روزنامه‌های صبح تهران: انصار حزب‌الله و بازی فوتبال

مسائل بین‌المللی و منطقه‌ای از جمله موضوعاتی است که امروز شنبه هفدهم مهر ۱۳۹۵ در روزنامه‌های ایران به چشم می‌خورد. هرچند تهدیدهای جدید انصار‌حزب‌الله از کانون توجه روزنامه‌های اصلاح‌طلب یا هوادار دولت دور نمانده است.

تلاش انصار حزب‌الله برای لغو بازی ایران و کره

فرشید غضنفرپور در روزنامه شهروند نوشته که سفارتخانه‌ای دیگر مقصد نیروهای نزدیک به انصار حزب‌الله شد، این بار اما به قصد اعتراض. انصارحزب‌الله بنابه گفته خودشان رفتند تا کره‌ای‌ها را راضی کنند زمان مسابقه را تغییردهند. نخستین تجربه دیپلماتیک‌شان اما ظاهرا چندان هم موفق از کار درنیامده است.

به نوشته شهروند، حسین الله‌کرم، رئیس شورای هماهنگی نیروهای حزب‌الله دیروز در تجمعی که با فراخوان اینستاگرامی‌اش تدارک دید، گفت چند نفر از اعضای این گروه به وزارت ورزش، فدراسیون فوتبال و سفارت کره جنوبی رفته‌اند و پیشنهاد کرده‌اند که اگر اجبار در برگزاری این رقابت است، مسابقه بدون تماشاگر برگزار شود.

در پایان این گزارش از جمله آمده که اعتراض به کنسرت‎های موسیقی تا برگزاری مسابقه فوتبال راهی بود که منتقدان دولت در عرض چند ماه طی کردند، فشارهای سیاسی دیگر لزوما ماهیت سیاسی نخواهند داشت، اما این که تبعات آن هم از فضای سیاسی خارج می‌شود یا نه، موضوعی است که باید در ماه‌های آینده نتیجه آن را مشاهده کرد.

فهم علت مخالفت با برگزاری فوتبال در تاسوعا

شورای نویسندگان روزنامه اعتماد هم در مقاله‌ای نوشته که برای کسی که رویدادهای ایران را پیگیری می‌کند، شنیدن این که برخی از اصولگرایان با برگزاری مسابقه فوتبال در روز تاسوعا مخالفت کرده‌اند و حتی خواهان عدم برگزاری آن به هر قیمتی شده‌اند، بیش از حد تعجب‌آور است. این تعجب و ناباوری چند علت دارد، بیش از هرچیز چنین رویدادی در گذشته سابقه داشته است و هیچ اعتراضی هم در پی نداشته. بازی نیمه نهایی جام باشگاه‌های آسیا که تیم استقلال ایران در یک سوی میدان بود، در روز عاشورا و در ورزشگاه آزادی رخ داده بود. اتفاقا شاید ایران می‌توانست آن مسابقه را به زمان دیگری موکول کند، چون مسابقات در سطح آسیا بود. در حالی که سابقات اخیر مقدماتی جام جهانی است و از چهار سال پیش همه جزییات آن تعیین شده و در تمام جهان ده‌ها تیم در حال بازی هستند.

به نوشته این مقاله اگر ۲۰ سال پیش هیچ اعتراضی به برگزاری مسابقه فوتبال در روز عاشورا نبود برای این که ترسی از آینده نوع خاصی از سبک زندگی دیده نمی‌شد، ولی اکنون برخی تصور می‌کنند که بقای یک شیوه تفکر یا زندگی در معرض سوال و ابهام است.

بایکوت چاره نیست

شرق در گزارشی نوشته که هشتگ برای بایکوت نکردن مسابقات شطرنج زنان در ابتدا نه عجیب بود و نه حاشیه‌ای داشت. مسئله خیلی ساده بود، زنان ایرانی با توجه به سال گذشته که بهار ورزش آنها بود، حق داشتند و می‌خواستند در صحنه‌های ورزشی باشند و البته نه در حاشیه، بلکه در متن و به صورت فعال. زنان ایرانی که با محدودیت‌ها توانسته بودند در رشته‌ای کاملا متعلق به عرصه مردانه بود همچون شطرنج تا این مرحله پیش بیایند، برایشان گرفتن میزبانی این رشته از سوی ایران موفقیت و نوعی برجسته شدن و دیده‌شدن در عرصه جهانی محسوب می‌شد.

