روزنامه های تهران؛ رقص شمشیر خطرناک در منطقه

  • 27 مهٔ 2017 - 06 خرداد 1396

روزنامه های امروز صبح، شنبه ۶ خرداد در عنوان های اصلی خود با اشارات به تحولات منطقه از ناتوانی سعودی و آمریکا در مورد صدمه زدن به ایران نوشته و در عین حال هشدار داده اند که شرایط خطرناکی در پیش است.

پاسخ تند به نقدهای تند محافظه کاران به نحوه برگزاری انتخابات در نمازهای جمعه، بخش عمده ای از مطالب نشریات میانه رو و هوادار دولت را به خود اختصاص داده است که به خصوص به حرام خواندن آرای حسن روحانی در خطبه نماز جمعه تهران اعتراض کرده اند.

حق نشر عکس دنیای اقتصاد
Image caption تیتر و عکس صفحه اول دنیای اقتصاد

ملاقات با سلیمانی

دنیای اقتصاد در گزارش اصلی نوشته: پس از شدت یافتن تنش‌ها میان سعودی و قطر، رسانه‌های سعودی مدعی نزدیکی قطر به ایران شدند. یک روزنامه سعودی مدعی شد وزیر خارجه قطر با سردار قاسم سلیمانی دیدار کرده است. به گزارش عکاظ چاپ ریاض، محمد بن عبدالرحمن آل ثانی وزیر خارجه قطر و سردار قاسم سلیمانی فرمانده نیروی قدس سپاه ایران گفت‌وگو کرده‌اند. این دیدار با وساطت و تلاش مقامات عراق هفته گذشته در بغداد برگزار شده بود.

به نوشته این گزارش: رسانه‌های سعودی درباره جزئیات نشست وزیر خارجه قطر و سردار سلیمانی نوشتند: «در این نشست توافق محرمانه‌ای میان ایران و قطر انجام شد که براساس آن قطر علیه نشست سران کشورهای عربی اسلامی با ترامپ در ریاض نافرمانی کند.» هنوز هیچ منبع رسمی در قطر، عراق و ایران این خبر را تایید نکرده است. این خبر در حالی منتشر می‌شود که انتقادات و حملات گسترده عربستان سعودی و امارات علیه قطر به‌دنبال انتشار سخنان امیر این کشور ادامه دارد سخنانی که دولت قطر می‌گوید غیرواقعی و دروغ است و در حمله سایبری به خبرگزاری رسمی قطر منتشر شده بود.

علیه ایران به پشتگرمی آمریکا

کیهان در یادداشت روز امروز خود از نقشه سعودی برای هماهنگ سازی در منطقه علیه جمهوری اسلامی ایران نوشته و افزوده: عربستان در همراه‌سازی جدی مصر، ترکیه و پاکستان موفقیتی نداشته و بعید به نظر می‌رسد این سه کشور در شرایط پیش‌رو نیز کار عمده‌ای به نفع عربستان انجام دهند. عصبانیت شدید مقامات سعودی از اظهارات نه چندان صریح امیر قطر که بلافاصله هم پس گرفته شد، نشان می‌دهد که عربستان بشدت از فروپاشی زودهنگام ائتلاف جدید ضد ایرانی هراس دارد.

سعدالله زراعی در تحلیل اظهارات امیر قطر به این نتیجه رسیده که این از یک سو بیانگر اختلاف نظرهای جدی بین کشورهایی که اوایل هفته پیش تحت عنوان «همکاری برای مهار ایران» در ریاض گردهم آمدند می‌باشد و از سوی دیگر نشان می‌دهد که خطر اقدامات نظامی به گونه‌ای که بیش از همه به «کشورهای کوچک» آسیب بزند وجود دارد.

