یادداشت خداحافظی صادق صبا؛ بدرود بی‌بی‌سی

پس از حدود هفت سال مدیریت بخش فارسی بی‌بی‌سی و بیش از بیست و پنج سال کار در بی‌بی‌سی به عنوان خبرنگار و تحلیلگر تصمیم گرفته‌ام که از این سازمان کناره‌گیری کنم. ترک کردن سازمانی که از صمیم قلب به وجودش اعتقاد دارم کار آسانی نیست، ولی زندگی کوتاه است و چالش‌های دیگری وجود دارد که می‌خواهم آنها را دنبال کنم.

بی‌بی‌سی فارسی امروز بیش از هر زمان دیگری در تاریخ هفتاد و پنج ساله‌اش موقعیت استواری یافته است و به عنوان یک رسانه طراز اول جایگاه شایسته‌ای در بین فارسی زبانان دارد. من خوشحالم که توانسته‌ام در ایجاد این جایگاه ، به خصوص در هفت سال گذشته به عنوان مدیر این رسانه، نقش بازی کنم. حالا احساس می‌کنم که وقت آن رسیده که نیروهای تازه نفس‌تری این مسئولیت سنگین را بر عهده گیرند.

می‌خواهم از این فرصت استفاده کنم و از همکارانم تشکر کنم که با سخت کوشی، تعهد و خلاقیت بی‌بی‌سی فارسی را از لحاظ محتوا، فرم و استفاده از تکنولوژی به رسانه معیار برای فارسی زبانان تبدیل کرده‌اند. برای همکارم رزیتا لطفی که سال‌ها به عنوان سردبیر ارشد خبر، نفر دوم بی‌بی‌سی فارسی بوده است، آرزوی موفقیت دارم و خوشحالم که بعد از هفتاد و پنج سال برای اولین بار یک زن مدیریت این بخش را بر عهده می‌گیرد.

در بی‌بی‌سی چیزهای زیادی آموخته‌ام و در اینجا می‌خواهم به سه مورد اشاره کنم. در بی‌بی‌سی بود که به اهمیت زمان پی بردم. ما در زندگی روزمره معمولا به گذشت دقیقه‌ها توجه نداریم چه رسد به سپری شدن ثانیه ها. ولی در بی‌بی‌سی تهیه کننده برنامه‌ها باید طوری همه خبرها را تنظیم کند که سر ثانیه خاصی بولتن خبری تمام شود و ثانیه‌ها اهمیت پیدا می‌کند. من موقعی که به عنوان خبرنگار چه در بخش فارسی و چه در بخش انگلیسی بی‌بی‌سی کار می‌کردم اگر گزارشم مثلا یک دقیقه و ده ثانیه می‌شد مواردی پیش می‌آمد که سردبیر می‌گفت پنج ثانیه را حذف کن چون در بولتن جا کم است. چنین اهمیت دادن به ثانیه‌ها نظم خاصی در خبرنگار ایجاد می‌کند که برای زندگی او هم بسیار مهم است و یاد می‌گیرد که برای هر ثانیه زندگی که بسیار هم کوتاه است اهمیت قائل شود.

در بی‌بی‌سی همچنین به اهمیت منبع و حرف زدن بر اساس فاکت‌ها پی بردم. برای بعضی از ما که گاهی بدون دلیل و مدرک شایعات را پراکنده می‌کنیم و مثلا حرف زدن خودمان را اینطور آغاز می‌کنیم که "می گن فلان چیز اتفاق افتاده است..." و اصلا اهمیت نمی‌دهیم که واقعا آنچه را که داریم بیان می‌کنیم درست است یا نه، این اصل مهم بی‌بی‌سی که باید گزارش‌ها بر اساس منابع موثق و فاکت‌های غیر قابل انکار باشد بسیار آموزنده است.

در بی‌بی‌سی همچنین آموختم که باید نظرات و قضاوت‌های شخصی خودم را کنار بگذارم و در گزارش دهی همه دیدگاه‌ها را بی‌طرفانه و منصفانه مطرح کنم حتی دیدگاه هایی را که شخصا شدیدا با آن مخالف بودم. چنین برخوردی با خبر دیسیپلین شدیدی در انسان ایجاد می‌کند که بسیار در زندگی مفید است.

درست است که بی‌بی‌سی فارسی را ترک می‌کنم، ولی با توجه به اعتقادم به هدف‌های این سازمان، در آینده هر جا که باشم همیشه پشتیبان پرشور آن باقی خواهم ماند.