BBCPersian.com
  •    راهنما
تاجيکستان
پشتو
عربی
آذری
روسی
اردو
 
صدای شما
به روز شده: 11:26 گرينويچ - پنج شنبه 17 مارس 2005
 
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد صفحه بدون عکس
کدام را ترجيح می دهيم: دوست یا خانواده؟
 
نوروز، جشن بزرگ ايرانيان در پيش است.

يکی از رسوم بنيادين و ارزنده نوروز تجديد عهد با دوستان و بستگان است.

طبق سنتی شايسته و ديرين، برخی از مردم در آستان سال نو "صله رحم" به جا می آورند و حتی به ديدن دورترين اعضای فاميل خود می روند. بسياری از مردم از دوستان خود ياد می کنند، با تلفنی، کارت تبريکی، يا امروزه با ایميلی به آنها ابراز مودت می کنند.

به طور کلی می توان گفت که جوانها، به ويژه پيش از ازدواج، بيشتر به دوستان خود گرايش دارند. می گويند که آدم مجبور به معاشرت با فاميل است، درحاليکه می تواند دوستان خود را انتخاب کند. در عوض برخی گله دارند که دوستی ها هم ديگر رنگ باخته، و امروزه آن وفاداری و صداقت قديم در روی و ريا گم شده است.

پيوندهای خانوادگی و دوستی هيچ تناقضی با هم ندارند، اما به نظر می رسد که در ذهن يا عواطف ما مرز مشخصی ميان اين دو نوع رابطه وجود دارد، و جايگاه آنها گاهی قابل تبديل به يکديگر است.

بارها شنيده ايم که دختری درباره مادرش می گويد: او تنها مادر من نيست، بلکه نزديک ترين دوست من است. از آن طرف شنيده ايم که جوانی درباره دوستش می گويد: او فقط دوست من نيست، برای من مثل برادر است.

از طرف ديگر دوستان ما گله می کنند که چرا به آنها کمتر توجه داريم، درحاليکه بسياری از بستگان نزديک ما، به خصوص خانم ها، گله دارند که آقايان بيشتر وقت خود را با دوستان می گذرانند.

شما چه احساسی داريد؟ آيا ميان پيوندهای دوستان و خانوادگی تفاوت چشمگيری می بينيد؟

خود را به خانواده تان بيشتر نزديک می بينيد يا به دوستان؟

احساسات و تجارب خود را برای ما بفرستيد.
لطفا به زبان فارسی بنويسيد.

ديدگاه خوانندگان

تجربه خوبی که من کسب کردم اين است که فقط به پدر و مادر میشود اعتماد کرد. دوستان فقط تا وقتی که حمايت از شما ضرری برايشان نرساند، با شما هستند. هر چند که دوستان با معرفت هم وجود دارند اما متاسفانه بسيار اندکند. خواهر و برادر هم تا وقتی که ازدواج نکرده اند می شود روی آنها حساب کرد. اما وقتی که ازدواج کردند آنها هم دنبال منافع خودشان میروند. الآن من با خيلی ها دوست هستم اما مطمئن هستم هر احساسی که من نسبت به آنان دارم آنها هم همين احساس را نسبت به من دارند. اما نمی دانم چرا برايم مهم نيست که پسر من چه احساسی نسبت به من دارد، چون هر احساسی هم که باشد من او را تا بی نهايت دوست خواهم داشت. پس پدر و مادر من هم مرا همين طور دوست دارند..... سال نوی آريايی بر همه فرزندان جمشيد و کيومرث مبارک باد. مهدی - اصفهان

اگر خانواده خوب داشته باشيد، با خانواده بودن شيرين است و اگر دوست خوب باشد، با او بودن هم شيرين است. مهم این است که در کنار خوبان باشيم. بهزاد - تهران

دوستی يک نياز فطری انسان است مثل احتياج به خانواده ولی معمولا دو دوست دل های نزديکتری نسبت به هم دارند. مسئله کمک گرفتن از خانواده يا دوست معمولا از طرف اشخاصی که به خود اعتماد به نفس ندارند مطرح ميشه و به طور کلی بايد به دوست همانند دوست نگاه کرد و نه چيز ديگه. من لحظات زيبا هم با خانواده و هم با دوستان داشته ام و تقريبا در کل ايران دوست دارم. علی - کرمانشاه

