روزنامه های تهران؛ در انتظار تنفیذ، نگران ملاقاتها در ریاض

روزنامه های امروز صبح تهران در روزی که از دیدار کوتاه وزیران خارجه ایران و سعودی در حاشیه یک کنفرانس در استانبول خبر داده اند، سفر مقتدا صدر روحانی شیعه مورد حمایت ایران به سعودی را یک پیشروی برای ریاض دیده اند.

یک روز مانده به مراسم تنفیذ حکم ریاست جمهوری حسن روحانی، همچنان مهم ترین مقالات روزنامه ها به گمانه زمانی درباره ترکیب کابینه آینده نوشته و در عین حال از تصمیم های تهران برای مقابله با تحریم های آمریکا نوشته اند.

حق نشر عکس همدلی
Image caption تیتر و عکس صفحه اول همدلی

در دربار سعودی

همدلی در گزارش اصلی خود نوشته: دیدار مقتدی صدر با ولیعهد عربستان در آستانه انتخابات پارلمانی عراق آنقدر مهم بود که اکثر رسانه‌های خبری غربی و عربی آن را با آب‌وتاب زیادی پوشش دادند. خصوصا رسانه‌های سعودی و خبرگزاری‌های طرفدار عربستان سعی کردند که با پوشش این خبر دیدار یکی از رهبران شیعه عراق بعد از مدت‌ها اختلاف و دشمنی بین بغداد و ریاض را به مثابه برگ برنده دولت سعودی و از آن سوی دشمنی با ایران اعلام کنند.

به نوشته این روزنامه: حال که داعش در سرزمین عراق زمین‌گیر شد و موصل با پشتیبانی حشدالشعبی که یک گروه شبه‌نظامی شیعه است،‌ آزاد شد، دیدار این دو در شرایط کنونی می‌تواند به نوعی موازنه قوا در عراق را تحت تاثیر قرار دهد.گرچه بعد از آزادی موصل از دست داعش، چندین نفر از مقام‌های عراقی از جمله نخست وزیر و وزیر کشور عراق به عربستان سفر و با مقام‌های این کشور دیدار کردند.

همدلی در نهایت نوشته: گروه مقتدی صدر بعد از سقوط صدام تاکنون مواضع متناقض و متفاوتی اتخاذ کرده است، اما به نوعی دولت ایران به این گروه شیعی توجه داشت و حال دیدار صدر با ولیعهد عربستان از نظر تحلیل‌گران مسائل خاورمیانه این شائبه را به وجود می‌آورد که مقتدی صدر می‌خواهد فاصله خود را با دولت عربستان کمتر و به همان نسبت از ایران بیشتر کند. زیرا سخنان سخنگوی مقتدی صدر به نوعی این گمانه را تقویت می‌کند.

کیهان در یادداشت روز خود نوشته: ملاقات مقتدا صدر رهبر یک طیف از شیعیان عراق که عمدتاً در مناطق جنوبی و نیز نجف دارای نفوذ است با محمدبن‌سلمان حاکم جدید رژیم سعودی نشان داد که تلاش‌های رژیم سعودی در ایجاد شکاف بین بخشی از شیعیان عراق تا حدی به نتیجه رسیده است. رژیم سعودی در ملاقات‌های مختلف با مقامات عراقی از جمله در دیدار ابراهیم جعفری وزیر خارجه، سید عمار حکیم رئیس سابق مجلس اعلی اسلامی و مقتدا صدر رهبر فراکسیون صدری‌ها با صراحت زیاد از شرط جدا شدن عراق از ایران برای پذیرش عراق در حوزه عربی و مشارکت اقتصادی عربستان در حل مسایل عراق صحبت کرده بودند.

سعدالله زراعی در این مقاله از وعده های ریاض به مقامات عراقی در صورت فاصله گرفتن از تهران نوشته و اضافه کرده که: جریانات قدیمی عراق هم که از یک سو به فساد مالی و از سوی دیگر به ناکارآمدی متهم می‌باشند و از انتخابات اردیبهشت ماه آینده نگران هستند و درپی روزنه‌هایی برای افزایش موفقیت خویش می‌باشند برخی از آنان با یک بازنگری درونی به راه حل‌های مناسبی رسیده و پاره‌ای دیگر دچار سوءتفاهم شده و «جهانی دیده شدن» را برای جبران کسری محبوبیت خویش انتخاب کرده‌اند.

