روزنامه های تهران، پوپولیزم بر انتخابات و ترکیب آرا

  • 2 مهٔ 2017 - 12 اردیبهشت 1396

روزنامه های امروز صبح سه شنبه ۱۲ اردیبهشت در عنوان های اصلی خود از انتخابات نوشته و بیشتر آنها از ادعاها و وعده های بی پایه انتقاد کرده اند. حضور علی لاریجانی در صحنه برای انتقاد از شعارهای افزایش یارانه و تاکید بر غیرقابل اجرا بودن آن، به هواداری رییس مجلس و اصولگرایان معتدل از دولت روحانی تعبیر شده است.

حق نشر عکس رسالت
Image caption تیتر و عکس صفحه اول رسالت

راهکار رسیدگی به محرومین

رسالت در تیتر اول نوشته: رئیسی در اجتماع عظیم مردم قزوین خطاب به دولتمردان کنونی گفت: چرا چهار سال کشور را معطل گذاشتید؟ وی افزود: دو نوع می شود به محرومین نگاه کرد. یکی اینکه سرمایه دارها را فربه تر کنیم، شاید و شاید و شاید که محرومین هم به نوایی برسند، راننده تاکسی بشوند، دست فروشی بکنند ، نگهبان و خدمه بشوند و .. ما نگاهمان این نیست. این را قبول نداریم. می‎گوییم تمام فرصتهای کشور باید عادلانه در اختیار مردم قرار بگیرد شاید یک جوان در گوشه روستایی از قزوین بتواند منشا یک اختراع بزرگ، یک کارآفرینی عظیم بشود. ما نگاهمان نگاه عدالت-اجتماعی است.

به نوشته ارگان جناح راست رئیسی در این همایش تصریح کرده: اولین باری است که وارد شهر قزوین می شوم و آیت الله باریک بین در بین ما نیست. خدا روحانی نام آور ما حاج اقا ابوترابی و مرحوم شالی و شهید بابایی، مرحوم دهخدا و همه بزرگان این استان و سردارانی را که نقش آفرینی در این انقلاب داشتند رحمت کند.

یادی از مناطق محروم

محمد هدایتی در جهان صنعت نوشته: موقع انتخابات که می‌شود، خیلی‌ها یادشان می‌آید که ایران فقط تهران و چند شهر بزرگ نیست. جاهایی هم هست، آن گوشه‌ها که دیده نمی‌شوند؛ اقوام، مناطق مرزی. با آنها چه باید کرد؟ باید از نامزدها پرسیده شود برنامه‌هایتان برای رسیدگی به وضعیت مناطق مرزی چیست؟ همه البته اتفاق‌نظر دارند که اوضاع آنجا خوب نیست. نام دیگر این بخش بزرگ و متنوع از خاک ایران، مناطق محروم است. سال‌هاست مناطق مرزی و محروم دست‌نخورده باقی مانده‌اند. آیا کارهایی شده است؟

نویسنده خود توضیح داده که: کاندیداها در پاسخ از اهمیت رسیدگی به این مناطق می‌گویند اما با یک استدلال عجیب و نه چندان مقبول؛ اینکه رسیدگی به این مناطق مرزی برای امنیت ملی بسیار مهم است. در مناظره اول، تقریبا غالب کاندیداها، امنیت ملی را در رسیدگی به مردم این مناطق برجسته کردند. شاید ساکنان مرزها خسته شده باشند از اینکه نام‌شان همواره با مساله امنیت ذکر می‌شود. پرسش این است که جدای از امنیت، این مناطق به عنوان سرزمین‌هایی متعلق به ایران، چه اهمیتی دارند؟ آلام و رنج‌هایشان چه؟

و مقاله جهان صنعت تاکید کرده: بالاترین آمار در بیکاری‌ها، در بحران‌های زیست‌محیطی، در رکود اقتصادی و در بسیاری روندهای منفی دیگر. همه اینها جدای از تاثیری که می‌توانند در همبستگی این مناطق با دیگر نقاط و احساس تعلق به کشور داشته باشد، چه اهمیتی دارند؟ وقتی دولت‌ها می‌آیند و می‌روند و تفاوت معناداری در وضعیت توسعه این مناطق رخ نمی‌دهد، چه پیش می‌آید. در روزهایی که بخش‌هایی از سیستان دیگر جای زندگی نیست، در روزهایی که اجساد کولبران مدفون در کوهستان‌های کردستان پایین آورده می‌شود، دل بستن به شعارهایی تکراری شاید چندان انتظار موجهی نباشد.

