روزنامه‌های تهران؛ حمله موشکی سپاه و نگرانی از اختلافات داخلی

روزنامه های تهران صبح دوشنبه ۲۹ خرداد با انتشار چاپ‌های دوم موفق شده اند که با انتشار اعلامیه سپاه پاسداران درباره حمله موشکی ایران به 'مقر تروریست ها' در خاک سوریه خبر داده اند. اما سخنان دیروز رهبر جمهوری اسلامی در تاکید بر این که تهدیدها جدید نیست؛ از اول بود، حالا زبان‌ها و لحن‌هایشان فرق می‌کند، در صفحات اول بیشتر روزنامه‌ها منعکس شده است.

حق نشر عکس Javan
Image caption تیتر و عکس صفحه اول چاپ دوم جوان

حمله موشکی به دیرالزور

چند روزنامه در چاپ های دومی که به مناسبت حمله موشکی سپاه پاسداران به مرکز داعشیون در سوریه منتشر کرده‌اند اعلامیه سپاه پاسداران را به چاپ رسانده اند. اعتماد هم در عنوان اصلی چاپ دوم خود آن را آورده است.

اعتماد از قول منابع سپاه نوشته: گزارش‌های دریافتی حکایت از هلاکت تعداد زیادی از تروریست‌های تکفیری و انهدام تجهیزات، سامانه‌ها و سلاح‌های آنان دارد با این پیام انقلابی و مجازات‌گونه؛ سپاه پاسداران به تروریست‌های تکفیری و حامیان منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای آنان هشدار می‌دهد، در صورت تکرار اقدامات آن ها علیه ایران، خشم انقلابی و شعله‌های آتش انتقام پاسداران انقلاب، عاملان و مسببان آن را در بر خواهد گرفت.

اعتماد تحت عنوان فاصله تا مقر تروریست ها نوشته: فاصله دیرالزور، مقر تروریست‌ها که هدف حمله سپاه قرار گرفت تا پایگاه موشکی کرمانشاه ۶۵۰ کیلومتر است. دیرالزور در مرز سوریه و عراق و در کرانه رود فرات واقع شده است و بیشتر بخش های آن در اختیار داعش است.

در ادامه گزارش چاپ دوم کیهان به توييت‌ الياس حضرتي نماینده تهران اشاره شده که نوشته: ‏دستمريزاد به برادران در سپاه پاسداران. دشمن بداند كوچكترين تعرض به خاك ايران بى‌پاسخ نمى‌ماند.

برای اعتبار رییس جمهور

کیهان در یادداشت روزی که همانند همه شماره های این روزنامه به انتقاد از دولت روحانی اختصاص دارد نوشته: آمریکا در حال تست زدن دولت یازدهم است، اینکه آیا برای دفاع از ملت خود، در تراز حداقل‌های دولت ملی ظاهر می‌شود یا انفعال و نرمش چندباره نشان می‌دهد تا بتوان باج بیشتری مطالبه کرد؟ متاسفانه در همین دوره دست درازی دشمن، پالس‌های نامناسبی از سوی برخی دیپلمات‌های ما ارسال شد.

محمد ایمانی ضمن اشاره به گفته های وزیر خارجه در اسلو و نظر سفیر جمهوری اسلامی در لندن نوشته این ها تنها پالس‌هایی طمع برانگیز و گستاخ‌کننده را به رصدگران اطلاعاتی و سیاسی در آمریکا ارسال می‌کند که به غایت برای منافع و امنیت ملی خطرناک است. این مواضع در حالی است که آمریکایی‌ها در قول و فعل معتقد شده‌اند برجام، توافقی یکطرفه است و با آن هر کاری می‌شود کرد! اینجا پای حیثیت دولت در میان است. اگر برنامه گرانقدر هسته‌ای کم ارج شمرده شد، نمی‌توان به همان سبک، به نقض سیستماتیک و رگباری برجام و چند برابر کردن تحریم‌ها بی‌تفاوت ماند.

تنها راه چاره از دید این روزنامه تندرو آن جاست که دولت و شخص رئیس جمهور برای اعتبار خودشان هم که شده، با جریان مزدور فاصله گذاری کرده و در مقابل فزون خواهی آمریکا سینه سپر کنند. مسئول پدید آمدن این چالش، آقای روحانی و برخی اطرافیانشان هستند و انصاف این است که خودشان هم آن را برطرف کنند، نه اینکه خدای ناکرده توپ را به داخل برگردانند و اسباب لجبازی و مجادله و سرگرمی را در داخل کشور فراهم کنند.

