روزنامه های تهران، سنگ اندازی علیه قرارداد نفتی

روزنامه های صبح امروز سه شنبه ۲۰ تیر در صفحات اول خود پسامدهای شکست داعش در موصل را منعکس کرده و با نقل گفته های سردار قاسم سلیمانی علیه هواداران گفتگو به جای مقابل نظامی نوشته اند. گزارش هایی از تدارک مخالفان تندرو دولت روحانی برای متوقف کردن همکاری های فنی ایران با توتال و تاثیر بحران آب بر ایران از دیگر مطالب این روزنامه هاست.

حق نشر عکس جوان
Image caption تیتر و عکس صفحه اول جوان

مذاکرات کلید حل مشکلات نبود

نماینده ولی فقیه در کیهان در یادداشت روز این روزنامه با اشاره به آزاد شدن موصل مانند همیشه از اصلاح طلبان و هواداران دولت انتقاد کرده که چرا در گذشته دم از کوشش برای صلح زده و نگران کشته شدن مردم و ویرانی کشورهایی مانند عراق و سوریه زده اند.

به نوشته حسین شریعتمداری واکنش طیف مورد اشاره به آزادی موصل، اگرچه، خواسته یا ناخواسته، حمایت از تروریست‌های داعش است ولی به نظر نمی‌رسد چنین انگیزه زشت و پلشتی در میان باشد و خوشبینانه‌ترین احتمال - که در نوع خود تأسف‌آور و فاجعه‌بار نیز هست- دفاع این طیف از وادادگی در برابر قدرت‌های زورگو و تن دادن به «سازش» است که مدتهاست در پوشش «مذاکره» و با عنوان «کلید حل همه مشکلات» از آن یاد می‌کنند، تا آنجا که یکی از افراد مطرح این طیف طی سخنانی در میتینگ انتخاباتی آقای روحانی، راه‌کار مقابله با داعش را نیز «مذاکره» دانسته بود و برخی دیگر از آنها، علی‌رغم خسارت محض و فاجعه‌آفرین برجام، از برجام‌های یک و دو و سه و... برای حل و فصل مشکلات پیش روی یاد کرده بودند!

یادداشت روز این روزنامه تندرو سرانجام به این جا رسیده که آن طیف طی چند ماه اخیر و در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری، مقاومت در برابر باج‌خواهی و زورگویی دشمن را با «جنگ» و «حمله نظامی» دشمن برابر معرفی کرده و اصرار داشتند به دو قطبی «جنگ - مقاومت» دامن بزنند و به بیان دیگر «سازش» را که نام مستعار «تسلیم» است، بهای گریز از «جنگ» قلمداد کنند.

نتیجه گیری کیهان این است که: آزادی موصل، برخلاف آنچه جریان های سیاسی ادعا می‌کند، نه فقط بی‌ارتباط با ما نیست بلکه بخش قابل توجه و بنیادینی از امنیت ملی کشورمان نیز هست. چرا که «داعش» به اعتراف صریح دشمنان بیرونی برای مقابله با ایران اسلامی ساخته و به میدان آورده شده بود.

سنگ اندازی علیه قرارداد با توتال

چند روزنامه صبح خبر داده اند که امروز تعدادی از نمایندگان که به دلواپسان مشهورند در مجلس طرحی سه فوریتی را ارایه خواهند کرد که اساس آن بر توقف قرارداد نفت با توتال است چرا که به نظر آن ها این قرارداد به نفع کشور نیست.

بهار همراه این خبر در گزارش اصلی خود نوشته: در آیین نامه داخلى مجلس طرحها و لوایح سه فوریتى، آنهایى هستند که پس از تصویب سه فوریت، در همان موقـع در صحن علنى ارائـه و بلافاصلـه ابـلاغ مى گردد و اقدام دلواپسان پارلمان نشین در برابر دستاوردهاى دولت آن هم با طرحى سـه فوریتى مسبوق به سـابقه اسـت.

پیش ازاین اصولگرایان تندرو عضـو مجلس نهم در کوران مذاکرات ایران و ۱+۵ و بـراى توقف مذاکرات هسـته اى طرح سه فوریتى ارائه کردند اما مهمترین فراکسیون مجلـس درآن دوره با تهیه و تدوین این طرح مخالفت کرد و اقدام آنان در نطفه خفه شد.

