روزنامه های تهران، تخلفات شهرداری قالیباف چه می شود؟

روزنامه های امروز صبح تهران، سه شنبه ۲۶ دی بعد از چند روز که درگیر ماجرای نفتکش سانچی بودند اینک فرصت یافته و به ابعاد گزارش پانصد صفحه ای عملکرد دوازده ساله شهرداری باقر قالیباف پرداخته اند و ارقام و آمار غریبی که از دید حقوقدانان باید قوه قضاییه به آن رسیدگی کند و به نظر اصولگرایان و رسانه های تندرو سیاه نمایی است و ارزش حقوقی ندارد.

ادامه گمانه زنی درباره ادامه حضور آمریکا در برجام و سیاست مناسب جمهوری اسلامی از دیگر مواردی است که روزنامه ها بدان پرداخته اند.

حق نشر عکس ابتکار
Image caption تیتر و عکس مجتبی گرگی. ابتکار

طلب باران

سوسن نوری در گزارش ابتکار نوشته: «برف نیامد ما به دیدارش رفتیم.» این توضیح عکس‌هایی است که این روزها کاربران شبکه‌های اجتماعی در نبود ‌برف و باران آنها را با دوستان خود به اشتراک می‌گذراند. سوال این است که تغییرات آب‌وهوا چقدر بر خلق‌وخوی افراد تاثیر می‌گذارد که برخی افراد را وامیدارد که در روز تعطیل به ارتفاعات سری بزنند تا برف را در آنجا ببینند؟

به نوشته این گزارشگر: چند سالی هست که نباریدن برف و باران حال و هوای ما را هم تغییر داده است. حالا با توجه به تغییرات اقلیمی، همه ساکنان ایران زمین حال و هوای مردمان مناطق جنوبی و کویری را می‌فهمند؛ وقتی برف نبارد و بارش باران هم به حداقل ممکن برسد. اما تفاوت اینجاست رفتار و خلق‌و‌خوی آنهایی که سال‌ها در آب‌وهوای مرطوب و برفی زندگی‌ کرده‌اند براساس همان اقلیم شکل گرفته و حالا که خبری از برف و باران نیست به‌طور حتم تاثیر خودش را بر رفتار انسان‌ها می‌گذارد. سردرد، میگرن، خستگی و رخوت، درد مفاصل و اختلال خواب.

«جواد ۳۵سال دارد و درباره تجربه‌های شخصی‌ خود از تاثیر آب‌وهوا بر اخلاق افراد به «ابتکار» می‌گوید: «تغییرات اکولوژیک بر زبان و عواطف ما اثر زیادی گذاشته است. نبود برف و باران معنای غریبی دارد. نه‌تنها باعث بروز آفت، بیماری و عذاب فیزیکی می‌شود که منجر به تنش‌های روانی و درونی هم می‌شود.»

سیمین ۳۸ساله هم دیگر شهروندی است که در این‌باره توضیح داده: "همین جمعه قرار است بعد از ۲ ساعت ماشین‌سواری، حدود ۱۰کیلومتر پیاده‌راه برویم تا به برف و یخ برسیم. البته هفته‌های پیش هم تلاش کردیم برف ببینیم و به کوه‌ها سر زدیم اما اثری از برف نبود!"

حق نشر عکس ابتکار
Image caption کارتون محمد طحانی. ابتکار

پس از افشاگری

بهار در گزارش اصلی خود نوشته: افشاگرى شهردار تهران درباره میراث به جاى مانده از شهردار سابق در یکى دو روز اخیر زیر سایه حادثه تلـخ رخداد "نفتکش سـانچى" رفت و آن طـور کـه باید و شـاید مورد توجه رسـانه هاى کشـور قرار نگرفت. همانطـور کـه قابل پیش بینـى بود این گـزارش با واکنش منفى نزدیکان سیاسـى و رسانه اى محمدباقر قالیباف مواجه شـده، به طورى کـه آنان این گزارش مسـتند را اتهام زنى و سیاه نمایى دانسته اند.

