ناظران می‌گویند...

لغو گام به گام مجازات اعدام، گامی در مسیر درست

به روز شده:  11:45 گرينويچ - شنبه 25 ژانويه 2014 - 05 بهمن 1392

مخالفت با مجازات اعدام و تلاش برای لغو آن در ایران قدمت چندانی ندارد در عین حال بی تردید فکر و خواست آن همواره در میان بشر دوستان و حامیان حقوق بشر در این کشور وجود داشته است.

بر اساس آمارهای بین المللی، ایران ظرف پنج سال گذشته پس از کشور چین بیشترین تعداد اعدام در جهان را داشته است.

بنیاد عبدالرحمان برومند که اعدام های جاری در ایران را با جزئیات پی گیری و ثبت میکند در وبسایت خود نوشته تنها در سال ۲۰۱۳ میلادی ۷۲۷ نفر در ایران اعدام شدند.

در حال حاضر بیش از دو سوم کشورهای جهان مجازات اعدام را یا بطور قانونی لغو کرده اند یا در عمل از انجام آن پرهیز میکنند به طوری که از ۱۹۸ کشور جهان فقط در ۵۸ کشور مجازات اعدام انجام میگیرد.

از سال ۱۹۷۶ میلادی تاکنون یعنی طی کمتر از چهل سال ۱۴۰ کشور، یکی پس از دیگری یا مجازات اعدام را از قوانین خود حذف کردند و یا از اجرای آن خودداری می‌کنند.

اما به غیر از برخی کشورها مانند پرتغال یا شیلی که در پی تعیر و تحولی بنیادی در ساخت حکومتشان این مجازات را یکباره لغو کردند در بسیاری از کشورها لغو آن از راه مبارزه گام به گام به نتیجه رسید.

"اما به غیر از برخی کشورها مانند پرتغال یا شیلی که در پی تعیر و تحولی بنیادی در ساخت حکومتشان مجازات اعدام را یکباره لغو کردند در بسیاری از کشورها لغو آن از راه مبارزه گام به گام به نتیجه رسید."

برای مثال در کشور بریتانیا که یکی از قدیمی ترین دموکراسی های پارلمانی در دنیا است قدمت مبارزه گام به گام با مجازات اعدام به اوائل قرن ۱۹ باز می‌گردد.

در آن زمان ساموئل رومیلی، نماینده مجلس عوام این کشور خواهان لغو مجازات اعدام برای جرائمی چون دزدی، جیب بری و به طور کلی جرائم غیر جنایی شد بطوری که در زمانی کمتر از یک دهه صدور حکم اعدام برای بسیاری از جرائم متوقف شد.

اما مبارزه در این زمینه تا ۵۰ سال دیگر ادامه یافت و در این مدت اجرای آن تنها به مواردی خاص چون قتل، ایجاد آتش سوزی و چند مورد نادر دیگر محدود شد.

با این حال حتی در مواردی نیز که حکم اعدام صادر می‌شد قاضی دادگاه میتوانست اجرای آن را تا زمان نامحدود به تعویق اندازد و به نوعی حتی موکول به محال کند.

در همین دوران یکی دیگر از دستاوردهای مبارزه گام به گام جلوگیری از اجرای این مجازات در ملا عام بود. در سال ۱۸۶۸ قانونی به تصویب رسید که اعدام را در ملا عام ممنوع کرد.

طی پنجاه سال اول قرن بیستم با و جودیکه بریتانیا در دو جنگ جهانی شرکت داشت و بیشترین توجه جامعه به تبعات جنگ معطوف بود حکم اعدام برای جنایات بسیار محدودی صادر شد. بطوری که سالانه حدود ۱۲ نفر به چوبه دار سپرده شدند.

در سال ۱۹۴۸ سه سال پس از پایان جنگ جهانی دوم سیدنی سیلورمن، نماینده مجلس عوام از حزب کارگر بریتانیا شخصا طرح لغو مجازات اعدام را به مجلس برد که پس از کسب اکثریت آرا به مجلس لردها برده شد اما در آنجا شکست خورد.