حق نشر عکس Alamy
Image caption کارتون حسن کریم زاده، شهروند

توطئه‌های آمریکا

قاسم غفوری در سرمقاله روزنامه سیاست روز ضمن برشمردن شرایط حساس منطقه به روز جهانی قدس اشاره کرده که روز جمعه در تهران برگزار می شود و آن را در حالی که آمریکایی‌ها با ایجاد مجموعه‌هایی از بحران‌های منطقه‌ای و تحریمی، در حالی سعی در استمرار سیاست‌های ضد ایرانی دارند اهمیت دارد.

به نوشته این روزنامه اصولگرا آن چه در این روزها صورت می گیرد برای آن است که از یک‌سو حضور ملت ایران در مراسم روز قدس را کمرنگ سازند و از سوی دیگر با نمایش گرفتار بودن ایران در مجموعه‌هایی از بحران، برآنند تا به جهانیان القاء سازند که پرچمدار حمایت از فلسطین خود در مجموعه‌هایی از بحران‌ها قرار دارد تا با این جوسازی شاید بتوانند از اهمیت و میزان جایگاه جهانی روز قدس بکاهند.

سیاست روز در نهایت ابراز امیدواری کرده: دیپلماسی فعال ایران در قبال بحران اخیر منطقه و نیز مبارزه فعال و همه‌جانبه ایران با گروه‌های تروریستی در داخل و خارج از مرزها درحالی بخش‌هایی از طراحی آمریکایی را ناکام ساخته که ملت ایران با حضور گسترده در راه‌پیمایی روز قدس شکستی دیگر را به آمریکا و شرکایش وارد می‌سازند که قطعا تاثیر بسیاری در مقابله با توطئه‌های آتی آمریکا از جمله در دورساختن تفکر تحریم‌های جدید علیه ایران در اذعان آمریکایی‌ها خواهد داشت.

موقع تندروی نیست

عباس‌عبدي در مقاله ای در اعتماد ضمن اشاره به شرایط خاص جهان و منطقه به سه اتفاق در ماه های اخیر در ایران اشاره کرده انتخابات ریاست جمهوری که به نوشته وی به شكل‌گيري سپري فولادي در برابر بيگانگان بر فراز كشور انجاميد، انتخاباتي كه مردم و جامعه را نسبت به عبور از وضع موجود اميدوار كرد؛ و دوم چالش‌هاي بسيار مهمي که کشور در زمينه‌هاي اقتصادي ، اجتماعي و زيست‌محيطي مواجه است كه مردم به اميد حل يا حداقل تعديل اين چالش‌ها به ميدان آمدند و با انتخاب خود راه را از بيراه متمايز كردند.

این نویسنده جامعه شناس واقعيت سوم را اوضاع نابسامان منطقه و تشديد تنش و نيز توطئه‌هاي بيگانگان از جمله ايالات متحده در منطقه و ايران است كه اخبار ريز و درشت آن هر روز در رسانه‌ها درج و منتشر مي‌شود. واقعيت تاسف‌بار چهارم؛ تنش كلامي در سطح سياست درباره موضوعاتي است كه حداقل به ظاهر ارتباط چنداني با مسائل و واقعيت‌هاي عاجل جامعه ندارد. اگر يك كشور با هيچ‌كدام از دو واقعيت دوم و سوم مواجه نبود و در شرايط عادي و امن هم قرار داشت اين حد از تنش‌هاي كلامي توجيه‌پذير نبود، به ويژه پس از انجام يك انتخابات خوب و آرامش‌بخش، بايد تنش‌هاي كلامي دوران انتخابات فرو بنشيند، نه آنكه روند فزاينده‌اي پيدا كند.

مقاله اعتماد نخست از رییس جمهمور روحانی انتقاد کرده که كه هيچ منطق سياسي و عقلي ايجاب نمي‌كند كه برخي مسائل اختلافي طرح شود يا حتي به برخي از تهاجمات كه به‌ناحق هم هست پاسخ داده شود. ‌

نمونه آن بحث ولايت و حكومت و رابطه آن با راي مردم است. بحثي كه با توضيحات و عملكرد مرحوم امام و نيز مواضع و رفتار سياسي رهبري پرونده‌اش بسته شده است و برخي از افراد هرازگاهي مي‌كوشند كه آن را باز كنند تا ثابت كنند كه برخلاف مواضع رسمي حكومت و رهبري، مردم نقش و اعتباري در شكل‌گيري حكومت ندارند.

