روزنامه های تهران؛ متن و حاشیه نام نویسی نامزدهای ریاست

روزنامه های امروز صبح تهران، چهارشنبه ۲۳ فروردین با آغاز ثبت نام نامزدهای ریاست جمهوری، عنوان های اصلی و مقالات خود را به موضوع انتخابات اختصاص داده و بر اساس روش و سلیقه سیاسی خود به تحسین تا انتقاد از برنامه های دولت پرداخته اند.

از میان اخبار بین المللی رفت و آمدهای بین روسیه و آمریکا و پیآمدهای موشک باران پایگاه نظامی سوریه توسط آمریکا از جمله مطالب این روزنامه هاست که از جمله از تلاش های جهانی برای شکستن اتحاد تهران و مسکو خبر می دهند.

حق نشر عکس جوان
Image caption تیتر و عکس صفحه اول جوان

جوان در زیر عکسی از اجتماع عکاسان در وزارت کشور موقع ثبت نام نامزدها نوشته: درست مثل هر بار، خنده‌بازار نامزدی ریاست جمهوری در روز آغاز ثبت‌نام‌ها برپا شد. از مرد پریشان‌احوالی که خود را پیغمبر خدا می‌‌داند و رد صلاحیتش را موجب عذاب الهی تا مردی با ۲۰۰ کیلو وزن که می‌گوید حاضر است به نفع کسی که از او سنگین‌تر باشد، کنار برود. از اینها خنده‌دارتر اما آن کسانی بودند که ابزار سایت‌های درجه چندم ضدانقلاب در هجمه به نظام جمهوری اسلامی هستند، اما حالا آمده‌اند رئیس‌جمهور همین نظام شوند.

به نوشته روزنامه سپاه پاسداران: برخی نیز معلوم بود این تریبون را برای طرح مسائل خنده‌دارتری مناسب دیده‌اند، مثل خانمی که مدعی شد توافق هسته‌ای را او نوشته و ظریف و روحانی اسمش را حذف کرده‌اند! یا یک روحانی ناآشنا با حدود وظایف رئیس‌جمهور که گفت اگر رئیس‌جمهور شود دانشگاه آزاد و پیام نور را تعطیل می‌کند. به هر حال دیروز یک‌بار دیگر از «نقص قانون انتخابات» رونمایی شد.

و خلاصه این که: روز اول نه رئیس‌جمهور ثبت‌نام کرد و نه نامزدهایی که به نظر می‌رسد رقیب اصلی او باشند. شاید خنده‌دارتر از همه این باشد که بگوییم حالا که اینطور است و نامزدهای اصلی روز اول نمی‌آیند، ثبت‌نام‌ها را از روز دوم آغاز کنیم!

فرشید غضنفرپور در گزارش اصلی شهروند توصف کرده که: درِ اصلی ستاد انتخابات کشور را از پاشنه درآوردند؛ آن‌هم در روز نخست ثبت‌نام. بامزه‌های شبکه‌های اجتماعی، هنرپیشه سابق و یک لیدر تیم فوتبال. جوانی که فکر می‌کرد چون علوم سیاسی خوانده رجل سیاسی قلمداد می‌شود و چون در دانشگاه از رشته علم حدیث فارغ‌التحصیل شده لابد رجل مذهبی هم به حساب می‌آید.

گزارشگر این روزنامه اضافه کرده: فعال سیاسی‌ای که می‌گفت می‌داند ردصلاحیت می‌شود اما می‌خواهد مشروعیت شورای نگهبان را به چالش بکشد و فوتبال‌دوستی که می‌خواست از امیر قلعه‌نوعی دعوت کند در کابینه‌اش وزارت ورزش را بپذیرد. خبرنگاران حاضر در ستاد انتخابات کشور به این اظهارات می‌خندند. نقل‌قول‌هایشان را مخابره می‌کنند و همزمان لبخند را بر لبان خواننده‌های شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های مجازی می‌نشانند همه چیز تا اینجای کار روندی شاد، مفرح و حتی بامزه به خود گرفته است.

