روزنامه‌های تهران، مردم در صف مطالبات از دولت جدید

  • 22 مهٔ 2017 - 01 خرداد 1396

روزنامه‌های اصولگرا با پذیرش شکست این جناح در انتخابات ریاست جمهوری، با نظمی آشکار پیگیری مطالباتی را به عنوان خواست مردم و وعده های انتخاباتی روحانی مطرح کرده‌اند.

بخشی از روزنامه های امروز، گزارش های اصلی خود را به پیروزی خیره کننده اصلاح طلبان در انتخابات شوراهای شهرهای بزرگ کشور، پیروزی در تهران را موفقیتی برای یادگاران هاشمی رفسنجانی و پایان کار قالیباف به عنوان شهردار تهران دانسته اند.

حضور ترامپ رییس جمهور آمریکا در ریاض با عکسهایی از رقص وی با شاهزادگان سعودی از جمله مهم ترین گزارش های روزنامه های امروز است که در ضمن از زبان وزیر خارجه آمریکا نوشته اند که ایران باید به ماجراجویی موشکی خود پایان دهد.

تصویر۱

حق نشر عکس Etemaad
Image caption تیتر و عکس هادی ملکپور، اعتماد

صدرنشینی معنادار

جهان صنعت تیتر و گزارش اصلی خود را به موضوع شورای ها اختصاص داده و نوشته:تیجه انتخابات شورای شهر تهران اعلام شد و یکدست در اختیار اصلاح‌طلبان قرار گرفت. محسن هاشمی با کسب بیش از یک میلیون و ۷۴۰ هزار رای و با فاصله چشمگیر در صدر قرار گرفت. با نگاهی به فهرست انتخاب‌شده‌ها، جدا از مقام اولی محسن هاشمی، حضور الویری و مسجدجامعی در سکوهای دوم و سوم و قرار گرفتن شش زن در جمع اعضای جدید هم جلب توجه می‌کند.

به نوشته این گزارش: در این میان اما شکست یکسره ترکیب قبلی شورا به خودی خود از ادامه تغییرات سیاسی- اجتماعی کشور در پی انتخابات ریاست‌جمهوری حکایت می‌کند تا جایی که نفر نخست علی‌البدل یعنی مهدی چمران بیش از حدود ۴۰۰ هزار رای با نفر بیست‌ویکم اختلاف دارد.

در پایان گزارش جهان صنعت آمده: از دیگر شهرهای پرجمعیت کشور مثل مشهد، اصفهان، تبریز، یزد، شیراز، کرج و زاهدان هم خبر رسیده که اصلاح‌طلبان توانستند پیروز این انتخابات باشند و کنترل شوراها را در دست گیرند. به‌طور مثال در شهر مشهد تمام لیست اصلاح‌طلبان رای آوردند و باید منتظر تغییر شهردار اصولگرا و تندرو مشهد باشیم.

رأی آگاهانه مردم

حمیدرضا جلایی پور در مقاله ای در روزنامه ایران نوشته:علاوه بر آنچه در انتخابات ریاست جمهوری رخ داد؛ نگاهی به رفتار رأی‌دهندگان در تهران (و دیگر شهر‌های بزرگ) و رأی یکپارچه آنها به فهرست امید اصلاح‌طلبان هم نشانه‌هایی از ترس باقی ماندن وضع موجود داشت. آنها رأی دادند که حکمرانی ۱۲ ساله بر شهرداری تهران با کارنامه آفتاب فروشی، ارتفاع فروشی و شهرفروشی پایان پیدا کند. علاوه بر تهران، شاهد آن بودیم که در هر شهری که اصلاح‌طلبان نامزدهای خود را با عنوان فهرست امید به مردم معرفی کردند، این فهرست اکثریت یافت یا پیروزی چشمگیر به دست آورد. پیروزی‌ای که دلیل آن را باید در اعتماد مردم به این جریان سیاسی و چهره‌های شاخص آن جست‌وجو کرد.

به نوشته این استاد جامعه شناسی: همچنین این انتخابات نشان داد که عده کثیری از مردم با وجود مشکلات اقتصادی، فریب عوامگرایی اقتصادی و توزیع پول را نخوردند. نشان داد که ما با شهروندانی عاقل و آگاه روبه‌رو هستیم که در شرایطی که سیستم ثبت شماره ملی در حوزه‌های رأی‌گیری سبب کندی روند انتخابات شد، ساعت‌ها در زیر آفتاب ایستادند، رأی دادند و پیروزی قاطع را رقم زدند.