امید اصلاح به یاس بدل نشود

حامد وکیلی در مقاله ای در ابتکار نوشته: بیش از چهار سال از این جمله رئیس دولت اصلاحات می گذرد که گفت نگذارید امید اصلاح به یاس بدل شود . جمله ای که به روشنی از بیم و امیدِ آن روزها حکایت می کرد. تردید و ترغیب؛ بیم و امید؛ دوگانه هایی که او در نهایت جانب بیم و تردید را در آنها گرفت. محمد خاتمی از موانعِ راه آگاه بود. از اینکه چه اراده هایی حتما مقابل این حرکت خواهند ایستاد و چه دست های قدرتمندی به کارِ اخلال، اشتغال خواهند یافت.

نویسنده سپس اشاره کرده: حال باید دید که جدال دو گانه اراده عمومی/موانع؛ و کشمکشِ امید/یاس به چه سرانجامی می رسد؟ آن موانع که سید اصلاحات از آن بیم داشت هنوز پابرجا است و امروز به جان روحانی افتاده است. پاره ای از آن موانع، ریشه درونی دارد و پاره ای بیرونی، پاره‌ای به خودِ اصلاح طلبان و اعتدال گرایان بر می گردد و پاره ای دیگر به مخالفان این دو گروه.

ابتکار نوشته: قطعا آشِ این حملات در ادامه شورتر هم خواهد شد. آنان تازه پروژه خطرناکِ بنی صدر نمایی از روحانی را آغاز کرده اند. مشخص نیست این پروژه را تا کجا می خواهند ادامه دهند. به زور هم که شده می خواهند او را به سرنوشت بنی صدر دچار کنند. البته بدیهی است که موفق نخواهند شد و روحانی کجا و بنی صدر کجا؟! اما مشخص نیست تلاش آنان در این پروژه چه خسارت هایی بر کشور تحمیل کند.

شُکر تحریم تحریمت افزون کند!

سوشیانس شجاعی‌فرد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ در صفحه طنز شهروند نوشته: دعای شبانه و ورد صبحگاهی اصولگرایان جواب داد و سنای آمریکا تحریم نیم‌بندی برای ایران تصویب کرد! البته نامردها برای این‌که عیش ما کامل نباشد روسیه را هم گذاشتند تنگ آن‌که با توجه به ارادت عمو ترامپ به پوتین، ممکن است آن را امضا نکند و آن وقت سر ما بی‌تحریم می‌ماند!

طنزنویس افزوده: ما که بدنمان عادت کرده به تحریم، دو تا هواپیما فروختند به ما، استخوانمان شروع کرد به درد گرفتن! یک عمر مملکت را با تحریم اداره کرده بودیم. یعنی نصف عمرمان هر چه مشکل بود را انداختیم گردن آن کراواتی‌ها و ساواکی‌ها! نصف دیگرش را انداختیم گردن تحریم. جوری شده بودیم که اگر به دوسال می‌رسید و کسی تحریم جدید نمی‌کرد، خودمان خودمان را تحریم می‌کردیم. این دو، سه سالی هم که تحریم‌ها کم شد، از دستمان در رفت.

طنزنویس شهروند در نهایت نوشته: خدا را شکر یک نفر عاقل توی آمریکا آمد سر کار و نعمت تحریم‌ها را به ما ارزانی داشت. به حق این شب‌ها و روزها، دو ماه دیگر هم تعلیق تحریم‌ها را امضا نکند و برگردیم به همان دوران پیشابرجام چیِ ما از کوبا کمتر است. چیِ ما از کره‌شمالی کمتر است. نعمت تحریم فقط برای این بی‌دین و ایمان‌ها باشه. پس ما چی؟

حق نشر عکس Shargh
Image caption کارتون مهدی عزیزی، شرق

تلقی انصار حزب‌الله از آتش به اختیار

علی مندنی پور از اعلامیه تازه شورای هماهنگی حزب‌الّله در مورد ورود زنان به استادیوم ورزشی به این نتیجه رسیده که غرّش توپخانه پر قدرتش را چنانچه انتظار می‌رفت، آغاز شده تا آنان به گونه‌ای «آتش به اختیار» عمل کند و اینکه رئیس کنونی این شورا با انتشارِ بیانیه‌ای اعلام کرده‌اند: دانشجویان حزب اللّه دانشگاه تهران به همان سبک وسیاقِ اوّل انقلاب شکل گرفته است تا به قول ایشان «امر آتش امام خامنه‌ای را به سان بند میم وصیّت‌نامه به اجرا در آورند.» در این برهه خّاص زمانی، نه عملی است و نه با این شکل و شمایل و در این قدّ و قوّاره به صلاح و مصلحت کشور.