گزارش تاکید کرده: دوران دوازده سـاله حضور قالیباف در شـهردارى تهران، اکثریت شوراى شـهر تهران نیز در اختیار جریان سیاسـى حامى شهردار بود. وظیفه نظارتى شوراهاى شهر را مى توان مهمتریـن بُعد وظایف این نهاد نسـبتا تازه تاسـیس دانست که از عمر آن کمتر از بیسـت سال مى گذرد.

بهار پرسیده: آیا مى توان بر مبناى گزارش نجفى، تنها شهردار سابق را مورد انتقاد قرار داد و خود جواب داده که این تخلفات تنها حاصل خطاهاى مدیران ارشد شهردارى در بازه زمانى ۸۴ تا ۹۶ نیست و باید ریشه این موضوع را در سهل گیرى و سیاست بازى شوراى شـهرى دانسـت که نتوانسته و یا نخواسـته به وظیفـه نظارتى خود عمل کنـد. هنگامى که موضوع مهم نظارت در یک سـاختار مدیریتى به حاشیه رانده مى شـود به طور طبیعى فسادآور بودن قدرت خود را نشان خواهد داد.

آزمون نهادهای نظارتی

کامبیز نوروزی در مقاله ای در شرق با اشاره به گزارش شهرداری تهران از عملکرد دوره دوازده سال پیشین نوشته: اعداد و ارقام شگفت‌انگيزند. شهرداري تهران در‌حال‌حاضر ٥٢ هزار ميليارد تومان بدهکار است. اين مبلغ تقريبا معادل سه‌سال بودجه شهرداري تهران است. ٥٤ درصد از دارايي‌هاي شرکت‌ها و سازمان‌هاي زير‌مجموعه شهرداري حسابرسي نشده‌اند. اين درحالي است که شهرداري تهران بسياري از کارهايش را از طريق همين مجموعه‌ها انجام مي‌داد. ٦٧٤ ملک از املاک شهرداري تهران، تقريبا بدون رعايت تشريفات به اشخاص حقيقي و حقوقي واگذار شده‌اند.

به نوشته این حقوقدان: ميانگين پيشرفت فيزيکي پروژه‌هاي شهري شهرداري تهران در اين دوره ٣٦ درصد بيشتر نيست. کل منابع مالي شهرداري در دوره ١٢ ساله، بالغ بر ٢٢٧ هزار ميليارد تومان است. در ماه‌هاي پاياني دوره قاليباف، بيش از ٢٠ درصد (١٢هزارنفر) به کارکنان شهرداري تهران اضافه مي‌شود. همين چند عدد به سادگي نشان مي‌دهد که شهرداري تهران در دوره محمدباقر قاليباف هیچ‌گونه انضباط مالي‌ای نداشته است؛ به‌عبارت‌ديگر مقررات و قوانين در اين حوزه به بوته فراموشي سپرده شده‌‌اند و ساده‌ترين اصول مديريت هم اصلا جايي در مديريت شهري نداشته‌‌اند.

مقاله شرق به این جا رسیده که: پول و امکاناتی که در اختيار هر سازمان عمومي، مانند شهرداري قرار دارد، از اموال عمومي است. مدير يک سازمان عمومي مطلقا موظف است مطابق با آنچه اراده عمومي، در قالب قوانين و مقررات تعيين کرده است، عمل کند. به همين دليل عملکرد مالي هر مدير در سازمان متبوع او، بهترين شاخص براي کيفيت مديريت اوست. مديري که قوانين را به تشخيص و سليقه خود براي آنچه خود مي‌پسندد، ناديده مي‌گيرد و ضوابط و انضباط قانوني را رعايت نمي‌کند، نه تنها به قانون بي‌اعتنايي کرده است، بلکه به اراده عمومي که در شکل قانون تجلي يافته، نیز پشت کرده است.

در مواجهه با تخلفات

شهروند سه نوع رویکرد را در برخورد با تخلفات دوره ای برای دولت و موسسات عمومی معمول دانسته. اول رويكردی غيرشفاف ولي جنجالي است؛ اينكه به ‌طور كلي گذشته را نفي يا تأييد مي‌كند، بدون آنكه به دلايل و شواهد كافي اشاره كند. دوم رويكرد غير شفاف است؛ همان که در نقد شهرداری فعلی دبیرکل هیات موتلفه خواستار شده «اگر تخلفي در دستگاهي رخ‌ داده است بايد بدون جنجال سياسي و رسانه‌اي در قوه‌قضائيه پيگيري شود، اما مطرح‌كردن تخلف مورد ادعا قبل از آنكه دستگاه قضائي آن را پيگيري كند و آن تخلف به اثبات برسد، كار درستي نيست».