برای مصایب فرهنگی چه کرده ایم

کاظم انبارلویی در سرمقاله روزنامه رسالت که صفحه اول خود را اعتراض کرده که نامزدهای انتخاباتی ریاست جمهوری بیشتر در مورد مشکلات معیشتی مردم سخن می گویند. نظرسنجی ها هم نشان می دهد که دیدگاه های انتقادی مردم از دولت روی همین مسئله متمرکز است. رکود، بیکاری، تورم، تعطیلی بنگاه های اقتصادی و قاچاق کالا، اذهان را به خود مشغول داشته است. حال آن که مشکلات اجتماعی و فرهنگی ناشی از این مصائب اگر بیشتر نباشد، کمتر نیست.

به نظر ارگان جناح راست جمهوری اسلامی چون نظامی دینی است تمام قد در برابر فرهنگ منحط غرب ایستاده است. هجوم غرب در حوزه فرهنگ به موازات هجوم آنها در حوزه های اقتصادی، نظامی و سیاسی ظرف یک قرن اخیر، انکارناپذیر است. حذف دین از تمام ساحت های زندگی با رواج اندیشه های منحط سکولار، فمینیسم، اباحه گری، سبک زندگی غربی و رواج لذت پرستی جنون آمیز و تجمل گرایی و مصرف گرایی از برنامه های غرب و غربگرایان در کشورمان بوده است.محصول تهاجم فرهنگی به جوامع ما در عرصه خانواده؛ کاهش ازدواج، بالا رفتن سن ازدواج، افزایش طلاق و کاهش باروری و در نتیجه کاهش جمعیت، رواج بی قیدی، بی عفتی و بی حجابی و ترویج عرفان های کاذب و جریان های انحرافی بوده است.

سردبیر رسالت توضیح داده: یکصد ماهواره فعال در ایران با سه هزار کانال تلویزیونی و نیز گسترش وسایل ارتباطی و اطلاعاتی از تلفن همراه گرفته تا اینترنت و... روزانه با بمباران بی امان خود قلب و ذهن و مغز ما را هدف قرار داده اند. لذا باید پرسید دولت در دفاع از کیان نظام در حوزه فرهنگ چه کرده است؟ ما برای جلوگیری از این هجوم عظیم، ‌پیچیده و گسترده چه کرده ایم؟

ظهور دوباره ‌پوپولیسم

موسی غنی نژاد در سرمقاله دنیای اقتصاد نوشته: ثروت‌اندوزی ناعادلانه به درجات مختلف در همه جوامع وجود دارد و شدت و ضعف آن تابعی از عوامل گوناگون و در وهله اول نظام اقتصادی و نهادهای حقوقی و سیاسی است. بدترین نوع مقابله با این پدیده زشت و خطرناک اتخاذ موضع جنگ طبقاتی یا جنگ فقیر و غنی است که در نهایت به زیان اکثریت آحاد مردم و به سود اقلیتی از سیاستمداران عوام‌فریب می‌انجامد. ایدئولوژی‌هایی که با ابزار جنگ طبقاتی به سراغ مبارزه با بی‌عدالتی رفته‌اند به نتایج فاجعه‌بار و به غایت غیر‌عادلانه رسیده‌اند.

دمیدن در آتش چنین ایدئولوژی‌های مخربی خرمن همبستگی ملی، اعتماد اجتماعی، آرامش و صلح در جامعه را به نابودی می‌کشاند و واضح است که در چنین وضعیتی نه رونق اقتصادی و اشتغال ایجاد می‌شود و به طریق اولی نه سطح رفاه عامه مردم بالا می‌رود. اوضاع رقت‌انگیز اقتصادی، سیاسی و اجتماعی ونزوئلا در این روزها که با تورم وحشتناک، گسترش فقر و ناآرامی‌های شدید سیاسی-اجتماعی روبه‌رو شده، مصداق روشنی از نتیجه به کار بستن ایدئولوژی مخرب جنگ طبقاتی و پوپولیسم است.

