ناظران می‌گویند...

بارزانی، میهمان اوجالان

به روز شده:  13:25 گرينويچ - سه شنبه 19 نوامبر 2013 - 28 آبان 1392

مسعود بارزانی پس از ٢١ سال بار دیگر به "آمد" یا دیاربکر سفر کرد. در این رابطه مطالب بسیاری نوشته شد. در این میان مطلبی از نفیسه کوهنورد در سایت بی بی سی منتشر شد که از بسیاری جهات نظر مرا جلب کرد تا مطالبی را یادآور شوم.

این نوشته عمدتا نظرات گروه‌های مخالف این سفر را منعکس می کند. مخالفان سفر مسعود بارزانی را دو گروه تشکیل می دهند. احزاب ناسیونالیست-سکولار ترکیه و طرفدران پ.ک.ک که سفر آقای بارزانی را مغایر با منافع این حزب و احزاب نزدیک به آن در کردستان ترکیه قلمداد می کنند.

تقسیم کردستان خصوصیات منحصر به فردی به سیاست در آن بخشیده است. اما همچنان که "اوجالان" بدان اشاره می کند، کردستان قلمرو حزب یا گروه خاصی نیست. چرا که کردها آنرا متعلق به خود می دانند.

اگر امروز شاهد سفر بارزانی به دیاربکر هستیم به تلاش او برای تضعیف پ.ک.ک بر نمی گردد. بلکه نتیجه تغییر رویکرد دولت ترکیه است که بارزانی درصدد استفاده از آن جهت تقویت هویت کردی است.

"با در نظر گرفتن موارد فوق و دهها نمونه دیگر باید توجه کرد که موقعیت کردها در سیاست منطقه بسیار تغییر کرده است. اگر بنای نگرش ما پنج اصل آتاتورک باشد، این ترکها هستند که مدام در حال عقب نشینی از فلسفه ناسیونالسیم ترکیه هستند."

اگر نگاهی به حضور نیروهای پ.ک.ک در کردستان عراق بیندازیم، متوجه خواهیم شد که حزب مذکور کاملا در حوزه جغرافیای اقلیم کردستان قرار دارد و این امر به طور طبیعی از طرف کردهای عراق پذیرفته شده است.

شاید در گذشته جنگی میان حزب دمکرات و پ.ک.ک روی داده باشد، اما این جنگ بعد از سال ٢٠٠٣ هرگز ادامه نیافته است. بارزانی هم یکی از اهداف عمده خود از ریاست اقلیم کردستان را از بین بردن امکان جنگ کردها با یکدیگر اعلام کرد.

تا قبل از سال ٢٠٠٣ بیشتر تحلیلگران معتقد بودند که کشورهای منطقه از گروه های کرد جهت سرکوب سایر گروه های کرد در کشورهای دیگر استفاده می کنند. اما از زمان سقوط صدام حسین به بعد رفتار کردها در عراق شاهد تغییری بنیادی شده است.

از نمونه های بارز آن می توان به ایستادگی "جلال طالبانی" در مقابل خواست مقامات ترکیه برای تحویل رهبران پ.ک.ک اشاره کرد. در همان حال زمانی که ارتش ترکیه در صدد حمله به کردستان عراق و پ.ک.ک بود، بارزانی گفت: "کردستان را به گورستان سربازان ترک تبدیل خواهیم کرد."

با در نظر گرفتن موارد فوق و دهها نمونه دیگر باید توجه کرد که موقعیت کردها در سیاست منطقه بسیار تغییر کرده است.

اگر بنای نگرش ما پنج اصل آتاتورک باشد، این ترکها هستند که مدام در حال عقب نشینی از فلسفه ناسیونالسیم ترکیه هستند.

روند دمکراتیک در کردستان عراق دارای مشکلات فراوانی است. اما انتخابات اخیر نشان داد که بلوغ سیاسی یا همان توسعه سیاسی رو به رشد است.

از همین منظر باید گفت که حکومت اقلیم روبه روز شکلی منسجم تر به خود می گیرد که همه گروه ها و احزاب در مرکز سیاسی آن یعنی اربیل شریک هستند. پس نباید به اربیل به عنوان ملک خصوصی بارزانی نگاه کرد.

تضاد رسانه ای امری غریب در میان احزاب کردستان نیست. اگر اقلیم را معیار قرار دهیم، متوجه خواهیم شد که رسانه های حزب دمکرات به رهبری بارزانی و اتحادیه میهنی به رهبری طالبانی در جنگ سرد به سر می برند.

این در حالی است که در اقلیم کردستان نوعی از سیستم سیاسی در حال شکل گیری است که اگر تضادهای رسانه ای معیار تحلیل ما باشد، وجود آن را غیر ممکن می داند.

"از همین منظر باید گفت که حکومت اقلیم روبه روز شکلی منسجم تر به خود می گیرد که همه گروه ها و احزاب در مرکز سیاسی آن یعنی اربیل شریک هستند. پس نباید به اربیل به عنوان ملک خصوصی بارزانی نگاه کرد."

