روزنامه های صبح تهران، آیا دولت با تغییر چهره ها موفق می شود؟

روزنامه های امروز صبح تهران، دوشنبه ۱۲ تیر در عنوان های اصلی خود از دیدار روسای سه قوه کشور خبر داده و از زبان هر یک از آنان از شرایط حساس کشور نوشته اند. همزمان با توصیه های روزنامه های هوادار دولت و میانه رو، تندروها همچنان از نفوذی ها خبر داده و از مدیرانی که برای هر کار ابتدا مشورت و برنامه ریزی را انتخاب می کنند انتقاد کرده اند.

نگاهی یه شرایط حساس منطقه و به خصوص قطر از جمله دیگر مطالب روزنامه های امروز است.

حق نشر عکس Bahar

رسانه‌ها از هر ٣ قوه انتقاد کنند

شرق گزارش داده: همایش سراسری قوه قضائیه روز گذشته با حضور سران سه قوه و مسئولان عالی کشوری و قضائی در سالن اجلاس سران برگزار شد. رئیس‌جمهوری در این همایش گفت: «یکی از وظایف رئیس‌جمهوری اجرای قانون اساسی است، بخشی از آن قوه ‌قضائیه است و اصولی که به این قوه مربوط است. اگر رئیس‌جمهوری نسبت به دولت و اجرای آن دغدغه خاطر دارد، نسبت به قوه ‌قضائیه هم همان دغدغه را باید داشته باشد؛

به نوشته شرق حسن روحانی، افزوده: «تردید ندارم امروز اگر سه قوه کشور تحت فرامین رهبری در کنار هم بیش از گذشته قرار بگیریم که البته ما در چهار سال گذشته تلاشمان این بوده در کنار هم باشیم، ممکن است از همه انرژی حداکثر استفاده نشده باشد اما هیچ‌وقت قوه‌مجریه دنبال تخریب قوه ‌قضائیه و یا دیگر قوا نبوده و البته دیگر قوا هم دنبال تخریب قوه ‌مجریه نبوده‌اند اما باید کار بالاتری انجام دهیم».

شرق در نهایت از قول رییس قوه مجریه نوشته: اینکه قوا مستقل هستند، کافی نیست و ادامه داد: «مستقل به معنای دیوار‌کشیدن بین دو قوه نیست به این معناست که قوه قضائیه مستقل است و قاضی برای انشا و فهم حکمش مستقل است. مستقلا قانون را می‌فهمد و تفسیر و حکم صادر می‌کند، اما درعین‌حال مستقل به این معنی نیست که همدیگر را کمک و یاری نکنیم و تعامل نداشته باشیم.

وحدت؛ ضرورت ملی

غلامحسین کرباسچی در سرمقاله روزنامه ایران به نقل از روزنامه گاردین نوشته: که جهان تنها سه سال برای توقف گرمای فزاینده فرصت دارد و در اخبار داخلی گرمای بالای ۵۴ درجه را در اهواز و سیستان و بلوچستان شنیده‌ایم، که رکورددار گرم‌ترین شهر جهان بود، بر این وضعیت بحران آب حداقل ۳۰ استان کشور طوفان گرد و خاک و قطع مکرر برق و خشکسالی، آلودگی هوای شهرها، ناپایداری زیست محیطی، بحران پسماند و انبوه زباله‌های مخرب و تخریب جنگل‌ها و نابودی تنوع زیستی فقط در محدوده مسائل طبیعی وجود دارد.

به نوشته دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی و در بعد مسائل دیگر داخل کشور رکود اقتصادی (که چاره آن جز با سرمایه‌گذاری و در پناه احساس امنیت همه‌جانبه امکانپذیر نیست) ورشکستگی نظام بازنشستگی کشور، بحران بانکی (که علائم ظهور آن روز به‌روز در حال افزایش است) بیکاری جوانان تحصیلکرده، حاشیه‌نشینی و بحران اخلاقی و فروریزی استحکام خانواده افزایش آمار طلاق و گریبانگیری افسردگی اجتماعی و ناامیدی نسبت به آینده بخشی از فهرست یکصد بحرانی است که در محافل تحقیقی روی آن صحبت می‌شود.

