روزنامه های تهران؛ وعده هایی که کسی به انجام آن فکر نمی کند

  • 26 آوریل 2017 - 06 اردیبهشت 1396

با آغاز تبلیغات رسمی انتخابات ریاست جمهوری و آشکار شدن وعده های انتخاباتی نامزدها به رای دهندگان روزنامه های مختلف از زوایای مختلف به این وعده ها و غیرعملی بودن آن ها اعتراض کرده و از نامزدها خواسته اند از دادن این گونه وعده ها خودداری کنند.

اشاراتی به رد صلاحیت نامزدهای انتخابات شوراهای شهری در خراسان و اعتراض به ملاقات یک مقام روسی با ابراهیم رییسی نامزد اصولگرایان و ادامه گمانه زنی ها درباره علت رد صلاحیت محمود احمدی نژاد از جمله دیگر مطالب این روزنامه هاست.

حق نشر عکس قانون
Image caption تیتر و عکس صفحه اول قانون

رولت روسی!

علیرضا شاکر در گزارشی در قانون با اشاره به دیدار ابراهیم رئیسی نامزد انتخابات ریاست جمهوری، در آستان قدس رضوی با هیاتی عالی رتبه از مقامات روس به ریاست نماینده تام الاختیار ولادیمیر پوتین نوشته این دیدار حساسیت های زیادی را درباره دخالت یک کشور خارجی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران پدید آورده و به‌دنبال این دیدار فضای انتقادی علیه این کاندیدای اصولگرا گسترش یافت. انتقادات و اعتراضات ابتدا در فضای مجازی شکل گرفت و سپس به فضای رسمی کشیده شد.

به نوشته این روزنامه: نخستین انتقادات صورت گرفته از سوی صفحات و کانال های به ظاهر هوادار محمود احمدی‌نژاد شکل گرفت و به فاصله کوتاهی اعتراض‌ها به این دیدار، جنبه رسمی به خود گرفت؛ به‌گونه‌‌ای که یک نماینده عضو فراکسیون امید و عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس از وزارت امور خارجه خواست درباره این دیدار توضیحاتی بدهد.

در ادامه گزارش بدون تاکید مستقیم بر مذاکرات جواد لاریجانی با مقام بریتانیایی قبل از انتخابات دوم خرداد و کوشش برای کسب حمایت نامزد اصولگرایان آمده: با اینکه در سابقه رئیسی، بیشتر فعالیت‌های قضایی و شبه امنیتی دیده می شود، اما در سابقه مینیخانوف فعالیت های امنیتی به چشم نمی خورد. شاید دلیل اصلی حاشیه به‌وجود آمده را بتوان به پیشینه اصولگرایان در مذاکره با قدرت های خارجی پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در ایران و همچنین هیاهوی به‌وجود آمده بعد از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، ربط داد.

وعده‌های اقتصادی عجیب!

لطفعلی بخشی در مقاله ای در شرق به محاسبه پرداخته و بدون نام بردن از باقر قالیباف که شب قبل در فیلم انتخاباتی خود وعده داد که به همه افراد بی‌کار بالای ١٨ سال ماهانه ٢٥٠‌هزار تومان پرداخت خواهم کرد نوشته با توجه به دیدگاه بسیاری از مردمان ما که فکر می‌کنند با اعلام بی‌کاری شاید کمک‌های دولت شامل آنها شود یا پرداخت یارانه‌شان تداوم یابد، به صحت این پاسخ‌ها و آمارهای فعلی که تعداد بیکاران را نشان می دهد اطمینان چندانی وجود ندارد.

حق نشر عکس قانون
Image caption کارتون طراوت نیکی، قانون

این استاد دانشگاه به آمار بیمه‌شدگان سازمان تأمین اجتماعی اشاره کرده و نوشته گاهی کارفرما برای نپرداختن بیمه تأمین اجتماعی، از کارگران در شیفت عصر و شب استفاده می‌کند و در روز کارگاه تعطیل است. یک کارگاه نانوایی‌ در شمال دارای ١١٧ نفر نیروی کار است، اما فقط ٣٥ نفر آنها بیمه تأمین اجتماعی دارند. به‌علاوه روستاییان و خویش‌فرماهای زیادی هستند که خود را بی‌کار معرفی می‌کنند. کارگران فصلی نیز موضوع دیگری است.

