روزنامه‌های تهران، دشواری‌های پساداعش

روزنامه‌های امروز صبح تهران، شنبه ۱۰ تیر در عنوان های اصلی خود از آزاد شدن موصل از داعش نوشته و در مقالاتی به گمانه زنی درباره سرنوشت داعش، جنگ و تاثیر آن بر ایران و منطقه پرداخته اند.

نگرانی از شرایط اقتصادی و مشکلات دولت دوم روحانی از جمله مسایلی است که در روزنامه های هوادار دولت منعکس شده در همین حال روزنامه های مخالف همچنان در مخالفت های خود با دولت که از یک هفته دیگر کارش را آغاز می کند ادامه می دهند.

حق نشر عکس Vaqayeh
Image caption تیتر و عکس صفحه اول وقایع اتفاقیه

درخشش کیمیا علیزاده

وحيد جعفري در اعتماد نوشته: تكواندو ايران ديگر آن تكواندو با صلابت گذشته نيست و دليل آن نه در توان قهرمانان اين رشته -كه بي‌ترديد توان و شايستگي لازم و كافي براي كسب موفقيت‌هاي بزرگ را دارند- بلكه به دليل وجود حواشي و نبود همدلي لازم و كافي در بين اركان اين رشته پرافتخار است.

به نوشته این گزارشگر:اين رشته چند سالي است با روزهاي اوج فاصله گرفته و اين بيشتر از هر چيز به اختلافات موجود در اين ورزش بازمي‌گردد. در واقع بايد گفت تا زماني كه اين اختلافات و نگاه‌هاي سليقه‌اي در اين رشته وجود داشته باشد و اجازه عرض اندام به تعداد محدود را ندهد، تكواندوي ايران به جاي پيشرفت، روز به روز پسرفت خواهد كرد و شاهد شكست ستاره‌هاي خود در عرصه بين‌المللي خواهد بود.

اعتماد نوشته: در شرايط موجود تنها يك‌سري افراد محدود كه در دسته استثناها قرار مي‌گيرند و در هر شرايطي با تكيه بر استعداد ذاتي خود مي‌توانند به پيروزي برسند، موفق عمل خواهند كرد و در تكواندو كيميا عليزاده يكي از همين افراد است كه با تمام محدوديت‌ها و نامهرباني‌ها توانست يك‌بار ديگر همچون بازي‌هاي المپيك بدرخشد و ركوردي ديگر با كسب مدال نقره رقابت‌هاي جهاني از خود به جاي بگذارد،

ایران پس از داعش

احمد غلامی در سرمقاله شرق نوشته: مخالفان روحاني با هتاكي به او دست به كار خطرناكي مي‌زنند. اين گروه خواسته يا ناخواسته اين پيام را به دنيا مي‌دهند که دولتي با بيش از ٢٤ ميليون رأي قوي‌‌تر از اراده آنان نيست. اين حملات تخريبي به روحاني بيش از آنكه مصرف داخلي داشته باشد كه دارد، بر ديپلماسي جهاني ايران اثري سوء مي‌گذارد و كار را براي دولت دوازدهم و ديپلمات‌هايش در عرصه بين‌المللي سخت‌تر مي‌كند.

سردبیر این روزنامه نوشته: در واقع اين بار هتاكان عليه آراي مردم اقدام كرده‌اند و در يك كلام روبه‌روي دموكراسي ايستاده‌اند. دموكراسي همان ايده‌اي است كه بيش از هر نيروي ديگری مانع تهاجم بيگانگان به كشور مي‌شود. دموكراسي يعني مردم. اگر قدرت‌هاي نظامي برتر دنيا در برابر ايران با احتياط رفتار مي‌كنند، مهم‌تر از ارتش نيرومند دموكراسي آن است كه با همه ناكارآمدي‌هايش دولتي را برمي‌سازد و دولتي را كنار مي‌گذارد.

