اسناد موناکو؛ ناشناس مرموز

حق نشر عکس Fairfax Media
Image caption نیک مکنزی روزنامه‌نگار استرالیایی

چند سال پیش، نیک مکنزی روزنامه نگار پژوهشگر استرالیایی، درباره یکی از بزرگترین شرکتهای ساختمانی این کشور تحقیق می‌کرد. نتیجه کار او و همکارش ریچارد بیکر که در اکتبر سال ٢٠١٣ در روزنامه‌های متعلق به فرفکس مدیا منتشر شد اشاره کوتاهی داشت به شرکتی به یونااویل و این شرکت را متهم کرده بودند به پرداخت رشوه به مقاماتی در عراق برای بستن قرارداد با شرکت استرالیایی لیتون، یکی از بزرگترین شرکت‌های ساختمانی استرالیا که در سال ۲۰۱۵ نامش به (CIMIC Group) تغییر کرد. یونااویل بلافاصله این موضوع را شدیدا تکذیب کرد و آن را داستان پردازی خواند. افشاگر مرموز با دیدن همین مطلب توجهش به نیک مکنزی جلب شد.

ماجرا از یک پاکت قهوه‌ای‌رنگ شروع شد که تابستان سال ٢٠١٥ با پست به دست نیک مکنزی رسید. در این نامه فردی ناشناس سوال کرده بود آیا نیک مکنزی و رسانه متبوعش حاضرند در مورد "بزرگترین رسوایی مالی در صنعت نفت" تحقیق کنند؟ فرد ناشناس نوشته بود اگر پاسخ مثبت است در روزنامه فیگاروی فرانسه فروش خانه‌ای را آگهی کنند و در آن حتما لغت مونت کریستو را بگنجانند. این آگهی با تصویر خانه‌ای که از اینترنت برداشته شد منتشر شد. بعد از آن فرد ناشناس که "فیگارو" لقب گرفت شروع کرد به فرستادن پیامک از شماره تلفن‌هایی در آلمان، ایتالیا و اسپانیا؛ شماره تلفن‌هایی که بلافاصله بعد از تماس کور می‌شدند. اطلاعات اندک اندک می‌آمد و پیشبرد کار نیاز به ملاقات رو در رو داشت. چند بار قرارها لغو شد تا اینکه در یک کشور اروپایی، در محل مقرر، لیموزینی نیک مکنزی را سوار کرد و در کنج رستورانی نچندان پر رفت و آمد دیداری کوتاه صورت گرفت و هارد درایوهایی به دست نیک مکنزی رسید حاوی مکاتبات داخلی شرکتی در موناکو به نام یونااویل. فرد ناشناس بلافاصله نیک مکنزی را به فرودگاه رساند و اطمینان حاصل کرد که او از آن کشور خارج شده است.

شش ماه تحقیق او و همکارانش که جایزه روزنامه نگار تحقیقی سال استرالیا را نصیب نیک مکنزی کرد، چند روز پیش از انتشار اسناد پاناما منتشر شد. شاید انعکاس گسترده اسناد پاناما تا حدی ماجرای یونااویل را تحت‌الشعاع قرار داد اما موضوع از چشم خیلی‌ها پنهان نماند، از جمله اداره جرائم مالی جدی بریتانیا، اف‌بی‌آی و پلیس فدرال استرالیا و بعدتر پلیس فرانسه و آلمان و چند کشور دیگر.

موناکو

تقریبا سه ماه بعد، روز اول اوت ۲۰۱۶، یازدهم مرداد، پلیس موناکو به درخواست و با حضور اداره جرائم مالی جدی بریتانیا، دفتر مرکزی شرکت یونااویل و خانه‌های مالکان آن را بازرسی و از آنها سوال و جواب کرد. پلیس موناکو در بیانیه‌ای گفت: "از روسای این شرکت در روزهای یازده و دوازده فروردین {همزمان با انتشار مطالب} هم سوال و جواب شده بود. این بازرسی‌ها و سوال و جواب‌ها در حضور ماموران بریتانیایی انجام گرفت و مربوط به فساد مالی گسترده با پیامدهای بین‌المللی است که تعداد زیادی شرکت خارجی فعال در صنعت نفت در آن دخیلند."

"مقامات بریتانیایی از آنچه در این جستجو به دست آمده در تحقیقات خود استفاده خواهند کرد."

کامپیوترهایی که اداره جرائم مالی جدی بریتانیا برای تحقیقات با خود بردند حاوی پنجاه ترابایت اطلاعات بود.

مالکان شرکت در بیانیه‌ای در وبسایت خود اعلام کردند که ایمیل‌های این شرکت به قصد باجگیری سرقت شده اما چون آنها زیر بار باج‌خواهی نرفته‌اند، ایمیل‌های مسروقه در اختیار رسانه‌ها گذاشته شده است. سامان احسنی به نیویورک تایمز گفت شخصی با نام مستعار کامرید درخواست پنج میلیون دلار بیتکوین کرده بود. یوناویل تاکید کرد که وکلایش از فرفکس و هافینگتون پست شکایت کرده‌اند و از آنها خواست هر چه سریعتر اموال مسروقه را برگردانند.

وکلای یونااویل همچنین از اداره جرائم مالی سنگین بریتانیا شکایت کردند که اقدامشان غیر قابل توجیه و نامناسب بوده و خواستار برگرداندن کامپیوترهایشان شدند اما دادگاه شکایت یونااویل را وارد ندانست.

بقیه ماجرا را در لینک‌های زیر بخوانید: