روزنامه‌های تهران، انتظارها از دولت و موانع کار

روزنامه‌های امروز صبح تهران، پنجم شهریور در صفحات اول خود عکسی از دیدار سالانه و مرسوم رهبر جمهوری اسلامی با هیات دولت چاپ کرده اند و بیشترشان از میان بیانات آیت الله خامنه ای این جمله را برگزیده اند که خطاب به دولتمردان گفته شده صدای مخالف را بشنوید.

سرمقاله بیشتر روزنامه ها به جهت فرارسیدن هفته دولت به نقد برنامه های دولت و تعیین اولویت های جامعه اختصاص دارد.

حق نشر عکس Etemaad
Image caption تیتر و عکس صفحه اول اعتماد

مطالبات از روحانی زیاد است

ولی الله شجاع پوریان در سرمقاله همدلی نوشته: در کنار دغدغه‌های معیشتی و مشکلات اقتصادی بخش زیادی از سبد رای‌دهندگان دکتر روحانی، مطالباتی اجتماعی، سیاسی و مدنی داشتند. گشایش فضای فرهنگی و اجتماعی جامعه، رفع فساد اقتصادی، اختلاس و ارتشاء در سیستم اداری، حضور بانوان در اماکن ورزشی، تسهیل در برگزاری کنسرت‌های موسیقی، جلوگیری از توقیف فیلم، روزنامه، تئاتر رفع محدودیت‌های تشکل‌ها و انجمن‌های صنفی، سیاسی و ...، افزایش مشارکت و حضور بانوان در عرصه‌های مدیریتی، حذف برخوردهای سلبی و خشن با مقوله حجاب... بخش زیادی از رای‌دهندگان و افکار عمومی به دنبال تحقق آن در چهار سال آینده هستند.

به نوشته این مقاله: تمرکز دولت یازدهم بر مسئله سیاست خارجی باعث شده بود که بسیاری از این مطالبات در دوره قبل در حاشیه باشد، اما در دولت دوازدهم به صورت جدی‌تری باید این مطالبات پیگیری و محقق شوند.در کنار مطالبات مردم از دولت روحانی که در حیطه وظایف قانونی قوه مجریه قرار دارند، برخی مطالبات مهم نیز از دکتر روحانی در سطح جامعه به ویژه پایگاه اجتماعی اصلاح طلبان وجود دارد.

اولویت‌های جامعه

مسعود رضوی در سرمقاله اطلاعات نوشته به جز مسایل معیشتی جامعه اولویتی دیگر هم و آن آرامش است آرامش متاعي است که در تمام سطوح از مديران طراز اول تا مردم کوچه و بازار و کودکان، تا دورترين روستاها، بدان نياز فوري دارند و اگر پرسش شود که مهم ترين اولويت ما در همه زمينه‌ها در يک کلمه بيان شود، به گمان من آن کلمه «آرامش» است. جهان و به ويژه منطقه خاور ميانه اسير بحران و هياهو است و آشفتگي‌ها همچون خوره، زندگي معاصران و سرنوشت آيندگان را تباه مي‌کنند.

یه تاکید نویسنده: بسياري از کودکان سرزمين‌هاي اسلامي، در ليبي و سوريه و سودان و... با اميد و آرامش بيگانه‌اند و نه تنها نمي‌توانند کار و باري براي خود راه بياندازندو زمينه آموزش و مهارت را براي خود فراهم کنند، بلکه در غرقاب تباهي و خشونت و مرگ و نابودي، هر روز بيشتر فرو مي‌روند.اما کشور ما ايران، به‌رغم گذراندن ادوار سختي همچون جنگ تحميلي، از اين هشياري و آگاهي عمومي برخوردار بوده است که خود را از اين سطح از خشونت‌ها و جنگ‌هاي قومي و مذهبي و سياسي، به دور نگاه دارد.