مقاله دنیای اقتصاد به این جا رسیده که در ایران هم یک عده می‌خواهند از شعار‌های مشابه یک درصد در مقابل ۹۹ درصد استفاده کنند و از این نمد کلاهی برای خود بدوزند. لازم است به آنان یادآوری شود که پیش بردن سیاست‌های پوپولیستی و گفتار جنگ طبقاتی در ایران در صورت موفقیت، نتایج متفاوتی به بار خواهد آورد. تصویر آینده ایران با قدرت گرفتن مجدد پوپولیسم بیش از آنکه شبیه انگلستان یا آمریکا باشد، شبیه ونزوئلای امروز خواهد بود.

علی قنبری در مقاله ای در اعتماد با اشاره به نخستین دور مناظره های انتخاباتی نوشته: تدبیر داشتن دو کاندیدا در صحنه رقابت، سیاست درستی بود که با شرایط و جو حاکم بر انتخابات کشور و تغییر لحظه‌ای مواضع نامزدهای انتخاباتی معقول و پسندیده بود. اشراف بالای جناب آقای جهانگیری به آمار و ارقام موضوعی که آقای قالیباف به آن شدیدا معترض بود نقطه قوت دولت یازدهم است که توانسته است به درستی از چهره‌های قدرتمند و باتجربه‌ای مانند ایشان بهره‌گیری کند در غیر این صورت اداره کشور با نفت ٣٥ دلاری رویای دور از دسترسی بود که هیچ کس در باور خود نمی‌توانست بگنجاند.

نویسنده ابراز نگرانی کرده که بزرگ‌تر شدن وعده‌های پوپولیستی و دروغ‌های انتخاباتی است؛ وعده‌هایی مانند ایجاد شغل، ایجاد مسکن و بهبود شرایط ازدواج جوانان که متاسفانه باید گفت به نوعی استفاده ناصواب از وضعیت جوانان و مشکلات آنها برای جلب آرای آنهاست. دکتر روحانی در مناظره مشخصا اعلام کردند شما که می‌گویید یک میلیون شغل ایجاد می‌کنید چرا برنامه‌ای برای چگونگی این ایجاد شغل اعلام نمی‌کنید.

مقاله اعتماد در نهایت تاکید کرده: وعده‌هایی که هر لحظه بزرگ‌تر می‌شوند حاکی از غفلت صاحبان این وعده‌ها از بلوغ بالای جامعه است. جامعه ما امروز از چنان قدرت تفکر بالایی برخوردار شده است که می‌فهمد دولت نهم و دهم با قیمت نفت بالای صد دلار کشور را به قهقرا سوق داد و دولت یازدهم یک چرخه رکود تورمی عمیق را با نفت ٣٥ دلاری به تعدیل و رونق هدایت کرد. مردم عواقب کاهش قدرت خرید ناشی از تزریق مستقیم پول به کلیه افراد جامعه به‌طور یکسان را درک کنند و عین بی‌عدالتی بدانند.

چطوری؟

علیرضا کاردار در ستون طنز روزنامه ایران نوشته: در حالی که انتخابات به شمارش معکوس افتاده و به روز سرنوشت ساز نزدیک می‌شویم، هرکسی به هر نحوی و با هر وسیله‌ای، هرطور که می‌تواند و با هر روشی که بلد است به هر ضرب و زوری می‌خواهد دیگران را به شرکت در انتخابات دعوت و نامزد خودش را به چشم و چال و گوش و حلق و بینی و قلب‌مان داخل کند. گذشته از دوست و آشنا و دربان اداره که یواشکی ساندویچش را می‌خورد، راننده تاکسی که وسط راه دربست سوار می‌کند و مسیرمان را دور می‌کند و حرف می‌زند تا سرمان گرم بشود.