شهروند رویکرد سومی را می پسندد که همان است که نجفي و همكارانش در شهرداري تهران برگزیدند و آن گزارشي مفصل و ٥٠٠ صفحه‌اي از وجوه گوناگون امور شهري است؛ از درآمدها و هزينه‌ها، سياست‌هاي جذب نيروي انساني و نظام پرداخت و دستمزد، نحوه واگذاري طرح‌هاي عمراني و قراردادها و بالاخره اقدامات مجرمانه و سوءاستفاده از بودجه و اموال شهرداري و مردم و صرف آن در امور شخصي. طبيعي است كه ارايه چنين گزارشي نافي رعايت و حفظ آبروي افراد نيست؛ چون لزوما نامي از كسي برده نشده است. هر چند اگر هم نامي ذكر مي‌شد، ايرادي نداشت.

به نوشته شهروند از همین گزارش متوجه مي‌شويم كه شهر بر اساس معيارهاي اقتصادي ورشكسته محسوب مي‌شود. هنگامي كه سه برابر بودجه امسال آن بدهي داشته باشد و همزمان نيز در دوره انتخابات ٢٠‌درصد به كاركنان استخدامي خود اضافه كند! و حدود ٦٥٠ملك را به صورت سليقه‌اي در اختيار اشخاص و نهادها قرار دهد و قراردادهاي كاملا صوري ميلياردي بسته شود و هزينه‌هايش صرف انتخابات شود، طبيعي است كه اين اقدامات بايد به عرصه عمومي كشيده شود. اميدواريم كه اين رويه از يك‌سو مانع تكرار اين اتفاقات شود و از سوي ديگر به پاسخگويي سياسي و اداري و قضائي افرادي منجر شود كه اين وضع را ايجاد كرده‌اند.

حالا دانستیم چه خبر بود

علیرضا صدقی در سرمقاله ابتکار نوشته: براساس آن‌چه در گزارش شهردار تهران آمده است، اقداماتی که از سوی محمدباقر قالیباف و اعوان و انصار او در شوراهای دوم، سوم و چهارم شهر تهران به وقوع پیوسته وجوهی نزدیک به حمله‌ای همه‌جانبه علیه تهران دارد. گویا مدیران ارشد شهری تهران طی ۱۲ سال سعی کرده‌اند با تمام قوا و در همه زمینه‌ها تهران را از شاخص‌ها و استانداردهای یک شهر ـ به مفهوم واقعی آن ـ تهی کنند.

به نوشته این مقاله: امروز و بعد از شنیدن این گزارش می‌توان دریافت که چرا تهران شهری است ناایمن، امید به زندگی در آن پایین است، مردمانش بیش از هر نقطه دیگر کشور عصبی شده‌اند، آلودگی‌های خفه‌کننده و ترافیک‌های نفس‌گیر بر آن سایه انداخته، زیرساخت‌های شهری در آن وجود ندارد، نابسامانی فرهنگی به بالاترین حد ممکن رسیده، و سیمایی زشت و غیرقابل تحمل پیدا کرده است.

ابتکار در نهایت نوشته: حالا شاید درک صحیح‌تری از چرایی وجود اکیپ‌های اراذل و اوباش شهرداری به دست آید، از شرکت‌های اقماری متعدد و به کارگیری نیروهای غیرمتخصص در بدنه مدیریت شهری؛ بر فرض صحت تنها ۶۰ درصد از گزارش محمدعلی نجفی، به نیکی می‌توان دریافت که قالیباف و حامیان او، به هیچ‌وجه برای تهران‌داری طرح و نقشه مدونی نداشتند. عدم توجه به طرح تفصیلی تهران را می‌توان نمونه بارز آن دانست.