با این مقدمات مقاله شرق با ضرب یارانه ۲۵۰ هزار تومانی وعده داده شده در هشت میلیونی که مدعی بیکاری خواهد شد به این نتیجه رسید که برای اجرای آن وعده حدود ٠٠٠/٢٤ میلیارد تومان در سال لازم است و به‌این‌ترتیب یارانه پرداختی مستقیم سالانه ایران به حدود ٠٠٠/٨٠ میلیارد تومان بالغ خواهد شد که به این مبلغ باید یارانه‌های غیرمستقیم مانند یارانه خرید گندم، سوخت، بذر، کود و ... را نیز افزود.

نویسنده مقاله در پایان یادآور شده که همه‌چیز عالی است و فقط یک نکته کوچک باقی می‌ماند که اگر آن را هم جواب بدهیم ایران بهشت یارانه‌بگیرهای جهان خواهد بود! این پول‌ها قرار است از کجا بیاید؟

این دولت بلد نیست

مهدی فتحی‌مقدم در گزارشی در روزنامه جوان برخلاف بیشتر روزنامه ها که از وعده های اغراق آمیز نامزدهای انتخاباتی ابراز نگرانی کرده و آن ها را نادرست خوانده اند همچنان به دولت روحانی پرداخته و نوشته: این دولت که تقریباً تمام چهار سال عمر خود را روی برجام متمرکز کرده و به جز پرداخت تأمین سرمایه در گردش به بنگاه‌ها در سال آخر، هیچ طرح و اقدامی برای اشتغال نداشته، توانسته است ۷۰۰ هزار شغل ایجاد کند، حال اگر چنانچه دولتی روی کار باشد که به جای انتظار چهار ساله برای ورود سرمایه‌های خارجی و راه‌اندازی اقتصاد توسط خارجی‌ها با تکیه بر اقتصاد مقاومتی بر نیروی انسانی و منابع موجود بر درون‌زایی متمرکز شود آیا قادر به تولید شغل بیش از یک میلیون نفر نیست؟

جوان با اشاره به سخن جهانگیری معاون اول که در جواب قالیباف گفته است او در چهار سال قادر به ایجاد ۵ میلیون شغل است، اگر کسی این بگوید، می‌خواهد مردم را فریب دهد نوشته: ربیعی وزیر تعاون، کار و امور اجتماعی همین دولت در فروردین ماه امسال گفته است: جهت‌گیری و برنامه‌ریزی دولت ایجاد یک میلیون شغل در سال ۹۶ است که ۷۰۰ هزار شغل آن قطعی است!

جوان ادعای جهانگیری را رد کرده که گفته: ایجاد شغل بسیار سخت است و نمی‌توان با توجه به ظرفیت موجود اقتصاد زیاد شغل ایجاد کرد و این برادر عزیز (قالیباف)یا شغل ایجاد نکرده یا عدد و رقم متوجه نمی‌شود!

از کجا این ارقام آمده

اعتماد در سرمقاله خود به دو شعار از سوی دو نامزد انتخاباتی پرداخته و آن ها را غیرممکن دیده است: شعار اول این است که یارانه پرداختی به سه دهک پایین جامعه را سه برابر خواهد کرد. با توجه به حذف تعداد قابل توجهی از یارانه‌بگیران، سه برابر شدن یارانه سه دهک، به منزله دو برابر شدن کل یارانه‌های پرداختی است. برای این کار سالانه بیش از ٤٠ هزار میلیارد تومان بودجه لازم است. این پول از کجا تامین خواهد شد؟

اگر از طریق افزایش قیمت حامل‌های انرژی باید تامین شود، حداقل باید همه این کالاها مثل بنزین، گازوییل، گاز و برق و... حداقل حدود دو برابر افزایش پیدا کند و فقط تورم حاصل از این افزایش قیمت بیش از ١٥ درصد است. آیا کسی که این قول یا شعار را می‌دهد، حاضر است این بخش از شعار را هم بگوید؟ یا همچنان به گران شدن پرتقال اعتراض خواهد کرد! به علاوه این کار در اختیارات رییس‌جمهور نیست و بدون تصویب مجلس انجام آن ممکن نیست مگر اینکه خلاف قانون رفتار کند.

