روزنامه های تهران؛ پیروزی فوتبال، ماجرای قطر

  • 13 ژوئن 2017 - 23 خرداد 1396

روزنامه های امروز صبح تهران، سه شنبه ۲۳ خرداد در صفحات اول خود با انعکاس جشن مردم برای پیروزی تیم ملی فوتبال بر ازبکستان و قطعی شدن حضور این تیم در مسابقات جام جهانی فوتبال که در روسیه برگزار می شود، به انتخابات فرانسه و بریتانیا پرداخته اند. از میان اخبار خارجی تحولات قطر نیز از چشم تحلیلگران این روزنامه ها دور نمانده است.

حق نشر عکس اعتماد
Image caption تیتر و عکس نعیم احمدی، اعتماد

ورود به جام جهانی

وحيد جعفري در گزارش اصلی اعتماد نوشته: تيم ملي فوتبال ايران با انجام يك بازي حساب شده و منطقي در ورزشگاه آزادي موفق شد با حساب دو بر صفر ازبكستان، ديگر مدعي گروه را شكست داده و به‌عنوان نخستين تيم آسيايي و سومين تيم در جهان پس از روسيه ميزبان و برزيل، جواز حضور در جام جهاني ٢٠١٨ روسيه را كسب كند.

به نوشته این گزارش: بعد از پيروزي ايران دولتمردان در صفحات مجازي خود به اين موفقيت واكنش نشان دادند. رييس‌جمهور روحاني در توييتر خود با هشتك بچه‌ها مچكريم نوشت: «راه‌يابي مقتدرانه تيم ملي فوتبال ايران به جام جهاني ٢٠١٨ روسيه، همه ايرانيان را شاد كرد.» محمد جواد ظريف وزير خارجه نيز در اينستاگرام خود نوشت: « صعود مقتدرانه تيم ملي به جام جهاني مبارك.»

شهروند در گزارش اصلی خود نوشته: همه چیز برای برگزاری جشن صعود در ورزشگاه آزادی آماده شده بود. تنها چیزی که توی ذوق می‌زد پر نشدن سکوهای ورزشگاه آزادی بود که رئیس فدراسیون فوتبال ساعاتی قبل از شروع مسابقه توضیحاتی پیرامون امنیتی بودن ماجرا داده بود. با این حال حدود ٧٠ هزار تماشاگر در ورزشگاه آزادی حضور داشتند تا تیم ملی را در بازی بسیار مهم و حساس مقابل ازبکستان حمایت کنند.

به نوشته این گزارش: چرا که برای رسیدن به این روز تاریخی دیگر خبری از زجر و استرس‌های دلهره آور یک ملت نبود. اما و اگرها در این شرایط هیچ جایی نداشت. تیم ملی در بازی‌های قبلی ارزش خود را به مردم و تمام فوتبال آسیا و دنیا نشان داده بود و حالا برای صعود به جهام جهانی روسیه فقط به پیروزی مقابل ازبکستان احتیاج داشت. و این برد اتفاق افتاد...

شهروند در نهایت افزوده: صعودهای عجیب و غریب. صعود‌های لحظه آخری... فوتبال ایران عادت کرده بود به سخت صعود کردن. دوبار پیاپی حضور در جام جهانی را که در تاریخ خود نداشت. آمار نشان می‌دهد که همیشه ایران به یک تیم ملی احتیاج داشت که یک نفر در بازی‌های سرنوشت ساز بیاید و گل صعود را به ثمر برساند. ولی دیروز همه یک صعود با خیال راحت را جشن گرفتیم.

هشتگ جام جهانی

شرق در مقاله ای نوشته: تنها چند ساعت مانده به بازی ایران - ازبکستان ۱۱۶۱۴ صندلی خالی در طبقه اول و ۲۸۸۴۵ صندلی خالی در طبقه دوم #استادیوم_آزادی باقی مانده بود. در این‌باره تفسیرهای متعددی در شبکه‌های اجتمای مطرح بود. اما برخی نیز آن را به مسائل امنیتی و اتفاقاتی که چهارشنبه گذشته در تهران رخ داده بود، مرتبط می‌دانستند. اما از سوی دیگر، کاربران شبکه‌های اجتماعی، برخلاف بازی‌های والیبال که به‌شدت و پیگیر، آن را دنبال می‌کردند، تحت‌تأثیر یادآوری روز ٢٢ خرداد بودند و چندان به این بازی فوتبال توجه نمی‌کردند یا اگر توجهی مي‌كردند خیلی پراکنده و گذرا بود.