به نوشته شهروند: یک نفر دوربین به دست که آخر هم معلوم نمی‌شود از طرف کدام رسانه به ستاد انتخابات وزارت کشور آمده از کاندیداهای در حال ثبت‌نام سوالاتی می‌پرسد که پاسخش احتمالا قرار است یک کلیپ طنز پسا‌انتخاباتی را تغذیه کند. می‌گوید شخصا آمده‌ام و کار مستند می‌کنم اما با نامزدهایی که برای سخنرانی پشت تریبون می‌روند، چالش هم می‌کند و از آنها می‌خواهد احترام سران نظام را حفظ کنند.

از هر خانواده یکی

صفحه طنز شهرونگ در تیتر بزرگ خود از قول ستاد انتخابات کشور نوشته لطفا از هر خانواده فقط یک نفر ثبت‌نام کند و شرابط ثبت نام را چنین برشمرده: توانایی تشخیص دست چپ از راست. سه بار تند و پشت‌سرهم بگوید: رودکی در کودکی در آمبولانس می‌خورد آدامس می‌زد بالانس. بتواند مردانگی‌اش را ثابت کند.برنامه داشته باشد (ویندوز و لینوکس هم قبول است).

در ادامه شرایط نامزدی برای ریاست جمهوری آمده: توانایی دادنِ سه وعده‌ انتخاباتی در روز. یکی از وعده‌‌ها باید رفع حصارهای بیکاری باشد. (این وعده را می‌تواند به شکل‌ها و زبان‌های مختلف بدهد)نرخ روزِ وعده‌ یارانه‌ها تا این لحظه ١٥ میلیون است.اگر وعده‌ شما کمتر از این مبلغ است اصلا ثبت نام نکنید.

در نهایت شهرونگ نوشته: برای نامزد ریاست جمهوری توی در و همسایه حداقل دو نفر اصرار کرده باشند که شما بهترین گزینه برای خدمت‌رسانی هستید (اقرار شفاهی کافی است). اصل شناسنامه و یک قطعه عکس شش در چهار.

حق نشر عکس شهروند
Image caption تیتر و عکس سعید غلامحسینی، شهروند

جمنا چی شد؟

عباس عبدی در سرمقاله روزنامه ایران با اشاره به آغاز ثبت نام نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری نوشته اما هنوز وضعیت کلی نامزدهای اصلی روشن نیست و این نیز از ویژگی‌های سیاسی جامعه کنونی ماست! ابتدا به نظر برخی می‌رسید که با شکل‌گیری «جمنا» وضعیت بخش مهمی از جریان اصولگرا روشن شود و با رأی‌گیری آنان نامزدشان برای انتخابات نهایی شود. ولی با انشعاب‌هایی که در آنها پیش آمد و سپس اعلام حضور مستقل رئیسی، همه آن مقدماتی که چیده شده بود تا وحدت و یکپارچگی را به نمایش بگذارد، به یک‌باره دچار بحران شد.

به نوشته این مقاله: حتی یکی از نزدیکان سیاسی قالیباف نیز فرصت را مغتنم شمرده و اعلام کرده که وی در صورت حضور، مستقل از جمنا خواهد آمد. این که آقای میرسلیم در اولین روز بلافاصله اقدام به ثبت نام کرد، پیام روشنی برای این وحدت صوری دارد. از این رو و برخلاف انتظار دوباره وارد فضای عدم تعیُّن شدیم. اصولگرایان به تعداد نامزدهای بالقوه میان مجموعه‌شان، تفرق دارند. وحدت بخشی از آنان تنها و تنها بر محور ضدیت با این دولت و شخص روحانی است.

نویسنده در نهایت تاکید کرده: رفتار و مواضع احمدی‌نژاد و اطرافیان او همزمان مواضع تند علیه وضع موجود و ضد دولت اتخاذ خواهد کرد تا بدنه اصولگرایان را متقاعد کند که آنها تنها نیرویی هستند که می‌توانند دولت را به دست گیرند. در این صورت در جلب حمایت بدنه جناح اصولگرا و بخشی از مردم موفق خواهند بود. آنان به دنبال دوقطبی کردن انتخابات می‌روند و در این صورت و در اندازه‌های کوچک‌تر اتفاقات سال ۸۸ تکرار خواهد شد.