طنزنویس احتمال داده در مناظره بعدی این صحنه وجود داشته باشد که مجری از یک نامزد انتخابات بپرسد: «استاد، شما چه جوری می‌خواهید یارانه‌ها را دو یا سه برابر کنید؟» کاندیدا: «خیلی راحت، عدد یارانه‌ها رو ضرب در دو یا سه یا حتی عددهای بیشتر می‌کنیم.» مجری: «گویا قصد دارید برای تمامی بیکارها هم اشتغالزایی کنید؟ چطوری؟»

طنزنویس روزنامه ایران پیش بینی جواب این باشد: «اون که آسون تره، همه شون رو می‌ذاریم سر کار» مجری: «پس برنامه هاتون درباره هنر، رسانه، جوانان، اعتیاد، ازدواج، مسکن، ورزش، محیط زیست، ریشه کن کردن فَساد و سایر موارد رو هم اعلام بفرمایین» کاندیدا در حالی که پلکش می‌زند، لیوان آب را سر می‌کشد و به دوربین زل می‌زند: «همه این موارد در فضای مجازی نوشته شده، همونجا بخونید و لایک بزنید و شِیر کنید.»

حق نشر عکس ایران
Image caption کازتون فیروزه مظفری، ایران

من می‌توانم یعنی چه؟

سرمقاله اعتماد به انتقاد از نامزدهای انتخاباتی پرداخته که از می توانم هایشان گفته اند بدون آن که نشانه ای از مطالعه و آگاهی از موضوع و برنامه ای برای آن ارایه دهند. وقتی کسی می‌خواهد صد میلیون وام بگیرد، باید طرح توجیهی بیاورد و مرجع بی‌طرفی آن را تایید کند. سپس سرمایه خود را نیز به میان بیاورد و ضمانت کافی هم بدهد. حال چگونه ممکن است که کسی رییس‌جمهور شود بدون آنکه یک طرح یک صفحه‌ای در اقتصاد داشته باشد و ادعاهای بیهوده کند، انتظار دارد که مردم سرنوشت کشور را برای ٤ سال در اختیار او قرار دهند؟ او باید طرح توجیهی خود را بیاورد، سپس کارشناسان بی‌طرف آن را ارزیابی کنند، در صورت تصویب، آنگاه رای بگیرد.

به نوشته این روزنامه: وقتی کسی صرفا تکرار می‌کند که من می‌توانم، من می‌توانم، معنای روشن آن این است که طرح و ایده‌ای ندارد زیرا کسی که طرح و ایده و برنامه دارد نمی‌گوید من می‌توانم، می‌گوید که این طرح به این دلایل قابلیت اجرایی دارد. کسی که مدعی ساختن هواپیماست، نمی‌تواند به دوچرخه ساختن خود استناد کند. او باید یک طرح جامع از هواپیماسازی ارایه کند و هزینه، نیروی انسانی، نیاز به فناوری و نحوه تامین آن، بازار سفر هوایی و... همه را در آن لحاظ کند سپس این برنامه را جهت دفاع از آن ارایه کند.

سرمقاله اعتماد به این جا رسیده که: کسی نمی‌تواند انجام و تحقق ادعاهایی را بکند که منطقا و از منظر علمی غیرممکن است. از همه مهم‌تر اینکه هر اقدام مثبتی مستلزم پرداخت هزینه است. کسی نمی‌تواند وعده‌ای دهد که حتی اگر شدنی هم باشد، به هزینه‌هایش اشاره نکند. اگر کسی بگوید ٥ اتوبان بزرگ در تهران احداث می‌کنم باید چند نکته دیگر را هم پاسخ دهد؛ اول اینکه پول آن را از کجا می‌آورد.

برجام در انتخابات

محمد اسماعیلی در مقاله ای در روزنامه جوان نوشته: از سال ۷۶ تاکنون و به ویژه پس از انتخاب رئیس‌جمهور دولت یازدهم، یک جریان سیاسی تلاش داشته مردم را به این باور برساند که «مذاکره مستقیم با ایالات متحده امریکا» می‌تواند دستاوردهای بسیاری را برای جامعه ایرانی به همراه داشته باشد؛ دستاوردهایی که گفتمان انقلاب اسلامی نتوانسته آن را محقق کند و بعد از گذشت ۳۸ سال از پیروزی انقلاب اسلامی آن دستاوردها هرگز به مرز تحقق نیز نرسیده است.