مقاله روزنامه ایران تاکید کرده:روحانی نه تنها در این انتخابات پیروز قاطع شد که حتی موفق شد ۵ میلیون رأی بیشتر از دور اول انتخابات به دست آورد. پیروزی فهرست امید در شورای شهر هم یادآور موفقیت اصلاح‌طلبان و اعتدالگرایان در مجلس دهم در ۱۳۹۴ و پیروزی قاطعانه بود.

کشتی روی تشک شورا

اساره کیانی در گزارش طعنه آمیز در مردم سالاری نوشته:این‌جا تهران است و این شورای شهرش است. درست است آقای جدیدی نتوانست از پس دبیر، بربیاید اما پیش از آن زور بازوانش را درمورد راننده‌های بسیاری که در طول عضویت در شورای شهر، در خدمتش بودند، نشان داده و حتی روانه بیمارستانشان کرده؛ جدیدی عضوی بود که مدام، راننده عوض می‌کرد. نگهبان‌های شورای شهر تهران، روزی را که یک خانم در اعتراض به جدیدی به شورا آمده بود و با داد و هوار این جلسه علنی حساس را به هم ریخته بود، یادشان نرفته و شاید این زد و خورد برایشان جذابیت نداشته باشد.

به نوشته این گزارشگر: دعوای آقایان جدیدی و دبیر نه برای دفاع از حقوق مردم شهر یا ناراحتی از توهین به شعور آن‌ها برای رای‌ندادن به ورزشکارها باشد؛ که از لابه‌لای صحبت‌هایشان، ناراحتی از عدم حضور حتی یک ورزشکار در لیست راه‌یافتگان به شورا، می‌بارد. هر دو ناراحت هستند و عصبانی و شاید ناخودآگاه به جان هم افتاده باشند؛ هرچند به قول چمران -که به زودی دوره ریاست سنگینش (به لحاظ تعدد سال‌ها) بر شورا تمام می‌شود- این‌ها از قبل با هم دعوا داشتند.

مقاله مردم سالاری در نهایت به این جا رسیده:ناراحتی جدیدی و دبیر، حتما می‌تواند منطقی باشد و عادی‌بودن این دعوا برای اعضای شورا کاملا طبیعی و اگر مردم وارد عمل نشده بودند، باید به دعوا و خونریزی در شورا هم عادت می‌کردند؛ واگذاری ملک نجومی، خیریه‌های بی‌صاحب، فروریختن پلاسکو و درست‌شدن گودال‌های متنوع در سطح شهر و آتش‌سوزی و... به کنار.دبیر بیست و سوم شد و جدیدی خیلی پایین‌تر؛ جایی که اصلا دیده نمی‌شد.

بزن بزن در شهر

هومن جعفری در ستون طنز جهان صنعت نوشته: دیروز در شورای شهر بزن بزن شده و دو نفر از اعضای رای نیاورده شورا، با مشت افتاده‌اند به جان دماغ همدیگر، از آن دسته اتفاقاتی است که نه تنها باید در موردش طنز نوشت بلکه باید در موردش روی بیلبوردهای وسط اتوبان هم تبلیغ کرد! دوستان تا روزی که در شورای شهر و حواشی آن حضور داشتند، همدیگر را تحمل می‌کردند.

به نوشته این طنزنویس: ببینید کار به کجا رسیده که تا دیدند دیگر از شورا خبری نیست، اینطوری افتاده‌اند به جان هم و مشت بعد از مشت و لگد پس از لگد حواله همدیگر کرده‌اند! وگرنه چرا تا قبل از اعلام نتایج شورای شهر همدیگر را کتک نزدند؟

الان سوال اینجاست که آیا این دو تنها کسانی هستند که به جان هم می‌افتند یا اینکه بعد از چند وقت، بقیه اعضای شورا از خجالت هم در می‌آیند

حق نشر عکس Ebtekar
Image caption محمد طحانی، ابتکار

آغاز طرح مطالبات از دولت

علی اکبری در یادداشت روز کیهان نوشته:دولتی که مسکن مهر را مزخرف می‌دانست و با رکود منفی در بخش مسکن باعث تعطیلی مشاغل مرتبط با این بخش شده است، اعلام کرد یکی از پیشران‌های اقتصادی دولت آتی، ایجاد تحرک در بخش مسکن خواهد بود. دولت اعلام کرد که بدون افزایش قیمت حامل‌های انرژی، اقشار آسیب‌پذیر و تحت پوشش نهادهای حمایتی از جمله بهزیستی و کمیته امداد را افزایش داده و این افراد در آینده نیز مورد حمایت بیشتر قرار گیرند.

