روزنامه های تهران: موشکی که باید غرور می آورد

روزنامه های صبح امروز تهران، دوشنبه ۱۳ آذر به دو دسته اند. اصولگراها و تندرویان با تیترهای بزرگ خبر از شلیک موشکی پرتاب شده از یمن به سوی امارات داده و آن را جواب کودتای سعودی و امارات در یمن خوانده اند، همزمان با گزارش های حماسی این روزنامه ها از خبری که هنوز تایید نشده است، روزنامه های میانه رو و هوادار دولت سفر رییس جمهور روحانی را به سیستان و بلوچستان منعکس کرده و نشانه رونق برای بخش محرومی از کشور دانسته و نسبت به احتمال جدا شدن اسحاق جهانگیری از مقام معاون اولی دولت ابراز نگرانی کرده اند.

معدود روزنامه هایی به اعتصاب دانشجویان دانشکده صنعت نفت اهمیت داده و آن را منعکس کرده اند.

حق نشر عکس جامعه فردا
Image caption عکس و گزارش صفحه اول جامعه فردا

اعتراض و تحصن

احسان اشرفی در گزارش اصلی جامعه فردا ضمن اشاره به اعتصاب دانشجویان دانشکده قدیمی و معتبر صنعت نفت آبادان که از چند روز پیش ادامه دارد، دلیل اعتراض دانشجویان و خروجشان از خوابگاه و اجتماع در محوطه دانشگاه را مقررات تازه این دانشگاه دانسته که از جمله تعهد استخدام دانشجویان در صنایع نفت را ملغی می دارد.

به نوشته این گزارش: دولت نباید تعهد استخدام به هیچ دانشگاه یا سازمانی داشته باشد، اما آیا برداشتن اولویت استخدامی و بررسی صلاحیت این نخبگان بر‌اساس معیارهای استاندارد صورت گرفته و استخدامی‌های اخیر این وزارت منجر به تخصصی‌تر شدن این صنعت و بهبود شرایط خواهد شد یا بالعکس؟ آیا معیارهای ارزیابی شرکت نفت ایران فراتر از معیارهای دانشگاه‌های مطرح خارجی و شرکت‌های معتبر نفتی جهان است؟ و آیا شرکت نفت نباید به تعهد قبلی خود برای ورودی‌های سال۹۴ به قبل که به علت همین تعهد، دانشگاه صنعت نفت را انتخاب کرده‌اند، عمل کند؟

گزارش جامعه فردا افزوده: یکی از فارغ‌‌التحصیلان کارشناسی دانشگاه نفت و کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی شریف که در هر دو دانشگاه در رشته تحصیلی خود رتبه یک را داراست می‌گوید که در ارزیابی اولیه استخدامی شرکت نفت ردصلاحیت شده و تصمیم گرفته از ایران خارج شود. یکی دیگر از فارغ‌‌التحصیلان این دانشگاه که هم‌اکنون در یکی از دانشگاه‌های معتبر اروپا با بورسیه کامل درحال تحصیل مقطع دکتراست و در پروژه بزرگی با یکی از غول‌های نفتی دنیا همکاری می‌کند، می‌گوید که اگر شرایط استخدام در ایران مناسب‌تر بود، می‌ماند.

جامعه فردا گزارش داده که: تعداد فارغ‌‌التحصیلان برتر که مورد بی‌لطفی این وزارت قرار گرفته‌اند نه‌تنها کم نیست بلکه درصد قابل‌توجهی را شامل می‌شود. با توجه به وضعیت موجود به‌نظر می‌رسد نحوه ارزیابی این سازمان بسیار پرسش‌برانگیز است.

حق نشر عکس کیهان
Image caption تیترو عکس های صفحه اول کیهان

برق از چشم ابوظبی پرید

کیهان با بزرگ ترین حروف خود در صفحه اول گزارش داده که یگان موشکی یمن همان‌طور که وعده داده بود به پایتخت تمام کشورهای شرکت‌کننده در تجاوز به یمن حمله کند، دیروز با شلیک موشک «کروز» به تاسیسات اتمی «براکه» در «ابوظبی» به یکی دیگر از تهدیداتش عمل کرد. انصارالله پیش از این با شلیک موشک به فرودگاه بین‌المللی ریاض، عمل به وعده‌هایش را آغاز کرده بود.