اعتماد نوشته: شعار دوم که خیلی عجیب‌تر است پرداخت ماهانه ٢٥٠ هزار تومان به هر نفر از افراد بیکار بالای ١٨ سال است. به لحاظ آماری ما حدود ٥/٣ میلیون نفر بیکار داریم. ولی کسانی برای گرفتن این مبلغ ثبت‌نام می‌کنند حداقل ٢٠ میلیون نفر می شود که بودجه مورد نیاز آن برابر ٦٠ هزار میلیارد تومان می‌شود که در این صورت باید این پیشنهاد را یک گام نزدیک‌تر به احمدی‌نژادیسم تلقی کرد. چنین بودجه‌ای وجود ندارد و کشور هم مثل شهر نیست که تراکم آن فروخته شود.

وعده‌ای بده که بگنجد

پدرام ابراهیمى در صفحه طنز بی قانون نوشته: ما به شانس اعتقاد داریم؛ شانس شغلی هم تنگش. حتی زمان به‌دنیا آمدنم هم ضمیمه‌اش. مثلا اگر ما هفت، هشت سال زودتر به‌دنیا می‌آمدیم و در دوره‌ای طنزنویس می‌شدیم که اینترنت (به این شکل که الان در اختیار مردم هست) و شبکه‌های اجتماعی وجود نداشت، مشکلاتی را که الان داریم، نداشتیم.

طنزنویس سپس از شهردار تهران نام برده که: ایشان که پیش از این دو بار از مردم پرسیده: «وکیلم؟» و مردم رفته‌اند گل بچینند و گلاب بیاورند، حالا دارد برای بار سوم این سوال را از مردم می‌پرسد و برای ترغیب رای‌دهندگان که هنوز وعده‌ دو و نیم برابر کردن درآمدهای کشور را هضم نکرده‌اند، وعده داده: «پنج میلیون شغل در کشور ایجاد می‌کنم.» جا دارد اینجا از «بدشانسی» به عنوان بزرگ‌ترین رقیب کاپیتان یاد کنیم؛ مثلا اگر او یک دوره زودتر شهردار تهران می‌شد، تا الان ریاست‌‌جمهوری را تجربه کرده و ماجرا تمام شده بود رفته بود پی کارش!

به نوشته طنزنویس بی قانون: یا اگر ایشان یک دوره زودتر وارد کارزار می‌شد و بعد از آقای «هزار متر می‌دهیم، یک میلیون می‌دهیم» به عرصه پا نمی‌گذاشت، مجبور نمی‌شد چنین وعده‌های هیدروژنی‎ای بدهد. خداییش ما اثبات کرده‌ایم مردم صبور و سرد و گرم خورده و چشیده‌ و زیبا و جادار و مطمئنی هستیم و مشکل از گیرنده نیست،‌ بلکه حجم سیگنال فرستنده بالاست. به خدا ما خودمان هم از این توقع‌ها نداریم، چرا خودتان را اذیت می‌کنید؟

حق نشر عکس قانون
Image caption کارتون مهدی عزیزی، قانون

مورد عجیب خراسان‌رضوی

فرزانه آئینی در گزارشی با همین عنوان در شرق نوشته: نتایج ردصلاحیت‌ها در انتخابات شوراها به کام برخی خوش نیامد و هیئت‌های اجرائی را متهم به سیاسی‌کاری کردند. در چند شهر هیئت‌های اجرائی را به سیاسی‌کاری به نفع اصلاح‌طلبان متهم می‌کنند اما در برخی استان‌های نتایج وارونه بوده و خبرهای دیگری به گوش می‌رسد؛ مثلا اینکه گفته می‌شود در خراسان‌رضوی ردصلاحیت‌ اصلاح‌طلبان در انتخابات شورای شهر مشهد گسترده‌تر از انتخابات مجلس بوده است.