به نوشته این روزنامه مخالف دولت، روحانی این وعده ها را داده: یارانه تمام افراد کشور به همان منوال که وجود دارد ادامه خواهد یافت و یارانه کسی قطع نخواهد شد. ۵۰میلیون ایرانی خواهند توانست از اصل و سود سهام عدالت بهره‌مند شوند. علاوه بر حل مشکل ریزگردها و جلوگیری از خشک شدن دریاچه ارومیه، دیگر تالاب‌های کشور نیز که بعضاً در معرض آسیب هستند مورد توجه قرار خواهند گرفت و دولت حق‌آبه کشور از همسایگان را مطالبه خواهد نمود. از خام فروشی نفت و دیگر محصولات معدنی ممانعت به عمل خواهد آمد. واردات بی‌رویه کاهش خواهد یافت و صادرات غیرنفتی افزوده می‌گردد.

کیهان در فهرست مطالبات مردم افزوده: قاچاق کالا به عنوان مخل تولید و اشتغال ملی مورد هدف قرار خواهد گرفت و مطابق دیگر کشورهای پیشرفته که در آنها چیزی به نام قاچاق کالا وجود ندارد. قاچاق تنها کالاهایی از قبیل اسلحه و مواد مخدر و امثالهم است، به نزدیک صفر خواهد رسید. شفافیت اطلاعاتی وجود خواهد داشت و همه مردم خواهند توانست به اطلاعات دست پیدا کنند. موارد دیگری نیز به عنوان مطالبه مردمی مطرح گردید و روحانی در خصوص این مسائل، به مردم قول برخورد و انجام آن را داد.

جوان که در تیتر اصلی خود از قول کارشناسان نوشته «مشکلات اقتصادی فقط با کنترل تورم حل نمی شود» افزوده: اقتصاددانان با اشراف بر وضعیت کنونی اقتصاد ایران، بر این باورند که باید اشتباهات گذشته در اقتصاد را جبران کرده و با طرحی نو، توسعه اقتصادی ایران را رقم زد. آنها معتقدند که حسن روحانی و کابینه تازه‌نفسی که به زودی آن را معرفی خواهد کرد، باید به این مخاطرات اقتصادی توجه داشته و کارنامه‌ای از خود به جای بگذارند که در پایان عمر چهارساله خود، حداقل نمرات قابل قبولی در آن جای گیرد.

به نوشته این روزنامه: حالا که انتخابات ریاست جمهوری دوره دوازدهم به پایان رسیده و حسن روحانی کلید اقتصاد را به دست گرفته و پشت فرمان اقتصاد ایران نشسته باید برنامه جدید داشت. او که در تمامی مناظره‌ها، بیشترین انتقادات را در حوزه اقتصادی تحمل کرد، با برنامه‌ای جدی کاری کند تا همانطور که در مناظرات، از اشتباهات دولت‌های پیش از خود سخن می‌گفت، این بار دیگران برای انتخابات رئیس‌جمهور سیزدهم، راجع به او قضاوت منفی نداشته باشند.

تغییرات شجاع و مطالبه محور

مرتضی مبلغ در مقاله‌ای در وقایع اتفاقیه نوشنه: یکی از عوامل مهم رفع کاستی‌های دولت آقای روحانی در چهار سالی که گذشت، مربوط به ترکیب کابینه و مدیرانی است که با ایشان همکاری می‌کردند. دولت آقای روحانی زمانی سر کار آمد که مجلس نهم بر سر کار بود؛ مجلسی که در نقطه مقابل دولت به‌لحاظ سیاسی قرار داشت. دولت نیز برای رأی اعتماد وزرایش با سختی‌های زیادی مواجه شد و حتی سه نفر از وزرای دولت یازدهم از مجلس نهم رأی اعتماد نگرفتند و رئیس‌جمهوری بخشی از وزرایش را به گونه‌ای انتخاب کردند که بتوانند از مجلس مخالف دولت رأی اعتماد بگیرند.