مقاله روزنامه ایران افزوده: بر این سیاهه مسائل امنیتی و تهدیدهای تروریستی، شاخ و شانه کشیدن‌های حاکمانی مانند ترامپ و مسأله‌آفرینی دو لابی قدرتمند اعراب و اسرائیل در محافل سیاسی و امنیتی امریکا و نیز تنش‌زایی عربستان و... ده‌ها مسأله منطقه‌ای، به سختی می‌توان مطمئن بود که بر حل تمامی آنها موفق شویم.

کابینه دلاور و شجاع و متخصص

صادق جنان صفت در سرمقاله روزنامه ابتکار نوشته دولت جدید روحانی در حال تاسیس است. رئیس جمهور منتخب با حلقه اول مدیران مورد اعتمادش در حال رایزنی است تا کارآمدترین افراد را برای کابینه دوازدهم برگزیند و سیاست‌ورزان، فعالان اقتصادی، فعالان نهادهای مدنی، اندیشمندان حوزه‌های اقوام، زنان، اقلیت‌های مذهبی و... در حال دادن پیشنهاد به حسن روحانی هستند و هر کدام از آن‌ها بسته به زاویه دیدی که دارند شاخص‌هایی پیشنهاد می‌کنند.

نویسنده تاکید کرده: موجی از مجادله‌های سنگین در حوزه سیاست داخلی، سیاست خارجی، رفتار با منتقدان، تعامل یا تقابل با مخالفان سیاسی تندخود و بدکردار پیش روی دولت دوازدهم است. آن وزیری که توانایی و شجاعت مبارزه با این وضع را ندارد بهتر است به کابینه راه نیابد. هر عضوی از جامعه مدیران ارشد که قابلیت فنی ـ تخصصی برای اداره وزارتخانه را دارند اگر متصف به صفت شجاعت و دلاوری نباشند در میانه راه و با توپ و تشرهای مخالفان جا می‌زند و کار دولت لنگ می‌ماند.

به نظر ابتکار: در چهار سال آینده باید تکلیف برخی از مهم‌ترین مسائل حل ناشده مثل سیاست خارجی و مناسبات با جهان برای برطرف کردن تنگناهای ورود سرمایه خارجی و رفع تحریم‌ها حل شود و این کار سترگی است که وزیران ترسو نمی‌توانند تاب مجادله‌های پیرامون آن را داشته باشند.

بفرمایید کابینه!

فریور خراباتی در ستون طنز روزنامه ایران نوشته: اصولگرایان واقعاً جناح جالب و هیجان‌انگیزی هستند، خصوصاً اینکه پس از شکست در انتخابات یک جوری صحبت می‌کنند که انگار نه تنها پیروز انتخابات ریاست‌جمهوری شده‌اند، بلکه حتی توانسته‌اند در فینال جام کنفدراسیون‌ها آلمان را شکست داده و قهرمان این رقابت‌ها شوند. این برداشت از آنجایی آغاز می‌شود که یکی از این عزیزان در مصاحبه‌ای اعلام کرده: «روحانی در انتخابات کابینه به ۱۶ میلیون رأی اصولگرایان توجه کند»

در زمان دولت سابق هر روز مسئولان به ما زنگ می‌زدند و در مورد انتصاب‌ها و انتخاب‌های خود از ما سؤال می‌کردند. یعنی یک نفر با بنده تماس می‌گرفت و می‌گفت: «عشقم! نظرت چیه آقای حاجی بابایی رو بذاریم برای وزارت آموزش و پرورش هانی؟» ما هم بالاخره یا تأیید می‌کردیم یا این پیشنهاد را رد می‌کردیم، آن زمان توجه به نظر مردم خیلی بیشتر از امروز باب بود، الان متأسفانه دولت می‌رود و سر خود وزیر پیشنهاد می‌دهد، این دیگر چه وضعش است؟ بر این اساس بنده

ستون طنز روزنامه ایران پیش‌بینی کرده که درخواست‌ها و مطالبات بعدی دوستان بدین صورت باشد؛ الف- دولت در انتخاب وزیر آموزش و پرورش حتماً به رأی مبصر کلاس نسترن در مدرسه شکوفه‌ها توجه کند و دیگر این که دولت در انتخاب وزیر مسکن به رأی آقای جمالی مدیر مجتمع مسکونی گلاب توجه کند، و بالاخره این که دولت با در نظر گرفتن رأی اصولگرایان هر روز صبح بدون اینکه زنگ خانه آن عزیزان را بزند و از خواب بیدارشان کند، یک عدد نان سنگک و یک قالب پنیر جلوی در خانه‌شان بگذارد و بی‌سر و صدا برود.