دوران تاریخی باقرنژادی

ستون طنز شرق می نویسد: همه وقتی گزارش آقای نجفی، شهردار جدید تهران، را علیه شهردار سابق تهران دیدند، به‌به و چهچه کردند، اما هیچ‌کس ندید که قالیباف چطوری برای این شهر مایه گذاشت. اساسا کار قالیباف مایه‌کاری بود؛ یعنی وقتی کارش جایی گیر می‌کرد، یک مایه‌ای تزریق می‌شد تا کار پیش برود. ما سه دوره مهم در تاریخ معاصر داریم: ۸ سال محمودی (دوران ریاست‌جمهوری احمدی‌نژاد) ۱۲ سال باقری (دوران شهرداری قالیباف) سال‌های باقرنژادی (که سال‌هایی است که احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور بوده و قالیباف شهردار).

طنزنویس افزوده: حالا ما به کسانی که با شنیدن این خبرها خوشحال می‌شوند و می‌گویند آها... الان معلوم می‌شود پول‌ها کجا رفته؟ می‌گوییم وقتی ٧٠، ٨٠ ‌میلیون نفر نان نداشتند بخورند و جای آنها دو، سه‌هزار نفر ‌میلیاردی خوردند ایرادش کجاست؟ آیا نیچه یا دکتر شریعتی یا پروفسور حسابی نبودند که به ما این جمله حکیمانه را گفتند که «یک ده آباد بهتر از صد شهر خراب؟» آیا الان شما ناراضی هستید که چند ده در این سال‌ها آباد شدند؟

ستون طنز شرق به این جا رسیده: می‌گویید قبلا در جاهای دولتی تخورپخور بوده، آیا امروز بخوربخور نیست؟ آیا راضی هستید که این سفره جمع شود؟ ما عادت کردیم. به یک‌سری مثل خودمان که دنبال ما می‌دوند رأی می‌دهیم، آنان رأی می‌آورند و از فرداش ما دنبال آنها می‌دویم؛ به‌تبع آن هم دولت‌به‌دولت و سازمان‌به‌سازمان چهارنفر پربار بشوند، نوش جانشان. درواقع ما معتقدیم هر کی خواست بخورد، بخورد، اما حیف‌ومیل نکند. تنها فرق دوران باقرنژادی هم این بوده که حیف‌ومیل شده آقا وگرنه حقوق نجومی و املاک نجومی و بودجه نجومی نشان می‌دهد ایرانیان از دیرباز در علم نجوم تبحر داشته‌اند.

خیابان فروشی به اغنیا

جوان روزنامه نزدیک به سپاه پاسداران که از انتشار گزارش شهرداری تهران درباره عملکرد سردار باقر قالیباف خودداری کرده، همزمان، در عنوان اصلی خود به طرح مطرح شده از سوی یکی از معاونان شهرداری برای گرفتن عوارض عبور از برخی از اتوبان های شهر ایراد گرفته و آن را به نفع اغنیا و برای تشدید ترافیک و آلودگی هوا خوانده است.

محمد‌صادق فغفوري در مقاله ای در جوان نوشته: طرح ترافيك جديد شهرداري كه كارشناسان آن را طرحي براي درآمدزايي ناعادلانه يا طرح تشديد ترافيك مي‌دانند، هنوز نيامده و اجرا نشده سيل انتقادات را روانه شهرداري و سازمان حمل‌و‌نقل و ترافیک كرده است. به‌رغم تلاش فزاينده و قابل‌تأمل معاون حمل‌و‌نقل و ترافيك شهرداري، براي قالب كردن طرح جديد ترافيك، پليس، وزارت كشور و حتي فرمانداري در واكنش به اين طرح گفته‌اند كه نبايد آن را اجرايي كرد.

اعضاي شوراي شهر تهران هم طي اظهارنظرهايي جداگانه به مخالفت جدي با اين طرح روي آورده‌اند.

مقاله جوان ادامه داده: معاونت ترافيك با اجراي طرح به دنبال درآمدزايي ناعادلانه به قيمت افزايش ترافيك و آلودگي در شهر آلوده تهران است. پليس و كارشناسان به همين دلايل با اجراي طرح ترافيك جديد مخالفت جدي كرده‌اند و از آن به نوعي خیابان فروشي و اقدامي به نفع متمولان و عليه ضعفا ياد مي‌كنند.