شاه کلید دست مردم است

عبداله متولیان در سرمقاله روزنامه جوان امنیت اقتصادی را سبب امنیت روحی، روانی، بهداشتی جامعه دانسته و نوشته: همین امر سبب افزایش امید به زندگی و نشاط در جامعه و مردم و افزایش ازدواج، کاهش طلاق و در نتیجه کاهش ناهنجاری‌ها و بزه‌ها و جرائم اجتماعی می‌شود. افزایش امنیت اجتماعی در جامعه سبب افزایش سطح مشارکت‌پذیری مردم و در نتیجه توسعه امنیت سیاسی شده و استحکام امنیت ملی، قطع امید دشمن را در پی خواهد داشت.

نویسنده روزنامه سپاه پاسداران معتقد است: اما اگر به سبب انتخابات و آرای مردم، فردی ضعیف، ناتوان، بی‌حال، غیرانقلابی، ناکارآمد، بی‌انگیزه، بی‌برنامه، بی‌اخلاق، قانونگریز، اشرافی، عافیت‌طلب، بی‌تدبیر، ولایت‌گریز، بی‌تعهد، غرب‌باور، ساده‌اندیش، کم‌ظرفیت و بی‌باور به توان و ظرفیت‌های داخلی و بی‌بصیرت سکان امور اجرایی را در دست بگیرد تنها روی زمین ماندن شعار و امنیت اقتصادی نیست که آسیب خواهد دید، بلکه آثار منفی آن در سایر حوزه‌ها مشهود خواهد بود. کاهش تولید، رکود، بیکاری و تورم سبب توسعه فقر و افزایش ناامیدی و به خطر افتادن امنیت روحی و روانی شده و سلامت جسم و اندیشه را تحت تأثیر خود قرار خواهد داد و این دومینو به حوزه امنیت اخلاقی، اجتماعی، سیاسی و... سرایت می کند.

به نظر مقاله جوان: چنین جامعه بیماری با حجمی کلان از نارضایتی عمومی یا از درون مورد طمع عوامل خودفروخته و فرصت‌طلب قرار گرفته و متلاشی می‌شود یا طمع بیگانگان و دشمن خارجی را در پی خواهد داشت. هم اینک مردم از بی‌حالی، اشرافیت و غرب باوری مسئولان که آنان را به نام «گدایی در قفس در پناه کدخدا» فرا می‌خوانند به تنگ آمده و به دنبال چاره کار هستند. حقیقت این است که شاه‌کلید حل مشکل و راه برون‌رفت از این دومینوی خطرناک و جلوگیری از مواجهه با پیامدهای وحشتناک آن در دستان خود مردم است.

آمریکایی ها چرا روحانی را می خواهند؟

محمد صرفی در سرمقاله کیهان در نقد مصاحبه مطبوعاتی رییس دولت نوشته خبرنگار این روزنامه فرصت سوول پیدا نکرد در حالی که تقریباً مطمئن بودیم چنین سؤالی از سوی دیگر رسانه‌ها پرسیده نخواهد شد. گرچه در کنار این اطمینان، از این هم تقریبا مطمئن بودیم که بسیار بعید است چنین سؤالی فرصت مطرح شدن بیابد. سؤال کیهان این بود؛ جناب آقای رئیس‌جمهور! آمریکایی‌ها اخیراً به صراحت اعلام کرده‌اند تحریم‌های جدید علیه ملت ایران را به علت نگرانی از تاثیر آن بر نتیجه انتخابات، به تعویق انداخته و آن را به پس از انتخابات موکول می‌کنند. به نظر شما علت این کار آمریکایی‌ها چیست و آنها نگران از دست دادن چه چیزی در این انتخابات هستند؟