کیهان با این همه در نهایت نوشته: ملاقات مقتدا صدر با محمدبن سلمان با انتقاد شدید مردم عراق و از جمله بسیاری از اعضای گروه صدر مواجه گردیده و بیش از آنکه نشان‌دهنده یک انحراف در جامعه شیعه عراق باشد، نشان‌دهنده تمرکز تلاش‌ها برای ضربه زدن به موقعیت شیعیان و استقلال عراق است. البته عراق امروز چند برابر زمانی که این طیف میدان‌دار تحولات در شیعیان عراق بودند، قدرتمند شده است.

۱۶ تصمیم هیاتی مقابل نقض برجام

جوان در گزارش اصلی خود از شانزده تصمیم «هیاتی» مقابل نقض برجام خبر داده و نوشته: نقض برجام و بدعهدی‌های دامنه‌دار امریکا، هیئت نظارت بر برجام را که متشکل از سران دو قوه و برخی افراد دیگر است به اتخاذ تصمیمات جدید وادار کرد، تصمیماتی که در این «هیئت» گرفته شده قرار است بعداً از سوی رئیس‌جمهور به دستگاه‌ها ابلاغ شود و البته برخی از آنها دیپلماتیک است و جنس بقیه حتماً‌غیر دیپلماتیک.

یدالله جوانی در سرمقاله همین روزنامه نوشته: گستردگي تحريم‌هاي جديد آمریکا كه به طور قطع نقض فاحش برجام است؛ سبب گرديد عده‌اي از كارشناسان از اين تحريم‌ها با عناويني چون «مادر تحريم‌ها» يا «سياهچاله‌ تحريم‌ها» ياد كنند. ماهيت تحريم‌‌هاي جديد ضد ايراني به گونه‌اي است كه حتي افرادي از مقامات فعلي و پيشين امريكا در خصوص تضعيف برجام و به خطر افتادن آن به دليل اين تحريم‌ها، هشدارهاي جدي داده‌اند.

روزنامه سپاه پاسداران پرسیده: آيا امريكايي‌ها به اهداف اصلي خود از طريق وضع تحريم‌هاي جديد دست خواهند يافت؟ آيا امريكايي‌ها موفق خواهند شد روزي ايرانيان را براي انجام معامله روي قدرت دفاعي خودشان پاي ميز مذاكره بكشانند؟ آيا امريكايي‌ها موفق به شكل‌دهي برجام موشكي و كنترل قدرت‌ موشكي ايران خواهند شد؟ آيا امريكايي‌ها موفق به تحميل برجام منطقه‌اي با هدف پايان دادن و يا كاهش نفوذ منطقه‌اي ايران خواهند شد؟

در ادامه سرمقاله جوان آمده: تصور امريكايي‌ها مبني بر اينكه بتوانند ايراني‌ها را براي مذاكره در خصوص قدرت دفاعي متقاعد سازند، يك تصور نادرست است. واكنش مردم، مجلس، دولت و ديگر دستگاه‌ها و مسئولان كشور در روزهاي اخير نسبت به تحريم‌هاي جديد امريكا كه قدرت دفاعي كشور را نشانه رفته، از يكپارچگي ايرانيان عليه امريكا حكايت مي‌كند.

حق نشر عکس قانون
Image caption کارتون حامد بذرافکن، قانون

روابط با جهان تعریفی ندارد

محمود سریع القلم در مقاله ای که آفتاب یزد چاپ کرده نوشته: روابط ایران با اروپا و ژاپن در وضعیت نارنجی است. به جز شامات و عمان، تقریباً روابط ما با کل جهان عرب، قطع است. آسیای مرکزی و قفقاز باب احتیاط را با ما پیش گرفته اند. پاکستان خیلی با ما کاری ندارد. معلوم نیست با ترکیه در سیاست‌ گذاری بتوان به ثبات رسید. خاور دوری ها هم در این شرایط اضطراری، در پی روابط پایاپای اقتصادی و افزایش کارمزد هستند.

این استاد دانشگاه نوشته: در شرایط فعلی، سیاست خارجی ما همان امنیت ملی ما شده است. آخرین باری که یک گزارش یا سخنرانی که یکجا کلیّت روابط خارجی را توضیح دهد چه موقع بود. سیاست خارجی فعلی ایران در دو موضوع خلاصه می‌شود: تکذیب روزانه آنچه دیگران ما را به آن محکوم می‌کنند و اتخاذ یک حالت تدافعی نسبت به نیات و اهداف کشور. این راهبرد ما را به تعامل سازنده و سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی هدایت نمی‌کند. نظام بین‌الملل فعلی اولاً ماهیت تجاری، اقتصادی و تولیدی دارد و ثانیاً پر از فرصت است.