به نوشته این روزنامه اصلاح طلب: حال در برابر اولین و بزرگترین قرار داد نفتى ایران و غرب پس از اجرایى شدن برجام که به گفته بسـیارى ازکارشناسان دستاورد بزرگى براى کشور در بر دارد، پس از یک هفته جار و جنجال دلواپسان در بیرون از مجلس و گه گاه از تریبونهاى عمومـى باز هم مخالفان تندرو دولت در مجلس شوراى اسلامى دست به کار شدند.

کیهان در گزارش اصلی خود از طرح سه فورتی مجلس برای توقف و بررسی قرارداد توتال خبر داده و با سه نماینده همفکر در مجلس گفتگو کرده و نوشته حسین علی حاجی‌دلیگانی از تهیه طرح سه فوریتی توقف موقت قرارداد توتال در مجلس خبر داد و اظهار داشت جهت ‌آسیب‌هایی که در این قرارداد (توتال) وجود دارد و کارشناسی لازم در آن صورت نگرفته و همچنین ضررهایی که متوجه منافع ملت ایران است، برای بررسی کارشناسی بیشتر، طرح سه‌فوریتی در قالب ماده واحده‌ای تنظیم شده است.

نماینده شاهین‌شهر یکی از تبصره‌های طرح سه فوریتی را نقل کرده: «‌کلیه قراردادهایی که در قالب قواعد تنظیم می‌شود تا کار کارشناسی در آنها صورت نگرفته است فعلاً باید متوقف شود تا روندهایی که در قوانین و تصمیمات کشور اخذ می‌شود در آن قراردادها اعمال گردد‌، از جمله این روندها اجرایی شدن بند ۱۳ مصوبه دولت در سال ۹۵ در خصوص سند رازداری و محرمانگی قراردادهای نفتی است.»

کیهان برای تاکید بر فعالیت چند نماینده مخالف دولت در نهایت از قول نایب‌رئیس کمیسیون انرژی مجلس نوشته: حتی برخی تحلیلگران و شبکه‌های ضد انقلاب هم به این شیوه عقد قرارداد درازمدت با توتال اعتراض کرده‌اند.

نامه به رییس جمهور

وقایع اتفاقیه گزارش دیگری دارد که در آن آمده: این اولین‌بار نبوده و آخرین‌بار هم نخواهد بود که عده‌ای ورود سرمایه خارجی یا سرمایه‌گذار غیر‌همسو با خود را برنتابند و منفعت شخصی و جناحی خود را بر منافع ملی ترجیح دهند. مخالفان دولت، به‌دنبال سنگ‌اندازی در مسیری هستند که دولت یازدهم از سال ۹۲ برای رفع تحریم‌های اقتصادی آغاز کرد. این روند در سال ۹۴ به‌دنبال تصویب برجام به اوج خود رسید.

به نوشته این گزارش: برای بررسی سنگ‌اندازی‌های سلسله‌وار دلواپسان در مسیر حرکت‌های ملی در کشور می‌توان به آبروریزی مربوط به سال ۸۳ اشاره کرد. این اتفاق مربوط به پروژه ساخت فرودگاه امام خمینی بود. درنهایت تلاش مخالفان به استیضاح وزیر راه‌وترابری وقت و برکناری وی منجر شد؛ نتیجه آنکه هنوز این فرودگاه تکمیل نشده است. بعد از آن می‌توان به اتفاقاتی که مدتی طولانی از وقوع آن نمی‌گذرد، همچون انتقاد مخالفان دولت نسبت به برجام و قرارداد FATF اشاره کرد. در شرایط کنونی نیز قرارداد توتال بهانه‌ای دیگر، برای اعتراض دلواپسان حاضر در صحن مجلس، نسبت به اقدامات دولت، قرار گرفته است تاجایی‌که به تازگی خبری مبنی‌بر اینکه اعضای فراکسیون ولایت مجلس، نامه‌ای برای ارائه به رئیس‌جمهوری تهیه کرده‌اند، منتشر شده است.