پس از آن گروهها و نهادهای مدنی بسیاری از جمله هنرمندان و روشنفکران برای لغو مجازات اعدام تلاش کردند تا آنکه سیدنی سیلورمن دوباره در سال ۱۹۶۵ این طرح را به مجلس برد که با ۲۶۰ رای موافق و ۹۸ رای مخالف از این مجلس گذشته، به مجلس لردها رفت و این بار در آنجا نیز با ۲۰۴ رای موافق و ۱۰۴ رای مخالف پذیرفته شد.

در سال ۱۹۶۵ قانون لغو مجازات اعدام برای قتل در انگلستان، ولز و اسکاتلند به استثنای ایرلند شمالی برای مدت پنج سال تصویب شد و بالاخره در سال ۱۹۶۹ جیمز کالاهان که در آن زمان وزیر کشور بود و بعدها نخست وزیر بریتانیا شد مجازات اعدام را برای همیشه لغو کرد. ( این مجازات در ایرلند شمالی در سال ۱۹۷۳ به طور دائمی لغو شد.)

آخرین اجرای حکم اعدام در بریتانیا به جرم قتل بود و درسال ۱۹۶۴ انجام یافت.

"در همان زمان و بارها پس از آن سنجش های عمومی آرا نشان داد که این قانون از نادر مواردی است که از حمایت مستقیم اکثریت مردم برخوردار نیست و اگر بنا بر همه پرسی بود لغو آن تا آینده ای نامعلوم به تعویق می افتاد."

با این حال مجازات اعدام برای جرائم نادری چون آتش سوزی در بنادر سلطنتی، خیانت به مملکت و دزدی دریایی به جای خود باقی بود اما در این موارد نیز هیچ حکمی صادر نشد تا اینکه بالاخره از اول قوریه ۲۰۰۴ یعنی ده سال پیش، در دوره نخست وزیری تونی بلر، بریتانیا پروتکل سیزدهم اعلامیه جهانی حقوق بشر را به طور کامل در قانون مجازات خود گنجاند و صدور حکم اعدام را در کلیه موارد و به طور کامل لغو کرد.

لغو گام به گام مجازات اعدام در بریتانیا راه بلندی را تا موفقیت کامل طی کرد و با اینکه این اشد مجازات دراین کشور از طریق پارلمان و رای غیر مستقیم مردم لغو شد.

در همان زمان و بارها پس از آن سنجش های عمومی آرا نشان داد که این قانون از نادر مواردی است که از حمایت مستقیم اکثریت مردم برخوردار نیست و اگر بنا بر همه پرسی بود لغو آن تا آینده ای نامعلوم به تعویق می افتاد.

آنچه به این قانون مشروعیت دموکراتیک بخشید مبارزات صبورانه و گام به گام فرهیختگان، هنرمندان، نویسندگان، متقکران و دانشمندان جامعه بود.

نظرات

برای این موضوع نمی توان اظهارنظری ارسال کرد

بخش نظرات
 
  • به این نظر رای دهید
    0

    اظهارنظر شماره 24.

    چگونه انتظار دارید یک ولایت مستبد مذهبی‌ بتواند بدون اعدام، شکنجه و زندان در جامعه وحشت ایجاد کند تا مردم از ترس جان هم که شده کور کورانه و بدون سوال اطاعت امر کنند؟ برای برداشت چنین جنایتی اول باید حکومت را به راه راست و دادن حساب کشید سپس چنین انتظاراتی داشت. فعلا که حکومت بین بیت رهبری، سپاه و برادران لاریجانی تقسیم شده و امید تغییری وجود ندارد.

  • به این نظر رای دهید
    0

    اظهارنظر شماره 23.