اطلاعات در نهایت نوشته: اگر بتوانيم اهميت «آرامش در صلح» را به عنوان مهم‌ترين اولويت امروز جامعه‌مان به درستي دريابيم، بدون ترديد به حداقل‌هايي از رشد و توسعه و شکوفايي دست خواهيم يافت؛ وگرنه تهديدهاي آشکار و پنهان هم در متن و بطن جامعه‌مان حضور دارد و هم در حواشي و پيرامون ما.

موانع حرکت به سوی دولت اسلامی

عبدالله متولیان در سرمقاله روزنامه جوان نوشته: با جرئت مي‌توان گفت هيچ‌كدام از دولت‌هاي گذشته تاكنون به صورت مطلوب و در حد انتظارات نظام در مسير رسالت دولت اسلامي در حوزه‌هاي اقتصادي، سياسي، فرهنگي و... حركت نكرده‌اند و در برخي موارد نيز متأسفانه در جهت مقابل دولت اسلامي گام برداشته‌اند.

نویسنده این روزنامه اصولگرا دولت میرحسین موسوی را متمایل به اقتصاد دولتی و شبه سوسیالیستی خوانده و هشت ساله هاشمی رفسنجانی را دوران مدیران تکنوکرات و غیرانقلابی دانسته که اقتصاد و فرهنگ ليبرال سرمايه‌داري را برگزيده بود، در مورد دولت اصلاحات هم نوشته در جهت تداوم اقتصاد ليبراليستي دولت سازندگي حركت كرده و سكولار در فرهنگ، سكولار در مديريت، ليبرال در عرصه سياست و به‌دنبال سازش با غرب بود. حتی دولت احمدی نژاد هم با اقتصاد شبه دولتي و مديريت پوپوليستي نيز با دولت اسلامي فاصله معناداري داشت. دولت اعتدال فعلی نيز در چهار سال نخست دنباله رو دولت سازندگي بوده و با مديران تكنوكرات خود در اقتصاد و فرهنگ و سياست مشي ليبرالي را در پيش گرفت.

روزنامه جوان تاکید کرده کشوری که باین همه موهبت دارد قابل قبول و پذيرفتني نيست كه ميليون‌ها بيكار داشته باشد، مردم در ازاي دو شيفت كار حقوق بيكاري دريافت كنند. در چهلمين سال انقلاب اسلامي انتظار بحق و بجاي مردم و نظام است و وقت آن هم رسيده است كه دولت عزم خود را جزم نموده و مسير تشكيل دولت اسلامي را هموار و تسريع نمايد.

حق نشر عکس Qanoon
Image caption کارتون کیوان زرگری، قانون

همصدایی و اتحاد می خواهد

پدرام سلطانی در سرمقاله روزنامه ایران نوشته: دولت یازدهم در شرایطی به کار خود پایان داد که با انبوهی از مشکلات ریز و درشت بهجای مانده از دولت پیشین خود مواجه بود اما توانست با برنامه ریزی سنجیده داخلی و غلبه بر معضل تحریمها، شرایط مطلوب تری بر کشور حاکم کند. با این وجود، شرایط فعلی از هدف گذاری مطلوب روحانی هنوز فاصله دارد.

نویسنده اضافه کرده که اکنون دولت دوازدهم در شرایطی کار خود را آغاز کرده که دولتمردان باید بکوشند با تکیه بر تجارب گذشته ، برای مشکلات ساختاری باقیمانده ، تدابیری کارساز بیابند. اما پیاده کردن راهکارهای موثر در گرو اجماعی ملی و حمایت مردم و سایر نهادهای حاکمیتی از دولت است . باید توجه کرد شماری از کاستیهای موجود شاید درحال حاضر ، تهدیدی فوری تلقی نمی شوند اما درصورت مهار نشدن ، قادرند در آینده ، مخاطراتی ملی ایجاد کنند.