به نظر رییس پیشین ستاد انتخابات: نتیجه همین شد که میانگین کابینه در تراز شخص روحانی و مطالبات مردم طرفدار و فعالان حامی ایشان نبود و آن‌طور که باید دولت را مدیریت کنند، نبودند. دولت ترکیبی از نیروهای خوب، بد و متوسط بود و نمی‌توانستیم توقعی بالاتر از توان دولت از او داشته باشیم. نقدهایی دراین‌باره البته به آقای روحانی وارد شده که تیم سیاسی منسجم، کارآمد، شجاع و قوی در اختیار ندارد.

مقاله وقایع اتفاقیه نظر داده که: در حوزه رسانه نیز نقد جدی به دولت وارد است که تیم قوی رسانه‌ای در اختیار ندارد. در زمینه‌های دیگر هم انتقاداتی بوده اما شرایط دولت برای اصلاح‌طلبان و طرفدارانش قابل درک بود. این بار که حسن روحانی دوباره رئیس‌جمهوری شدند، به دو دلیل باید ایشان به‌عنوان اولین اولویت یک کابینه شجاع، کارآمد، توانمند و صاحب تجربه را تشکیل دهند. آقای روحانی هر کاری بخواهند انجام دهند و هر وعده‌ای که بخواهند عملی کنند، تنها با یک تیم شجاع می‌توانند انجام دهند و دلیل دیگر اینکه آقای روحانی اکنون یک پشتوانه مقتدرانه دیگر دارند و آن هم ‌رأی مردم است.

آوار مطالبات مطلوب

کامبیز نوروزی در مقاله ای در شرق نوشته: پیروزی شورانگیز روحانی در انتخابات دوازدهم و پیروزی فهرست امید در انتخابات شورای تهران و پیش از آن پیروزی چشمگیر فهرست همین جریان در مجلس در سال ٩٤ شورانگیز، انتظارات برای اصلاح امور و حفظ کشور از خطرات خارجی و ترمیم روابط بین‌المللی ایران و مدیریت عقلانی و توسعه آزادی‌های سیاسی و مدنی را افزایش می‌دهد. این وضعیت مشابهت‌های زیادی با وضعیت سه نهاد حقوقی قدرت در ایران در سال ١٣٨٠ دارد. قطع‌نظر از کیفیت‌های شخصی افراد در آن سال‌ها، اینک نیز هر سه نهاد در اختیار همین طیف سیاسی است. همین ویژگی می‌تواند زمینه یا انگیزه‌ای برای اوج‌گیری ذهنی انبوه مطالبات را فراهم آورد.

نویسنده حقوقدان با اشاره به توانایی های دولت و جریان حامی وی در مجلس نوشته: این انتظار که دولت در چهار سال بتواند انبوه مطالبات انواع گروه‌های سیاسی و اجتماعی اعم از فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی را پاسخ داده و همه آنها را حل کند، همان انتظاری است که در سال‌های نیمه نخست دهه ٨٠ شکل گرفت و چنان آثار مخربی برجای گذاشت.

مقاله شرق تاکید کرده: این سخن به آن معنا نیست که نباید از دولت روحانی مطالباتی داشت، بلکه باید انتظار داشته باشیم که زمینه‌های مناسب برای اصلاح امور در بخش‌های مختلف کشور را فراهم آورد. دولت، مجلس و شورای شهر را باید در اتاق شیشه‌ای گذاشت و دیده‌بانی و نقد کرد، اما باید به این واقعیت نیز توجه شود که اصلاح و اصلاحات امری تدریجی است که محصور در شرایط پیچیده سیاسی، فرهنگی، قانونی و اقتصادی است و ثمردهی آنها مستلزم دقت‌های بسیار در ابعاد حقوقی و سیاسی است.