کیهان نوشته: این مهم نیست که سرنوشت قطر در این منازعه چه می‌شود، قطر آن طرف بماند هم اتفاقی نمی‌افتد اما این درگیری بیان کننده آن است که عربستان اگر پیش از درگیر شدن با ایران بتواند همراهی کشورهایی نظیر مصر و امارات و بحرین را در کنار خود داشته باشد، بعد از درگیر شدن با ایران کاملاً تنها خواهد شد. حال سؤال این است که آیا پشتگرمی آمریکایی‌ها برای پذیرش ریسک اقدام علیه ایران کفایت می‌کند؟

رقص شمشیر و تضادهای بنیادین در منطقه

فرهیختگان در سرمقاله خود نوشته: سفر شنبه گذشته دونالد ترامپ بـه عربستان سعودی و همزمانی آن با انتخابات ریاست جمهوری ایران و حمله وی به جمهوری اسلامی و نادیده گرفتن شکوه انتخابات در ایران، تاکنون تحلیل ها، تفاسیر و انتقادات گوناگون و زیادی را در پی داشته است. در بیشتر این اظهارات، تفاسیر و انتقادهای تنـد علیـه ترامپ بـه این موضوع پرداخته شده اسـت کـه اصولا در عربسـتان و بسـیاری از کشـورهای شـرکت کننده در نشسـت ریـاض انتخاباتـی برگـزاری نمی شـود.

به نوشته روزنامه دانشگاه آزاد: نکته قابل تامل دیگر امضای قراردادهای چندصدمیلیارد دلاری فـروش تسـلیحات جنگی ایالات متحده بـه سعودی است؛ کشوری کـه خود زادگاه اصلی ایدیٔولوژیک گروه های افراطی و تروریستی همچون القاعده و داعش است، آن هم بـرای مبارزه بـا تروریسم و افراطی گرایی در جهان ازجمله اروپا.

فرهیختگان در پایان بخشی از مقاله جواد ظریف در نیویورک تایمز را منعکس کرده که در آن نوشته شده: آخریـن بـاری کـه سـعودی ها چنیـن مبلـغ هنگفتـی را هزینـه کردنـد، بیـش از ۷۰ میلیـارد دلار بـه صـدام حسـین بـرای تسـلیح وی درتجـاوز بـه ایـران دردهـه هشـتاد میـلادی پرداخـت کردنـد. در خوشـبینانه ترین حالـت، آقـای ترامـپ مشـغول اخـاذی و دوشـیدن همسـایه ما سـعودی اسـت، آن هـم از پولـی کـه در واقـع قـادر بـه پرداختـن آن نیسـتند. در بدبینانه تریـن حالـت هـم، وی آمریـکا را بـه مـزدور سـعودیها در خاورمیانـه تبدیـل خواهـد کـرد.

حق نشر عکس قانون
Image caption کارتون علیرضا پاکدل، قانون

خیال کنگره راحت شد

جوان در عنوان اصلی خود نوشته: هنوز یک هفته از انتخابات ایران نگذشته، کمیته روابط خارجی سنای امریکا طرح جدید تحریم‌های امریکا علیه ایران را تصویب کرد؛ طرحی که کار روی آن به دلیل همزمانی با انتخابات ایران، از اواسط فروردین ماه ۹۶ معلق مانده بود.

به گزارش جوان ظاهراً خیال کنگره امریکا از نتیجه انتخابات ایران آسوده شده و فصل اعمال تحریم‌های جدید فرا رسیده است. باب ‌کورکر، رئیس کمیسیون روابط خارجی سنای امریکا ۱۵ فروردین ۱۳۹۶ گفته بود سنای امریکا بررسی طرح جدید تحریم‌های ایران را به دلیل نگرانی اتحادیه اروپا از تأثیر آن بر انتخابات ریاست جمهوری در ایران تا بعد از انتخابات اردیبهشت‌ ماه به تعویق انداخته است.

روزنامه سپاه پاسداران معتقد است: به فاصله کوتاهی از انتخابات ایران، در حالی که انتخاب مجدد حسن روحانی با استقبال فدریکا موگرینی مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا و همتایان او در فرانسه، آلمان و انگلیس روبه‌رو شده، ظاهراً امریکا و اروپا با خیالی آسوده‌تر سیاست‌های متفاوت خود را در مورد ایران دنبال می‌کنند.