به نوشته مقاله آفتاب یزد: با توجه به حساسیت‌های تاریخی و سیاسی، بهترین شرکای تجاری، اقتصادی و سرمایه‌ای برای ما، کشورهای غرب اروپا و ژاپن هستند زیرا در داخل کانون مدارهای حساسیت آمریکا بودن، کشور را در سطح حفظ امنیت ملی نگه می‌دارد؛ وضعیتی که بسیاری از کشورهای منطقه را خوشحال می‌کند زیرا فرصت پرداختن به اقتصاد ملی، تعامل سازنده و افزایش ثروت ملی را از ما می‌گیرد. بدون سرمایه و امکانات، فرهنگ و تمدن نیز رو به افول می‌روند.

مشکلات سیاسی است نه اقتصادی

مهدی بهکیش در سرمقاله دنیای اقتصاد نوشته: می‌گویند شرایط سیاسی در ایران به ترتیبی است که پیش‌بینی‌پذیری را از فضای اقتصادی سلب کرده است. مثلا می‌گویند چه کسی می‌تواند تضمین کند که برجام پایدار خواهد ماند. یا چه کسی می‌تواند تصحیح رابطه بانک‌های بزرگ اروپایی با ایران و زمان آن را پیش‌بینی کند. سرمایه‌گذاران خارجی علاقه‌مند به ایران اشاره می‌کنند که به‌خاطر وجود رابطه تنش‌دار با برخی کشورها همچون آمریکا و عربستان که فکر می‌کنند با تهدید‌های گهگاه خود می‌توانند برجام را دچار تحلیل تدریجی کنند یا ارکان حکومت ایران را به عصبانیت بکشانند تا ایرانیان خود برنامه اقدام را دچار تزلزل کنند.

دبیر اتاق بازرگانی بین المللی معتقدست به همین دلیل در چنین شرایط نامساعدی، امکان سرمایه‌گذاری جدی وجود ندارد زیرا ریسک سرمایه‌گذاری آنقدر بالا یا پر ابهام شده که یا محاسبه ریسک امکان‌پذیر نیست یا مجبورند نرخ جبران ریسک را آنقدر بالا بگیرند که عملا هیچ سرمایه‌گذاری متداولی توجیه‌پذیر نمی‌شود. دولت روحانی در محاصره تصمیمات غیر‌قابل‌پیش‌بینی سیاسی قرار گرفته است که عموما از کنترل دولت خارج است.

به نوشته مقاله دنیای اقتصاد راه‌حل آن است که اهداف سیاسی مورد بازنگری قرار گیرند تا تعامل جای تنش بنشیند. در جهان امروز استقلال کشور به معنی خودکفایی نیست چنان که هیچ کس نمی‌تواند چین را که زمانی قدرت نظامی خود را به رخ همگان می‌کشید، متهم به از دست دادن استقلال کند در حالی که تعامل را محور ارتباط با دیگر کشورهای جهان قرار داده است باوجود آنکه با برخی از آنان تضادهای جدی دارد.

نویسنده کارشناس پیشنهاد کرده رییس جمهور نیمی از وزیران خود را کسانی بگذارد که علاوه‌بر تخصص در حیطه مدیریت خود، شرایط حاکم بر جهان مدرن را بشناسند و بهتر است یکی دو سالی در کشورهای توسعه‌یافته زندگی کرده باشند تا خلق و خوی آنان را بدانند و علاوه‌بر آن حرفه مذاکره و چانه‌زنی و تعامل با مقامات سیاسی و نظامی در کشور را طی سال‌ها تجربه کاری آموخته باشند. آینده اقتصاد ایران در گرو نتیجه اینگونه مذاکرات چه در داخل و چه با خارج خواهد بود.

واژه را باید شست... جور دیگر باید دید

شهرام شهيد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ي در صفحه طنز شهروند از قول شورای نگبهان نوشته نگفتیم رأی‌گیری پس از ساعت ۲۴ در روز انتخابات را باطل می‎کنیم؛ گفتیم فاقد اعتبار است، و به آن افزوده اگر بقیه هم با این فرمان جلو بروند چه روی خواهد داد.

برهم زننده کنسرت: نگفتیم اجازه برگزاری کنسرت را نمی‌دهیم؛ گفتیم نمی‌گذاریم کنسرت برگزار شود.

ممیزی ارشاد: نگفتیم اجازه نمی‌دهیم این کتاب چاپ شود؛ گفتیم چاپ این کتاب فاقد مجوز است.

وزیر ارتباطات: نگفتیم سرورهای تلگرام به ایران منتقل نمی‌شود؛ گفتیم انتقال سرورها دست ما نیست.