من تفاوت دوستان و فاميل را در رابطه با آگاهی و رشدی که به ما می دهند توضيح می دهم: در رابطه با فرهنگ (روش های زندگی) دوستان بيشتر از اعضای فاميل می توانند برای يکديگر تازگيها داشته باشند. اما از طرف ديگر، اعضای فاميل معمولا بيشتر از دوستان می توانند يکديگر را به گذشته ها و سابقه های خود و فاميل آشنا سازند. برای مثال دوست من می تواند روش تازه ای را در مورد تربيت بچه ها به من ياد دهد که در فاميل من شناخته شده نيست. اما عمو، عمه و پدر بزرگ من می توانند در معاشرت ها مرا به رفتارها و فرهنگم آگاه تر کنند. دوست معمولا بهتر از عضو فاميل قادر به ديدن ويژگيهای (بد و خوب) ماست. در عوض افراد فاميل در رابطه با ديدن ويژگيهای ما چندان حساس و خوب نيستند، برای اينکه به آنها عادت کرده اند. محمود شمشيری

ما در انتخاب دوست مختاريم در حالی که در مورد فاميل انتخابی وجود ندارد. اگر از دوست ضربه ببينيم او را کنار می گذاريم. اما اگر فاميل به ما ضربه بزند چه کنيم؟ ای کاش ميشد فاميل را هم مثل دوست انتخاب کرد. بهمن کبيری پرويزی - تهران

من فکر می کنم هر دوشون به جای خودشون با ارزش هستند، ولی خانواده در هر شرايطی همراه آدم می موند و هيچ وقت آدم را تنها نمی گذارد. کلا فکر می کنم با هر دو می شود عشق و حال کرد. فاطمه - تورنتو

من فکر می کنم که دوست خوب است ولی جای خانواده را هيچوقت نخواهد گرفت، چون دوست هر قدر هم خوب باشد اگر پای منافع اش به ميان بيايد شما را فدای منافعش ميکند و فرقی هم نمی گذارد که شما که هستید و تا حال برای او چه کردید. در صورتی که هيچ کس پدر و مادر يا خانواده خود نمی شود. اين تجربه ۵۰ سال عمر من است که رايگان در اختيار شما ميگذارم. با مردم مثل خودشان باشید و روی دوستی آنها حساب نکنید، چرا که دوستی واقعی فقط در روياها است. انسان فراموش کار است و وقتی از يکی بد ديد فکر ميکند فقط او اينطور است و غافل از اين است که از شکست خود پند بگيرد. هميشه مرز دوستی تان را حفظ کنيد تا از آنها صدمه روحی نخوريد.... محمدی - تهران

با اينکه در زندگی امروزی، دوستان نقش کليدی دارند، اما برای خود من، خانواده پايگاه نهايی است در مورد تمام نيازهای ارتباطی و عاطفی. ولی در مورد مسئله ارتباط من با دوستانم، به اين شدت صادق نيست، در ضمن به عنوان يک جوان ۲۳ ساله و دانشجو که مدّت زيادی است خارج از محيط خانواده زندگی می‌کنم، توانسته ام با تمام اعضای خانواده ام آنچنان ارتباط صميمانه ای داشته باشم که هيچ ارتباطی نمی‌تواند جايگزين آن باشد. رضا - تهران

بی گمان خانواده ديگر تمامی نيازهای عاطفی و اجتماعی انسان شهرنشين را برآورده نميکند و تفاوت سليقه افراد يک خانواده بی آنکه از نقش نهاد ارجمند خانواده کم کند، امری پذيرفته و معقول است. انجمن های اجتماعی و دوستان مکمل نهاد خانواده و نه رقيب آن است. متاسفانه خانواده بويژه خانواده های پدرسالار تحمل روابط اجتماعی فرزندان را ندارند زيرا آن را رقيبی برای موقعيت خود ميدانند، در حالی که می توان زاويه ديد را عوض کرد و از دوستی و روابط اجتماعی در کنار روابط خانوادگی بهره های مهمی بدست آورد. سعيد پور - شيراز

احتمال اينکه يه دوست ترکت کنه يا رابطه اش باهات به هم بخوره، هميشه وجود داره.... اما خانواده آدم هميشه کنار آدم می مونه، اگر اشتباه کنی، تو رو می بخشن و باز هم دوستت دارن، هر جا مشکلی برات پيش بياد، يه دوست راحت می تونه ولت کنه، اما هميشه می تونی رو خانواده ات تو مشکلات، حساب کنی... نه تو خوشيها تنهات می ذارن، نه تو سختيها... ث ج - تهران

به نظرم تا موقعی که آدم هنوز اون قدرت رو تو خودش احساس نکرده که ميتونه مسئوليت خانواده رو به عهده بگيره شايد دوستی بتونه موقتاً يه رابطه ی مناسبی باشه! چون کسی که قدرت مسئوليت پذيری تو خانواده نداشته باشه سرنوشت اون خانواده چيزی جز طلاق و دردسر نيست! پس شايد تو اين زمان دوستی که يه رابطه ای هست با مسئوليت های کمتر مناسب باشه اما هيچ موقع جای خانواده رو نخواهد گرفت! احسان - تهران