وقایع اتفاقیه از این نامه خبر داده و با یکی از طراحانش گفتگو کرده و نوشته در این نامه تأکید شده است که قرارداد ایران با توتال برخلاف قانون اساسی و دارای ایراداتی است و سلطه بیگانگان را بر ما بیشتر می‌کند. این نامه در یکی، دو روز آینده به رئیس‌جمهوری ارائه می‌شود.»

توتال از نگاهی دیگر

مهدی یوسفی در مقاله ای در شرق با اشاره به آن چه تحریم ها بر سر صنایع نفت آورده و ظهور انواع بابک زنجانی ها نوشته: با رویکرد گذشته نه‌تنها این منابع به صورت یکطرفه از سوی رقبای خارجی استخراج می‏شدند، بلکه بیم آن می‏رفت با مسابقه حفاری در میادین مشترک از سوی همسایگان ساختار مخازن به کل نابود شود. در عوض قراردادهای جدید نفتی این فرصت را برای شرکت‌های داخلی مانند پتروپارس ایجاد می‏کند تا از «تضمین‌های انتقال فناوری در همه سطوح» عملیات استخراج نفت و گاز بهره‏گیری لازم را به نفع خودکفایی داخلی داشته باشند.

این مدیر نفتی در ادامه مقاله خود نوشته: خریداران نفت در جهان برعکس تولیدکنندگان آن، جزء کشورهایی محسوب می‏شوند که در اصطلاح پادبان‏های بین‏المللی امنیت هستند. به همین دلیل، هرگونه ادعای مبنی بر ایجاد و استمرار امنیت در منطقه یا جهان بدون مشارکت ‏جمعی آنها، علاوه‌ بر‌ اینکه به بحران ختم می‏شود، مسبوق به سابقه نیز نبوده است. رویکردهای قبلی به گونه‏ای بود که هند و چین عملا قادر بودند با حیثیت اقتصادی کشور بازی کنند و کار به مرحله تهاتر نفت با برنج رسیده بود، اما در دوره اخیر وزارت نفت، اقتدار ایران در بازارهای انرژی بار دیگر بازیابی شد.

مقاله شرق در نهایت به یاد مخالفان قرارداد نفتی آورده که: شرایط کشور به گونه ‏ای است که طبق برنامه پنج‌ساله باید ۲۰۰ میلیارد دلار سرمایه برای بخش بالادستی و پایین‌دستی نفت جذب شود که بیش از ۷۰ درصد آن باید از منابع خارجی تأمین شود، اما این امر نیازمند پذیرش شرایط جدید ایران در همه حوزه‌های سیاسی اجتماعی و اقتصادی از سوی عاملان اقتصادی داخلی و خارجی است؛ با برجام، دولت توانست علاوه بر «دیوار تحریم»، «اقتصاد تحریم» را نیز از بین ببرد.

امور غیرقابل تئوریزه

محمدرضا ستوده در ستون طنز جهان صنعت نوشته: آقای «ر.پ‌.آ» به طرزی کاملا عادی در یک خانواده معمولی متولد شد و پس از اینکه چشم به جهان گشود به زندگی خود ادامه داد. او اصول تئوریک و مبانی نظریه‌پردازی نوین را از زمین‌های خاکی نزدیک منزل امام محمد غزالی آغاز کرد و با استفاده از متد جدید فلسفی طومار علوم قبیحه انسانی غربی را در هم پیچید.

طنزنویس افزوده: براساس برآوردهای معتبر پس از هر سخنرانی وی چند صد نفر از اتباع کشورهای نروژ، سوییس و فنلاند جهت دست یازیدن به تعالیم وی به سمت تهران رهسپار می‌شوند‌. وی مطالعات خود را از یک روز بعد از ظهر آغاز و تاکنون ادامه داده است. برابر آمار دقیق به دست آمده او به طور میانگین در هر سخنرانی ۴۶ بار از کلمه مستهجن استفاده کرده و با همین روش ابداعی، تمامی توطئه‌های ایادی غرب و صهیونیسم و نحله‌ دگرباشی را برملا کرده است.

