روزنامه های تهران، شکست در برجام، پیروزی در اوپک

روزنامه های اول هفته تهران، بعد از سه روز تعطیل در تیترهای صفحه اول خود از تصویب تحریم های ایران در کنگره آمریکا نوشته و رسانه های محافظه کار آن را به معنای پایان کار برجام دیده اند. پیروزی ایران در مذاکرات اوپک بر سر تعدیل تولید نفت از دیگر خبرهایی است که در این روزنامه ها منعکس است.

حق نشر عکس اعتماد
Image caption تیتر و عکس صفحه اول اعتماد

به دنبال متهم در داخل نباشیم

جاوید قربان اوغلی در مقاله ای در اعتماد مصوبه سنای امریکا را دارای تاثیرات مهمی در فضای جهانی نسبت به ایران و به خصوص در رابطه با مساله برجام و اجرای آن دانسته و نوشته: تمدید قانون تحریم‌های ایران که انتظار می‌رفت پایان سال ٢٠١٦، خط پایان آن باشد، اقدامی در جهت اخلال در اجرای برجام است که از سوی قانونگذاران امریکایی انجام شد. تاثیر این تحولات بر صحنه سیاسی داخلی امریکا را نمی‌توان کتمان کرد و به نظر می‌رسد آن مسائل بر باراک اوباما، رییس‌جمهور کنونی امریکا هم تاثیر گذاشته و او را در حالتی آچمزگونه قرار داده است.

مدیر پیشین وزارت خارجه در مقاله خود با اشاره به این که تاکنون اوباما در مورد برجام با تحریکات کنگره مقابله می کرد و این بار با سکوت و حتی مماشات برگزار کرد به این پرسش رسیده که آیا تمدید قانون تحریم‌های ایران به مدت ١٠ سال، نقض صریح برجام محسوب می‌شود و با احتیاط نظر داده: نمی‌توان تمدید قانون تحریم‌های ایران را نقض صریح برجام تلقی کرد ولی در فضای موجود، برداشت عموم از این مساله، نقض برجام و ایجاد یک خلل در روند اجرایی شدن توافق هسته‌ای است.

مقاله اعتماد به این جا رسیده که: هرگونه ایجاد مانع و بروز اخلال در روند اجرای برجام، برای اروپایی‌ها خوشایند نیست و نارضایتی آنها را به همراه خواهد داشت. پس می‌توان تمدید قانون تحریم‌های ایران را یک گام در شکاف میان اروپا و امریکا درباره برجام دانست که پس از پیروزی ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری، این شکاف بروز یافته و ضروری است ایران با خویشتنداری بیشتر منتظر منازعات اروپا و امریکا باشد. یعنی پیشقدم شدن ایران و گشودن زبان به تهدید امریکا درخصوص برجام چندان به صواب و مصلحت نیست و می‌تواند موجب محافظه‌کاری بیشتر اروپایی‌ها شود.

حسن رشوند در سرمقاله روزنامه جوان نوشته: اقداماتی که دولت تدبیر و امید در بحث مذاکرات هسته‌ای در یک سال پیش به ویژه در مذاکرات دوجانبه با طرف امریکایی انجام داد، بی‌شباهت به اقدام دولت در دوره اول ریاست جمهوری هاشمی نیست در آن زمان جریانی که تصور می‌کرد با خاتمه جنگ می‌تواند کشور را به سمت مذاکره با امریکا سوق دهد، رفتارهایی از خود بروز داد که در همان سال‌ها مورد انتقاد صریح رهبر که تازه سکان هدایت جامعه را پس از ارتحال حضرت امام عهده‌دار شده بودند، قرار گرفت.

روزنامه سپاه پاسداران ضمن تاختن به میانه روها و متهم کردن آن ها به تمایلات آمریکایی، به یاد آورده که در همان مقطع و بعد از اعلام تحریم ها علیه ایران آیت الله خامنه ای این را محاصره اقتصادی و انتقام‌گیری امریکا از ایران دانست و دیگر این که محاصره اقتصادی کارآیی ندارد و محاصره نه تنها نمی‌تواند به این انقلاب و نظام ضربه بزند، بلکه حتی نمی‌تواند جلوی ساطع شدن نور حقیقت این انقلاب را در سراسر جهان بگیرد.