به نظر نویسنده روز سپاه پاسداران از بهار سال ۹۲ تا زمستان سال ۹۴ اصل مذاکره با غرب حاوی دستاوردهای مهمی نظیر «حل مشکل آب، ازدواج جوانان، محیط زیست، مباحث معیشتی و اقتصادی» عنوان می‌شد و از زمستان سال ۹۴ تاکنون که دستاوردهای مورد اشاره هیچ گاه به مرز واقعیت نزدیک نشد، شعاردهندگان جهت جلوگیری از شکست پروژه «تعامل با غرب سامان‌دهنده مشکلات داخلی» تلاش کردند تا دستاوردهای ذهنی را جایگزین دستاوردهای اولیه (که هیچ‌گاه محقق نشد) کنند.

با این مقدمه جوان نتیجه گرفته: حسن روحانی در مناظرات تلویزیونی به جای فرافکنی و دستاوردتراشی به صورت دقیق و مبسوط باید توضیح دهد که چرا پس از امضا و اجرای برجام تهدیدات نظامی مقامات امریکایی علیه کشورمان توسعه تمام به خود گرفته و چند روز در میان یکی از مقامات این کشور، ایران را به حمله نظامی تهدید می‌کند و نسبت این تهدیدات دامنه‌دار با اهداف امریکایی‌ها در مذاکرات که همان «تحقیر»، «تهدید» و «تغییر رفتار و رویکرد جمهوری اسلامی ایران» چه می‌تواند باشد؟

سمت و سوی آرای خاکستری

عباس عبدی در مقاله ای در روزنامه ایران به بررسی ترکیب آرای مردم در انتخابات پرداخته و نوشته اعداد قطعی نیست اما بر اساس تجربه سال های گذشته می توان گفت اصلاح‌طلبان حدود ۲۵ درصد و اصولگرایان حدود ۱۵ درصد آرای کل مردم را به صورت قطعی دارند. از طرفی به احتمال فراوان و به طور معمول حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد مردم و هر کدام به دلیلی در انتخابات شرکت نخواهند کرد. بقیه مردم بخش خاکستری رأی‌دهندگان هستند. که می‌شوند حدود ۳۵ درصد کل جمعیت که نزدیک به نیمی از رأی‌دهندگان احتمالی هستند.

این جامعه شناس توضیح داده که بخش خاکستری مردد هستند و هنوز نامزد مورد نظر را انتخاب نکرده اند یا نامزد خود را انتخاب کرده‌اند ولی امکان تغییر نظر آنان وجود دارد. این گروه در سال ۹۲۲ زیاد بودند و آرای آنان به وسیله آقای روحانی و اصلاح‌طلبان تغییر کرد در حالی که پیش از آن درباره نامزد مورد نظر خود تصمیم موقتی گرفته بودند. آمار نظرسنجی‌ها در تهران نشان می‌دهد که این گروه حدود ۳۰ تا ۳۵ درصد کسانی است که در تهران رأی خواهند داد و باید برای جذب آنان برنامه‌ریزی کرد و آنان را مخاطب خود قرار داد.

در دنباله تحلیل مقاله ایران آمده: اصلاح‌طلبان می‌توانند امیدوار باشند که ۱۰ تا ۱۵ درصد افراد را از طریق تشویق به مشارکت به آرای خود اضافه کنند. آنان کمابیش سهم سبد نامزدان اصلاح‌طلب هستند ولی در مورد بقیه افراد باید مخاطب‌شناسی کرد. هر دو گروه اصلاح‌طلب و اصولگرا می‌توانند برای آنان برنامه داشته باشند. اگر به لحاظ طبقاتی بخواهم توضیح دهم، این افراد بخش مهمی از طبقات دهک‌های اقتصادی یک تا ۶ هستند که آرای آنان سیال است و برحسب اینکه تا آخرین روزها چه دریافتی از نامزدها داشته باشند، رأی خود را تغییر خواهند داد. حرکت روزهای آخر انتخابات تأثیر نسبی بر آرای این افراد دارد.