    در این بحث دو موضوع را باید از هم تفکیک کرد. یکی وضعیت اعدام ها در جمهوری اسلامی است و دیگری درستی یا نادرستی حکم اعدام است در حالت کلی. در اینکه جمهوری اسلامی آدمکش ترین رژیم جهان است تردیدی نیست. این حکومت اگر بتواند با اعدام رسمی و اگر نتواند با ترور و قتلهای زنجیره ای مخا لفانش را می کشد. پس هر تلاشی برای جلوگیری یا لااقل محدود کردن این آدمکشی به جاست. اما در مورد موضوع دوم یعنی درستی یا نادرستی حکم اعدام در حالت کلی، نمی توان گفت حکم اعدام در هیچ زمانی نباید اجرا شود. اگر کسی برای زندگی دیگران احترام قاﺋل نباشد و آنها را بکشد، چرا باید زندگی او را بدون قید و شرط محترم شمرد؟ آیا کسانی که در جمهوری اسلامی دستور این اعدامهای بی حد و حصر را صادر می کنند خود سزاوار اعدام (البته پس از محاکمه عادلانه) نیستند؟ تکلیف بشریت با آدولف هیتلرهای زمانه ما چیست؟

  • به این نظر رای دهید
    0

    اظهارنظر شماره 22.

    انسانها از لحاظ بزرگی قلبشان مراتب مختلفی دارند . حال شما پایین ترین مرتبه ظرفیت را در نظر بگیرید . اگر خدای ناکرده شخصی مادر یا پدر شما را به قتل برساند مطمئنا هیچ چیز جز قصاص قاتل ، مرحمی برآلامتان نخواهد شد . ما که قرار نیست خود را گول بزینم . اسلام در بعضی موارد پایین ترین ظرفیت انسان ها را در نظر گرفته است تا جلویی خون خون ریزی طیف کثیری از خاندان را بگیرد. بدی سرویس هایی نظیر بی بی سی نیز این است که تلاش می کند مسایل قدیمی و نخ نمایی چون قصاص هر بار تکرار شود .برای پیشرفت یک کشور قرار نیست که اشتباهات کشور های دیگر را تکرار کرد بلکه بایستی از آنها درش گرفت و تکرارشان نکرد .

  • به این نظر رای دهید
    0

    اظهارنظر شماره 21.

    برای کسانی که انسان را با یک پلنگ مقایسه می کنند البته قوانین انسانی قابل فهم نیست . انسان صاحب اراده و اختیار است و مسلما حکم دیوانه برای قصاص فرق می کند اما سایر انسانها که می خواهند حیات را از انسان سلب کنند باید هزینه عادلانه آن را که قصاص است بپردازند
    قرآن به زیبایی فرموده است ولکم فی القصاص حیاتا یا اولی الالباب یعنی ای صاحبان عقل و خرد در قصاص برای شما و جامعه شما زندگی است امیدوارم بی بی سی این نظر را درج کند

  • به این نظر رای دهید
    0

    اظهارنظر شماره 20.

    پاسخ به اونهایی که موافق اعدامند: آیا اگر یک پلنگ به عضو خانواده شما حمله کند و او را بکشد، آیا درست است که آن پلنگ را بکشیم؟ در مورد انسانها هم شرایط بسیاری باعث یک کار جنایتکارانه میشود از جمله مسائل ژنتیک، مسائل محیطی و فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی. ما باید جلوی تکرار جنایت را بگیریم ولی آیا تنها راهش اعدامه؟ آیا کشورهای اروپایی و خیلی از کشورهای دیگری که حکم اعدام را لغو کرده اند امنیت بیشتری دارند یا ما؟ آیا اعدام در ملا عام برای یک قاتل خودش ترویج قتل و آدم کشی نیست؟ آیا با اینهمه اعدام که در مورد قاچاقچیان مواد مخدر هرسال انجام میشه، مصرف و پخش مواد مخدر کاهش یافته؟

 

نظرات 5 از 24

 

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.