مقاله شرق به این جا رسیده که: ایران وضعیتی پیچیده دارد، چه‌بسا بعد از شکست داعش این وضعیت پیچیده‌تر شود. هم‌پیمانیِ استراتژیک با روسیه و هم‌پیمانیِ ایدئولوژیک با سوریه نمی‌گذارد ایران به‌راحتی در منطقه از منافعش صرفه‌نظر کند. از‌این‌رو کار برای دیپلمات‌های ایران پس از داعش سخت‌تر از قبل می‌شود. آنچه مهم‌تر از انتخاب یک سیاست خارجی درست است، باور به مردم و دولتی است که آنان برگزیده‌اند. مردم نشان داده‌اند پای انتخاب‌های خود می‌ایستند. نادیده‌گرفتن خواسته‌های مردم، در مسائل بین‌المللی کار را سخت‌تر و پیچیده‌تر می‌کند.

وحدت، نیاز عراق پساداعش

حسن کاظمی قمی در مقاله ای در روزنامه ایران نوشته: مهم‌ترین پیامد ابتدایی آزادسازی موصل نیز این است که آزادسازی مناطق دیگر عراق از جمله حویجه و تلعفر را بیش از پیش تسهیل خواهد کرد. اما پیامد کلی‌تر و بلندمدت‌تر آن بومی‌سازی امنیت منطقه است. این عملیات باعث همگرایی و همکاری منطقه‌ای با کشورهای منطقه شد. طوری که اکنون شاهد همکاری گسترده ایران، عراق و سوریه در جهت مبارزه با داعش هستیم. فرماندهی عملیات آزادسازی موصل با تکیه بر نیروهای مردمی انجام شد.

سفیر پیشین ایران در عراق در ادامه نوشته: عراق نیازی به حضور اشغالگران و مدعیان دروغین مبارزه با تروریسم ندارد و قادر است با تکیه به مردم خود، با تروریست‌هایی که امنیت این کشور را تهدید می‌کنند، مقابله کند و تئوری ادعای خلافت خودخوانده داعش را ناکام بگذارد.

با این همه مقاله روزنامه ایران به این جا رسیده که: کار داعش با این عملیات تمام نشده‌ است و ارتش و نیروهای مردمی عراق با توجه به تنوع قومی در مناطقی چون حویجه کار دشواری را در مسیر پاکسازی عراق از تروریست‌ها در پیش دارند. ضمن آنکه به احتمال بسیار زیاد، داعش با از دست دادن موصل، تاکتیک‌های عملیاتی خود را از حفظ سرزمین به عملیات انتحاری و تروریستی تغییر خواهد داد.

تیغ و زنگی مست

هومن جعفری در ستون طنز جهان صنعت با اشاره به پیشنهادهای کشورهای عربی به قطر و پذیرفته نشده این پیشنهادها پیش بینی کرده که در گام بعدی پیشنهادهای تازه ای به قطر خواهد رسید. از جمله ‌.آلودگی هوای تهران را باید ظرف سه ماه قطع شود .مشکل ترافیک تهران را هم همین‌طور‌. قطر باید کاری کند دیگر در تریبون‌های رسمی ایران مسوولان همدیگر را نکوبند‌

به نظر طنزنویس جهان صنعت پیشنهادات دیگر کشورهای عربی این خواهد بود که مشکل توهین‌ کاربران ایرانی در فضای مجازی باید حل شود. کارلوس کی‌روش و ممدآقا مایلی‌کهن با هم رفیق جینگ شوند‌! با داعش قطع همکاری کنید اما به ادامه حمایت‌های مالی‌تان از آنها ادامه دهید‌.

حق نشر عکس Etemaad
Image caption کارتون محسن ظریفیان، اعتماد

همدستی با دشمن

کیهان در یادداشت روز خود با شکایت از نقد رییس جمهور از عملکرد سپاه پاسداران نوشته; این نیش و کنایه‌ها و فشارهای داخلی، همزمان شده با تلاش‌های غرب برای تحت فشار قرار دادن سپاه که ان‌شاءالله کاملا اتفاقی است. البته ممکن است علت این همزمانی، زیاد هم «اتفاقی» نباشد. شاید دولت به فکر کلید زدن برجام ۲ و ۳ است! غربی‌ها می‌گویند، برجام ۱ همان بود که دیدید و اگر به دنبال بهره‌برداری از منافع اقتصادی آن هستید، باید در حوزه مسائل منطقه‌ای هم با ما وارد مذاکره شوید.