به نوشته جوان کمیته روابط خارجی سنا در اولین گام خود بعد از انتخابات ۲۹ اردیبهشت با اکثریت چشمگیر ۱۸ به سه طرح تحریم‌های جدید تحریم‌های ایران را با نام «قانون مقابله با اقدامات بی‌ثبات‌کننده ایران» تصویب و آن را به صحن سنا فرستاد. اگر این طرح تصویب شود، دست‌اندرکاران برنامه موشکی ایران و اشخاصی که با آنها ارتباط داشته باشند تحریم خواهند شد و رئیس‌جمهور امریکا نیز اختیار پیدا می‌کند در ارتباط با ادعای حمایت ایران از تروریسم یا موارد نقض حقوق بشر، تحریم‌هایی را علیه اشخاص و نهادهای ایرانی وضع کند.

دموکراسی یعنی همین!

محسن غرویان در مقاله ای در اعتماد نوشته: با اظهاراتی که طی دو روز گذشته از سوی برخی چهره‌های سیاسی اصولگرا در خصوص آرای انتخابات ریاست‌جمهوری مطرح شده، این سوال از سوی مردم مطرح می‌شود، که معنای جمهوریت چیست؟ آیا جمهوریت غیر از این است که مردم بیایند و در انتخابات شرکت کنند و از این طریق کاندیدایی رای اکثریت را به دست آورد؟ آیا غیر از این است که در نظام اسلامی انتخابات بر مبنای جمهوریت پایه‌گذاری شده است و همه مقامات چه مستقیم و چه غیرمستقیم از طریق آرای عمومی انتخاب می‌شوند؟ دموکراسی یعنی همین! مردمسالاری یعنی همین!

به نوشته این مقاله: مردم در یک انتخابات قانونی شرکت کردند و با رای اکثریت مطلق خود رییس‌جمهور آینده را انتخاب کردند. این انتخابات نیز همچون سایر انتخابات برگزار شده در کشور، روال قانونی خود را از ابتدای برگزاری تا پایان شمارش آرا طی کرده است. در این شرایط هیچ‌وجهی برای اعتراض و انتقاد آن هم از تریبون‌های رسمی و تریبون نماز جمعه وجود ندارد و می‌توان آن را اظهارنظری غیرمنصفانه دانست.

این روحانی فعال سیاسی در مقاله اعتماد تاکید کرده: وقتی رییس‌جمهور با اکثریت مطلق آرای ملت انتخاب می‌شود می‌توان با اطمینان گفت که این آرا که حاصل عمل به قانون و شرع است، رایی حلال است. هرچند طرح بحث پیرامون رای حلال و حرام صحیح نیست و همه انتخاباتی را که در ایران و طبق قانون برگزار می‌شود را باید حلال دانست، طرح چنین مباحثی پس از اعلام آرا، هیچ‌وجه فقهی ندارد و آن را نباید در رای دادن مردم دخیل کرد.

اصولگرایان نابودی یا استحاله

نادر کریمی‌جونی در سرمقاله جهان صنعت نوشته: محافظه‌کاران که تمام انرژی و قدرت خود را برای کنار زدن حسن روحانی به کار گرفته بودند، آنچنان از ناکامی در انتخابات ریاست‌جمهوری و شوراها برآشفته شده اند که پس از گذشت یک هفته هنوز آن را نپذیرفته‌اند و حاضر به تن دادن به قواعد دموکراتیک نیستند. ابتدا گمان می‌رفت که اعتراض مکرر و گسترده محافظه‌کاران تندرو و اصولگرایان، سناریویی برای تصویر کردن اعتراض‌های ۸۸ باشد که در این نمونه اصولگرایان از خواسته خود دست می‌کشند و به نظر شورای نگهبان تن می‌دهند.

به نوشته این مقاله: اعتراض‌های محافظه‌کاران البته دلیل بزرگ‌تری از نتایج انتخابات و تعیین نامزد پیروز دارد؛ هنگامی که محافظه‌کاران در دولت‌های محمود احمدی‌نژاد توانستند با تحریک خواسته‌های فیزیکی، رای اقشار ضعیف را به دست آورند، گمان کردند اقشار مذهبی که به طور سنتی به اصولگرایان رای می‌دهند و به علاوه آنها رای اقشار ضعیف هم از طریق دادن وعده حمایت‌های مالی و تامین خواست‌های فیزیکی ایشان کسب می‌شود و در نتیجه همیشه و با کمترین هزینه می‌توان به سریر قدرت در جایگاه‌های انتخابی بازگشت.

