ایران و چین قرارداد گازی امضا کردند

پارس جنوبی
Image caption میدان گازی پارس جنوبی بزرگترین میدان گازی ایران است که نیمی از ذخایر این کشور را در خود جای داده است

ایران با چین قراردادی دو میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلاری برای تولید گاز مایع "ال ان جی" امضا کرده که قرار است تا سه سال دیگر به بهره برداری برسد.

ظرفیت سالانه تولید گاز مایع ده و نیم میلیون تن خواهد بود و گاز آن از فاز ۱۲ پارس جنوبی تامین خواهد شد.

نیمی از طرح فاز ۱۲ میدان گازی پارس جنوبی، که به "ایران ال ان جی" معروف است پیشتر به شرکت اتریشی "او ام وی" اختصاص داده شده بود و اکنون به نظر می رسد که ایران توسعه این فاز را به کنسرسیومی از شرکت های چینی واگذار کرده است.

این قرارداد در حالی امضا می شود که پنج سال پیش ایران تفاهم نامه ای با شرکت ساینوپک امضا کرده بود که بر اساس آن در مقابل واگذاری میدان نفتی یادآوران، شرکت چینی متعهد شده بود سالانه ده میلیون تن گاز مایع از ایران خریداری کند.

دو سال پیش شرکت چینی ساینوپک قرارداد توسعه میدان نفتی را با ایران امضا کرد بدون اینکه اشاره ای به گاز مایع بشود.

به نظر می رسد این قرارداد، بخشی از تفاهم نامه پنج سال پیش است که چین در ازای توسعه میدان نفتی یادآوران پذیرفته بود که از ایران گاز مایع نیز خریداری کند.

ایران سرمایه گذاری هنگفتی در میدان گازی پارس جنوبی، انجام داده که بزرگترین میدان گاز دنیاست.

بخشی از گاز تولیدی این میدان قرار است به طرح های مایع سازی گاز اختصاص پیدا کند. هدف ایران این است با اجرای طرح های مایع سازی گاز، سالانه ۸۰ میلیون تن "ال ان جی" صادر کند.

برای این کار چند پروژه تعریف شده است که مهمترین آنها "پارس ال ان جی، ایران ال ان جی و پرشین ال ان جی" است. قرارداد هایی برای اجرای ین پروژه ها که جزو بزرگترین پروژه های گاز مایع ایران است چند سال پیش امضا شده اما وضعیت آنها مبهم است.

پروژه "پارس ال ان جی" در فاز ۱۱ پارس جنوبی اجرا خواهد شد و ایران از چند سال پیش سرگرم گفتگو با شرکت توتال برای توسعه این میدان است اما وضعیت این پروژه در ابهام قرار دارد و شرکت توتال تاکنون حاضر نشده با ایران در تولید گاز مایع همکاری کند.

پروژه دیگر مایع سازی گاز طرح "ایران ال جی" است که در فاز ۱۲ پارس جنوبی اجرا می شود. نیمی از این طرح طی قراردادی به شرکت اتریشی "او ام وی" واگذار شده و بقیه نیز طی تازه ترین قرارداد به کنسرسیومی از شرکت های چینی داده شده است.

پروژه دیگر مایع سازی "پرشین ال ان جی" است که در فازهای ۱۳ و ۱۴ پارس جنوبی اجرا خواهد شد. این پروژه نیز سرنوشت مشابهی دارد و گفتگو بر سر توسعه آن از چندین سال پیش بین شرکت شل و رپسول جریان دارد اما ایران تاکنون نتوانسته این شرکت ها را به همکاری در اجرای این پروژه بزرگ متقاعد کند.

طرح های مایع سازی پارس شمالی، گلشن و فردوس، و قشم از دیگر طرح های ایران برای تولید گاز مایع هستند.

Image caption تلاش های اين کشور برای صادرات گاز چندان موفقيت آميز نبوده و تنها توانسته بخشی کمی از گاز توليدی را به ترکيه صادر کند.

مشکل تولید گاز مایع

چهار سال پیش ایران قراردادهایی با برخی شرکت های بزرگ بین المللی نظیر توتال فرانسه و پتروناس مالزی برای تولید و صادرات گاز مایع امضا کرد.

اجرای این پروژه ها به دلایل مختلف نظیر افزایش هزینه ها و عدم تمایل شرکت های بین المللی برای همکاری با ایران تاکنون به تاخیر افتاده است.

مشکل اصلی صادرات گاز مایع (LNG) بر عکس نفت این است که پیش از تولید باید بازار مصرف آن را پیدا کرد.

ایران برای بازاریابی به همکاری شرکت های بین المللی نیاز دارد برای همین بدون کمک این شرکتها امکان یافتن بازار برای ایران بسیار دشوار است.

علاوه بر این، تکنولوژی تولید گاز مایع نیز در اختیار تعداد محدودی از شرکتهای بزرگ است و ایران برای اجرای آن هم به تکنولوزی و همه به سرمایه این شرکتها نیاز دارد.

به همین دلیل است که بر اساس قرارداد جدیدی که ایران با کنسرسیومی از شرکت های چینی امضا کرده، شرکت چینی تا سه ماه دیگر باید با یک شرکت اروپایی که نامش مشخص نشده، برای توسعه این میدان قرارداد امضا کند.

میدان گازی پارس جنوبی

ایران با داشتن ۲۸ هزار میلیارد متر مکعب گاز، ۱۸ درصد ذخیره ثابت شده گاز جهان را در اختیار دارد و سرمایه گذاری هنگفتی برای بهره برداری از آن انجام داده است.

اما تلاش های این کشور برای صادرات گاز چندان موفقیت آمیز نبوده و تنها توانسته بخشی کمی از گاز تولیدی را به ترکیه صادر کند.

میدان پارس جنوبی بزرگترین میدان گازی جهان است که نزدیک به ۵۰ درصد گاز ایران و ۹درصد گاز جهان را در خود جای داده است.

ذخیره میدان گازی پارس جنوبی ۱۴ تریلیون مترمکعب گاز برآورد می‌ شود. این میدان با قطر مشترک است و این کشور از چند سال پیش بهره برداری از آن را آغاز کرده است.

ایران نیز برای بهره برداری از این میدان گازی ۲۴ فاز در نظر گرفته که ده فاز آن به بهره برداری رسیده ولی وضعیت بقیه فازها مبهم است.

مشکلی که ایران دارد، این است که در سه سال گذشته نتوانسته شرکتهای غربی را به سرمایه گذاری و مشارکت در تولید گاز جلب کند. با وجود جذابیت بازار نفت و گاز ایران، شرکت های خارجی به دلیل فشارهای بین المللی بر سر پرونده هسته ای ایران تمایلی به همکاری با ایران نشان نمی دهند.

آمارها حکایت از آن دارد که ایران تاکنون نزدیک به ۳۰ میلیارد دلار در این میدان سرمایه گذاری کرده و بعد از تکمیل مراحل مختلف آن سالانه بیش از ۱۰ میلیارد دلار از این محل درآمد خواهد داشت.

مطالب مرتبط