در کنار این تیتر و گزارش صفحه اول دو هفته قبل این روزنامه بازچاپ شده که نشان می دهد این روزنامه هدف گیری دوبی را پیش بینی کرده بود. در گزارش این روزنامه و دیگر روزنامه های تندرو امروز اشاره ای به منبع خبر شلیک موشک یمنی و اصابت آن به هدف و هم تکذیب این خبر توسط امارات نشده است.

در مقابل بیشتر روزنامه های میانه رو و هوادار دولت از این خبر چیزی منعکس نکرده و برخی در مقالات خود خواستار تحرک دادن به دیپلوماسی و گفتگو برای حل بحران های منطقه از جمله در روابط ایران و عربستان داده اند.

امارات کیش داد، امارات مات کرد

محمد صرفی که شلیک موشک به امارات را قطعی دیده در یادداشت روز کیهان نوشته: این روزها سناریو نخست و مطلوب ریاض عبارت بود از رویگرداندن مردم از انصارالله در صنعا و سایر شهرها و شورش علیه این گروه که می‌توانست به سرعت باعث تضعیف و شکست آنان شود. در این سناریو صنعا توسط نیروهای صالح کنترل شده و طی یک روند سیاسی، صالح با پشتیبانی حمله‌کنندگان منطقه‌ای و غربی به یمن، قدرت را در دست می‌گیرد. شرط اعطای قدرت به صالح، تضمین وی برای عقب راندن انصارالله به صعده و سرکوب و خلع سلاح این گروه بود.

این مقاله بدون اشاره به منبع خبرهای خود نوشته: خبرهای منتشر شده از صنعا و سایر شهرهای تحت کنترل مقاومت نشان می‌دهد انصارالله با درایت و کمترین درگیری مسلحانه ممکن، اوضاع را تحت کنترل خود دارد. محمد عبدالله صالح بدترین زمان ممکن را برای خیانت انتخاب کرد. در حالی که مردم یمن از گرسنگی و وبا و بمباران رنج می‌برند و جان خود را از دست می‌دهند، رویگرداندن از جبهه مقاومت و لبخند به دشمن، بی‌شک نه تنها موجب همراهی مردم نخواهد شد بلکه انزجار و تنفر آنان را به دنبال خواهد داشت.

به نوشته کیهان: درایت انصارالله و هوشیاری آن در برابر تحولات داخلی و همزمان شلیک موشک به امارات، فصل جدیدی از جنگ یمن را ورق زد. فصلی که سرآغاز آن پالایش انقلاب یمن از نفوذی‌های داخلی و وحشت توأم با شرمندگی برای همسایگان جنایتکار بود. خیانت صالح کیشی بود که امارات در این صفحه شطرنج خونین داد اما شلیک دقیق انصارالله حریف را مات کرد.

صالح در مسیر حریری

احمد کاظم زاده هم در روزنامه جوان با اشاره به این که در یمن بیش از ۲ میلیون نفر آواره و بیش از ۸۰درصد مردم به دلیل محاصره اقتصادی دچار قحطی و سوء تغذیه شده‌اند نوشته: تنها چیزی که به مردم مصیبت‌دیده و جنگ‌زده یمن دلگرمی می‌داد پیروزی‌هایی بوده است که در جبهه‌های مختلف به دست آورده بودند. همه چیز به نفع مردم یمن پیش می‌رفت که علی عبدالله صالح که در چند سال گذشته در کنار نیروهای انقلابی بود به خیانتی بزرگ دست زده و شبه‌نظامیان وابسته به خود را به جای دفع تجاوز به سمت نیروهای انصارالله هدایت کرده است.

نویسنده این روزنامه نزدیک به سپاه پاسداران تحلیل کرده که جذب علی عبدالله صالح، همان کاری که عربستان می‌خواست از طریق سعد حریری در لبنان انجام دهد اما موفق نشد، اکنون امارات آن را در یمن به اجرا گذاشته است و این نشان می‌دهد که ائتلاف متجاوز کارشان به مرحله‌ای رسیده است که حتی حاضر شده‌اند نزدیکان و هم‌پیمانان خود را قربانی کنند‌.

دو مسیر فراروی دیپلوماسی

ابوالحسن شاکری رحیمی در گزارش اصلی بهار نوشته: در یمن جنگ نیابتی بین حوثی های طرفدار ایران و ایتلاف نیروهای عربی به رهبری سعودی. در عراق حمایت از دولت شیعه توسط ایران و و نیروهای ضد دولت مرکزی توسط سعودی، در سوریه نیز حمایت دولت اسد توسط ایران و ایتلاف مخالفان توسط ریاض و در قطر نیز همین وضعیت است که بیشتر جاها جمهوری اسلامی از دولت ها دفاع می کند و سعودی از مخالفان حکومت ها.