ستون طنز جهان صنعت در نهایت افزوده: وی در پاسخ به این سوال که چرا اینقدر از این کلمه استفاده می‌کنید، گفت‌: «دوست دارم»... وی در حرکتی بی‌نظیر حقانیت دگماتیسم را بر پایه ‌علوم عقلی و منطقی و حسی اثبات نمود و دسیسه‌های تفکر مردم‌سالار را به زباله‌دان تاریخ فرستاد.

حق نشر عکس شهروند
Image caption کارتون نعیم تدین، شهروند

آزمون سخت انتخاب

علیرضا صدقی در سرمقاله ابتکار نوشته: موضع‌گیری‌ها، کنش‌ها و تعاملات سیاسی میان جریان‌ها و جناح‌های مختلف درون حاکمیت حکایت از آن دارد که هر چه به زمان تعیین اعضای اصلی کابینه نزدیک می‌شویم، میزان مطالبات، خواسته‌ها و دسته‌بندی‌های درون قدرت فزونی می‌گیرند.موضوعی که البته امری طبیعی و طبق روال و عرف دیپلماتیک و سیاسی محسوب شده و تجربه‌ای آزموده، چه در ایران و چه در سایر کشورهای متکی بر آراء عمومی تلقی می‌شود.

نویسنده ادامه داد: اما در فرآیند برگزاری انتخابات‌های اخیر و پیروزی قابل توجه اصلاح‌طلبان در اکثر آن‌ها، وضعیت این دوره شکل و شمایل دیگری به خود گرفته است.از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۲ به این سو، پیروز مطلق تمام نهادهای انتخابی ائتلاف اصلاح‌طلبان و اعتدالیون بوده‌اند. جریانی که علیرغم ۸ سال انزوای سیاسی و سکوت اجتماعی، سرآخر توانست با حرکت و سازمانی حساب‌شده و معقول گفتمان خود را به پارادایم موثر بدنه اجتماعی کشور تبدیل کرده و با وجود مخالفان قسم‌خورده‌ای که برای به حاشیه راندن آن از هیچ اقدامی فروگذاری نمی‌کردند، بخش قابل توجهی از وجدان عمومی جامعه را به گفتمان خود متمایل کند.

سرمقاله ابتکار در نهایت نتیجه گیری کرده: یکی از معیارهای اصلی برای تعیین وزرا و اعضای کابینه، هم‌صدایی و هماهنگی با رئیس دولت است. رئیس جمهوری اسلامی ایران این اختیار را دارد که از میان گزینه‌های مطرح برای هر پست و وزارتخانه، فردی را که بیشترین هماهنگی را با وی دارد انتخاب کرده و از آن استفاده کند. اما این امر نباید مانع انتخاب صحیح و مبتنی بر توانمندی‌ها تلقی شود. افزون بر این مسئله، صحن دولت نباید میدان تنازع میان گروه‌ها و جریان‌های مختلف پیروز در انتخابات شده و کابینه به محملی برای زورآزمایی آن‌ها تبدیل شود.

حق نشر عکس اعتماد
Image caption کارتون جواد تکجو، اعتماد

بمب تشنگی در راه است

پویا ناظران در سرمقاله دنیای اقتصاد از بحران آب نوشته و یادآوری کرده: در سال‌های اخیر هم خاورمیانه درگیر بحران جنگ، تروریسم و سلفی‌گری بوده، درحالی‌که ایران هم در مرکز آن قرار داشته، اما به لطف فعالیت‌های امنیتی و اطلاعاتی، ایران جزیره‌ای امن در وسط خاورمیانه بوده است. اما مشکلات آب ایران هم در وجه مصرف نمود دارد و هم در وجه تولید. در وجه مصرف، از آبیاری غیربهینه کشاورزی و مکان‌یابی غلط صنایع آب‌بر، تا اتلاف براثر نشت لوله‌های شهری مشکل داریم. در وجه تولید نیز از باروری ابر و تصفیه آب دریا، تا بازیافت فاضلاب نیازمند برنامه‌ریزی هستیم. بالطبع بحران آب با راهبردهای امنیتی و اطلاعاتی حل نمی‌شود. نحوه دفاع و مقابله در این جنگ متفاوت خواهد بود.