جوان تاکید کرده: امروز که دولت مستقر روحانی را با دولت هاشمی و فرآیندی که در مذاکرات هسته‌ای نهایتاً توافق برجام رقم خورد می‌سنجیم، به درستی آشکار می شود آنچه در آن مقطع اتفاق افتاد و خوش‌بینی‌هایی که دولت کارگزاران به امریکا داشتند و تصور می‌کردند با مذاکره و کنار آمدن با کدخدا می‌توانند مشکل کشور را حل کنند، امروز نیز تکرار شد و در قضیه توافق هسته‌ای و برجام یک‌بار دیگر درست از جایی ضربه خوردیم که قبلاً آن را تجربه کرده بودیم.

موسی غنی نژاد در سرمقاله دنیای اقتصاد تمدید تحریم‌های اقتصادی ۱۰ ساله علیه ایران از سوی کنگره و سنای ایالات‌متحده آمریکا را موجبی دانسته که یک بار دیگر نقاب از چهره ریاکار دولتمردان و سیاستمداران (بخوانید سیاست‌بازان) برداشت. چرا که گرچه تمدید تحریم‌های اولیه در ظاهر و به لحاظ حقوقی نقض تعهدات برجام تلقی نمی‌شود، اما اگر توجه کنیم که فلسفه وجودی برجام «باز کردن مرزها برای عبور کالاها» بود عمل اخیر کنگره و سنای آمریکا را کاری جز بستن مرزها و بازگشت به موضع خصمانه پیشین نمی‌توان تلقی کرد.

این استاد دانشگاه تاکید کرده که: سیاست‌بازان آمریکایی بازی پلیدی را آغاز کرده‌اند تا با اقدامات تحریک‌آمیزی که به لحاظ ظاهر حقوقی نقض برجام نیست ایران را وادار به عکس‌العملی در جهت نقض برجام کنند تا با این بدل ایران در انزوا قرار گیرد. از این رو ایران باید در برابر این اعمال تحریک‌آمیز عکس‌العمل هوشمندانه‌ای از خود نشان دهد تا در دام این بازی پلید نیفتد. اکثریت نخبگان و افکار عمومی در کشورهای اروپایی نظر خوبی نسبت به انتخاب دونالد ترامپ و سخنان غیر‌حرفه‌ای و نامتعارف وی به‌عنوان رئیس‌جمهور آمریکا ندارند.

سرمقاله دنیای اقتصاد به این جا رسیده که: افشای سیاست‌های ضد تجارت آزاد دولت ترامپ می‌تواند به پاشنه آشیل سیاست سلطه‌طلبانه آمریکا تبدیل شود؛ چراکه آمریکا همیشه مدعی تجارت آزاد بوده است. تمدید تحریم‌های ۱۰ ساله مصداق بارزی از ریاکاری دولت آمریکا در این خصوص است. ایرانیان نباید از این فرصت برای روشنگری افکار عمومی جهانیان غفلت کنند.

اقدامات امریکا و تدابیر ما

علی شکوهی در مقاله ای در اعتماد با اشاره به مصوبه کنگره آمریکا نوشته: برخی آن را کاملا مخالف برجام می‌دانند و تمدید تحریم سابق را با تصویب یک تحریم تازه معادل تلقی می‌کنند. برخی هم آن را مخالف برجام نمی‌دانند و معتقدند مطابق برجام، تحریم‌های مرتبط با مساله هسته‌ای باید لغو شود و این تحریم‌ها حدود ٢٠ سال قبل تصویب شدند و تمدید آن خلاف برجام نیست. برخی هم معتقدند این مصوبه شاید با بندهای برجام در تعارض نباشد اما با روح برجام که حل همه تحریم‌ها در قبال تضمین‌های ایران برای نساختن بمب هسته‌ای بود، تعارض دارد.

نویسنده معتقد است در شرایط تازه ایران باید قدرتمند بماند، چرا که دیپلماسی نیاز به پشتوانه قدرت و زور دارد و بدون آن به سختی می‌تواند کارایی داشته باشد. منظور تنها توان نظامی و آمادگی رزمی نیست که آن هم نیاز است اما مردم سرمایه اصلی انقلابند و سرمایه اجتماعی، اصلی‌ترین نیازی است که برای قدرتمندی باید به آن تکیه کرد. تامین و حفظ سرمایه اجتماعی هم پیش‌نیازها و لوازمی دارد که باید به آن تن داد.