سرمقاله روزنامه ایران تاکید کرده: مشکلاتی نظیر بیکاری و بدهیهای سرسام آور، ساختار بانکی نیازمنداصلاح، نرخ منفی تشکیل سرمایه ثابت در کشور، تخریب محیط زیست و چالش کم آبی، دشواری دستیابی به نرخ رشد اقتصادی بالا و پایدار، اقتصاد نفت محور، بخش خصوصی حاشیه نشین و بی انگیزه، وضعیت نامناسب معیشت مردم بخشی از نکاتی هستند که برای پیشگیری و درمان آنها باید عزم جزم ملی داشت و اگر چنین اجماعی شکل نگیرد؛ دولت دوازدهم و اقتصاد کشور طی چهارسال آینده ، شرایط مطلوبی نخواهند داشت.

دوستانی از جنس سوول یا پیونگ یانگ

محمدصادق جنان‌صفت یک روز بعد از اعلام خبر نزدیک بودن توافق ایران و کره جنوبی برای گشودن خط اعتباری ۱۰ میلیارد دلاری نوشته در این روزهای وانفسای تامین سرمایه ارزی باید این حرکت را قدر دانست. هرچند برخی از هم‌اکنون ممکن است ساز مخالف بزنند که این پول دوباره به جیب کره‌ای‌ها برمی‌گردد و برای ایران فایده‌ای ندارد و حتی برخی ممکن است کمی عقب‌تر رفته و بگویند چه لزومی دارد ایران از متحد استراتژیک آمریکا در جنوب شرقی آسیا اعتبار بگیرد.

به نوشته این اقتصاددان: سئول در این وضعیت اعتباری به اندازه ۲۵درصد درآمد احتمالی ایران از صادرات نفت در سال ۹۶ را در اختیار ایران قرار داده است که می‌تواند بخشی از گره‌ها را باز کند. از طرف دیگر گشودن این خط اعتباری از سوی سئول می‌تواند صف‌شکنی در تامین منابع ارزی ایران شده و سایر شرکت‌ها و کشورها را متقاعد کند راه کره‌جنوبی را طی و با ایران کار کنند. در صورتی که ایران بتواند کار فوق‌العاده و کارآمدی با این میزان پول انجام داده و از آن به بهترین شکل استفاده کند و اطمینان به کارآمدی را افزایش دهد، امیدواری برای حرکت‌های مشابه از طرف سایر کشورها را افزایش می‌دهد.

مقاله جهان صنعت به این جا رسیده که خوب و بد سرنوشت امروز و فردای ایرانیان و این سرزمین به این عامل نیز بستگی دارد که دوستانی از جنس سئول داشته باشد یا دوستانی از جنس پیونگ‌یانگ. در دنیایی بزرگ‌تر می‌توان پرسید ایران باید دوستانی از جنس آلمان داشته باشد یا از جنس روسیه. جنس کره‌جنوبی و آلمان، جنس تجارت و سرمایه، صادرات و واردات و اقتصاد و سختکوشی است و جنس پیونگ‌یانگ و روسیه، جنس جنگ، بمب و تانک. اگر ایران امروز دنبال متحدانی از جنس پیونگ‌یانگ و مسکو باشد و چشم بر برتری‌های سئول و برلین ببندد، شاید فردا بسیار دیر باشد.

بیانیه دلواپسان

هومن جعفری در ستون طنز جهان صنعت به زبان بیانیه شاخه دلواپسان داخلی نوشته: متاسفانه در حالی که آقای ظریف دم از برجام برجام می‌زنند و همش افه می‌آیند که انگار برجام چه تحفه‌ای است، خبر آمده که یک ایرانی در مالزی به جرم کشیدن سیگار در هواپیما بازداشت شده! آقای روحانی! این بود بازگشت اعتبار به پاسپورت‌های ایرانی؟ این بود؟ طرف سیگار کشیده‌. بمب که منفجر نکرده‌. فوق فوقش باید دسر ناهارش را ندهند!