جعفر بلوری تاکید کرده: تلاش‌ها برای تحت فشار قرار دادن سپاه از سوی آمریکا و متحدانش، مسبوق به سابقه است. چنین فشارهایی در سی و چند سال گذشته همواره وجود داشته و در برهه‌های مختلف و بسته به شرایط! افزایش یا کاهش یافته است. به نظر هم نمی‌رسد هدف دشمن از تهدید به تحریم سپاه، مصادره اموال آن باشد چرا که سپاه اصولا در خارج از کشور سرمایه‌ای ندارد.

کیهان سرانجام نتیجه گیری کرده: دشمن امروز، «شرایط» فشار را مهیا دیده و این نیش و کنایه‌های داخلی است که آن شرایط را فراهم کرده! دشمن دو قطبی‌سازی‌های کاذب را که در داخل به آن دامن زده می‌شود، یک «فرصت» می‌بیند برای ضربه زدن به دولت و سپاه به طور توأمان. بنا بر این به نفع دولت هم هست که با ارسال پالس‌های«غلط‌انداز»، به دشمن پاس گل ندهد. پاس گل دادیم که، محمد بن سلمان و دونالد ترامپ، اینگونه گستاخ شدند

انزوای امریکا در فشار بر ایران

حسن بهشتی‌پور در مقاله ای در روزنامه ایران نوشته: تلاش‌های ترامپ در امریکا برای تصویب تحریم‌های جدید و انتقاداتش به برجام تنها از سوی اسراییل و برخی بازیگران عربی منطقه همراهی می‌شود. حال آنکه کشورهای مهم اروپایی بعد از برجام قراردادهای مهم تجاری با ایران منعقد کرده‌اند و منافع آنها ایجاب می‌کند که روند مسالمت‌آمیز اجرای برجام را حفظ کنند. چه آنکه بعد از نهایی شدن قرارداد بوئینگ که ایران با هدف نوسازی ناوگان مسافربری هوایی‌اش با شرکت هواپیمایی امریکا به امضا رساند از منظر ایجاد اشتغال و درآمد آنچنان منفعتی برای این کشور داشت که ترامپ با وجود هجمه‌های لفظی‌اش به برجام جلوی اجرای آن را نگرفت.

به نظر نویسنده: اهمیت اقتصادی کار با ایران در فضای پسابرجام برای اروپایی‌ها مانع از ورود آنها به تنشی خواهد بود که کاخ سفید درصدد است علیه ایران به راه بیندازد. آنها به دنبال مستحکم‌تر کردن پیوندهای اقتصادی با ایران بوده و سعی می‌کنند همه موانع موجود را هم بردارند و رابطه اقتصادی با ایران را به دهه قبل از تحریم‌ها بازگردانند. تأکید ویژه مقام‌های بلندپایه اروپا بر اجرای برجام در دیدارهایی که با آقای ظریف داشتند، از این هدف آنها حکایت می‌کند.

مقاله روزنامه ایران به گزارشی دبیرکل سازمان ملل هم اشاره کرده درباره برجام نسبت به گزارش‌های بان کی مون، دبیرکل سابق سازمان ملل مثبت‌تر است و نشان از تغییر مسالمت‌آمیز فضا به نفع ایران دارد. این تحولات در حالی به نفع کشورمان رقم خورده است که ایران در شرایط کنونی با بیش از 160 کشور جهان به توافق‌هایی دست یافته است که لازمه هموار شدن اجرای این توافقات و تقویت همکاری اقتصادی با طرف‌های اصلی تجاری‌اش، اصلاح نظام بانکی داخلی است.