از این رو به صورت خودجوش در فضای مجازی چنین هشتگی شکل گرفت که در واقع نه خواست آن زنان در کشورهای دیگر را نفی می‌کرد و نه کاری به پوشش کسی داشت و فقط مطالبه‌ای ساده را مطرح کرد و می‌کند؛ این که زنان ایرانی به دلیل مسائلی از این قبیل نباید از عرصه‌های بین‌المللی و دستیابی به فرصت‌هایی مانند میزبانی این رشته ورزشی در کشور محروم شوند.

شرق اظهارنظر چهره‌ها و شخصیت‌های مختلفی از بانوان ایرانی را منتشر کرده و از جمله به نقل از گلرخ نفیسی، هنرمند تجسمی نوشته که عموم خارج از ایران با مطلع شدن از تحریم‌کردن این مسابقه یا فلان سفر هرگز حلقه‌های گمشده بین خودشان و ما را پیدا نخواهند کرد.

در مسیر برجام، به شرق رسیدیم

روزنامه وقایع اتفاقیه در گزارشی از سفر حسن روحانی به ویتنام و مالزی نوشته که توسعه روابط با کشورهای مختلف جهان پس از توافق برجام و تلاش برای پیگیری سیاست نگاه به شرق، دو موضوع مهمی است که در سفر رئیس جمهوری ایران به آسیای جنوب شرقی دنبال می‌شود و این دو موضوع در مقطع کنونی تا حد بسیار بالایی به یکدیگر وابسته شده‌اند.

به نوشته این گزارش اگر زمانی ناظران سیاست، نگاه به شرق ایران را ناشی از درماندگی و رانده و مانده شدن از غرب تصور می‌کردند، اما این نگاه اکنون دیگر خریداری ندارد؛ زیرا فضای به وجودآمده پس از برجام شرایطی را پیش روی روابط خارجی ایران قرار داده که با کشورهای مختلف جهان اعم از شرقی و غربی به توسعه مناسبات و روابط دوستانه بپردازد. قطعا در چنین شرایطی است که سیاست‌گذاران ایرانی می‌توانند با درک از شرایط ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی به تعریف اهداف ملی در عرصه سیاست خارجی بپردازند.

صلح در حوالی آرزومندی

مسعود سلیمی در سرمقاله روزنامه جهان صنعت با توجه به اهدای جایزه صلح نوبل ۲۰۱۶ به خوان مانوئل سانتوس، رئیس جمهوری کلمبیا نوشته که به هر حال دریافت جایزه مانند نعمتی آسمانی بود که از سوی کمیته نروژی صلح نوبل برای آقای سانتوس فرستاده شد. چرا که با توجه به پاسخ منفی در رفراندوم، موقعیت او و قرارداد صلح زیر سوال رفته است و این جایزه می‌تواند به نوعی به اهلیت و اعتبار رئیس جمهوری کلمبیا اضافه کند.

به نوشته آقای سلیمی، با نگاهی به اهدای نوبل صلح در چند دهه اخیر درمی‌یابیم که نور چندانی بر تونل تاریک جنگ و ویرانی تابیده نشده که سهل است، بلکه دیدن انتهای تونل روزبه‌روز هم دشوارتر می‌شود.

اهدای جایزه صلح نوبل فرصتی است که با نگاهی به خاورمیانه به این پرسش برسیم که آیا برای مردم سوریه، عراق، یمن و کل خاورمیانه روزی می‌رسد که صلح برایشان واژه‌ای در حوالی آرزومندی نباشد.

آیا گوترش همان مسیر بان کی مون را می‌رود؟

روزنامه رسالت در گزارشی مدعی شده که بان کی مون در طول ده سال گذشته کارنامه‌ سیاهی از خود به جای گذاشته است. به نوشته این گزارش، او همان کسی بود که در جریان به خاک و خون کشیده شدن مردم غزه و لبنان سکوت کرد و در مقابل فشارهای آل سعود برای عدم قرارگیری نام آن کشور در لیست ناقضین حقوق کودکان در یمن، تسلیم شد.

روزنامه جمهوری اسلامی هم در سرمقاله امروز خود با انتقاد از آقای بان نوشته که او در آستانه کنار رفتن از این مسئولیت، آخرین خوش خدمتی را نیز به اربابان غربی و آمریکایی خود کرد و دریک گزارش ۱۹ صفحه‌ای به مجمع عمومی در باره وضعیت حقوق بشر در ایران، رسما نسبت به عدم پیشرفت محسوس شرایط حقوق بشری ابراز نگرانی کرد.

به نوشته این مقاله آقای بان باید مطمئن باشد که فرافکنی از ناکامی‌های او نمی‌کاهد و این شیوه مناسبی برای سرپوش گذاشتن بر روی ناتوانی‌های او سازمان ملل نیست.