جر بزنید اما...

علیرضا کریمی در سرمقاله آفتاب یزد نوشته: جلسـات اتاق فکر محافظـه کاران که به صورت منظم هر هفته برگزار می شـد پس از انتخابات از تب و تاب افتاده است. این ناشی از عوارض یک شکست بزرگ و حتی پیش بینی نشده است. اصولگرایان قبل از برگزاری انتخابـات به همه نوید می دادند که در انتظار یک تابوشکنی باشند. آنان می گفتنــد روحانی برخلاف روسـای جمهــور قبلی تک دوره ای است و آخر هفته پاستور را ترک خواهد کرد. نتایج انتخابات که منتشر شد شیرازه اتاق فکرها از هم پاشید.

به نوشته این روزنامه اصلاح طلب: اینکه می بینید امروز حداقل به ۲۴ میلیون ایرانی «حـرام رای» گفته می شـود و یا درخواسـت می کنند که ۳ میلیون از رای روحانی کاسته و به سبد ریٔیسی افزوده شود و یا در وقاحت کامل مدعی سرو مشروبات الکلی در ستاد های انتخاباتی ریٔیس جمهور می شوند و حتی گفته میشود تخلفات گسترده به اندازه یک کتاب، رخ داده، فقط و فقط به جهت عصبانیت ناشی ازشکست است. بهر حال طبیعی است که در انتخابات مختلف جریان بازنده به دنبال توجیه باشد و اظهاراتی را مطرح نماید تا از اثر شکست بکاهد.

در انتهای سرمقاله آفتاب یزد آمده: مثل همین که طرفداران ریٔیسی می گویند ما یک اقلیت قوی و قدرتمند ۱۶ میلیون نفری هستیم و باید ریٔیس جمهور منتخب این اقلیت را محترم بشــمارد، اظهارنظر پذیرفته شــده ای اســت. هرچند اتفاق تازه ای رخ نداده و اصولگرایان همواره این مقدار رای داشته اند و تنها در این انتخابات آرای شان تجمیع شده است. اما متاسفانه جریان اصولگرا طی روزهای گذشــته پای خود را از توجیهات معمول سیاسی پس از شکست فراتر گذاشته و در حال توهین مستقیم به مردمی است که به حسن روحانی رای داده اند.

خطرناک است

علی میرفتاح در ستون کرگدن اعتماد نوشته: شرایط برای دولت روحانی سخت است و حتی مردم عادی هم از سخنرانی‌ها و خط و نشان‌های رقیب شکست خورده سیگنال‌های واضح و رمز گشوده‌ای را می‌شنوند که چهار سال بعد برای دولت به همین آسانی نیست که بیاید و به کارهای معمولش برسد؛ چه برسد به اینکه هر کاری دلش خواست بکند. وقتی در حلال و حرام بودن بیست و چهار میلیون رایش شبهه وارد می‌کنند، طبیعی است که در تبعیت از دولت و در همراه شدن با رییس‌جمهور نیز مشکل خواهند داشت.

به نوشته این ستون: به هر دلیلی رقابت و تبلیغات همچنان تمام نشده و حالا حالاها هم بعید است تمام شود. نه‌تنها تمام نشد بلکه تازه به فکر یارگیری سیاسی افتاده‌اند تا جریانی جدی و نیرومند راه بیندازند و روحانی را زیر سوال ببرند. شاید اگر ما حزب می‌داشتیم و فرهنگ سیاسی/ حزبی در بین سیاستمداران رواج داشت، روند مردمسالاری‌مان آسان‌تر بود. اما چون حزب نداریم، ناچار انرژی سهمگینی را وارد رقابت سیاسی می‌کنیم که در صورت باخت، به افسردگی می‌انجامد.