رئیس شرکت واحد اتوبوسرانی: نگفتیم برای جابه‌جایی میلیونی مسافران اتوبوس کمبود داریم؛ گفتیم جابه‌جایی میلیونی این همه مسافر با این تعداد اتوبوس شدنی نیست.

مسئول پارازیت کشور: نگفتیم ارسال پارازیت برای سلامتی شهروندان مفید است؛ گفتیم ارسال پارازیت ضرری برای کسی ندارد.

سفیر یک کشور خارجی: نگفتیم به شهروندان شما ویزا نمی‌دهیم؛ گفتیم امکان سفر شهروندان شما فراهم نیست.

مستأجر به صاحبخانه: نگفتیم پول برای پرداخت اجاره‌بها نداریم؛ گفتیم اگر می‌خواهید به پولتان برسید، بعدا از پول پیشمان بردارید.

حق نشر عکس بهار
Image caption کارتون بنیامین آل علی، بهار

مانوری که ایران بدان احتیاج دارد

علی کریمی جونی در سرمقاله جهان صنعت نوشته: روزگار فرصتی برای یک قدرت‌نمایی دیپلماتیک به ایران داده؛ درست هنگامی که جمهوریخواهان و دموکرات‌های آمریکایی در ایالات متحده برای تحت فشار گذاشتن ایران همدست شده‌اند، راهبردنویسان در تهران می‌خواهند مراسم تحلیف ریاست‌جمهوری دوازدهم را به یک مانور سیاسی و میدان قدرت‌نمایی دیپلماتیک تبدیل کنند.

به نوشته این مقاله: اگرچه تاکنون ترکیب روسای جمهور و روسای مجلس که قرار است در این مراسم شرکت کنند مشخص نشده اما ترکیب دعوت‌شدگان احتمالا به‌گونه‌ای انتخاب شده که متحدان منطقه‌ای مانند عراق، قطر، افغانستان، روسیه و... و نیز مقاماتی از شرکای اروپایی و آسیایی کشور به این مراسم دعوت شوند. اتفاقا مقامات ایرانی چندان بدشان نمی‌آید که در این ترکیب چند نفر از مقامات ارشد کشورهای غرب اروپا مانند آلمان و فرانسه و... حضور داشته باشند و مراسم تحلیف به صحنه هماوردطلبی میان ایران و ایالات متحده تبدیل شود.

جهان صنعت در نهایت نوشته: اگر این مراسم، آن‌طور که پیش‌بینی می‌شود، به خوبی و باآرامش برگزار شود، می‌توان آن را موفقیتی در عرصه دیپلماتیک برای تهران به حساب آورد؛ موفقیتی که در زمان کنونی مقامات جمهوری اسلامی ایران شدیدا به آن احتیاج دارند.

فردای روز قرار

علی محقق در سرمقاله ابتکار نوشته: به فاصله یک روز به تنفیذ، حجم گمانه‌ها، شنیده‌ها و خبرهای نیمه رسمی درباره ترکیب یاران روحانی برای دولت دوازدهم در اوج است و معمای کابینه بیش از هر زمانی ذهن همگان را به خود مشغول کرده است.

بر اساس آنچه که به عنوان خبرهای غیررسمی از پاستور به بیرون درز می‌کند، کار برای دکتر روحانی و مشاورانش امسال به مراتب سخت‌تر از چهار سال قبل شده، روی کاغذ چیدمان کابینه مرتبا در حال تغییر است، افراد یکی یکی فراخوان شده، برنامه ها سنجیده می شود و نام‌ها و عنوان‌ها لحظه به لحظه جابه جا می شوند.

اگر خبرهایی که می رسد راست باشد، وجه اشتراک همه فهرست‌ها و پچ پچه ها نام هایی ثابت است که مانند قطعات پازل فقط جایشان عوض شده و بالا و پایین می‌شود. دهها اسم آشنا را در کنار وزارتخانه‌ها و معاونت‌ها و سازمانها می چیند و با اطمینان از قطعی شدن کابینه خبر می‌دهد و ساعتی بعد منبع رسانه ای دیگر، همان اسم ها را از سَمتی به سَمتی و از سِمتی به سِمتی جابجا می کند، یکی دو اسم جدید هم اضافه می کند و می‌گوید که ترکیب نهایی همین است و ... این ماجرا ادامه دارد، بی آنکه خبر دقیقی از پشت دیوارهای پاستور به گوش برسد.