این روزنامه نوشته: در این میان عده‌ای به گذشته نقب زده بودند و از امکان نمایش فوتبال در سینماها یاد می‌کردند. اتفاقی که به واسطه آن زنان و دختران هم می‌توانستند در این هیجان جمعی شرکت کنند. این بار برخی کافه‌ها مثل کافه سینما چارسو این پیشنهاد را مطرح کرده بود تا بتوان خانوادگی شاهد فوتبال تیم ملی بود. اما از دیگر نکاتی که کاربران شبکه‌های اجتماعی از آن یاد می‌کردند، رنگ سفید پیراهن ایران در بازی بود که معتقد بودند می‌تواند خوش‌شانسی بیاورد.

در باب ورود زنان به ورزشگاه

شهرام شهيد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ي در صفحه طنز شهروند نوشته: بالاخره میزبانی ایران در مسابقات لیگ جهانی والیبال هم پایان یافت و موضوع ورود بانوان به ورزشگاه‌ها تا یک‌سال بعد و شروع دوباره لیگ جهانی بایگانی شد. موضوع حضور بانوان عزیز در سالن مسابقات همیشه با چالش همراه بوده است. سعی کردیم هرچه در و همسایه گفتند را یک‌جا جمع کنیم، ببینیم اصلا با خودمان چندچند هستیم.

طنزنویس اضافه کرده: من نمی‌دانم بانوان ایرانی فقط درخواست حضور در مسابقات والیبال را دارند یا که چی؟ یعنی مسابقات دو و میدانی ارزش دیدن ندارد؟ یا هندبال؟ یا چون مسابقه بین‌المللی نیست، دیدنش هم خیلی مهم نیست. البته بالاغیرتاً حق دارند. به نظر من تماشای همین مسابقات لیگ برتر فوتبال را هم اگر آزاد کنند بعد از دو هفته هیچ خانمی نمی‌رود ورزشگاه؛ بس که بد و بی‌ریخت بازی می‌کنند. برای همین دور از ذهن نیست که فعلا اولویت اصلی حضور در سالن مسابقات بین‌المللی باشد.

طنز شهروند به این جا رسیده که: یکی از راه ‌حل‌هایی که همیشه در این‌جور مواقع به ذهن مسئولان ما می‌رسد و عجیب است که تا حالا عملیاتی‌اش نکرده‌اند، این است که بگویند هر مرد ایرانی فقط یا با خواهر و مادرش می‌تواند برود ورزشگاه یا با همسرش. مثل قدیم‌ها که ورود پسران مجرد به شهربازی را ممنوع کرده بودند. این‌طوری هم کسی دیگر فحش خواهر و مادر نمی‌دهد، هم یک نوع آپشن برای تشویق جوانان به ازدواج است. خیلی از پسرها تمایل به ازدواج پیدا کنند و خیلی از دخترها هم از پیش‌شرط‌های عجیب و غریب برای مهریه‌شان خواهند گذشت.

حق نشر عکس شهروند
Image caption کارتون نعیم تدین، شهروند

مناظره به‌جای خشم و عصبانیت

احمد شیرزاد در مقاله ای در شرق نوشته: فضای سیاسی کشور همچنان شاهد رفتارهای بخش‌هايي از یک جریان سیاسی خاص پس از مشخص‌شدن نتایج انتخابات ٢٩ اردیبهشت است؛ این جریان خصلت‌های سیاسی - اخلاقی‌ای دارد که نمی‌شود گفت خصلت آنهاست و برای جامعه اهمیتی ندارد؛ در فضای سیاسی کشور و تحولات کشور، این خصلت‌ها نقش‌آفرین است و در چندین دهه، نهادینه شده است. بدنه سياسي و هواداران این جريان حاضر نیستند سازوکار طبیعی رسیدن به قدرت را بپذیرند و مراحل آن را طی کنند.

نماینده پیشین مجلس تاکید کرده: شاید یک دلیل این بی‌صبری، این باشد که در برخی موارد دستی بر نهادهای بانفوذ دارند. خدا نکند برخی ابزارهای نظارتی یا گزینشی در اختیار افراد کم‌صبر قرار بگیرد. خصلت دوم، اين است كه فکر می‌کنند هرچه پیام با خشم بیشتری به دیگران رسانده شود، بهتر جا می‌افتد، درحالی‌که طبع بشر از افراد عصبانی‌مزاج گریزان است. این جریان در تمام دوره چهارساله دولت روحانی، از همه ابزارها استفاده کرد و امیدوار بود در روز موعود، این روش جواب بدهد. درحالی‌که چنین نبود.