نکته دیگر این احتمال است که با حاکم شدن ترامپ بر امریکا این احتمال وجود دارد که تصمیمات نسنجیده و غلط و تند علیه جمهوری اسلامی بیشتر شود. تنها راه مقابله با اقدامات اینچنینی امریکا، تدبیر سنجیده از سوی ما است و نیفتادن در چرخه اقدامات غلط متقابل که قطعا خواست حاکمان جدید کاخ سفید است و بر حجم مشکلات ما خواهد افزود.

مقاله اعتماد در نهایت توصیه کرده: ایران نباید شروع‌کننده نقض برجام معرفی شود بلکه باید امریکا را در صورت نقض صریح برجام متهم و مطابق سازوکار در نظر گرفته شده محکوم کرد. نقض برجام از سوی امریکا را هنگامی باید به محاکم حقوقی کشاند که از پیروزی خود مطمئن بود و اقناع دیگر کشورهای طرف مذاکره و نهادهای بین‌المللی ممکن باشد.

حق نشر عکس همدلی
Image caption تیترو عکس صفحه اول همدلی

توافق برد - برد در اوپک

محمود خاقانی در سرمقاله روزنامه ایران با تاکید بر این که دیپلماسی انرژی ایران توانست اوپک را از یک شکست و از هم پاشیدگی جدی نجات دهد نوشته: عربستان و متحدانش تسلیم منطق دیپلماسی انرژی ایران و سایر کشورهای عضو اوپک شدند و اوپک توانست یک تصمیم اقتصادی برای کاهش تولید خود بگیرد.

این کارشناس انرژی توافق وین را حاصل موقعیت نوین ایران در بازار نفت و اقتصاد جهانی دانسته که پس از توافق برجام و با وجود انتظاری به دست آمده که عربستان و همراهان این کشور از انتخاب آقای ترامپ داشتند تا توافق برجام را در لبه پرتگاه از هم پاشیدگی قرار دهد.

نویسنده به خبری اشاره کرده که نشان می دهد گفت‌و‌گوی تلفنی حسن روحانی با ولادیمیر پوتین در توافق اوپک مؤثر بوده و به همین دلیل وزیر نفت ایران گفته است که روسیه هم در کاهش تولید با اوپک همراهی خواهد کرد. درهرحال برخی از اعضای اوپک انتظار دارند که با توافق اوپک قیمت نفت به حدود ۵۵ دلار درهر بشکه برسد. اما بسیاری از کارشناسان همچنان در این رابطه تردید‌هایی دارند واز آن جمله این واقعیت را مطرح می‌کنند که چگونه می‌شود اطمینان حاصل کرد که عربستان و متحدانش به توافق به عمل آمده پایبند باشند. واقعیت‌های بازار حاکی از آن است که ایران توانست با تدبیر این امید را ایجاد کند که اوپک به بقای خود ادامه دهد ولی واقعیت این است که تصمیمات اوپک به تنهایی در وضعیت بازار تأثیرگذار نیست.

پیروزی بزرگ

علی آهنگر در مقاله ای در ابتکار نوشته: التهاب ها خاتمه یافت. خاورمیانه به تعامل و مدارا لبخندى گوارا زد. ایران پیروز میدان شد. ٣٠ نوامبر ٢٠١۶/ دهم آذر ١٣٩۵ روزى است که بر تارک تاریخ صنعت نفت ایران و جهان خواهد درخشید. نه فقط از آن رو که تصمیمى حیرت انگیز و غافلگیرانه در حوزه نفت در این روز به یاد ماندنى اتخاذ شد، بلکه بیشتر از آن جهت که یک بار دیگر هنر دیپلماسى و مردان بزرگ مذاکره را در گشایش کارهاى پیچیده و سخت نمودار ساخت.

نویسنده یادآوری کرده که در این هفته همچون آخرین روزهاى پر التهاب مذاکرات برجام، جهان یک بار دیگر دچار اظطراب شد. اتریش و وین یک بار دیگر توجه جهانیان را به خود معطوف ساخت. بیم و امید همه جا را فراگرفته بود. نبرد طولانى مدت ایران و عربستان در میدان نفت به کجا مى انجامد. اما سرانجام یک روز خوب براى دیپلماسى و یک روز خوشایند براى اندیشه و فروغ تفکر ایرانى پدید آمد.

به نظر ابتکار: در این روزها که تمام کشورهاى عضو اوپک و حتى تولید کنندگان موثر خارج از اوپک به کاهش تولید روزانه خود تن داده اند و فقط ایران است که نه تنها کاهشى نپذیرفته ، که با افزایش تولید به میزان ٩٠ هزار بشکه در روز و رسیدن به سطح تولید پیش از تحریمها دست یافت. این یک پیروزی بزرگ است.