حق نشر عکس Shahrvand
Image caption کارتون زینب نیکچه، شهروند

نفوذی ها در مقامات مهم

کیهان در یادداشت روز خود ضمن ادامه به انتقادهای تند خود علیه اعضای دولت روحانی نسبت به نفوذ عوامل بیگانه در دولت هشتار داده و نوشته: ه:برخلاف بسیاری از تصورها، نفوذ در برخی مراکز تصمیم‌ساز و جا انداختن افراد غیر مشهور وگمنام در کسوت کارشناس، متخصص، برنامه‌ریز و... امری محتمل‌تر است تا نفوذ در یک فرد مشهور و به خدمت گرفتن مستقیم او. تجربه بسیاری از کشورها نشان داده که موسسات مشاوره‌ای، تیم‌های حرفه‌ای و لابی‌های قدرتمند اقتصادی، در عمل به عقل منفصل مدیران تبدیل شده‌اند و در مدتی کوتاه، این فرمان آنهاست که در کشور ساری و جاری می‌شود.

به نوشته حسین شمسیان در این مقاله: حوزه‌ها، توجه ویژه به حوزه‌هایی مثل برنامه‌ریزی‌های اقتصادی، امور ارتباطات و شبکه‌های اجتماعی، برنامه‌ریزی‌های اجتماعی، سازمان‌های مرتبط با امور جوانان و بانوان و ... به خوبی گویای آن است که مسئولان، بسیاری از این امور را در قالب پروژه و طرح (!) به چهره‌های گمنامی که زیر هیچ ذره‌بینی نیستند سپرده‌اند و آنها هم نسخه‌های به ظاهر علمی و آکادمیک می‌نویسند و جناب مسئول هم با پز و ژست برنامه داشتن، آن را به خورد مردم می‌دهد!

کیهان معقتد است: عدم واکنش برخی از مسئولان نسبت به تحرکات دشمن‌، نادیده گرفتن این تحرکات و حتی همسو شدن با آنهاست. اینها امور بسیار خطرناکی است که اگر امروز اثرش را نشان نمی‌دهد، به معنی وجود نداشتن نیست و روزی که آثارش آشکار شود، راه جبران بسیار مشکل است. در زمانی که دشمن درصدد ایجاد نارضایتی‌های اجتماعی و اقتصادی است، انجام یا ترک بسیاری از کارها، عجیب و غیر معمول است و از آن بوی ناخوشایندی به مشام می‌رسد.

روزگار «کشاکشی» صداوسیما

آساره کیان در مقاله ای در همدلی نوشته: شاید شهروندان(به ویژه آن‌هایی که به روحانی رای دادند) بیش از هرکسی بدانند «تمامی آن‌چه در حقوق شهروندی آمده، پیش از آن در قانون اساسی هم آمده بود؛ جاهای دیگر که سهل است»؛ آن‌ها می‌گویند، همین‌که بدانند «منشوری» برایشان تدوین شده و به امضای رئیس‌جمهور رسیده، به اجراشدن آن و اهمیت حقوقشان اعتماد بیشتری می‌کنند.

به نوشته این مقاله: اما رئیس مجلس هم یکی از سخنران‌ها است؛ محتوای کلامش همه‌چیز را سر رسانه‌ها خراب می‌کند(البته به‌جز تلویزیون)؛ او به مقام‌های مسئول هشدار می‌دهد که مراقب حاشیه‌سازی و سوء‌استفاده رسانه‌ها باشند. برادر رئیس‌قوه قضائیه، می‌گوید:« نباید در کشاکش رسانه‌ها افتاد.»

مقاله همدلی به این جا رسیده که: بر اساس اصول اخلاقی و حرفه‌ای، رسانه‌ها باید «بی‌طرف» باشند؛ و این ‌چیزی است که از محتوای صحبت‌های رئیس مجلس به دست می‌آید. تلویزیون اما کاری به این کارها ندارد؛ او در کشاکشی درون‌سازمانی، کار خود را می‌کند؛ مثل همیشه بخش‌هایی از صحبت‌های رئیس‌جمهور را پخش نمی‌کند؛ آن‌جاهایی که می‌گوید «ما حق نداریم بدون ادله کافی کسی را احضار و جلب کنیم.» و رسانه‌هایی که وابستگی خاصی به جایی ندارد هنوز هم نمی‌توانند نام برخی شخصیت‌ها را به راحتی نقل کنند.