اکنون دو سوی عهدنامه نانوشته یعنی آن ۲۴ میلیون و نخبگان به عنوان اکثریت و به نمایندگی از همه ۸۰ میلیون ایرانی، نگران و منتظرند تا ببینند سوی سوم این میثاق، یعنی آقای رئیس جمهور در اولین محک بزرگ پس از اعتماد 60 درصدی مردم، با وعده های خود و خواسته های مردم چه می کند .

شنبه، روز‌ جشن ملی

کورش الماسی در سرمقاله همدلی پیشنهاد کرده که روز چهاردهم مرداد به عنوان روز جشن ملی اعلام شود - چراکه با در نظر گرفتن نفوذ و کنترل انرژی‌خوارهای فرامنطقه‌ای در خاورمیانه و بی‌خردی حاکمان منطقه که پر آشوب‌ترین دوره تاریخ این منطقه را رقم زده است، شهروندان ایرانی در انتخابات اخیر ریاست جمهوری کاری بزرگ انجام دادند.

شاید قرن‌ها بعد اهمیت و عظمت رفتار خردمندانه شهروندان در انتخابات29 اردیبهشت96 برای ثبات، پایداری و اقتدار ایران زمین مشخص شود تا آن روز با شرایط دشوار داخلی، آشفتگی منطقه‌ای و تنش‌های جهانی، حالا که شهروندان ایرانی با رای بالا راهبردی را که متکی بر خردورزی، توسعه، سربلندی، عزت، اقتدار ملی استوار است، کرده اند انتخاب این روز کاری لازم است

لزوم تشکیل دولت انسداد عروق در سایه!

حق نشر عکس قانون
Image caption کارتون مسعود ماهینی، قانون

فریور خراباتی در ستون طنز روزنامه ایران نوشته: این روزها بحث تشکیل کابینه دولت دوازدهم بسیار داغ شده و همه از رئیس جمهوری توقع دارند که در چینش کابینه سلیقه آنها را هم در نظر بگیرد. مگر کابینه دکوراسیون خانه است که سلیقه همه افراد خانواده باید در نظر گرفته شود؟ هرچند پدر بنده روشی که دارد به این صورت است که می‌آید و می‌گوید: «بچه‌ها به نظرتون دیوارا رو چه رنگی کنیم؟» همه یکصدا می‌گوییم: «سبز!» و پدرم می‌گوید: «سبزم رنگ خوبیه اما من رفتم رنگ آبی خریدم، این‌طوری خیلی ضرر می‌کنیم!».یعنی ما تا این حد پیشرفت نداشته‌ایم آن وقت توقع داریم دولت در انتخاب وزیرانش، همه سلایق را در نظر بگیرد؟

به نوشته این طنزنویس در همین رابطه یکی از استادان اعلام کرده: «کابینه برای این همه مدعی جا ندارد» بر این اساس چند راهکار به ذهن بنده خطور می‌کند؛ الف- اعضای کابینه کمی جمع و جورتر بنشینند تا جا برای همه مدعیان باز شود، ب- یکی از اتاق‌های کابینه را برداریم و آن را به پذیرایی اضافه کنیم تا همه جا شوند، ج- بیست تا دولت تشکیل بدیم مثل لیگ فوتبال، هر دولتی هم که ناموفق‌تر بود، به دسته پایین‌تر سقوط کند، د- وزارتخانه‌ها را طوری تفکیک کنیم که همه جا شوند، مثلاً وزارت«جهاد کشاورزی» را به چهار وزارتخانه«جهاد»، «کشا»، «واو»، «رزی» تقسیم کنیم تا همه راضی باشند.

طنزنویس روزنامه دولت افزوده: در عین حال بحث انتخابات ظاهراً برای برخی کاندیداها هنوز به آخر نرسیده و احتمالاً دوستان با خودشان گفته‌اند حالا که وارد انتخابات شده‌ایم، جزوه هم تایپ کرده‌ایم، بیاییم و انتخابات ریاست جمهوری را بچسبانیم به انتخاب کاپیتان تیم شاهین و با آمادگی لااقل آنجا برنده انتخابات شویم.اگر نه واقعاً چه دلیلی دارد که یک کاندیدای عزیز برود و در همایش«درمان مداخله‌ای انسداد مزمن عروق کرونری» سخنرانی کند؟ اگر پس فردا دیدیم که یکی از دلواپسان آمد و گفت: «لزوم تشکیل دولت انسداد عروق در سایه در کشور بشدت احساس می‌شود و بنده برخلاف میل باطنی‌ام حاضر به قبول ریاست آن هستم» خیلی تعجب نکنید!

موضوعات مرتبط