احتیاط کنید

فیروز نعیم محبوبی در سرمقاله نوآوران نوشته دولت و رسانه های اصلاح طلب و معتدل نباید اجازه دهند که محافظه کاران به بهانه پیروزی ایران در مذاکرات اوپک و معاف شدن از تعدیل تولید نفت را به عنوان تبلیغات علیه سعودی و جلوه دادن یک پیروزی بزرگ و شکست بزرگی برای ریاض جا بزنند.

سردبیر روزنامه با اشاره بر افزون شدن بر درآمد نفتی ایران و سعودی اشاره کرده که این این، بیش و پیش از آن که معجزه هزاره سوم یا مخلوق دیپلماسی درخشان تهران باشد؛ محصول« توافق» و میل به تنش‌زدایی در هر دو پایتخت است.

واقعیت این است که ظهور دونالد ترامپ بر پهنه سیاسی ایالات متحده آمریکا، همگان را درباره پیش بینی رفتار واشینگتن در موضوعات گوناگون سیاسی، اقتصادی و دیپلماتیک، بسیار سردرگم و آشفته کرده؛ تا آن‌جا که حتی نام « نو محافظه‌کاری» را نیز نمی‌توان با اطمینان بر جریان جدید حاکم بر ساختار سیاسی آمریکا نهاد.

سرمقاله نوآوران به این نتیجه رسیده که: با این توافق و برمبنای نتایج اولیه آن، ایران و عربستان در یافته‌اند که با نگاه ژرف‌تر به مسائل منطقه‌ای و تأثیرپذیری کمتر از مسائل و قدرت‌های بین‌المللی و نیز از طریق گفت‌و گو و توافق، بیشتر به منافع و اهداف خود خواهند رسید تا رویارویی و مخاصمه. شرق خاورمیانه درگیر منازعه و رقابت‌ ژئوپولیتیک میان سه قدرت منطقه‌ای یعنی ایران، ترکیه و عربستان است که از حدود ۵۰۰ سال پیش وجود داشته چنانکه رقابت بین عربستان و ایران در اوپک و رهبری آن هم از ابتدای تشکیل اوپک سابقه داشته است.

دعوا بر سر شرمساری است!

پیمان مقدم در ستون طنز روزنامه ایران نوشته: دلواپسان جهاد تعریف شرمساری را بر پا کرده‌اند. یعنی می‌خواهند با فراخوانی هماهنگ به زور به ملت حالی کنند که شرمساری آن چیزی نیست که فلانی گفته بلکه همین چیزی است که ما می‌گوییم. هر گوشه‌ای که می‌رویم یک عزیز دلواپس به مدد لغت نامه دهخدا و فرهنگ معین در حال تعریف و تشریح ریشه لغت شرمساری است، یا در حال واجوره کردن دیوان حافظ و مثنوی معنوی است که شده یک مصرع با حضور شرمساری پیدا کند و بر فرق دولت بکوبد که بفرمایید این هم فرمایش حضرت حافظ یا جناب مولانا؛ شرمساری در ۸ قرن پیش هم به لغو سخنرانی ربطی نداشته است.

طنزنویس به طعنه نوشته: البته خب واضح و مبرهن است که دغدغه دوستان‌مان نه شرمساری است و نه سرافکندگی و نه خجلت و نه هیچ‌کدام از واژگان همسو. ورنه تا دل‌تان بخواهد مثال درباره شرمساری هست که دوستان هاله نور به بار آورده‌اند و نه جناب حدادعادل و نه روزنامه وزین توپخانه و نه دیگر بزرگواران حتی به روی مبارک نیاوردند.حالا به فرض که دکتر روحانی گفت شرمساری در لغو سخنرانی نایب رئیس مجلس نیست و در تهمت و دروغ و توهین مستقیم است یا در به هدر دادن پول بی‌زبان نفت در طرح‌های بی‌حاصل است یا در هبه کردن اموال ملت به بابک و خاور و سعید است، فرقی داشت؟ اصلاً چرا شرمساری…

ستون طنز ایران تاکید کرده: بیایید تصور کنیم جناب روحانی تذکر می‌دادند بعضی حرف‌ها در‌شأن و جایگاه برخی عزیزان نیست. از نو جهادی برپا می‌شد که لغت‌شان را برای ملت تعریف کنند و هزاران مثال بیاورند که خدشه دار شدن‌شان در آلودگی هواست نه در بغل کردن مادر چاوز... یا اینکه‌ شأن ما در قیمت دلار است که له و لورده می‌شود نه اینکه کسی بگوید آب رو بریز فلان جا که بسوزه. یا اینکه‌ شأن ما را فقط پرداخت حقوق نجومی می‌بلعد نه فراهم کردن راهکاری که برخی براحتی حقوق بالا بگیرند.