مقاله اعتماد در نهایت به این جا رسیده که: آن انرژی سهمگینی که در جریان انتخابات مقابل دولت قد علم کرد و به صراحت روحانی را اولین رئیس‌جمهور یک دوره‌ای نامید، نمی‌تواند حالا که بازی را به حریف واگذار کرده، به آسانی فرو نشیند و به دنبال کار و بار معمولش برود. بنابراین چاره‌ای نیست جز ادامه رقابت و تداوم تبلیغات، وقتی شما ادامه دهید، دولت هم ناچار است به عنوان دفاع از خود یا راضی نگه داشتن رای‌دهنده‌هایش، چراغ رقابت را روشن نگه دارد... و این همان چیزی است که به نظرم خطرناک است.

شرایط خطرناکی است

علی میرفتاح در ستون کرگدن اعتماد نوشته: شرایط برای دولت روحانی سخت است و حتی مردم عادی هم از سخنرانی‌ها و خط و نشان‌های رقیب شکست خورده سیگنال‌های واضح و رمز گشوده‌ای را می‌شنوند که چهار سال بعد برای دولت به همین آسانی نیست که بیاید و به کارهای معمولش برسد؛ چه برسد به اینکه هر کاری دلش خواست بکند. وقتی در حلال و حرام بودن بیست و چهار میلیون رایش شبهه وارد می‌کنند، طبیعی است که در تبعیت از دولت و در همراه شدن با رییس‌جمهور نیز مشکل خواهند داشت.

به نوشته این ستون: به هر دلیلی رقابت و تبلیغات همچنان تمام نشده و حالا حالاها هم بعید است تمام شود. نه‌تنها تمام نشد بلکه تازه به فکر یارگیری سیاسی افتاده‌اند تا جریانی جدی و نیرومند راه بیندازند و روحانی را زیر سوال ببرند. شاید اگر ما حزب می‌داشتیم و فرهنگ سیاسی/ حزبی در بین سیاستمداران رواج داشت، روند مردمسالاری‌مان آسان‌تر بود. اما چون حزب نداریم، ناچار انرژی سهمگینی را وارد رقابت سیاسی می‌کنیم که در صورت باخت، به افسردگی می‌انجامد.

مقاله اعتماد در نهایت به این جا رسیده که: آن انرژی سهمگینی که در جریان انتخابات مقابل دولت قد علم کرد و به صراحت روحانی را اولین رئیس‌جمهور یک دوره‌ای نامید، نمی‌تواند حالا که بازی را به حریف واگذار کرده، به آسانی فرو نشیند و به دنبال کار و بار معمولش برود. بنابراین چاره‌ای نیست جز ادامه رقابت و تداوم تبلیغات، وقتی شما ادامه دهید، دولت هم ناچار است به عنوان دفاع از خود یا راضی نگه داشتن رای‌دهنده‌هایش، چراغ رقابت را روشن نگه دارد... و این همان چیزی است که به نظرم خطرناک است.

گفت و شنود

کیهان در ستون طنز گفت و شنود نوشته:

گفت: آقای روحانی گفته است ۴ میلیون نفر نتوانسته‌اند در انتخابات شرکت کنند!

گفتم: اجرای انتخابات برعهده وزارت کشور است و اگر عده‌ای نتوانسته‌اند رأی بدهند به خاطر مدیریت غلط این وزارتخانه بوده است و به علت نفرستادن تعرفه به مراکز رأی‌گیری این اتفاق افتاده است.

گفت: ولی معاون وزیر کشور می‌گوید ۳ میلیون نفر نتوانسته‌اند شرکت کنند.

گفتم: باز هم سوءمدیریت دولت را نشان می‌دهد.

گفت: البته وزیر کشور گفته است یک میلیون نفر نتوانسته‌اند.