حق نشر عکس صبح نو
Image caption تیتر و عکس صفحه اول صبح نو

روزکارگر از دید مخالفان دولت

اجتماع روز کارگر و سخنرانی رییس جمهور روحانی در آن که در آن اعلام گشت قانون کار تهیه شده توسط دولت احمدی نژاد که در مجلس است و با مخالفت اتحادیه های کارگری روبرو شده توسط دولت پس گرفته می شود تا در بندهای آن به نفع کارگران تغییراتی داده شود، تیتر اول روزنامه های هوادار دولت است که در عین حال به محل برگزاری این مراسم مرقد بنیان گذار جمهوری اسلامی و حضور حسن خمینی و محسن هاشمی (که پدرش هم در همان جا دفن است) در این مراسم هم اشاراتی کرده اند.

اما جالب ترین بخش سخنرانی امسال روزکارگر از نظر روزنامه های مخالف دولت بخشی بوده است که چند کارگر به اعتراض سروصدایی کرده اند و مجری مراسم هم از آن ها خواسته که بر جای خود بشینند. کیهان با تیتر بزرگ در صفحه اول خود نوشته خرد کردن دهان کارگران پاسخ شایسته ای به مشکلات آنان نیست.

صبح نو روزنامه هوادار شهرداری تهران این حرکت را روز اعتراض و در رابطه با جنبش ۹۶ درصدی دانسته که از گفته های قالیباف در مناظره اول وام گرفته شده. روزنامه جوان با تیتر «دهانتان را خرد می کنیم» در صفحه اول خود نوشته:

همین چند روز پیش بود که مجری برنامه یک نامزد در یکی از استان‌ها متن از پیش آماده شده‌ای را که سراسر توهین به شخصیت امام هشتم شیعیان بود قرائت کرد تا جایی که مراجع تقلید او را «خبیث» خواندند و خواستار مجازات او شدند، هرچند این برنامه یک اقدام گروهی بود و باید به حساب آن گروه رسیدگی شود. دیروز نیز مجری برنامه دولتی روز کارگر در مرقد مطهر امام راحل نشان داد که برای برخی‌ها پیروزی در انتخابات و جمع‌آوری تک‌تک آرا از حفظ حرمت و اهمیت دادن به تک‌تک رأی‌دهندگان مهم‌تر است.

به نوشته روزنامه سپاه پاسداران: این مجری وقتی عده‌ای ‌از کارگران حاضر در مراسم حین سخنرانی رئیس دولت، شعارهای معیشتی دادند، آنها را مزدور خواند و گفت: «شما پول گرفته‌اید و نیروی کار دهانتان را خرد می‌کند.»

جوان به دنبال این خبر افزوده: فرض می‌کنیم که معترضان، کارگران زیاده‌خواهی بوده‌اند که به زعم مجری، برای شعار معیشتی خود محفل مناسبی انتخاب نکرده‌اند و یا حتی عده‌ای از رأی‌دهندگان ایرانی هستند که جیبشان هم پر است ولی شعار الکی می‌دهند، چگونه می‌توان حین سخنرانی رئیس دولت و آن هم در مرقد امام راحل، آنها را تهدید کرد که دهانتان را خرد می‌کنیم!

کیهان در گزارش اصلی خود ادعا کرده: در برنامه تبلیغاتی دیروز رئیس‌جمهور که در مرقد مطهر حضرت امام(ره) برپا شده بود، در حالی که عده قابل توجهی از کارگران حاضر در این جلسه نسبت به شرایط کاری و معیشتی خود اعتراض کرده و انتظار داشتند به درد دل آنها رسیدگی شود، مجری برنامه با لحنی بی‌ادبانه و تحریک‌آمیز وعده خرد کردن دهان را به آنها داده و آنان را مزدور خطاب کرد.

به نوشته این روزنامه تندرو صدها کارگرِ از کار بیکار شده کارخانجات تعطیل و نیمه تعطیل نیز با حمل پارچه نوشته‌هایی با مضمون «به داد ما کارگر‌ها برسید» به حضور تبلیغاتی رئیس جمهور در جمع کارگران واکنش نشان دادند و روحانی بدون اشاره به دوره مسئولیتی چهار ساله خود، تمامی مشکلات کارگران را بار دیگر به دولت قبل نسبت داد.