و خلاصه این که: در شرايطي كه هسته مركزي شهر تهران در چنته موتورسواران و ماشين‌هاي پلاك قرمز دولتي و غالباً تك‌سرنشين است، معاونت حمل‌و‌نقل تهران چند وقتي است كه دم از اجراي طرح ترافيك جديد با شرايطي خاص مي‌زنند. طرحي كه نه‌تنها همه ابعاد آن بيان نشده، بلكه همين بخش‌هايي هم كه از سوي مجريان گفته شده است، نشان‌دهنده خامي و غيركارشناسانه بودن آن است.

حق نشر عکس قانون
Image caption کارتون مهدی عزیزی. قانون

سرانجام برجام

احمد زیدآبادی در تحلیلی که بهار بخش هایی از آن را منعکس کرده اظهار کرده است: ترامپ توافق برجام را به صورت کنونی نمي پذیرد و دیر یا زود از آن خارج خواهد شد؛ مگر آنکه این توافق طبق میل آنها اصلاح شود. طبیعی است که رابطه سیاسی و اقتصادی ایران با جهان بعد از خروج احتمالی آمریکا از برجام با قبل از آن بسیار متفاوت خواهد شد زیرا آمریکا از تمام توان دیپلماتیک و اقتصاد خود برای تغییر وضع موجود استفاده خواهد کرد.

به نظر این کارشناس سیاست خارجی: اروپا در حال حاضر در نقش میانجی بین ایران و آمریکا ظاهر شده و خواهد کوشید که از یک طرف ایران را تحت فشار بگذارد تا نگرانی هاي کشورهای غربی در باره برخی سیاست هاي منطقه ای، تسلیحاتی و داخلی خود را رفع کند و در همان حال، حوزه برجام را از سایر حوزه هاي مورد مناقشه تفکیک کند. در واقع، موضع آتی اروپا تا حد بسیاری بستگی به سیاستی خواهد داشت که ایران در ماه های آتی در پیش خواهد گرفت.

احمد زیدآبادی در مقاله بهار تاکید کرده: در واقع موضوع اصلی در آینده این خواهد بود که به رغم خروج احتمالی آمریکا از برجام، آیا ایران باید همچنان به آن وفادار بماند و یا اینکه لغوش کند. تقریبا روشن است که دولت روحانی و بخش بزرگی از اصولگراها به نگاه نخست باور دارند، چرا که لغو برجام اگر به معنای از سرگیری برنامه هسته اي باشد؛ پی آمدهای تکان دهنده اي در سطح جهان خواهد داشت.

چه فرق میکند به چه بهانه ای تحریم شویم

احمدرضا هدایتی در سرمقاله رسالت نوشته: از نظر آمریکایی ها، (با برجام يا بدون برجام) قرار نيست که تحريم‌هاي غرب، به اين زودي‌ها از سر ايران برداشته شود، حال اين پرسش مطرح است که؛ اگر قرار باشد ايران دائماً به بهانه‌هاي واهي مانند؛ فعاليت‌هاي هسته‌اي، آزمايش‌هاي موشکي، حقوق بشر، پولشويي، حمايت ازتروريست يا حتي موضوع جديدي که در سال‌هاي اخير به‌خاطر استفاده از سوخت‌هاي فسيلي، تحت عنوان «حفاظت از لايه ازن» در دستور کار نظام سلطه قرار گرفته، از حقوق خود محروم و تحريم و تهديد شود، چرا بايد اينقدر بر اجراي برجام اصرار بورزد؟

به نوشته این ارگان جناح اصولگرا: اصولاً وقتي کشوري مانند؛ آمريکا، پشيزي ارزش و اعتبار براي ساير کشورها و حتي جايگاه سازمان ملل و ديگر نهادهاي بين‌المللي قائل نمي‌شوند و فقط در راستاي منافع خودشان، رأسا حکمي را که بخواهند عليه ديگران صادر و هر غلطي را که بخواهند، مرتکب مي‌شوند، چرا ما بايد از اين نظام ظالمانه تبعيت کنيم؟

رسالت در نهایت به این نتیجه رسیده که: فعاليت‌هاي هسته‌اي و اتهامات مشابه آن، فقط و فقط بهانه‌هايي هستند براي جلوگيري از تداوم اقتدار، استقلال و پيشرفت ايران اسلامي، و بديهي است که تنها راه برون رفت از اين وضعيت منفعلانه، چيزي نيست جز تمرکز بر تقويت و توسعه مؤلفه‌هاي قدرت کشور در زمينه‌هاي مختلف علمي، فرهنگي، اجتماعي، سياسي و اقتصادي.