نویسنده با اشاره به شرایط خاصی که به خصوص پرده از روابط ریاض و تل آویو هم برانداخته نوشته: برای آینده دو مسیر قابل پیش بینی است اول مسیری که جمهوری اسلامی سیاست های تدافعی در منطقه را تبدیل به سیاستهای تهاجمی کند و در عقب نشینی عربستان از سیاست خارجی و تمرکز بر سیاست داخلی، سعی کند تا قدرت برتر در منطقه باشد با اولویت عقب راندن عربستان در منطقه

مقاله بهار دومین مسیر را آن جا دیده که: ایران تغییر موضع داده و سیاست های خارجی در منطقه را در همین حد نگاه دارد و بیشتر از موضع دیپلماسی و مذاکره حتی با عربستان پیش برود و بیشتر برروی ساختارهای اقتصادی داخلی، تمرکز کند و از این راه پتانسیلهای داخلی خود را در محوریت قرار کرده و در سیاست خارجی موازنه امتیتی و بعد رقابت های نرم مثل رقابت های اقتصادی را روی میز قرار دهد.

یمن قلب بحران خاورمیانه

ابوالقاسم قاسم زاده در سرمقاله اطلاعات با اشاره به خبر شلیک موشک به ابوظبی آن را پاسخ و واکنش سریع انصارالله به آنچه که توطئه طراحی و اجرای کودتا توسط دولتمردان ابوظبی در یمن خوانده و نوشته: اولین تغییر از انتشار این اخبار پس‌زدن فضایی‌ است که مصوبه پارلمان اروپا درباره محاصره سعودیهاست که فاجعه انسانی بزرگی را در یمن رقم زده است و بازگشت به جنگ کور که در آن نتیجه‌ای جز خسارت‌های انسانی و ویرانی کشور یمن نیست، بار دیگر در دستور کار قرار گرفته است.

نویسنده معتقد است: آنچه که از این تقابل بدست می‌آید، تشدید بحران یمن و فراگیری آن در حوزه خلیج‌فارس است که فقط اسراییل از دامن‌زدن آتش جنگ در یمن سود می‌برد. از سوی دیگر، اکنون که در سوریه و عراق با شکست داعش و دیگر گروه‌های تروریستی فاز نظامی در این دو کشور عربی پایان گرفته است و همه از داخل و خارج در فکر اجرای فاز سیاسی برای حل نهایی بحران در این دو کشور بخصوص در سوریه‌اند، تشدید بحران نظامی در جنگ یمن، این بحران را به قلب تشدید تضادها در حوزه خلیج‌فارس مبدل کرده است.

روزنامه اطلاعات در نهایت تاکید کرده که: بحران یمن راه‌حل نظامی ندارد، اما هیچ دولتی به طور جدی برای یافتن راه‌حل سیاسی، اقدام نکرده است. این جنگ برنده‌ای نخواهد داشت و ادامه آن همه کشورهای مسلمان حوزه خلیج‌فارس و در نهایت خاورمیانه را درگیر خود خواهد کرد. این همان نتیجه‌ای‌ است که اسرائیل و نتانیاهو خواهان آنند. تا دیر نشده و فاجعه انسانی این جنگ همچنان ادامه دارد کاری باید کرد.

حق نشر عکس قانون
Image caption کارتون علی ریوفیان. قانون

مسائله جهانگیری

جامعه فردا در سرمقاله خود با اشاره به شایعاتی که درباره استعفای معاون اول ریاست جمهوری از شغل مهم خود بر سر زبان هاست نوشته که دانشجویانی در یکی از استان‌ها در خطابه‌ای روحانی را در مورد کنار گذاشتن معاون اول خود مورد پرسش قرار دهند. آنها با ذکر «فداکاری‌های جهانگیری در آوردگاه انتخابات» از رئیس‌جمهور به صراحت پرسیده‌اند «واضحا بفرمایید آنچه در مورد جهانگیری گفته می‌شود صحت دارد؟»

به نوشته این مقاله:یک سوی روایات مربوط به جهانگیری، توصیه‌هایی است که گفته می‌شود از سوی برخی اصلاح‌طلبان به او شده است دایر برکنار کشیدن از دولت و آماده شدن برای نامزدی جبهه اصلاحات در انتخابات بعدی. سوی دیگر روایات، ناسازگاری رئیس دفتر رئیس‌جمهور با معاون اول اوست ولی دولت روحانی سه سال و نیم از دوره کاری خود را هنوز در پیش دارد و به دلایلی کارنامه‌اش خواهی نخواهی بر فرجام انتخابات آتی گره خواهد خورد.