حق نشر عکس فرهیختگان
Image caption کارتون فیروزه مظفری، فرهیختگان

اندر حادثه دو قطار

محمدعلی فیاض‌بخش در مقاله ای در روزنامه اطلاعات نوشته: مردم خوبی داریم. به خصوص منظورم آن‌هایی هستند که در قشر متوسط به پایین جامعه، هم نقش های اصلی مولّدبودن را عهده دارند و هم در کمی و کاستی‌ها غرولند ندارند و یا کم دارند. سالی دو سالی یک بار سفری می‌روند، عمدتاً زیارتی، استخوانی می‌ترکانند، لختی می‌آسایند، سوغاتی برای خویش و آشنا ارمغان می‌آورند و روز نو می‌کنند و روزی از نو، حادثه‌ها هم که خبر نمی‌کنند. نباید هم بکنند. چه توقع بی‌جایی! یعنی مثلاً خودرویی که چند برابر قیمتِ مقیاس جهانی و در نوبت و گاه منّت به این قشر از مردم فروخته می‌شود باید از قبل خبر کند که مثلاً در فلان پیچ، پیچ چرخم در می‌رود؟ و یا در این گلوگاه، گلوی بنزین می‌گیرد؟ و در آن گردنه گردن فرمان می‌بُرد؟ و یا چیزهایی از این قبیل چیزهای غیرقابل خبرکردن و خبرگیری!؟

نویسنده به طعنه ادامه داده: مردم خوبی داریم. آن‌ها که اندکی از قشر متوسط بالاترند ترجیح می‌دهند با طیّاره سفر کنند و حواسشان هم هست که بلای تحریم (و نمی‌دانم شاید هم نعمت) گاه طایر از زیر طیّاره در می‌دهد، گوشه‌ی بال پر می‌زند، لبه‌ی باند سُر می‌خورد و قس علیهذا. خوب تحریم است دیگر. این مردم خوب و نجیب هیچگاه هم نمی‌پرسند که آن شبکه‌های سازمان‌یافته‌ی قاچاق (به قول خود حضرات)، که از شیر مرغ تا جان آدمیزاد را وارد می‌کنند، در این یک امر انسانی، یعنی قاچاق چند هواپیمای ایمن چرا قصد قربت نمی‌کنند و به حال رعیّت نمی‌رسند؟

در پایان مقاله اطلاعات آمده: اخیراً چیزی شبیه به طنز مد شده که مردم هم چندان آن را جدّی نمی‌گیرند، یعنی از جدّی گرفتن و نگرفتنش تغییر خاصی را حاصل نمی‌بینند و آن، عذرخواهی مسئولان بعد از پاره‌ای خبط و خطاهاست، که البته چون با سال‌ها تأخیر نسبت به استانداردهای جهانی در این امور صورت می‌گیرد به یک ادا بیشتر شبیه است و زین روی است که عذرخواهی‌های زبانی در عمل کمترین پیامدی جبرانی را برنمی‌انگیزد. یکی دیگر از این حرکاتِ تأخیری که در حال مد شدن است و لابد منّتی دیگر بر سر مردم، استعفاست و آن‌هم دیرهنگام و گاه در رده‌هایی نه چندان تعیین‌کننده و معنی‌دار.

موج مهاجرت کارگران

مرتضی مدنی در گزارشی در شهروند نوشته: جویندگان کار در هفت‌ماه امسال ٢٠‌ درصد بیشتر شده‌اند. این خبری است که «محمد اکبرنیا»، مدیرکل دفتر کاریابی‌های وزارت کار اعلام کرده و گفته است: در هفت‌ماهه امسال ۳۵۰‌هزار کارجو در مراکز کاریابی ثبت‌نام کرده‌اند که ۱۱۰‌هزار نفر آنها را زنان و ۲۴۰‌هزار نفر آنها را مردان تشکیل ‌می‌دهند. این موضوع درحالی رخ می‌دهد که آمارهای جهانی حاکی از آن است که مهاجرت نیروی کار از ایران سیر افزایشی به خود گرفته است.