برجام به زبان ساده

حسین موسویان در مقاله ای در اعتماد سابقه و نحوه تصمیم گیری درباره برجام را برشمرده و ضمن فهرست کردن آن چه وجود داشت و به دلیل برجام از میان رفت به این جا رسیده که برجام برای چه اهدافی نبود.

به نوشته این دیپلمات پیشین و ععضو ارشد تيم مذاكرات هسته‌اي در دولت‌اصلاحات: جبهه متحدی از اسراییل، نئوكان‌هاي امريكا، اعراب تكفيري به رهبري عربستان و مجاهدین خلق از اين جهت با تمام ظرفيت به دنبال نابودي برجام بوده و هستند زيرا كه به جد معتقدند برجام به معني تمديد جمهوري اسلامي بود، اقتصاد ايران را از لبه پرتگاه سقوط نجات داد، جايگاه منطقه‌اي و بين‌المللي ايران را فوق‌العاده ارتقا داد ضمن اينكه ايران را درزمره كشورهاي پيشرفته هسته‌اي قرارداد.

نویسنده مقاله اعتماد با این وجود تصریح کرده که: از ابتدا روشن بود كه وظيفه برجام حل همه معضلات اقتصادي قبل و بعد از انقلاب ايران نبود، به معني اعتماد ايران به امريكا يا امريكا به ايران نبود، هدفش رفع خصومت ٤٠ ساله ايران و امريكا و برقراري روابط ديپلماتيك نبود و قرارداد رفع ناكارآمدي‌ها و فقر و اعتياد و فساد موجود در كشور هم نبود. براي حل اين مشكلات، راه‌حل‌هاي ديگري نياز است.

کمیته بررسی غلط های زیادی

حق نشر عکس شهروند
Image caption کارتون جواد علیزاده. شهروند

شهرام شهيد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ي در صفحه طنز شهروند نوشته: مصطفی میرسلیم شب بد خوابیده و صبح سرش را از زیر پتو آورده بیرون و فرموده: «نمی‌توانیم اجازه دهیم هر کس هر غلطی خواست در این مملکت کند.» این را برای چی گفته؟ در جهت حمایت از فیلتر‌کردن تلگرام. ایشان اضافه کرده: «می‌گویند کسب‌و‌کار مردم با مشکل مواجه می‌شود، در حالی ‌که ما خودمان پیام‌رسان ملی‌مان را راه می‌اندازیم، خوب هم هست و مردم می‌توانند از آن طریق کارشان را ادامه دهند.»

به نوشته این طنزنویس: وقتی مردم شنیدند نباید در تلگرام هر غلطی دلشان خواست بکنند، خیلی سعی کردند بفهمند کدام کار غلط زیادی است و کدام کار غلط غیر زیادی؛ چون اینجور که بویش می‌آید ما مردم هر کاری کنیم به نوعی آن کار غلط است و در هر قضیه‌ای ما مقصر هستیم، فقط ‌درصد قصورمان کم و زیاد می‌شود؛ مثلا همین صادق‌خان زیباکلام هم با همین نگاه به ما مردم نگاه می‌کند و می‌گوید: «مسئولیت اصلی مصیبت‌هایی که در یک دهه مدیریت اصولگرایان بر شهر تهران رفت متوجه آنانی هست که با پشت‌کردن به صندوق رأی، شورای شهر را دو دستی به اصولگرایان تقدیم کردند.»

در انتهای این طنزنوشته شهروند آمده: یعنی نه شهردار اصولگرا، نه شورای شهر اصولگرا، نه اصلاح‌طلبانی که با مدیریت قبلی‌شان کاری کردند کارستان و باعث فرار مردم از صندوق رأی شوراها شدند نقش پررنگی در این کار نداشته‌اند اما مردم متهم اصلی همه این اتفاق‌ها هستند.

موضوعات مرتبط