این گزارشگر از قول محمدرضا حیدری، رئیس شورای اصلاح‌طلبان خراسان‌رضوی، با تأیید این موضوع می‌گوید: ردصلاحیت اصلاح‌طلبان در انتخابات شورای شهر مشهد از سوی هیئت نظارت منتخب نمایندگان مردم مشهد در مجلس شورای اسلامی گسترده‌تر از ردصلاحیت هیئت نظارت شورای نگهبان در انتخابات مجلس قبل است. اینکه افرادی که به لحاظ پایگاه فکری و سیاسی در جبهه رقیب ما قرار دارند، مرجع تعیین صلاحیت باشند، با کدام عدالت و منطق سازگار است؟ و این در حالی است که همه افراد ردصلاحیت‌شده به وسیله معتمدان مردم در هیئت اجرائی، در چارچوب قانون تأیید صلاحیت شده بودند.

در ادامه گزارش شرق آمده: این چندمین باری است که نام استان خراسان‌رضوی و به‌ طور مشخص شهر مشهد به دلیل تفاوت فاحش امور سیاسی- اجتماعی‌اش با دیگر شهرها و استان‌های کشور خبری می‌شود. یک روز بحث لغو کنسرت‌هاست و روز دیگر خبر ممانعت از سخنرانی مدعوین دانشگاهی. خراسان‌رضوی و به‌ طور مشخص‌تر مشهد در حصار چهره‌های وابسته به جبهه پایداری محدود شده و سایه این طیف سیاسی بر سر مشهد آن‌چنان گسترده و غلیظ است که مانع از احیا و تغییر ترکیب آن می‌شود.

مگر او آمده بود بماند

عباس عبدی در مقاله ای در روزنامه نوآوران به اعتراض ستاد محمود احمدی نژاد به اظهارات او که پیش بینی کرده بود احمدی نژاد رد صلاحیت خواهد شد پاسخ گفته و از جمله نوشته پیش بینی من بود نه الزاما آن چه می پسندم. چنان که اگر خودم یا جناب خاتمی در انتخابات نام نویسی کنیم همین پیش بینی را دارم.

این جامعه شناس اصافه کرده: با این همه آقای احمدی‌نژاد باید به دلیل اقداماتش در دادگاه صالحه پاسخگو باشد. یک نمونه مهم و روشن آن پرداخت یارانه‌ها است که سه برابر مقدار قانونی، پرداخته است. همین یک مورد را درباره وی رسیدگی کنند کفایت می‌کند. کسانی که تا دیروز بزرگ‌ترین تمجیدها را از وی می‌کردند، اکنون باید او را رد صلاحیت کنند. قیافه آن افراد در آن لحظات بسیار دیدنی است.

آقای عبدی در نهایت در نوآوران نوشته: تازه اگر کسانی از رد صلاحیت احمدی‌نژاد خوشحال شده باشند، چرا باید آنان را محکوم کنید؟ مگر احمدی‌نژاد برای رد صلاحیت شدن نیامده بود؟ مگر فکر می‌کرد احراز صلاحیت می‌شود؟ و با این هدف آمده بود؟ که در این صورت باید برای او متأسف بود که نمی‌دانست حتی یک رأی از ۱۲ رأی را هم ولی اگر آمده بود که رد صلاحیت شود پس چرا از این گفته ها گلایه دارد باید از این همراهی استقبال کنید.

آساره کیانی در مقاله ای در مردم سالاری تجسم کرده: صبح روزی که رئیس‌جمهور، رد صلاحیت ‌شد، از خانه بیرون می‌روید؛ خنکای هوای بهاری، جانتان را خنک می‌کند؛ پرنده‌ها آواز می‌خوانند؛ مردم شهر همه زیبا شده‌اند و به هم لبخند می‌زنند؛ مثل این‌که همه از این مردودی بزرگ، خوشحال‌اند! آن‌ها که می‌گویند «الان مشکل اصلی ما این شخص نیست و او دیگر تمام شده»، نمی‌دانند مردمی ‌که روزانه هزار تحلیل جور و واجور از اوضاع مملکت را در صفحات مجازیشان نمی‌خوانند، تحلیل‌شان، آن‌ چیزی است که مشاهده می‌کنند؛ وجود یک یا چند جوان بیکار در خانواده یا دریافت یارانه از این موارد است.