مقاله شرق در نهایت به این جا رسیده که: در کشور قانون‌مند جريان سياسي که مدعی اخلاقیات و معنویات باشد، نمی‌تواند با بی‌صبری به پیش برود. بخشی از این ادبیات خشن در فضای مجازی و از سوی برخی نویسندگان و گویندگان دست راستی بيان مي‌شود. تداوم این فضا نه به نفع کشور و نه به ‌نفع جریان مورد اشاره است، چون نمی‌توانند بر هواداران خود بیفزایند. نفوذ اجتماعی یک جریان، در زدن حرف قابل‌پذیرش ‌است و نمی‌توانند حقانیت خود را با این شیوه ثابت کنند.

در ضرورت حمايت از قطر در برابر عربستان

عباس عبدي در سرمقاله اعتماد نوشته: از هنگامي كه عربستان عليه قطر شمشير را از رو بست، برخي از تحليلگران داخلي به اين نكته اشاره كردند كه نبايد در اين مجادله عربي دخالت كنيم و بايد كنار بايستيم. به نظر مي‌رسد كه اين ذهنيت به علل گوناگون خلاف منافع ملي كشور است، و معلوم نيست اين تحليلگران كه اتفاقا تعدادشان كم هم نبود، بر چه مبنايي اين حكم را صادر مي‌كنند؟

نویسنده توضیح داده: موازنه قواي منطقه‌اي كليد ثبات منطقه است. اين موازنه قوا از خلال اتحادهاي نوشته و نانوشته منطقه‌اي و جهاني به دست مي‌آيد. اگر اين اتحادها نباشند، كشورهاي كوچك، به سرعت از سوي قدرت‌هاي برتر بلعيده مي‌شوند. وقتي كه صدام حسين كويت را اشغال كرد، كجا بود وحدت عربي؟ به جاي شعارهاي توخالي وحدت عربي، اين ايالات متحده بود كه به همراه پيروانش وارد ميدان شد و صدام حسين را با خفت و خواري از كويت بيرون كرد. اگر بود با وجود اتحاد عرب ساير كشورها ساكت بنشينند، تاكنون عراق، مثل آب خوردن، كويت و قطر و بحرين و امارات را يك لقمه كرده بود. حتي مي‌توانست حساب عربستان و عمان را نيز برسد.

مقاله اعتماد سرانجام به این جا رسیده که: از نظر ايران فرقي ميان قطر با عراق، با آذربايجان و افغانستان وجود ندارد. چيزي به نام اتحاديه كشورهاي عربي را كه مانع دفاع از منافع ايران باشد به رسميت شناخته نمی شود. مساله ايران حفظ منافع ملي آن و دفاع از ثبات و آرامش در منطقه در كنار همزيستي مسالمت‌آميز است. كشورهايي كه به نام عربي خود را معرفي مي‌كنند خودشان هيچ رحمي به يكديگر ندارند، چرا بايد ايران و ساير كشورها چنين موجوديت خيالي را به رسميت بشناسند. بايد از قطر در برابر توسعه‌طلبي‌هاي عربستان حمايت كرد.

تضمین امنیت

حق نشر عکس ایران
Image caption کارتون اردشیر رستمی، ایران

حسین شمسیان با تکرار مقالات چند روز گذشته این روزنامه و دیگر روزنامه های تندرو در انتقاد از گفتگو و مصالحه با جهان در یادداشت روز کیهان نوشته وقتی مدیران دولتی با اشاره به خرید هواپیماهای جدید خرید خارجی را مزیت می دانند باید گفت ن ادبیات همچون برخی معتقدان به آن، ظاهری بسیار معقول دارد آیا این نگاه درست است؟ آیا استقلال با این نوع تصمیم‌گیری، مختل یا احتمالا تعطیل نیست.

برای رسیدن به پاسخ، مرور مصادیق و نمونه‌های مشابه، بهترین راه است. یعنی ببینیم آمریکا و اذنابش با همپیمانان خود چه کرده و می‌کنند؟ با کشورهایی که سالها خوش‌خدمتی کرده‌اند،به عنوان یک نمونه بسیار روشن و آشکار می‌توان به اوضاع کنونی قطر اشاره کرد که ماجرای تنش در روابطش با کشورهای عربی و نوکران منطقه‌ای آمریکا تعجب‌برانگیز شده است.