حق نشر عکس Qanoon
Image caption کارتون سعید شعبانی، قانون

دشواری های پیش رو

محمدعلی وکیلی در سرمقاله ابتکار نوشته: چالش های زیادی سربرآوره و فشاراجتماعی روزافزون گشته است. چنین سرنوشتی دارند این روزها، خبر ورشکستگی برخی موسسات مالی در صدر اخبار است. این طور که از شواهد پیدا است موسسات بسیار دیگری نیز وجود دارند که در مرز ورشکستگی هستند. طبق گفته بانک مرکزی، اغلب این موسسات، مجوز فعالیت نداشته اند و آمارها می گوید که چیزی حدود 02 درصد از نقدینگی کشور در اختیار موسسات مالی و اعتباری غیر مجاز است.

به نوشته این نماینده مجلس: اعلام ورشکستگی تعدادی از این موسسات، فضای شایبه انگیز و شایعه سازی ساخته است و در دیوار اعتماد عمومی به نظام پولی و بانکداری کشور ترک انداخته است. هر روز شاهد کاهش اعتماد مردم به نظام بانکی هستیم. حقیقتاً نیز موسسات مالی غیر مجاز، به مثابه بمب ساعتی است که باید خنثی شوند. البته علاج آن اعلان عجولانه ورشکستگی نیست. این اعلان می تواند بحران اجتماعی بسازد و به اعتماد مردم آسیب وارد کند.

سرمقاله ابتکار در نهایت به این جا رسیده که: ضرورت تدبیر برای از یک سو، رسیدن به انضباط پولی در کشور و از سوی دیگر بازسازی اعتماد مردم احساس می گردد. یعنی تدبیری که در آن، هم نظام پولی نظارت پذیر شود و هم اعتماد عمومی آسیب نبیند.

مشکلات پیچیده دولت بعد

پویا جبل‌عاملی در سرمقاله دنیای اقتصاد نوشته: دولت آینده با مشکلات عدیده و به غایت پیچیده‌ای به‌خصوص در حوزه اقتصادی مواجه است. پایداری رشد اقتصادی، کاهش محسوس نرخ بیکاری، خروج سیستم بانکی از شرایط فعلی، جلوگیری از ورشکستگی صندوق‌های بازنشستگی، جهش در سرمایه‌گذاری خارجی، کم‌رمق ساختن شرکت‌های خصولتی و در نهایت حفظ تورم تک‌رقمی و ثبات اقتصادی، هر یک به تنهایی هدف بزرگی است.

با وجود این، چرا می‌توان به موفقیت دولت و حداقل رسیدن این معضلات به حدی قابل‌تحمل امید بست؟ دلیل اول تجربه گذشته. در سال ۱۳۹۲، برای بسیاری از کارشناسان رسیدن به تورم تک‌رقمی رویایی بیش نبود، همچنان که بسیاری از کارشناسان روابط بین‌الملل، حل پایدار پرونده هسته‌ای را نیز بعید می‌دانستند، اما هر دوی این دست‌نیافتنی‌ها عملی شد.

دلیل دوم. می‌توان این ادعا را مطرح کرد که دولت روحانی همواره بر آن بوده تا از ظرفیت‌های کارشناسی چه در میان تکنوکرات‌های دولتی و چه خارج از آن بهره ببرد. کارشناسان در حوزه‌های مختلف می‌توانند امید داشته باشند که حتی اگر راهکارها و نظرات آنها، جامه عمل پوشانده نشود، دلیل سوم. حل معضلات ذکر شده جز با بستری از اعتماد ملی میسر نیست. هر چند ابتدا نیاز است تصمیم‌گیرندگان موثر خارج از دولت با قوه مجریه همراهی کنند، اما فراتر از آن بدون اعتماد عمومی، هزینه اصلاحات اقتصادی بیشتر خواهد شد.

این مار اگر مهار نشود...

احسان اقبال سعید در سرمقاله همدلی نوشته: ‪ توهین و درشتی با حسن روحانی رئیس جمهور مستقر و منتخب هر روز در اشکال متفاوتی بروز می‌یابد. جماعتی در این کشور حضور دارند که فارغ از انگیزه‌هایشان همواره خود و اطرافیانشان را حق مطلق و مظهر تمام‌عیار خودی به حساب آورده و گروه کثیری از مردمان و سیاستمداران را در گروه ناخودی، غرب زده، لیبرال، سکولار دسته‌بندی می‌کنند.