طنزنویس افزوده: آقای ظریف! مگر اینستاگرام آقای دهباشی را نخواندید که به برجام چه گفته؟ بروید بخوانید تا متوجه شوید‌. که برجام نه تنها خوب نیست بلکه خیلی هم بد است! از آقای روحانی و آقای ظریف تقاضا می‌کنیم هر چه سریع‌تر بابت این آبروریزی ملی استعفا بدهند یا دستکم یکی، دو تا از پست‌های معاونت را بدهند رفقای ما‌. مسخره که نیستیم!

حق نشر عکس Qanoon
Image caption مرگ کارگران ساختمانی / کارتون مهناز یزدانی، قانون

پاسخ‌های کهنه به پرسش های مدرن

عباس عبدی در مقاله ای در اعتماد به نقل از ویل دورانت نوشته «مرگ تمدن‌ها زماني فرا مي‌رسد كه بزرگان مردم به پرسش‌هاي جديد آنها پاسخ‌هاي كهنه مي‌دهند.» و افزوده اگر اين گزاره را درباره تمدن اسلامي تطبيق مصداقي دهيم، گمان نمي‌رود نادرستي در آن پيدا شود. اين تمدن در حوزه اجتماعي به سوال‌هاي جديد پاسخ‌هاي كهنه مي‌دهد. پاسخ‌هاي كهنه به پرسش‌هاي جديد در قالب حقوق و مقررات سياست، اجتماعيات و اقتصاد و حتي اخلاق است.

نویسنده جامعه شناس مثال زده: طبق فتواي مشهور علما خون انسان نجس است. طبعا خريد و فروش آن نيز حرام بوده است ولي اكنون كه علم پزشكي پيشرفت كرده يك سازمان مهم انتقال خون به وجود آمده و گردش و اقتصاد خون رقم قابل توجهي پيدا كرده است و ارقام چشمگيري را جابه‌جا مي‌كند. چرا؟ به اين دليل كه همه مي‌دانند در صورت جراحي نيازمند خون هستند و بايد آن را به نحوي تهيه كنند. اهداي آن جزو يكي از امور خير محسوب مي‌شود و هيچ‌كس با آن مخالف نيست. واقعيت ارزشمندي خون در علم پزشكي كنوني نگاه را نسبت به آن تغيير داده است. از اين موارد زياد داريم ولي چرا اين تغييرات را در پديده‌هاي اجتماعي نمي‌بينيم؟ چرا ذهنيت و قانونِ خود را با مسائل اجتماعي جدي هماهنگ نمي‌كنيم؟

مقاله اعتماد به این جا رسیده: در حقيقت منطق حقوقي موضوعه با واقعيت‌هاي موجود تطابق و هماهنگي لازم را ندارد. از يك كلمه مشترك «ازدواج» براي وصف زن و شوهر شدن دو نفر در طول تاريخ استفاده مي‌شود، ولي واقعيت ازدواج در صد سال پيش و بيشتر با ازدواج‌هاي امروزي تطابق كامل ندارد. نه در جايگاه زن و مرد و نه ساختار خانواده و نه نهادهاي نظارتي بر روابط زوجين، هيچ تشابهي وجود ندارد. وجوه تشابه آن كمتر از وجوه افتراق آن است. این هر دو نوع خانواده را نمی توان تحت قانون مشابه و مشتركي اداره كرد.

طرحي كه نفس جنگل را مي‌برد

نجمه جمشیدی در گزارشی در قانون نوشت: جنگل‌هاي كشور در غفلت و بي‌تدبيري مسئولان تخريب مي‌شوند. سوءمديريت به‌جان جنگل‌هاي كشور افتاده است و هر روز درختان بيشتري در اين بي‌تدبيري از جنگل‌هاي ايران محو مي‌شوند. براساس آمار سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور، در ۱۰ سال گذشته از وسعت جنگل‌ها ۱۴ هزار هکتار کاسته شده شده است.