نویسنده با یادآوری این که به‌کارگیری قدرت این آتش با این روش و دراین چارچوب، نه در ظرف زمانی و نه در ظرف مکانیِ حال حاضر نمی گنجید نوشته: چه از منظر قانون، چنین حرکتی نه با «نظم عمومی» هم‌خوانی داشته و نه با منطق و واقعیّت موجود سنخیّت دارد، بلکه «اخلال در نظم مبتنی بر قانون» است و به نوعی جزیره‌ای عمل کردن در قالبی آسیب‌زا، و بی‌اعتناییِ آشکار به حقوق انسانی نیمه جامعه، یعنی زنان و از همه مهم‌تر فراهم آوردن خوراک تبلیغاتی برای بیگانگان.

نویسنده همدلی در نهایت اظهار نظر کرده که این گونه تعبیرها از آتش به اختیار که رهبر بدان اشاره کرده با واقعیت نمی خواند. با شناختی که از شخصیّت و سیره عملی و رفتار رهبر در گذر چهار دهه گذشته، در جامعه و جایگاه‌های گوناگون وجود دارد، بارها بر نظم و قانون پای فشرده و در هر بزنگاهی شهروندان را به رعایت این اصل کلیدی و سازنده توصیه کرده است.

شریعتی به روایت عابران

در چهلمین سالروز درگذشت دکتر علی شریعتی روزنامه های امروز صبح با مصاحبه ها و مقالاتی یاد وی را زنده داشته اند. لیلا ابراهیمیان در شرق به خیابان شریعتی تهران رفته تا روایت مردم این خیابان را درباره علی شریعتی بپرسد. او دو روز متوالی را با عابران و ساکنان این خیابان، صاحبان مغازه‌ها و مجتمع تجاری و اداری، در گیم‌نت، مسجد، کتاب‌فروشی، جلوی ورودی ایستگاه مترو شریعتی، قلهک و صدر، ایستگاه اتوبوس‌های شهری، شهرکتاب‌ها، سینماها و سفره‌خانه، جلوی در آپارتمان‌ها و کوچه‌ها گذراند و از شریعتی شنید.

سه‌راه طالقانی؛ مغازه الکترونیکی: پیرمرد دختر جوانش را فرا می‌خواند، او باید پاسخ‌گوی سؤال‌ها باشد. ٢٤ساله است و تازه مهندسی آي‌تي را تمام کرده است. شریعتی را در چند کلمه تعریف می‌کند: «تحمل، تأمل، تعامل و تساهل».

خیابان شریعتی؛ تقاطع خیابان ملک، سینما ایرانیان: «...پوپکم، پوپک شیرین سخنم! / تویی آن شبنم لغزنده گلبرگ امید/ من از آن دارم بیم/ کین لجنزار تو را پوپکم آلوده کند/ اندر این دشت مخوف/ که تو آزادیش‌ ای پوپک من می‌خوانی...» واژه با حرارت از زبان دختر جاری می‌شود بر فضای دم‌کرده خیابان؛ او شعری از علی شریعتی می‌خواند که در شهریور ١٣٣٦ آن را سروده است.

آقای روحانی و باخت والیبال

هومن جعفری در ستون طنز جهان صنعت نوشته: نتایجی که تیم ملی والیبال در لیگ جهانی گرفت روی اعصاب بود. این اولین بار است که کیفیت بازی‌های تیم ملی از کیفیت پخش مسابقات پایین‌تر است و مردم جای اینکه اعصاب‌شان از سانسورهای وقت و بی‌وقت تلویزیون به هم بریزد، از بازی سردرگم و ضعیف بازیکن‌ها ناراحت می‌شوند!

به نوشته این طنزنویس: این وسط نکته امیدوار‌کننده‌ای هم هست، در واقع انگار شانس آوردیم که کسی باخت‌های والیبال را به برجام و حضور والیبالیست‌ها در ستاد روحانی و موارد مشابه دیگر ربط نداد که یک چماق درست کنند و بزنند توی سر دولت! یا دوستان متوجه باخت‌های والیبال نیستند که از این فرصت برای زدن استفاده کنند یا اینکه منتظرند سوژه‌هایی که در دست دارند، تمام شود بعد گیر بدهند به روحانی که چرا والیبال باخت!

حق نشر عکس Ghanoon
Image caption کارتون محسن ظریفیان، قانون