جامعه فردا تاکید کرده: حال که آوازه کنار رفتن یا کنار گذاشته شدن آقای جهانگیری از معاونت اولی روحانی تا دورترین نقاط کشور رفته است، معقول می‌نماید رییس جمهور به قول دانشجویان سیستانی «واضحا» بگوید «مسئله جهانگیری» اساسا وجود دارد یا نه و اگر بله، ماهیت آن چیست؟

اصلاحات پیش رفته است

عبدالله ناصري در مقاله ای در اعتماد نوشته نو و مدرن شدن، ويژگي ذاتي هر گفتمان اجتماعي، سياسي و فرهنگي از جمله گفتمان اصلاح‌طلبي است. رمز پايداري گفتمان اصلاحات و اينكه امروز نسبت به سال ٧٦ جامعه سياسي گسترده‌تري را در خود قرار مي‌دهد، همين بوده كه نگاه عصري و زماني به خود داشته است. همراه با مقتضيات سياسي و اجتماعي حركت كردن بسيارمهم است. برخي تصور مي‌كنند، ممكن است هزينه‌هاي سنگيني كه اصلاح‌طلبان پرداخت كرده‌اند، اين جريان را وادار به نوعي عقب‌نشيني سياسي و اجتماعي كرده باشد و ائتلاف با اصولگرايان معتدل را هم از همين رو مي‌دانند. يكي از فوايد نوشدن و همزمان بودن با مطالبات مردم توجه به منافع ملي و مصالح عمومي كشور است.

این فعال اصلاح طلب یادآوری کرده که: امروز گفتمان اصلاح‌طلبي بسيار در جامعه و حتي درون حاكميت توسعه پيدا كرده است. اين گفتمان بوده كه توانسته پديده‌اي را به نام اقتدار‌گرا يا اصولگرايي راديكال را مجزا از اصولگرايي معتدل براي مردم به نمايش بگذارد. حتي درون جبهه اصولگرايي هم شكاف عظيمي شكل گرفته كه عاقلان و معتدلين سعي كنند تا از اين جريان راديكال كه از سال ٨٤ تندرو‌تر هم شد و همه اركان قدرت را به دست گرفت، تبري بجويند. اگرچه آن جريان راديكال بالاخره طرفداران و هواداراني دارد.

مقاله اعتماد بدان جا رسیده که: اصولگرايان معتدل را هم در عين حال كه هويت اصولگرايي خود را حفظ كرده‌اند، در نگاه مردم كنار اصلاح‌طلبان قرار داده است. اگر جريان اعتدالي و هواداران دولت كه در حزب اعتدال و توسعه تجسم پيدا كرده‌اند و پشت سر آقاي روحاني هستند، مصالح‌سنجي نكنند و منافع ملي را در نظر نگيرند، براي هميشه از تاريخ سياسي ايران حذف خواهند شد. براي جبهه پايداري تقريبا چنين اتفاقي افتاد. اينكه امروز جرياني كه دولت را در دست دارد، بتواند با جامعه مدني ارتباط بگيرد و عملكرد رضايت‌بخشي از نظر مردم داشته باشد، بسيار مهم است.

در حال افشاگري

علي ميرفتاح در ستون ثابت کرگدن در اعتماد نوشته: در همه جاي دنيا ژورناليست‌ها از «افشاگري» استقبال مي‌كنند و آن را فرصت مغتنمي مي‌دانند تا در سايه‌اش بدرخشند و نام خود را به عنوان خبرنگاري كه به جنگ كانون‌هاي ثروت و قدرت مي‌رود سر زبان‌ها بيندازند. تلقي عوام‌الناس هم از روزنامه‌نگاري مترادف افشاگري است. به نظر مردم خبرنگار خوب كسي است كه شم كارآگاهي دارد و مثل تن‌تن وارد ماجراهاي عجيب و غريب مي‌شود و پرده از اسرار سياسي و اقتصادي برمي‌دارد. براي همين هم هست كه حرفه خبرنگاري توام با شجاعت و زيركي است. كلا مردم ما علاقه علاوه‌اي به افشاگري دارند و افشاگر را تا حد قهرمان مي‌ستايند.

