توجه کافی نکردند. اگر روزی یک مار دنبالش کند که یک دهم ایشان هم نیست، احتمالا از سوراخی داخل میرود که آن مار نتواند!

 

نظرات 5 از 7

 

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.