به نظر من هر کدوم به موقع خودش خوبه و ميتونه خوش بگذره ولی خوب اکثر جوانان ايرانی و يا شايد همه جای دنيا مخصوصا اگه اهل خلاف باشند، بيشتر ترجيح ميدن با دوستان تعطيلات را بگذرونند ولی از نظر عرف بايد با خانواده باشين تا عاقبت به خير بشی. محمد - سنگسر

راستش نميشه مطلق جواب داد. من معتقدم مهمترين نقش رو پدر مادر ايفا می کنند و اونان که ميتونن تعيين کنند که فرزندشون که بزرگ شد به کدوم سمت تمايل بيشتری داشته باشه (اما نه اينکه فقط همين باشه)، اگه محيط خونه گرمی و محبت لازم رو نداشته باشه يکی مثل من دنبال پيدا کردن اين محبت در بين دوستان ميره، وای به روزی که در بين دوستان هم اين گرمی پيدا نشه، ميشه يه آدم تنها و کم کم افسرده. اميدوارم هيچکدومتون حس نکنيد تنهاييد و اگه يه وقت حس کرديد زودتر يکی رو پيدا کنيد. م م - تهران

سؤال به نظر دشواری است، در پاسخ چنين سوالی بايد به اين نکته توجه داشت که چه دوست و چه خانواده هر کدام می توانند سودمند يا مضر باشند، مشاهده شده که خانواده هايی جوانان خود را به بيراهه کشانده اند، از طرف ديگر بحث دوست ناباب نيز معرف حصور هست، لذا نمی توان به راحتی در اين مورد اظهارنظر نمود چرا که پاسخ کاملا به شرايط فرد بستگی دارد... اردوان - تهران

اگه بی پرده به اين مسئله نگاه کنيم متوجه ميشيم که اين دو هيچ شباهتی به هم ندارن. خوانواده در جای خودش و دوستان در جای خود. من به شخصه دوست دارم که بيشتر با خانواده باشم ولی بايد توجه داشت که خيلی از حرفهايی که من توی خانواده نميزنم با دوستانم به راحتی ميزنم. شايد حدود ۸۰ درصد زندگی درونی مرا خانواده نميدانن ولی دوستان به خوبی ميدانند. احسان زارعی - اصفهان

مسلمآ اقوام خوب ميتوانند دوستان خوبی هم برای هم باشند. ولی يک دوست هر اندازه هم که خوب باشد باز هم غريبه است. نرگس - قم

از قديم نديما در اشعار عرفانی، بالاترين جايگاه ممکن برای دوست تصور شده است. با اين حال هر عنوانی جايگاه بخصوصی برای خودش دارد، مثلا جايگاه مادر را همسر نمی تواند پر کند و بالعکس دوست هم جايگاهی دارد که با هيچ فاميلی جبران کردنی نيست. در ادبيات عرفانی خداوند معشوق و دوست تعريف می شود: به عالمی نفروشيم مويی از سر دوست... علی - شاهرود

تحت هر شرايط فرهنگی، دوست انتخاب شونده است اما فاميل امری تحميلی است! هيچ عنوان و جايگاهی نمی تواند جای دوست را بگيرد. بهترين حالت موردی است که بين فاميلی و دوستی جمع شود.... احسان - قم

من راستش خانواده رو ترجيح می دم. يه دوست تا موقعی که باهاش دوست باشی همراز تو می شه ولی وقتی دوستيتون بهم بخوره تمام رازهاتون فاش می شه. البته تا حالا چنين اتفاقی برای من نيفتاده. مهمونی ها رو دوست دارم چون با فاميلهام خوبم، مخصوصا با دختر خاله ام و دختر دايی که ده سال از من بزرگترند ولی بازم حال می ده. آنا - شمال ايران

در اين روزگار که انسان ها هويت خود را فراموش کردن، هيچ کس به فکر ديگری نيست. کجا بهتر از محفل گرم خانواده؟ اميد - شيراز

به نظر من خانواده بهتره. خانواده، مخصوصا پدر و مادر تنها کسانی هستند که می شود روی آنها با اطمينان حساب کرد. خيلی از دوستان، حتی دوستان خوب در بعضی مواقع و موقعيت ها تنها به فکر خودشان هستند. اما اين خانواده هست که در هر موقعيتی پشت فرزندان خودشان هستند و از هر کمکی به آنها دريغ نمی کنند. شهريار - لندن