کیهان بعد خود جواب داده: آمریکایی‌ها مدتهاست از ادبیات و دوقطبی «تندرو-میانه‏رو» درباره سیاست داخلی ایران دم می‌زنند و آشکارا می‌گویند باید میانه‌رو‌ها را تقویت کرد و نگذاشت تندروها بر مصدر امور بنشینند. شاید عده‌ای بگویند تندروها در خفا با طرف مقابل بسته‌اند و این حمایت‌ها نیز ناشی از توافق پنهانی و نانوشته است. اما حداقل در مورد دولت یازدهم می‌توان گفت چنین تحلیلی چندان پذیرفتنی نیست. اما این دولت یک ویژگی خاص دارد که بسیار به کار آمریکایی‌ها می‌آید و آن هم چیزی نیست جز «بی‌حالی و خستگی»! و در مواردی نیز «وادادگی» در مقابل دشمنان بیرونی.

سرمقاله کیهان تاکید کرده: برای آمریکایی که بزرگ‌ترین جنگ اقتصادی تاریخ را علیه جمهوری اسلامی کلید زده، چه دولتی بهتر از این که وعده‌هایش را انکار می‌کند و مردانش معتقدند باید مدیر از خارج وارد کرد و قدرت رقابت تولیدی ما نهایتاً در حد قورمه‌سبزی و آبگوشت بزباش است و پذیرایی قطارها را هم باید به شرکت خارجی سپرد و در نهایت معتقد است ۱۰۰ سال دیگر هم مشکلات اقتصادی حل نمی‌شود؟

حق نشر عکس قانون
Image caption کارتون حامد بذرافکن، قانون

بی طرفی بی طرفی

روزنامه های اصولگرا و تندرو از دولتمردان روحانی انتقاد میکنند که چرا در این زمان نزدیک به انتخابات در سفرهای استانی و افتتاح مراکز زیاده روی کرده و فعالیت تبلیغاتی انجام می دهند، کیهان در سرمقاله خود از صدا و سیما انتقاد کرده که چرا مصاحبه مطبوعاتی ماهانه رییس جمهور را پخش کرده و باید ساعت مساوی به نامزدها بدهد از جمله رییس جمهور.

اما بهاران آزادی در گزارشی در ابتکار پخش نکردن سخنان حسن روحانی در همایش «اقتصاد مقاومتی و توسعه روستایی» را یک نشانه نبود بی طرفی در صدا و سیما دانسته و نوشته:اجتناب از پخش و پوشش سخنرانی رئیس‌جمهوری در حالی از سوی رسانه ملی مدیریت می‌شود که اخیرا شاهدیم این سازمان به مناسبت‌های مختلف نشست و تصاویر مخالفان و رقبای دولت مستقر را تمام و کمال پخش کرده و حتی با سیاست‌گذاری‌های جدید مستندسازی می‌کند. پخش مکرر نماز جماعت به امامت یکی از کاندیداهای احتمالی و طرح سوالات نسنجیده از مردم در خیابان‌ها و پخش تصاویر و سخنرانی‌های برخی دیگر از کاندیداهای احتمالی انتخابات از جمله اقدامات جانبدارانه و جناحی این رسانه در روزهای گذشته است.

به نوشته این گزارش: این روزها بسیاری از نهادهای مردمی و سازمان‌ها از شهرداری گرفته تا شورای شهر و صدا و سیما، اهداف اساسی خود از تاسیس را فراموش کرده و به مداخله در مسائل سیاسی روی آورده‌اند که نه تنها آثار مخربی در مدیریت کشور به همراه دارد بلکه اعتماد مردم از آنها را نیز سلب کرده است.

گزارش ابتکار بدان جا رسیده که: در آستانه انتخابات مهم، ایجاد فضایی مساوی و اختیاراتی برابر تنها انتظاری است که مردم، کاندیداها و احزاب مختلف از رسانه ملی دارند، با این حال این رسانه هیچگاه تلاشی برای برآورده کردن انتظارات از خود نشان نداده است تا آنجا که طرح اصل بی‌طرفی از سوی مسئولان این سازمان بیش از آنکه یک اصل باشد به شوخی می‌ماند.