حق نشر عکس Qanoon
Image caption کارتون محسن ظریفیان، قانون

پایان انتخابات، ادامه مشارکت

سجاد وجدانیان در مقاله ای در جهان صنعت نوشته: در دوران انتخابات، ادعاهای بسیاری درخصوص مسایل کشور مطرح شد. اگرچه این دوران سپری شده اما بعضی از این ادعاها هنوز افکار عمومی را به خود مشغول کرده است: مبنای عدد ۴ و ۹۶ چه بود؟ این اعداد با به‌کارگیری کدام شاخص‌های کلان به‌دست آمده بود؟

نویسنده با این سووال که: افزایش یارانه‌ها آن هم در حالی که هنوز افراد مشمول هر یک از دهک‌های درآمدی شناسایی نشده‌اند، چگونه امکان‌پذیر است؟ چرا سازمان هدفمندی یارانه‌ها آمار مربوط به نحوه هزینه‌کرد درآمد حاصل از یارانه‌ها را ارائه نمی‌کند؟ این پرسش‌ها برای مچ‌گیری و متهم کردن کسی نیست بلکه شاید واقعا از میان این ادعاها، راهکاری به نفع مردم یافت شود. اگر امروز به این پرسش‌ها پاسخ ندهیم، فردا شاید با حسرت بگوییم اما حالا چرا؟

به نوشته این مقاله: دولت جدید باید برای تحقق هر چه بیشتر شعار «دولت خوب، مردم خوب» بکوشد؛ دولتی که برای مردم باشد و مردمی که برای دولت باشند. دولت برای اینکه خوب باشد و در اجرای مهم‌ترین طرحش یعنی هدفمندی یارانه‌ها، به ویژه در دوران کنونی که رکود بیداد می‌کند، کاراتر عمل کند، نیاز به شناسایی دهک‌های درآمدی دارد. تنها و تنها در این حالت است که دولت می‌داند به هر خانواری چه میزان یارانه بدهد و اصلا طرح توزیع یارانه‌ها را به طرح اصلی آن یعنی طرح هدفمندی یارانه‌ها تبدیل کند.

پیروزی طبقه متوسط

ساسان آقایی در مقاله‌ای در اعتماد حاصلی انتخابات روز جمعه را پیروزی طبقه متوسط خوانده و نوشته:٢٠ سال از نخستین کنش سیاسی معنادار طبقه متوسط گذشته و اگر آن انتخابات کنش طبقه متوسط «نسل اول» باشد، ما اکنون در حال ورود به نسل دوم طبقه متوسط ایرانی هستیم. در این دو دهه، جنگ و گریز طبقه متوسط با سیاست‌های تحمیلی و هنجارهای تعیینی هرگز پایان نیافته…

به نوشته این مقاله: هرچند استراتژی‌های این نبرد هماره در تغییر بوده‌اند، گاه به مانند ٨٤ با سکوت اعتراضی، گاه چون ٨٨ با خشم اعتراضی و گاه نیز شبیه ٩٢ با رای اعتراضی. این شاید نخستین‌بار باشد که جنبش طبقه متوسط ایرانی بیش از آنکه در پی «اعتراض» در نفی کس یا سیاستی باشد به «ثبات» سیاسی دولت همراه خویش رای داد. هر چند رقیبان حسن روحانی، کمک شایانی به افزایش رای او کردند که می‌تواند الگویی از «رای سلبی» در این انتخابات باشد اما مهم‌ترین چیزی که دوام و قوام دولت روحانی را در پی آورد، زنجیره‌ای از کنش در طبقه متوسط بود که نمی‌خواست تجربه ٨٤ و بی‌طرف ماندن در نزاع انتخاباتی دو جریان سیاسی درون جمهوری‌اسلامی را تکرار کند.

مقاله اعتماد پایان می گیرد با: حسن روحانی هیچ اشتباهی در تشخیص وابستگی طبقاتی دولتش نداشت؛ رقبای او به بی‌سابقه‌ترین پوپولیسم انتخاباتی تاریخ جمهوری اسلامی روی آوردند اما روحانی خونسرد و مطمئن، طبقه متوسط اکنون فربه‌تر ایران را هدف قرار داد و بر آن تکیه کرد. کوشید با تهییج این طبقه، انگیزه «بقا» را در آن تحریک کند و در تمام‌مدت تبلیغات انتخاباتی تنها ارزش‌های فرهنگی و اجتماعی این طبقه، مطالبه‌های سیاسی آن و رویکرد اقتصادی سودمند برای طبقه متوسط را نشانه گرفت.