نویسنده کیهان با اشاره به روابط قطر با آمریکا که دو سال قبل آن کشور را به بزرگترین خریدار سلاح جهان تبدیل کرد و بزرگترین پایگاه نظامی آمریکا در خلیج‌فارس در آن جاست می توان پرسید اکنون آنها که در داخل ایران همین سبک و سیاق را دنبال می‌کنند و آرزو می‌کنند که بتوانند با چند معامله بزرگ، فضای امنیتی حول ایران را بشکنند، درست محاسبه می‌کنند!؟

فرانسه پوپولییست نوع جدید

ابوالقاسم قاسم زاده در سرمقاله روزنامه اطلاعات با اشاره به پیروزی مکرون رییس جمهور فرانسه در انتخاباتی پارلمانی آن کشور نوشته: امانوئل مکرون را برخی یوروفیل و فدرالیست خوانده‌اند ولی او خود را نه اروپاگرا، نه شکاک نسبت به اروپا و نه فدرالیست به معنای کلاسیک آن خوانده و حزب او تنها نیروی حامی اروپا در فرانسه است.

به نوشته این مقاله: اکنون که ماکرون پیروزی بزرگی در انتخابات مجلس فرانسه بدست آورده است در عمل جاده را برای اجرای طرحهای گوناگون خود صاف می‌بیند. بسیاری از تحلیلگران سیاسی ـ اقتصادی در فرانسه باور دارند که روابط پاریس ـ تهران در دوره ماکرون متحول خواهد شد و فصل جدیدی در گسترش این روابط ایجاد خواهد شد.

«ترامپ» چندان از دو پیروزی انتخاباتی در فرانسه خرسند نیست، بخصوص که آلمان و فرانسه در اندیشه اروپای مستقل و بدور از سیاست‌های تنش‌آفرین ترامپ هستند.

مقاله اطلاعات تاکید کرده: فرانسه و ایران دوره جدیدی از دولت جدید را تجربه می‌کنند که می‌توانند در جهت گسترش و بهبود روابط دو جانبه و الگو حرکت کنند. این دو کشور قادرند با هماهنگی یکدیگر گام‌های مؤثری در حل بحران‌های خاورمیانه، بخصوص مبارزه واقعی با تروریسم بردارند.

مسعود سلیمی در جهان صنعت با اشاره به این که مکرون تازه کار فضای سیاسی فرانسه را یکسره سیاست زدایی کرده نوشته پارلمان آینده فرانسه به روشنی فاقد «اپوزیسیون» لازم برای برقراری دموکراسی پارلمان خواهد بود. جمهوری پنجم تا اینجای کار غیر از یکی دو مورد، به ویژه در دوره میتران، هیچ‌گاه با پارلمانی شبیه این دوره رو‌به‌رو نبوده و همواره بر محور تقابل اپوزیسیون مقتدر از نظر کیفی و کمی با اکثریت حامی رییس‌جمهور می‌چرخیده است.

حق نشر عکس ابتکار
Image caption کارتون محمد طحانی، ابتکار

نویسنده مقاله تاوان تاریخی انتخاب مردم افزوده: با وجود اینکه جنگ و خشونت و ترس جهان را دربر گرفته اما مطالبه‌خواهی مردم از راه صندوق رای در آستانه دهه سوم هزاره میلادی هم به‌عنوان نماد مبارزات مدنی رواج یافته است؛ رویدادی که الزاما نمی‌تواند برای نهادینه شدن دموکراسی کافی باشد.

در پایان مقاله جهان صنعت آمده: جدا از امکان دخالت بالقوه «قدرت» در اهرم‌سازی دموکراسی، تجربه نشان می‌دهد که انتخاب مردم همواره نمی‌تواند به مسیر درست و روشنی برای ایجاد دموکراسی بینجامد که در نهایت تاوان تاریخی آن هم برعهده خودشان خواهد بود.

فقط جیمی کوربین

هومن جعفری در ستون طنز جهان صنعت نوشته: احتمالا یکی از دلایلی که در انتخابات پارلمانی بریتانیا مردم به حزب آقای کوربین رای دادند این است که آنجا ماهواره دارند و پرس‌تی‌وی نگاه نمی‌کنند‌! اگر نگاه می‌کردند، احتمالا شکست حزب آقای کوربین قطعی بود‌. در حقیقت کمی در این مورد تحقیق کردیم و دیدیم ایشان تنها نامزد انتخاباتی بوده که صداوسیما ازش حمایت کرده و طرف رای آورده‌! بقیه یک‌طوری انتخابات را باختند که دیگر رویشان نشد در انتخابات بعدی نامزد شوند‌.

موضوعات مرتبط