در ادامه گزارش آمده: براساس گزارش بانک جهانی سالانه نزدیک به یک‌ونیم‌میلیون نفر نیروی کار از ایران مهاجرت می‌کند و این روند رو به صعود است، به‌طوری که در‌سال ٢٠١٣ بیشتر از یک‌میلیون و۶۰۴‌هزار نفر کارگر از ایران مهاجرت کرده‌اند که این آمار نشان‌دهنده افزایش ٢٣,٥‌درصدی مهاجرت نیروی کار از ایران نسبت به‌ سال ٢٠١٠ میلادی است و امارات و آمریکا جذاب‌ترین مقاصد برای نیروی کار ایران گزارش شده‌اند.

در پایان گزارش شهروند آمده: حالا نه‌تنها تحریم به تعطیلی گسترده کارگاه‌های تولیدی و ریزش نیروی کار و افزایش بیکاری منجر شده، بلکه نبود تناسب بین تقاضا در بازار کار و سیستم آموزشی موجب شده است که شمار فارغ‌التحصیلان دانشگاهی جویای کار تبدیل به یک معضل اساسی برای دولت شود. حسین اکبری کارشناس روابط کار به «شهروند» می‌گوید: خروج نیروی کار تحصیلکرده از ایران یک زیان اقتصادی بزرگ برای کشور است، زیرا بودجه کلانی صرف آموزش این افراد شده که با خروج نیروهای تحصیلکرده در واقع، اتلاف سرمایه رخ داده است. .

چالش مانکن و چالش‌های نو!

حق نشر عکس شهروند
Image caption کارتون نازنین جمشیدی، شهروند

شهرام شهید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی در ستون طنز با اشاره به درس فضیلت سکوت در متون قدیم آن را با چالش مانکن یکی دانسته و در نتیجه نوشته: چالش مانکن واقعا از اکتشافات بزرگ ما در ایران زمین است و قرن‌هاست در ایران به همین شکل اجرا می‌شود. البته شاید تنها فرقش با جهان این است که درجهان، چالش مانکن امری است فردی و خصوصی اما در ایران مثل هرموضوع دیگری چالشی است دولتی یا نیمه‌دولتی! سال‌هاست هر رویدادی در ایران رخ می‌دهد، عده‌ای از مقامات این چالش را انجام می‌دهند.

طنزنویس مثال زده: وقتی دو قطار با هم تصادف می‌کنند، وزیر راه و مدیرکل راه‌آهن با هم این چالش را انجام می‌دهند و عین مانکن‌ها بی‌حرکت و بی‌صدا می‌ایستند به اصحاب رسانه و مردم نگاه می‌کنند؛ یا وقتی موضوع گم‌شدن دکل نفتی پیش آمد، دیده شد که مسئول محترمی درهمان حالی که آب را می‌ریخت، جایی که می‌سوخت ژست چالش مانکن به خودش می‌گرفت. طوری که با آب هدرداده‌اش می‌شد کلی زیرآبی رفت. البته فقط ایرانی‌ها نیستند که از این کارها بلدند. شنیده شده وقتی احمدی‌نژاد در سفارت کوبا، ٥ صفحه در دفتر یادبود فیدل کاسترو قلم‌فرسایی می‌کرد، سفیر کوبا اول بال بال زد و بعد چالش مانکن را انجام داد. آن هم با وجود دستاوردهای انقلاب کوبا، خیلی شیک و مجلسی!

ستون طنز روزنامه ایران به این جا رسیده که: چالش مانکن به همین یکی، دو مورد ختم نمی‌شود. وقتی دلار گران می‌شود، رئیس بانک مرکزی و وزیر اقتصاد این چالش را انجام می‌دهند، وقتی در مورد املاک شهرداری و مسائل حاشیه‌ای آن چیزی منتشر می‌شود، شهردار و برخی اعضای شورای شهر کنار دریاچه مصنوعی چیتگر به این چالش می‌پیوندند. وقتی تیم‌های فوتبال تحت هدایت مایلی‌کهن نتیجه نمی‌گیرد، او هم چاره‌ای ندارد جز این‌که... نه نه. ایشان تحت هیچ شرایطی کم نمی‌آورد مگر یک نفر به ایشان امکانات اکازیون چالش مانکن را یادآوری کند.

موضوعات مرتبط