بر اساس این گزارش: در ميان صدها عامل تخريب جنگل، مافيايي قاچاق چوب، عاملي است كه كمتر مسئولي تمايل به سخن گفتن درباره آن دارد. مافيايي كه ديگر پنهاني، درختان جنگل را قطع نمي‌كنند بلكه آشكار و جلوي چشم مسئولان هزاران درخت را قطع مي‌كنند و آب از آب تكان نمي‌خورد. موضوع مافيايي قاچاق چوب جنگل در دوره‌اي به مجلس رسيد و طرح تحقيق و تفحص از سازمان منابع طبيعي نيز مصوب شد؛ تحقيق و تفحصي كه باوجود گذشت چندين سال تاكنون گزارش آن در مجلس قرائت نشده است.

گزارش قانون به این جا رسیده که: قاچاقچيان چوب جنگل، اغلب شغل‌هاي پوششي مانند آرايشگري و رانندگي را انتخاب مي‌كنند. قاچاقچيان معتقدند كه جنگل متعلق به آن‌هاست و دولت بايد از حوزه آن‌ها بيرون برود؛ چرا كه به‌باور قاچاقچيان، دولت در اجراي طرح‌هاي جنگل‌داري، جنگل را غارت كرده است.

حق نشر عکس Etemaad
Image caption کارتون فیروزه مظفری، اعتماد

عکاسم و عکس نمی‌اندازم!

محمدامین فرشادمهر در صفحه طنز شهروند نوشته: متأسفانه هفته قبل در جلسه علنی مجلس، شاهد عمل شنیع و دور از انتظار عکاسی از سوی عکاسان بودیم که طبیعتاً اعتراض برخی نمایندگان را در پی داشت، چرا که یک عکاس کارهای مهمتری دارد. مثلاً باید بنشیند سرجایش و به وزیران رأی بدهد تا رئیس جلسه مجبور نشود ۴۳ مرتبه به نمایندگان طفلکی تذکر بیجا دهد. به علاوه به قول نمایندگان، عکس هم می‌خواهند بگیرند، جهنم و ضرر بگیرند، اما بی‌هوا نگیرند.

به نوشته این طنزنویس مثلاً با شلیک تپانچه شروع به عکاسی کنند. بعد از تهیه عکس و فیلم نیز از افکت‌های ویژه که باعث جذابیت اثر می‌شود استفاده کنند. مثلاً طبق همان تکنیک مسخ کننده‌ای که در فیلم‌های عروسی دهه هفتاد می‌دیدیم، کفش‌های نماینده‌ها جلو پایشان جفت شود. یا مثلاً با تکنیک «فِیس تو چشم»، تصویر چشم فرد را بزرگ کرده، بعد صورتش را به طور کامل در عنبیه‌اش قرار دهند! به هرحال سهل‌انگاری‌هایی که بخصوص چند وقت اخیر رخ داده باعث شده که بحث حضور نداشتن یا کاهش زمان حضور خبرنگاران و عکاسان در جلسات علنی مطرح شود.

پیشنهاد طنزنویس شهروند این است برای جلوگیری از حضور خبرنگاران در مجلس از این روش ها استفاده شود:

با استفاده از رسانه ملی؛ به این صورت که دستگاه تلویزیون را به صورت وارونه روی میز تلویزیون گذاشته و اخبار را دنبال می‌کنیم. یا از طریق گوگل مپ؛ ابتدا ساختمان مجلس را روی نقشه پیدا کرده، سپس زل می‌زنیم به آن و با استفاده از فانتزی و قوه تخیلمان، نمایندگان و اتفاقات ما بین آنها را تصور می‌کنیم. خبرنگاران و عکاسان را تشویق و حمایت می‌کنیم تا دور بعدی نماینده مجلس بشوند و آمار داخل را به درستی برایمان بگویند.

موضوعات مرتبط