گفتم: افسر راهنمایی، راننده‌ای را متوقف کرده و گفت ۱۳۰ کیلومتر سرعت می‌رفتی. راننده متخلف گفت؛ قربان! ۱۱۰ کیلومتر بود. افسر گفت در این خیابان ۱۱۰ کیلومتر هم غیرقانونی است و راننده گفت؛ ببخشید ۸۰ کیلومتر می‌رفتم...نه! ۶۰ کیلومتر...! نه٬نه ۴۰ کیلومتر و... افسر راهنمایی گفت؛ مواظب باش! اینطوری که داری سرعت کم می‌کنی، ممکن است کسی از عقب با ماشینت تصادف کند!

حق نشر عکس قانون
Image caption کارتون ساسان خادم، قانون

نوازندگان خیابانی مطرب و هدمندند

نیره ساری در مقاله ای در روزنامه جوان نوشته: چند سالی است که گروه‌های موسیقی متشکل از نوازندگان دختر و پسر در پارک‌ها، میادین، ورودی پاساژها و پیاده‌روها به وفور دیده می‌شوند. از همان ابتدا این تصور به وجود آمد که گروه‌های موجود به شکل خودانگیخته و ناگهانی گرد هم آمدند تا در نبود فرصت‌های شغلی با اجرای قطعات ایرانی و فرنگی، کسب درآمد داشته باشند. رخدادی تازه که با سبک و سیاق غربی، رفته‌رفته بی‌حرمتی دینی و عرفی را عادی‌سازی کرده و سر انجام در تازه‌ترین نوع خود بعد از اباحه‌گری، پای رقاصه‌های خیابانی را هم به میان آورده است.

نویسنده مدعی شده که اخیراً نیز تحقیقات یکی از مجموعه‌های پژوهشی نشان داده است که اجراهای خیابانی فاقد مزیت نسبی اقتصادی بوده و هدف از این نمایش‌های سازمانی و خط‌دهی شده کسب درآمد از رهگذران نیست. همین‌طور که در میان شلوغی‌های خیابان و صدای روح‌خراش بوق ممتد ماشین‌ها سرتان پایین است و در افکار روزمره غرق شده‌اید، نوای یک موسیقی فکرتان را منحرف می‌کند و به سمت صدا بر می‌گردید، جمعیت زیادی دور چند جوان کنار پیاده‌رو یا نبش میدانی مهم حلقه زده‌اند.

جوان نوشته: عمر تلف شده و از دست رفته عده‌ای جوان به دلیل فقدان فرصت‌های شغلی، اولین موضوعی است که از فکر تک‌تک عابران و رهگذران عبور می‌کند. اما این همه ماجرا نیست؛ روی دیگر سکه این کنسرت‌ها و موسیقی‌های خیابانی که برگزاری آن از چندین سال قبل شکل جدی به خود گرفته، بسیار فراتر از فکرهای اینچنینی است. موسیقی‌های هنجارشکن خیابانی، هدفمند، دستوری و ساختاری است.

ویکی لیکس وطنی!

حق نشر عکس شهروند
Image caption کارتون نازنین جمشیدی، شهروند

شهرام شهید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی در صفحه طنز شهروند نوشته: خبردار شدیم که دونالد ترامپ پیش از انتخاب به‌عنوان نامزد حزب جمهوریخواه آمریکا در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده در یک آزمون درون حزبی شرکت کرده و به پرسش‌های مطرح‌شده به صورت کتبی پاسخ داده است. با تلاش فراوان و برقراری سیستمی شبیه به ویکی لیکس، شهرونگ توانست به نسخه‌ای از این آزمون کتبی دسترسی پیدا کند.

پرسش دوم به نظر طنزنویس شهروند این است که زن‌ها چه نقشی در دولت شما خواهند داشت؟ و دونالد ترامپ جواب داده: بنده در زندگی شخصی‌ام نشان داده‌ام چه جایگاه ویژه‌ای برای بانوان قائلم. ایشان روی سر بنده جا دارند و یکی از اهداف من برای ریاست‌جمهوری این است که از ملکه‌های زیبایی به ملکه‌های سیاسی تغییر فاز بدهم.

و پرسش دیگر این که نظر شما در مورد ایران چیست؟ پاسخ دونالد ترامپ این است: اول به من بگویید شاه رفت یا هنوز هست؟

موضوعات مرتبط