خلاف قاعده بازی

حق نشر عکس Qanoon
Image caption کارتون هادی حیدری، بی قانون

علی میرفتاح در پیرامون پسا انتخابات نوشته گروهی که پیروز نشده می‌تواند نتیجه انتخابات را بیندازد گردن تخلفاتی که ما ندیدیم و آنهها دیدید. می‌توانید پیروزی اصلاح‌طلبان را کار استکبار جهانی بنامند. می‌توانند بگویند رای‌های روحانی حلال نبود و رای‌های ما پاک و طیب و طاهر بود. می‌توانند مردم را به چهار درصدی‌ها و نود وشش درصدی‌ها تقسیم کنند و خود را نماینده مستضعفین بنامند و دولت را به طرفداری از مستکبرین متهم کنند. می‌توانند خود را یک آب - بلکه چند آب- شسته‌تر از بقیه بدانند و بقیه را رانت‌خوار و مفسد و دروغگو بنانید.

نویسنده ستون کرگدن سپس خطاب به بازنده ها اضافه کرده: می‌توانید ١٥ میلیون رای خود را ضرب و تقسیم کنید و بگویید سی میلیون است، بیست و چهار میلیون روحانی را بگویید ارزش ندارد... می‌توانید همچنان، تا آخر چهار سال دولت، بلکه تا آخر دنیا شعارهای‌تان را تکرار کنید و حریف‌تان را به «سیلی» وعده دهید... اما این حرف‌ها نه تنها نتیجه انتخابات را تغییر نمی‌دهد، بلکه رقابت را لوث و بی‌ارزش می‌کند. چه عیبی دارد که از شکست خود درس بگیرید و برای آینده، لااقل برای حفظ پایگاه مردمی‌تان خود را بازسازی کنید.

در پایان ستون اعتماد آمده: "رقابت هم مثل بازی است و یکی می‌برد و دیگری می‌بازد. جز معدودی، اغلب مردم دنیا بازنده‌اند اما افسرده نیستند. مردم می‌بازند و می‌نشینند به دلایل باخت خود فکر می‌کنند. می‌نشینند و کلاه خود را - یا دستار خود را- قاضی می‌کنند ببینند کجا زیاد رفتند، کجا کم کار کردند، کجا تیرشان به سنگ خورد، کجا دو پرده بالا گرفتند و کجا خراب کردند.

درختکن در تخصص ماست

فریور خراباتی در ستون طنز روزنامه ایران نوشته: با توجه به اینکه در کمال حیرت و تعجب، روز جمعه یک جمعیت چهاردرصدی توانستند حدود ۶۰ درصد از آرای انتخابات ریاست جمهوری را به خود اختصاص داده و ضربه نهایی را به ارشمیدس و دیگر ریاضیدانان مشهور جهان بزنند، همین مردم هم در انتخابات شورای شهر کاری کردند که اشکل‌ گربه‌ بگیران عزیز، سگک‌ دوبل‌زن‌ها، پلنگ‌ شکن‌ بگیران محترم به احتمال زیاد نتوانند جایی در شورای شهر جدید داشته باشند.

طنزنویس گزارش داده: یکی از«شاخ بز‌شکون»‌های شورای شهربا به‌ کار بردن الفاظی علیه منتخبان مردم در شورای شهر کرد، ظاهراً این دوست گرامی پس از چهار سال حضور در شورای شهر متوجه نشده که جلسه غیرعلنی به این معنا نیست که شما با پیژامه و قابلمه آش و کتلت در صحن شورا حاضر شوید، دیگر زمان هم گذشته و این دم آخری توجیه کردن این بزرگوار فایده‌ای ندارد.اما این بزرگوار پس از با خبر شدن از رأی ملت، یک مقدار شروع به ژاژخاییدن کرده و از این وضعیت اعلام ناراحتی کرده است.

ادامه گزارش طنزنویس روزنامه ایران چنین است: کشتی‌گیر اول با حمله به سمت او قصد زدن فن«درخکن» داشته که با ممانعت شهردار تهران مواجه شده و ایشان گفته:‌ «درخکن در تخصص ماست جیگرم، یه فن دیگه امتحان کن!» بعد مجدداً این کشتی‌گیر قصد اجرای فن«کنده جمع» داشته که مجدداً شهردار تهران روی شانه ایشان زده و گفته:‌«کنده‌هاشم برای خودمونه!»، در نهایت ایشان تصمیم گرفته:‌«کلید سالتو بزند» که رئیس جمهوری مانع این کار شده و گفته: «بالاغیرتاً کلید ما رو ژاژخایی نکنید!»، در همین موقع داور به دلیل کم‌کاری به این کشتی‌گیر عضو شورای شهر، دستور می‌دهد که به خاک برود.