ارزیابی مانیفست رئیسی

صادق زیباکلام در مقاله ای در ارزیابی بیانیه ابراهیم رییسی نوشته: ظاهرا وی به‌عنوان نامزد مستقل وارد عرصه شده است. البته مستقل ‌بودن ایشان به نظر می‌رسد بیشتر تدبیری باشد برای جلب آرای غیراصولگرایان، وگرنه کیست که نداند تولیت آستان قدس، نامزد اصلی اصولگرایان است. درعین‌حال نام‌برده می‌خواهد با اعلام مستقل‌بودن، توجه آرای خاکستری را جلب کند.

این استاد دانشگاه سپس در تحلیل مانیفست نامزد اصولگرایان نوشته: اگر فرض بگیریم او درست می گوید و دولت فعلی می‌توانسته خیلی بیشتر از اینها به اشتغال و تولید بپردازد، اما کوتاهی کرده و نپرداخته، باز هم مانیفست انتخاباتی او هیچ طرح و برنامه و درواقع «چه باید کرد» در مانیفست انتخاباتی اعلام‌شده، در نظر گرفته شده باشد. به عبارت دیگر او می‌گوید تولید و اشتغال در صدر اولویت‌ها قرار دارد، اما یک کلام توضیح نمی‌دهد این دو مقوله چگونه و از طریق کدامین برنامه اجرائی تحقق پیدا خواهد کرد؟

مقاله شرق مثال زده پنج تا هفت میلیون بی‌کار در کشور وجود دارد. از سوی دیگر تخمین زده می‌شود برای ایجاد هر شغل، بین ١٠٠ تا ٣٠٠ میلیون تومان سرمایه‌گذاری نیاز است. اگر جمعیت بی‌کار را صرفا پنج میلیون نفر در نظر بگیریم، برای ایجاد اشتغال آنها حداقل به ٥٠٠ هزار میلیارد تومان بودجه نیاز است. برای اطلاع خوانندگان که این رقم یعنی چه میزان بودجه، نگارنده سه آمار متعلق به سال ٩٥ را می‌آورم. کل بودجه عمرانی که سال گذشته در کشور هزینه شده به ١٥ هزار میلیارد تومان نمی‌رسد. کل بودجه دانشگاه‌های کشور در سال گذشته، پنج‌هزار میلیارد تومان و کل بودجه محیط زیست کشور با بیش از شش هزار پرسنل، حدود ٣٠٠ میلیارد تومان بود. اکنون بهتر می‌توان ابعاد ٥٠٠ هزار میلیارد تومان را درک کرد.

اگر آقای رئیسی رئیس‌جمهور شود، برای موضوعات دیگری همچون مسئله زنان، اداره دانشگاه‌های کشور، سیاست خارجی، رابطه با غرب و هیچ‌یک از موضوعات مهم و جدی کشور در مانیفست آقای رئیسی، کلامی وجود ندارد. بماند اینکه توضیحی درباره برنامه‌ها در مورد مطبوعات، فضای مجازی، توسعه سیاسی، فعالیت‌های تشکل‌های صنفی همچون کارگران، دانشجویان، معلمان و سایر صنوف وجود ندارد. به بیان ساده‌تر، رئیسی در این اعلامیه، درباره نحوه مملکت‌داری، سیاست‌های عملی و اجرائی در زمینه حوزه‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اصلاح ساختار کلان اقتصاد ناکارآمد دولتی حاکم بر کشور و مبارزه با مفاسد اقتصادی چیزی به مخاطبان خود نگفته‌اند.

وعده ۱۰۰ روزه چه بود؟

کیهان تیتر اول خود را به این سخن رییس جمهور اختصاص داده که گفته آدم مگر بی عقل باشد که بگوید ظرف ده روزه مشکلات را حل می کند و در گزارش اصلی و سرمقاله خود حتی با وجود نقل سخنان حسن روحانی در مبارزات انتخاباتی که نشان می دهد وی گفته است برنامه دارد و در کوتاه مدت روند اصلاح اقتصاد را آغاز می کنم، نوشته وی خلف وعده کرده و هیچ تغییری در زندگی مردم داده نشده.