به نوشته این روزنامه اصلاح طلب: این جماعت مصادر و پست‌های نظام را صرفا متعلق به دایره خودی‌های خودساخته می‌دانند و دیگران را مجاز به احراز این سمت‌ها نمی‌دانند ولو از مردم آرا بالایی گرفته باشند.در انتخابات‌ متعدد و سایر آوردگاه‌های سیاسی ذیل جریان اصول‌گرا تعریف می‌شده‌اند. این گروه‌ها که معمولا داعیه اصول‌گرایی ناب را دارند، عامل مناسبی برای فشار بر رقیب سیاسی از سوی اصول‌گرایان بوده‌‌اند.

مقاله همدلی در نهایت نوشته: این جماعت خودسر اقدامات خود را در پوشش حرکات مردمی و بیان مطالبات مردم بیان می‌کنند. واژه مردم شاید از مظلوم‌ترین واژه‌ها باشد که بسیاری مدعی آن هستند و معلوم نیست کدام مردم و در کدام انتخابات نمایندگی خود را به آنان واگذار کرده‌اند. میثم مطیعی به نمایندگی از مردم به برجام می‌تازد و عمل تیم روحانی- ظریف را با بدترین واژگان خطاب قرار می‌دهد باز پس از ۴ سال اگر مردم برجام را تا این حد سیاه و خائنانه می‌دانندچرا بازهم روحانی را انتخاب کردند؟

حق نشر عکس Shahrvand
Image caption کارتون نازنین جمشیدی، شهروند

محرومان شیفت دیلیت شدند

فریور خراباتی در ستون طنز روزنامه ایران نوشته: نزدیک انتخابات که می‌شود یکسری از کاندیداها می‌آیند و از صبح تا شب قربان صدقه مردم می‌روند. یک نفر تماس می‌گیرد و خواهش می‌کند که مرغ و گوشت و سیب‌زمینی و آرد به ما بدهد. بعد که می‌گوییم: «باشه حالا که خیلی اصرار می‌کنی، سه تای اولی رو بده!» توضیح می‌دهد مرغ‌ها که تماماً هورمونی هستند، گوشت قرمز هم که تب کریمه کنگو می‌آورد، سیب‌زمینی هم که مملو از نشاسته است و شما را چاق می‌کند، در نتیجه یک گونی آرد به ما می‌دهد که مانند دوره سلجوقیان برویم و در خانه نان بپزیم.

این طنزنویس ادامه داده: هرچند ما مردم نجیبی هستیم و ترجیح می‌دهیم عزیزان به جای نگرانی بابت یخچال خانه ما، به فکر عوض کردن پاترول مدل هفتاد و یک فرزند عزیزشان باشند. یک دوست دیگری که در طول بیست سال گذشته پایش را از شهرشان بیرون نگذاشته، برای ریزگردها که هشت استان آن طرف‌تر زندگی مردم را مختل کرده، اشک می‌ریزد. حالا که انتخابات تمام شد، دیگر ما را دوست ندارند؟ کسی ناگهان وارد خانه ما نمی‌شود که عکاسان و خبرنگاران از این بزرگوار عکس بگیرند؟ کسی نیست که شعار بدهد: «هر ایرانی یک یخچال و هر هموطن یک خیار!»؟ یعنی به نظر می‌رسد.

طنز روزنامه ایران بدین جا رسیده: بعد از انتخابات اساساً محرومان و فقرا و مستضعفین حذف به قرینه شده و شیفت دیلیت می‌شوند تا چهار سال دیگر سر و کله‌شان پیدا شود.دیگر کسی به فکر نود و شش درصدی‌ها نیست و هیچ‌کس نیست که از زباله‌ها برق تولید کند وبه جای آن زباله‌ها را در محله گلاب‌دره تهران آتش می‌زنند و بعید نیست چهار سال دیگر بگویند که «این ما بودیم که توانستیم از زباله آتش تولید کنیم!».