در حال حاضر همگرایی پنهانی میان احزاب عمده وجود دارد که حامل دستاوردهای بسیاری برای کردها در عراق شده است. همگرائی مذکور از سال ٢٠٠٣ سیاست متفاوتی را در قبال کردستان ترکیه در پیش گرفته است. سیاستی که حامل باز شدن فضای سیاسی ترکیه شده است.

در حال حاضر این "اردوغان" نیست که مهار روابط دو طرف را در اختیار دارد. به عنوان مثال زمانی که مسعود بارزانی کردهای سوریه را در اربیل کنار هم نشاند تا در مورد اداره این بخش از کردستان به توافق برسند، وزیر امور خارجه ترکیه "داود اوغلو" به اربیل آمد و ناراضی بودن دولت ترکیه را به اطلاع بارزانی رساند.

اما آمدن وزیر امور خارجه این کشور تغییری در مسئله ایجاد نکرد. چرا که حمایت های اقلیم از کردستان سوریه ادامه پیدا کرد، به گونه ای که بارزانی نیروهای اسلامگرا را تهدید کرد و گفت که او آماده است که نیروهای "پیشمرگ" را جهت دفاع از کردها به کردستان سوریه اعزام کند.

در همان حال "صالح مسلم" گفت که حزب دمکرات که بارزانی آنرا رهبری می کند از لحاظ نظامی و اقتصادی به آنها کمک کرده است.

با در نظر گرفتن موارد مذکور، از رفتار و سخنان مسعود بارزانی در دیاربکر می توان اینگونه نتیجه گرفت که برای فهم دقیق و به روز "پرسش کرد" باید به تجربه ها و واقعیت های سال های اخیر بیشتر توجه کرد و سیاست کردها در دوره جدید را بهتر شناخت.

نظرات

برای این موضوع نمی توان اظهارنظری ارسال کرد

بخش نظرات
 
  • اظهارنظر شماره 69.

    این اظهار نظر حذف شده است زیرا مسئولان صفحه آن را بر خلاف مقررات صفحه تشخیص داده اند . مقررات صفحه.

  • اظهارنظر شماره 68.

    این اظهار نظر حذف شده است زیرا مسئولان صفحه آن را بر خلاف مقررات صفحه تشخیص داده اند . مقررات صفحه.

  • به این نظر رای دهید
    0

    اظهارنظر شماره 67.

    توصيه من به تمام انسانها اين است كه با ديدي متمدنانه و إنساني به قضيه نگاه كنيد مغرض و نژادپرستانه كار به جايي نميبرد ، كوسوو ، جمعيتش به يك ميليون نرسيده بود دولت خودرا أعلام كرد و شماي إيراني هم از خواست مردم ان منطقه پشتيباني ميكردي امروز چي شد يك مرتبه كردها را خائن غير سياسي بي برنامه همه ي افتراها را نسارشان ميكنيد پس تو جز ان سري أنسانهايي هستي كه شعار ميدهيد ازادي خوب است اما نه براي خانوادي من ، ازادي زن بايد باشد نه براي زن من اينها بر داشت هايي است كه از شما مفسران ميكنم شما چرا به ده ها كشور عرب اعتراض نميكنيد شما چرا در زندگيتان يك كلمه كردي هم ياد نگرفته اي اگر ما يك ملت هستيم ايا يك ملت بودن اين است كه داراي دو كلتور و زبان و دو أيين و دو سنت جدا باشند ما دو مردم مختلف با دو كلتور مختلف و دو فرهنگ متفاوت و حتي دو دين متفاوت هستيم اگر من در كنار تو هستم دليل بر يكي بودن ما نيست اين ائتلافها مصنوعي و باز ورسا خته شده دوستان اينها از درون هم به يك نزديك نبوديم و نايستيم براي خودتان خيال بافي ميفرماييديك كرد يك كرد است و يك فارس فارس اگ،ر در يك قابلمه هم با هم بجوشيم بعد از نيم ساعت هر يك به طرف خود ميرود انكار اين واقيت خلاف شيونات انساني است بيشتر دردسر براي اينده گان درست ميكنيم پيروز باشيد

  • به این نظر رای دهید
    0

    اظهارنظر شماره 66.

    بعقيد من از اين كه يك زماني كشور ها و مناطق زيادي با كشور ايران بود و تقسيم شده اند خيالي باطل است، أقاي كورش ميگويند زمان هاي پيش أفغانستان و پاكستان و تركي هو عراق و همه ي اين مناطق جز خاك ايران بوده و بايد همه برگردند من فكر ميكنم اين يك خوا وخيال پوچ بي معني است اگر اينطور فرض كنيد يك روزي همه ي دنيا يكي بود تقسيماتي وجود نداشت پس همه بايد يكي بشن طبق نظر جناب كورش زهي خيال باطل ما اگر معتقد به ازادي و دمكراسى هستيم بگذاريد انسانها أزاد زندگي كنند ، بس

  • به این نظر رای دهید
    0

    اظهارنظر شماره 65.

    در قرنی که کوچکترین جوامع حق تعیین سرنوشت خود را دارند متاسفانه هنوز ملت کرد که یکی از ارکان خاورمیانه از نظر جمعیتی میباشد نمیتوانند با زبان مادری خود بخوانند و بنویسند.

 

نظرات 5 از 69

 

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.