سینا رحیم‌پور در گزارشی در قانون به همین موضوع پرداخته حسن روحانی در زمان تبلیغات انتخاباتی به مردم وعده داده بود در صورت پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری در برنامه ای مدون برای حل مشکلات اقتصادی، اجتماعی، سیاست داخلی، سیاست خارجی و امور فرهنگی برنامه ریزی کوتاه مدت یک ماه و صد روزه خواهد داشت. در تفسیر این سخنان روحانی باید گفت او از برنامه ریزی برای حل مشکلات کشور سخن گفته بود.

در بیان ساده تر ساختمانی را به وسعت ایران تصور کنید که ساخت آن ۲۷ سال طول کشیده و شخص و دولتی پیدا می شود که در مدت ۸ سال این بنای ۲۷ ساله را نابود می کند. با این تفسیر آیا امکان ساخت دوباره این ساختمان در ۱۰۰ روز امکان پذیر است؟ در پاسخ به این سوال عقل چه می‌گوید ؟

نویسنده قانون تاکید کرده: روحانی قدرت ماورایی ندارد. روحانی سوپرمن نیست که بتواند همه مشکلات کشور را در ۱۰۰روز حل کند. تمرکز او در همین برنامه‌ریزی کوتاه مدت و ۱۰۰ روزه‌اش بر حل آن دسته از مشکلاتی بود که در مدت زمان اندک قابل حل هستند و به عنوان مثال به مشکلات کارخانه‌ها و مراکز تولیدی که دارای بدهی‌های بانکی و دچار فقدان نقدینگی بودند اشاره شده بود که امکان دادن یک دوره تنفس برای بازپرداخت بدهی‌های بانکی، آن‌ها را حل و فصل می کرد.

حق نشر عکس شهروند
Image caption کارتون محمدرضا ثقفی، شهروند

برنامه نداریم ولی اجرا دوست داریم

آیدین سیارسریع در صفحه طنز بی قانون مصاحبه ای فرضی انجام داده و از چند کاندیدا برنامه آن ها را پرسیده:

+ ببخشید دست ما بسته است. همه قوا باید همکاری کنند، نمی‌کنند.

- برنامه شما برای دوره بعدی چیه؟

+ هستیم دیگه دور هم.

- چه ریل گذاری‌ای برای دور دوم انجام دادید؟

+ فعلا ریل گذاری نکردیم.

- چرا؟

+ رو تپه که نمیشه ریل گذاشت عزیزم. تا الان داشتیم تسطیح می‌کردیم. پاسخ این است: برعکس کاندیدای قبلی که می‌گفتند نمی‌تونیم برنامه‌ها رو اجرا کنیم، ما برنامه‌های‌مان را با تمام قدرت اجرا می‌کنیم.

طنزنویس می رسد به سه نفر و می پرسد ای بابا. شما چرا سه تایین؟

اولی: ما یه نفریم.

دومی: با این حال هیچ دو نفری را نمی‌توانید مثل ما سه تا شبیه به هم پیدا کنید.

ما: ولی شما که سه نفرید.

سومی: خیر، ما دو نفریم.

ما: آقا من دارم می بینم که شما سه نفرید. چرا می‌گید دو نفر؟

سومی: اشتباه می‌کنی. من درختم.

ما: آهان‌... ببخشید اصلا حواسم نبود. حالا کاندیدا کدومه؟

اولی: من

ما: ما پیش از شما با دو کاندیدای دیگه صحبت کردیم. یکی می‌گفت برنامه دارم ولی نمی‌تونم اجرا کنم. اون یکی می‌گفت برنامه ندارم ولی می‌تونم اجرا کنم.

اولی: ما برنامه داریم، اجرا هم می‌کنیم.

دومی: همین پیش پای شما داشتیم برنامه نوروزی «نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد» رو دوباره اجرا می‌کردیم.

سومی: یه برنامه کتابخوانی هم برای هفته کتاب داریم.

اولی: ملاحظه می‌فرمایید که هم برنامه داریم هم اجرا می‌کنیم.

ما: آیا در کنار این جُنگ شادی‌هایی که می‌سازید برنامه‌ای هم برای اداره کشور دارید؟

موضوعات مرتبط