حق نشر عکس Etemad
Image caption کارتون علیرضا پاکدل، اعتماد

قطر، انبار باروت

ابوالقاسم قاسم زاده در مقاله ای در روزنامه اطلاعات با اشاره به مهلت تعیین شده برای قطر از سوی عربستان، امارات، بحرین و مصر برای پذیرش پیشنهاد آنها نوشته: دولت قطر ارائه چنین پیشنهاداتی را توهین به استقلال و حاکمیت مستقل کشور خود خواند و آن را رد کرد. اکنون مهلت تعیین شده از سوی ائتلاف چند کشور عربی در حوزه خلیج فارس و دولت مصر برای قطر پایان پذیرفته و خبر رسیده که قصد دارند یک پایگاه نظامی در بحرین ایجاد کنند. علاوه بر آن ، تشدید تحریم‌های اقتصادی و به تعلیق درآوردن عضویت قطر در شورای همکاری خلیج‌فارس و بلوکه کردن دارایی‌های دولت قطر در کشورهای تحریم‌کننده، در دستور کار قرار گرفته است.

به نوشته این تحلیلگر تلاش‌های بسیاری از سوی قدرت‌های بین‌المللی و در منطقه از سوی چندین کشور از جمله ایران، ترکیه، کویت و عمان در جریان است تا مگر آن را از طریق سیاسی و به صورت مسالمت‌آمیز حل و فصل کنند. موضوع بحران قطر در صدر فعالیت‌های سیاسی منطقه‌ای و بین‌المللی قرار گرفته است. تلاش سیاسی برای ارائه پیشنهادهای تعدیل شده و جدید است تا از شدت تخاصم کاسته شود و بحران وارد فاز حل و فصل گردد. اما هنوز بخش دیگر این انبار باروت، یعنی بخش نظامی آن همچنان صدای زنگ خطر را می‌نوازد. به طوری که برخی از تحلیلگران سیاسی در رسانه‌های منطقه همچنین در غرب، از درگیری نظامی با قطر خبر می‌دهند.

تاثیر قطر در نرخ کالا

بهار در مقاله ای درباره وضعیت اقتصادی و سیاسی منطقه پرسیده با توجه به محاصره اقتصادى و تحریمهاى گسـترده علیه قطر، ایران قرار اسـت چگونه از فرصت بـه وجود آمده بـراى افزایش صادرات و دیگر همکارىهاى اقتصادى با کشـور قطر اسـتفاده کند؟ تحلیل گران اقتصادى راهکارهایى را براى اسـتفاده بلند مدت از خلاء شـاید موقت به وجود آمده در بازار قطر را ارائه کرده اند.

به نوشته این مقاله: در بین مردم اوضاع با ذهنیت مسـئولان و کارشناسان اقتصادى متقاوت است. مردم در کوچه و بازار نگران اند نکند به بهانه یارى رساندن اقتصادى به یک کشور خارجى مردم داخل فراموش شوند و فعالان اقتصادى تمام هم وغم خود را براى صادرات محصولات مورد نیاز مردم براى به دست آوردن سود بیشتر مصروف کنند.

مقاله بهار افزوده: حالا براى برخى اقشار در جامعه رنگ و بوى واقعیت به خود گرفته است و شنیده ها حکایت از آن دارد که برخى گرانىهاى اخیر در اقلام اساسى در بازار و همچنین افت کیفیت بعضى اقلام خوراکى بى ارتباط با تلاش بخش خصوصى براى حضور در بازار قطر نیست و پرسـش این است که در این میان نقش دولت چیسـت

چماق کسب و کار من است

سامان خلیلیان در مقاله ای در همدلی حکایت سفری را نقل کرده که در آستانه تعطیلات نوروزی در یکی از شهرها داشته است به ناگاه چند نَفَر چماق به‌دست دیدم که پشت فرمان خشکم زد. سریع شیشه‌ها را بالا زدم و منتظر تقدیر که شاید شیشه جلوى ماشین الان با آن چماق‌هاى خوش‌تراش بدون هیچ بهانه‌اى خُرد و متلاشى می‌شود. اما نه، آنها بزن‌بهادران سر گذر نبودند. با صدا و همهمه‌شان متوجه مسئله جالبى شدم. هرکدام از آنها شروع به تبلیغ می‌کرد و مدام به شیشه می‌کوفتند و مطاع خود رابه شکل‌هاى مختلف و کارکرد آن با آب وتاب فراوان تبلیغ می‌کردند.