بحران آب اما فقط با دقت در مصرف حل نمی‌شود. عرضه آب را نیز باید افزایش داد. یک راه افزایش عرضه آب، افزایش بارش است. درخت‌ها، به‌واسطه رطوبتی که ایجاد می‌کنند، بارور‌کننده‌ طبیعی ابر هستند. به همین دلیل مناطق جنگلی چون آمازون بارندگی بیشتری نیز دارند. آب باران بارورکننده جنگل است و جنگل بارورکننده ابر. در فلات ایران اما شاهد جنگل‌زدایی و پیشرفت کویر هستیم که خود موجب کاهش بارندگی و جنگل‌زدایی بیشتر می‌شود. در اینجاست که باید افزایش عرضه آب را مهندسی کرد.

به نوشته این مقاله در طول هشت‌سال جنگ، عراق به پشتیبانی دنیا رو درروی ما قرار گرفت، با موشک و تانک و هواپیماهای جنگنده هدف قرار داد. در جنگ بعدی اما، سلاح مرگبار آب خواهد بود. به جای بمب، ما را با تشنگی هدف خواهند گرفت. ابزار دفاعی این جنگ تولید وافر آب از منابع متنوع و مصرف بهینه است، اما افزایش عرضه آب و بهینه شدن مصرف آن تنها با واقعی شدن قیمت مقدور است.

ابهام در فاجعه ۸۸

یک روز بعد از توضیحات یک سردار سپاه و مسوول بازرسی نیروی انتظامی که همه اتهامات ماموران و مسوولان درباره حوادث کهریزک را تکذیب کرده بود بهار در سرمقاله خود نوشته گاهی مسئولان با توضیح شان به جاى آنکه رفع ابهام کنند بر ابهام مىافزایند. در آخرین نمونه از این دسـت شفاف سازىهاى ابهام آفرین )!( شاهد آن بودیم که یکى از مقامات سابق نیروى انتظامى چنان توصیفى از بازداشتگاه مخوف کهریزک کرده اسـت که گویا همه آنان که در آن روزهاى تلخ ۸۸ به دسـتور »قاضـى مرتضـوى«به کهریزک منتقل شـده بودند بر اثر شـدت خوشـى و خوشحالى از دست رفته اند!

این روزنامه اصلاح طلب افزوده: در توضیحات این مقام سابق نه خبرى از کتک و شکنجه است و نه از شرایط هولناک آن بازداشتگاه مخوف که مخصوص اراذل و اوباش بود و در وقایع۸۸ دانشجویان معترض را به آنجا فرستاده بودند. دادگاه های اولیه به دو تن از مسوولان کهریزک حکم اعدام داده بودند چگونه اسـت که کسـى کتک نخورده اما قوه قضائیه حکم اعدام داده است؟

بهار نوشته این ها اگر عذرخواهى و جبران مافات را نیاموخته اند دیگر چرا این گونه وارونه نمایى مى کنند. شـاید علت را باید در عدم برخورد قاطع با آمران و عاملان جنایاتى همچون آنچه در بازداشتگاه کهریزک رخ داد جستجو کنیم. اگر سعید مرتضوى که اصلى ترین نقش را در اعزام معترضان به بازداشـتگاه مخصوص اراذل و اوباش داشـت با قاطعیت برخورد مى شد آنگاه شاهد آن نبودیم که امروز که هنوز ده سال هم از آن فاجعه نگذشته است مسئولان به کلى آن را منکر شوند.

نگران از ثبت جهانی یزد

فتح الله آملی در مقاله ای در اطلاعات پیرامون ثبت جهانی یزد نگرانی خود را بابت حفظ هویت کهن این شهر ابراز کرده و نوشته:به تجربه دریافته‌ایم که هجوم سرمایه و سرمایه‌سالاران و دیدگاه سوداگرانه و منفعت طلبانه در طول دهه‌ها و به‌ویژه دو دهه اخیر در کنار غفلت و سوءمدیریت مسئولان محلی و شهری و حتی مقامات بالاتر اجرایی چه بر سر طبیعت، درخت، سبزه، ‌چمن، محیط‌زیست، بافت تاریخی و میراث‌های فرهنگی و تمدنی و معماری زیبا آورده است.