به نظر نویسنده مقاله: جامعه ما جامعه «هزارتحلیل» است؛ خوراک فکری آدم‌های مختلف با هم فرق می‌کند؛ عده‌ای از مردم، اخبار خود را از شبکه‌های ماهواره‌ای دریافت می‌کنند؛ ممکن است تحلیلشان در نهایت به این‌سو برود که ما(مردم) تاثیرگذار نیستیم؛تحلیل آدم‌ها متفاوت است و شاید تفاوت و تناقض شرایط جامعه، آینه‌ای است برای این فرق گسترده‌ای که به مرور، روحیه را بدبین می‌کند؛ ممکن است که در اصل دلیلی برای بدبینی وجود نداشته باشد اما چه می‌شود کرد؛ شرایط بر رفتار و گفتار آدم‌ها تاثیرگذار است.

مقاله مردم سالاری به این جا رسیده که: وقتی رئیس‌جمهور یارانه‌بده رد صلاحیت می‌شود، نه تنها کسی ناراحت نمی‌شود که بارقه‌های امید و زندگی در چشمان و صحبت‌های مردم قابل مشاهده هم می‌شود.همین رئیس‌جمهور مردود که حالا، هم مردم، هم مسئولان و هم دوستان سابقش، از نقدهای تند و تیز بی‌نصیبش نمی‌گذارند، در بحبوحه‌ای از اعتراضات و تجمع‌ها و (ما تو را نمی‌خواهیم‌)‌های مردمی ‌برای بار دوم رئیس‌جمهور شد. آن‌زمان، رای بالای او در پاسخ به انتقاد رای‌دهندگان به کاندیدای رقیب، با هزار توجیه و توضیح، قبولانده شد و حالا سوال این‌جاست که؛ آن آدم‌های زیاد که به او رای داده بودند حالا کجا رفته‌اند؟

حق نشر عکس شهروند
Image caption کارتون احسان گنجی، شهروند

سخنرانی با کلاه ایمنی

فریور خراباتی در ستون طنز روزنامه ایران نوشته: صدا و سیما همچنان به رویه بی‌طرفانه خود ادامه می‌دهد و در همین راستا(کدوم راستا؟) سخنرانی رئیس جمهوری را پخش نکرد. سخنرانی رئیس جمهوری به این صورت است که اول برق را قطع می‌کنند و بابا برقی می‌آید به دکتر روحانی می‌گوید: حسن جان! هرگز نشه فراموش لامپ اضافی خاموش. بعد چراغ‌های اضافی را خاموش می‌کنند و همراهان رئیس جمهوری یک کلاه ایمنی به او می‌دهند که بالایش چراغ دارد و یک چراغ قوه دست حضار می‌دهند تا چشم ،چشم را ببیند.

به نوشته طنزنویس: بعد متأسفانه دکتر روحانی به سخنرانی اصرار دارند و دوستان مجبور می‌شوند آب را قطع کنند. بعد یک نفر به رئیس جمهوری می‌گوید: متأسفانه آب قطعه، اما سخنرانی ادامه پیدا می‌کند. بعد آقای ایمنی می‌آید و می‌گوید: سخنرانی خطرناکه حسن.شیر گاز را قطع می‌کند و به حضار می‌گوید گاز مایع قطع است، یکدیگر را گاز نگیرند. به هرحال همین سخنرانی بدون امکانات را هم تلویزیون پخش نمی‌کند و به جای ایشان آباژور می‌گذارند.

ستون طنز روزنامه ایران بدین جا رسیده که: کار عملی هم در کشور ما این‌طوری است که سیاستمداران یک لباس کارگری پوشیده، سه چهار تا وعده کیلویی می‌دهند و به این صورت عملگرا می‌شوند.دولتی هم که وعده کارگری و ارتقای معیشت کارگران را نمی‌دهد عملگرا نیست. پیش‌بینی می شود که وسط سخنرانی بعدی دکتر روحانی یک نفر با کلنگ بیاید و بگوید: داداش سخنرانی رو تموم کن می‌خوایم اینجا رو بکوبیم جاش آپارتمان بسازیم.

موضوعات مرتبط