به نوشته این مقاله: شغل این جمعیت بسیار، چماق‌فروشى بود و هر یک سعى داشت تا با چرب‌زبانى چماق خود را به من بفروشد. بله، جالب است.سوغات آن دیار چماق بود و آن را به عنوان صنایع دستى آن منطقه با افتخار ترویج و عرضه می‌کردند. و من در پشت شیشه‌هاى بالا و صداى مبلغان این کالا در ذهن خود از خودم می‌پرسیدم که در حال حاضر در چه دوره‌اى زندگى می‌کنم، شاید در ماشین زمان و عقب‌گرد به دوران نئاندرتالان را می‌بینم که براى ترویج ضرب و شتم دیگران با این متاع ناب چنین با فراق خاطر محصول قتاله خود را با برند چماق مش‌ماشالا و دیگرى پیشنهاد برند فلانى با گارانتى دوساله براى بهره‌مندى در لحظات حساس منازعه احتمالى در جاده و خیابان براى جانمایى در زیر صندلى راننده را عرضه می‌کرد.

آرى همانجا بود که یاد نوستالژیک خاطرات تاریخى این خاک را در هزارم ثانیه‌اى گذران کردم و شعبان بى‌مخ و دار ودسته چماق‌کشان سال های سی را لمس کردم و چه بسیار در تاریخ ما بودند شعبان‌هایى که متاعشان چماق بود و بد این که هنوز هم در این دیار چماق است که می‌خواهد فروخته شود و بر ذهن‌ها فرو آورده شود.

دول عربی و معضلات

سوشیانس شجاعی‌فرد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ در صفحه طنز شهروند نوشته: عربها یک لیست بلند‌بالا جلوی قطر گذاشتند که رابطه‌ات را با ایران‌اینا قطع می‌کنی! ترکیه‌اینا نباید بیایند خانه‌ات! دهان بچه زر زرو‌ات را باید ببندی! ظرف‌های ناهار و شام را باید بشوری، نان‌خور اضافی هر چه داری بفرست خانه همان همسایه‌تان که گربه دارد! خلاصه حرف نباید بزنی و هیچ صدایی از هیچ جایت نباید دربیاید! خب واقعا این به نظر شما دعوای کشور با کشور است یا دعوای زن و شوهر؟!

به نوشته این طنزنویسان: ما به‌عنوان ابلهان باید باور کنیم یا بنشینیم یک گوشه نان و ماست‌مان را - و حق عبور هواپیماهایی که از قطر می‌گیریم - بخوریم؟! بنده پیشنهادهایی برای رفع مشکلات بین کشورهای عربی همسایه‌ دارم! اول اینکه مصر به تأسی از فرزندان کوروش و نوه‌های همیشه آریایی داریوش، به هویت غیرعربی خودش برگردد! واقعا مگر مصری‌ها یادشان رفته که خون پاک مصری در رگ‌هایشان است؟

ما یک کوروش کبیر داریم، خودمان را کشته‌ایم، آنها این‌همه فرعون دارند! خب، یک فرعون درست و حسابی و عادل پیدا کنند، چهار تا جمله معروف پروفسور سمیعی را از قول رامسس منتشر کنند و یادشان بیاید که اینها عرب نبودند خلاصه، آن دوستان سابق هم می‌توانند برگردند در آغوش ایران! فقط می‌ماند تلویزیون الجزیره که کافی است این مرتضی حسینی و سامانه پیامکی‌اش و چند تا از این مجری‌های لوس بیست‌وسی و کارشناسان سیاسی را بفرستیم شبکه الجزیره! دیگر آن هم از حیز انتفاع می‌افتد و مشکلات دول عربی حل می‌شود!‌ هان؟!

حق نشر عکس Iran Newspaper
Image caption کارتون آروین، ایران

موضوعات مرتبط