به نوشته این مقاله هر روز اخباری درباره تخریب فلان باغ قدیمی و یا فلان منطقه تاریخی و بهمان خانه و کاخ و بنای حتی ثبت شده در میراث فرهنگی کشورمان می‌خوانیم و می‌شنویم و آه می‌کشیم و انگشت حیرت به دندان می‌گزیم و باز به تجربه دریافته‌ایم که این فزون‌طلبی و حاکمیت سرمایه و سرمایه‌سالاری و توسعه‌طلبی نامتوازن و ناهماهنگ به حیات پرشتاب و روند بنیان‌برکن خویش ادامه خواهد داد مگر آنکه نظارت و فشاری فراپیمانی و محکم و قوی مهارش کند.

مقاله اطلاعات در عین حال ابراز امیدواری کرده که ثبت جهانی بافت تاریخی یزد بهترین محمل را برای دلسوزان تمدن و فرهنگ و تاریخ و آن دسته از مسئولان و متولیان دلسوز استان و شهر فراهم می‌اورد تا اجازه ندهند بولدوزرهای بی‌قواره و بی‌رحم توسعه آزطلبانه و سوداگرانه، ریشه‌های تمدنی اسلامی و ایرانی یادگار ذی‌قیمت این سرزمین را از بین ببرند و شهر را از هویت افتخارآمیز دینی و ایرانی و معماری تاریخی و باشکوهش تهی کنند.

مشکل عرضه و تقاضا داریم!

حق نشر عکس قانون
Image caption کارتون مهدی عزیزی، قانون

فریور خراباتی در ستون طنز روزنامه آرمان نوشته: این روزها با هر کس که حرف می‌زنید، اولین چیزی که به شما می‌گوید این است که «اعصاب ندارد». یعنی برآورد کلی این است که یک تعداد آدم بی‌اعصاب دور یکدیگر جمع شده و زندگی می‌کنیم. اصرار هم داریم که بگوییم از یکدیگر بدبخت‌تر هستیم. بنده دو سال پیش به دایی‌ام گفتم که اگر پایان‌نامه‌ام را سر موعد تحویل ندهم بدبخت خواهم شد و از دو سال پیش دایی‌ام هر روز اصرار دارد که ثابت کند از بنده بدبخت‌تر است و ول‌کن ماجرا هم نیست.

به نوشته این طنزنویس دکتر قاضی‌زاده‌هاشمی اعلام کرده: «تعداد جراحان و‌ متخصصان مغز و اعصاب ایران کافی نیست». ببینید چیزی که ما در این‌ سال‌ها مثل ریگ آن را پخش کرده‌ایم، فارغ‌التحصیل بیکار است. یعنی بیکاری به شکل عجیبی با فارغ‌التحصیلی عجین شده است. حال به نظر شما دانشگاه‌های ما خدای‌ناکرده در این زمینه کم‌کاری کرده‌اند؟ خیر! گاهی اوقات میزان عرضه و تقاضای ما مشکل دارد.

ستون طنز آرمان به این جا رسیده که: ما دکتر مغز و اعصاب در کشورمان زیاد داریم، نمره یک‌هایش را هم داریم اما از آنجایی که تعداد آدم‌های «بی‌اعصاب» روزبه‌روز بیشتر می‌شود، دچار کمبود شده‌ایم.. پزشکی که سال‌ها زحمت کشیده و درس خوانده و مدرک گرفته، زمانی که پس از پایان سال‌ها درس‌خواندن بیکار است ، چرا باید اعصاب داشته باشد؟ مهندسی که پس از سال‌ها زحمت‌کشیدن نهایتا در خانه، پدرش به او می‌گوید: «مهندس امروز ظرف‌ها با توئه ‌ها!» چرا به دکتر مغز و اعصاب نباید نیاز پیدا کند؟ به همین دلیل شما تقاضا را کم کنید، آن وقت دیگر نیازی نیست که عرضه را زیاد کنید.!

موضوعات مرتبط