خستگی‌ام از تن به در رفت

علی ربیعی وزیر تعاون، کار و رفاه در مقاله ای در روزنامه قانون اشاره کرده که امسال مراسم روز کارگر از سوی تشکل‌ها، اتحادیه‌ها، تعاونی‌ها و خانه کارگر برگزار شد و مرا یاد یاد مراسم روز جهانی کارگر که در سال ١٣٨٤ انداخت که با درگیری نیروهای امنیتی و کارگران ناتمام ماند. پس از آن در تمام سال های دولت قبل به هیچ مراسم و راهپیمایی کارگری مجوز داده نشد. همایش‌های کارگری در نهاد ریاست‌جمهوری و با جمعیتی محدود شاید در حدود صد نفر برگزار می‌شد.

نویسنده که از مدیران سالیان پیش خانه کارگر و نشریه کار و کارگر است مراسم پیشین را با جمعیت ۲۰ هزار نفری کارگران امسال مقایسه کرده و نوشته این سند افتخار دولت تدبیر است که نشان داد می‌توان و باید رفتار و شعارهای خاص جمعیتی حدود ٥٠ نفره را (که فرض می‌کنیم سامان و سازماندهی نداشتند و کاملا تصادفی در یک مکان جمع شده بودند و احتمالا اتفاقی جلوی برخی دوربین‌های خاص هم قرار داشتند) شنید.

وزیر کابینه روحانی افزوده: نگران بودم مبادا کسی به آنها آسیبی برساند یا درگیری به وجود آید و چقدر غیرمسئولانه و بی‌انصافی است که برخی عادت به ندیدنشان را به ندیدن جامعه کارگری هم تسری دادند و نخواستند جمعیت ٢٠هزارنفری را ببینند.اما خستگی‌ام را یک کارگر کارخانه کیان تایر در حاشیه مراسم از تن به‌ در برد. او که کارخانه‌اش در سال‌های دولت قبل تعطیل شده بود و در این دولت کارخانه راه‌اندازی شد، به من گفت امروز بیش از پیش به حقانیت شما پی بردم.

آخرین اخبار انتخاباتی

حق نشر عکس قانون
Image caption کارتون حامد بذرافکن، قانون

هومن جعفری در ستون طنز جهان صنعت آخرین اخبار انتخابات را چنین فرض کرده که: طی حکمی از سوی اسحاق جهانگیری، جناب آقای محمدباقر قالیباف به عنوان رییس ستاد انتخاباتی ایشان منصوب گردید. که در آن آمده با در نظر گرفتن رفتار و کردار و کارنامه شما، کسی را مناسب‌تر جهت آگاه کردن مردم از صفات حسنه خودم و دولت تدبیر و امید نیافتم. از امروز شما مسوول ستاد انتخاباتی بنده در کل کشور هستید.

خبر دیگر طنزنویس این است که: یکی از شرکت‌های ژاپنی، اخیرا پرینتر سیار توی جیب جاشویی جهت پرینت گرفتن از اینترنت و سایت‌ها طراحی کرده. این‌طوری دیگر نیازی نیست که کسی ناچار شود وسط مناظره برای دست به آب و پرینت گرفتن از مصاحبه رییس‌جمهور، از مردم مایه بگذارد و بگوید: مردم نیازمند استراحت هستند!

و خبر دیگر طنزنویس جهان صنعت این که: انجمن یقه‌سپیدان جهان وطن‌ با انتقاد از یکی از نامزدهای ریاست‌جمهوری که شعارش گرفتن مالیات از این قشر است گفت: برادر! شما اول مالیات دادن خودت را ثابت کن، بعد دنبال مالیات ما باش! شما خودت در نهاد خودت مالیات نمی‌دهی، افتاده‌ای دنبال مالیات دادن ما؟

و بالاخره حزب موتلفه با صدور بیانیه‌ای رای خیره‌کننده دو درصدی کاربران اینترنتی در نظرسنجی‌های مطرح‌شده در سایت‌ها به نامزد خود را‌ بزرگ‌ترین پیروزی تاریخ این حزب در انتخابات معرفی کرد و این موفقیت و دستاورد عظیم را به خودش و دیگران تبریک گفت. مسوولان این حزب همچنین تاکید کردند: در افق برنامه‌های بلندمدت این حزب تا سال ۲۰۳۰، زدن رکورد پنج درصد آرا پیش‌بینی شده!

موضوعات مرتبط