خانواده بهتر است اگر آنها دوستان تو باشند. يعنی مربوط به نوع رابطه هر کس فرق می کند... دل افروز - دوشنبه (تاجکستان)

مسئله اساسی مورد اختلاف چه مابين خانواده و چه مابين دوستان توقع زياد از حد، خودپسندی، حسادت، قضاوت منفی، اهانت، خشونت و بدحسابی است. در غير اين صورت زمانيکه انسانها فروتن، مهربان، خوش اخلاق و بخشنده باشند، می توانند چه با دوستان خوب و چه با خانواده عزيز رابطه ای دلخواه داشته باشند. محسن - هلسينکی

من دوستان را ترجيح ميدهم و معتقدم شرط اينکه کسی را در خانواده بهتر بدانی اين است که با او دوست باشی. البته دوست آدم اگر از خانواده خودش باشد چه بهتر. قدرت الله نورائی - خرم آباد

به نظر من دوستی خيلی بهتره، مخصوصا اگه دوست باحالی باشه. خانواده هم خوبه ولی برای خوشگذرونی و بی خيالی دوست بهتره. آدم راحت تره. مثلا من دوست دارم لحظه تحويل سال با دوستام بيرون باشم ولی تو خونه ما يه سنته که همه با هم باشن. نمی شه کاريش کرد ولی اصلا از رفتن به خونه اقوام تو عيد خوشم نمی ياد. آدم مجبوره يه عده آدم بيخود رو تحمل کنه... سارا - تهران

اول از همه خانواده، چون در مرحله اول بزگترين دوستی است که مي توان بی پرده با آن درد دل کرد و همه نوع رازی را با آن در ميان گذاشت. ثانيا دوستی است که رابطه نسبی با آن داريم ثالثا با آن نميشود قطع رابطه کرد. سيد حسين بخشايش - يزد

من دوستانم رو ترجيح می دم و رابطه ام با آنها کاملا خانوادگی و نزديک است، حتی با پدر و مادر دوستانم هم روابط خوبی دارم، و برايم جايگزين فاميل و اقوام خودم شده اند. پدرام - تهران

با تمام تلاشم هنوز که هنوز است موفق نشده ام کسی را که واقعا بتوان اسم دوست رويش گذاشت پيدا کنم. از اين جهت گاهی دچار اضطراب می شوم. خلاصه آنطور که گاهی بعضی ها از دوستانشان ياد می کنند و با آنها اظهار مودت می کنند برای من اتفاق نيفتاده است. من با هر کس که آشنا شوم تقريبا به نظر مثبت می بينم... دانش - مزارشريف

در اين مقايسه تصادف نقش بزرگی بازی می کند. اگر شما برادر يا خواهری نزديک به سن و سال خودتان نداشته باشید یا در خانواده حامی و همدم خوبی برايتان نباشد و احساس تنهايی و بی کسی کنيد، طبيعی است که با دوستان خود بيشتر احساس نزديکی می کنيد... اميد - ساری

دوستم را بيشتر دوست دارم، به خصوص چون می دانم که حسود است.... آرتميس - شيراز

سؤال بسيار سختی است! در بعضی از دوران زندگی تنها کسی که ميتوان از آن کمک گرفت خانواده است، اما به مرور زمان و با بزرگ شدن انسانها دوستان خوب می توانند جايگزين خوبی برای خانواده باشند. البته وابستگی خونی به خانواده باعث می شود که هيچگاه آنها را فراموش نکنی، هر چند که ممکن است به مرور زمان يادشان و حضورشان در کنار انسان کمتر بشود. سهراب - هلند

خانواده مهمتر است و بيشتر می توان روی آن حساب کرد. حسين - شيراز

با خانواده بيشتر خوش ميگذرد و انسان ميبايست در وحله اول به پدر و مادر و برادر و خواهر و... ديد و بازديد کند چون حق بيشتری نسبت به آدم دارند وسپس به ديدار دوستان بشتابد و من در همين جا سال نو را تبريک عرض نموده و آرزوی سالی نکو دارم. محمود فرخی - بوشهر

 
 
اخبار روز
 
 
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد صفحه بدون عکس
 
 
   
 
BBC Copyright Logo بالا ^^
 
  صفحه نخست|جهان|ايران |افغانستان |تاجيکستان |ورزش |دانش و فن |اقتصاد و بازرگانی |فرهنگ و هنر |ویدیو
روز هفتم |نگاه ژرف |صدای شما |آموزش انگليسی
 
  BBC News >>|BBC Sport >>|BBC Weather >>|BBC World Service >>|BBC Languages >>
 
  راهنما | تماس با ما | اخبار و اطلاعات به زبانهای ديگر | نحوه استفاده از اطلاعات شخصی کاربران