اوايل انقلاب كه دست مطبوعات براي نوشتن و انتشار هر حرف و گزارشي باز بود، خاطرتان باشد مسابقه افشاگري راه افتاده بود. هر روز يا از پيوند فلان شخص با ساواك مي‌گفتند يا از نفوذ كاگ‌ب در بهمان سازمان. مجله‌هاي زرد هم براي اينكه از قافله عقب نمانند قصه‌هاي محرمانه‌اي سرهم مي‌كردند تا فروش‌شان افت نكند. يادم هست يكي از مجله‌هاي نوجوانانه دست‌هاي «سيا» را در قتل بروسلي رو كرده بود و قصه‌اي سياسي- جنايي- عشقي ساخته بود... اما همين كه دانشجوها سفارت امريكا را تسخير كردند، سطح افشاگري و مطالبه افشا چنان ارتفاع گرفت كه روزنامه‌ها و روزنامه‌نگاران جا ماندند و بازي را تمام و كمال به جريان‌هاي سياسي واگذاشتند. مردم هميشه در صحنه تا پاسي از شب، جلوي لانه جاسوسي شعار مي‌دادند «افشا كن، افشا كن». آن افشا كردن‌ها اما نه‌تنها مسير سياسي كشور را عوض كرد بلكه راه و رسم ژورناليسم را بالكل تغيير داد و در افشاگري غيررسمي را تخته كرد...

چند سال بعد در جريان دوم خرداد مجددا موج افشاگري راه افتاد و بازار برملا كردن رونق گرفت. اما اوج تاثيرات منفي افشاگري‌ها مربوط به ميانه دهه ٨٠ است. رييس‌جمهور وقت، معمولا ليستي در جيبش بود كه با آن كانون مشكوك و مجهول قدرت و ثروت را تهديد مي‌كرد. گوشه‌هايي از اين ليست را در جريان منازعات سياسي ديديم و جسته و گريخته اسم‌هايي هم شنيديم اما اين اقدامات حاصلي جز آشفتگي و بي‌اعتمادي عمومي و سرخوردگي و تهمت و تقابل نداشتند، چيزي گير مردم نيامد، تغييري هم در توزيع قدرت و ثروت اتفاق نيفتاد.

خودی و نخودی

حق نشر عکس اعتماد
Image caption کارتون علیرضا پاکدل. اعتماد

فریور خراباتی در ستون طنز روزنامه ایران با اشاره به انتشار لیست ۲۰ بدهکار بزرگ یک بانک نوشته: دو‌ رویه مجزا داریم. اگر خودی باشید یک جور برخورد می‌کنند، اگر «غیرخودی» باشید همان «نخودی» محسوب‌ می‌شوید

یک«خودی» وارد شعبه می‌شود و بلافاصله روی صندلی مقابل رئیس شعبه می‌نشیند، رئیس شعبه خیلی اصرار می‌کند که ایشان اصلاً بروند و روی صندلی ریاست شعبه بنشینند که با وساطت کارمندان بی خیال قضیه می‌شوند و مکالمه این دو بزرگوار با یکدیگر آغاز می‌شود؛

رئیس بانک: چه کمکی از دست من برمیاد هانی؟!

خودی: پول می‌خوام!

رئیس بانک: چقدر؟!

خودی: بانک!

رئیس بانک: سیزده شما برنده‌ست!

خودی: دست شما درد نکنه، همه رو بریز به این شماره کارت.

رئیس بانک: ضامن داری؟!

خودی: مگه نارنجکم؟! خودت سرشوخی رو باز کردی‌ها

رئیس بانک: بهره چقدر باشه راضی‌ای؟!

خودی: منفی چهارده! یعنی یه سودی هم ماهانه بهم تعلق بگیره!

رئیس بانک: حله چشماته... بچه‌ها زود بند و بساط‌تون رو جمع کنید، چراغارو خاموش کنید، کلیدا رو هم بذارید زیر گلدون... آقا کریم یه زنگ بزن به ظریف بار ببین خاور‌ کی میرسه پس؟!

طنزنویس در نهایت نوشته: شــاید شما فکر کنید این یک داستان خیالی است، اما اگر نگاهی به لیست موردنظــر بیندازید که متأســفانه در دولــت دوازدهم که حامی ســرمایه داران اســت هم منتشــر شــده(دولت پابرهنه ها قبلی بود) متوجه می شوید که این متن براساس یک داستان واقعی نوشته شده است.

موضوعات مرتبط