روزنامه‌های تهران: در جست‌وجوی راهی دور از خشونت

روزنامه های امروز صبح تهران، سه شنبه ۱۲ دی با اشاره محدودی به ادامه ناآرامی ها، در مقالات خود در جست و جوی راهی برای پایان دادن به خشونت ها برآمده و از زبان کارشناسان و دولتمردان نگرانی از گسترش ناآرامی ها را خطری می شمارند و از دولت می خواهند به خواست های معترضان توجه کند.

روزنامه های اصولگرا و تندرو همچنان با زبان های تند حاضران در ناآرامی های خیابانی را مزدوران خارجی و دشمنان امنیت مردم می شمارند و عملا خواستار قاطعیت در سرکوب تظاهرات هستند.

حق نشر عکس Javan
Image caption صفحه اول جوان

لاشخورهای سیاسی

جوان در گزارش اصلی خود نوشته: كارشناسان امور ایران در امریکا عموماً به كاخ سفید درباره حمایت‌های بی‌پرده از اعتراضاتی كه حالا دیگر شكل و شمایل اغتشاش گرفته هشدار می‌دهند ولی بدنه سیاسی دموكرات‌‌‌‌‌ها و جمهوریخواهان، تقریباً همگی از توئیت‌های روزانه ترامپ در مورد ایران حمایت می‌كنند.

به گزارش روزنامه نزدیک به سپاه پاسداران: دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا دیروز هم صبحانه كاری در كاخ سفید را با توئیت در مورد ایران شروع كرد؛ توئیت‌های روزانه‌ای كه حالا دیگر عدد آنها به چهار رسیده است:‌« مردم بزرگ ایران سال‌هاست كه سركوب شده‌اند. آنها گرسنه غذا و آزادی‌اند. ثروت مردم ایران نیز همراه با حقوق بشرشان چپاول شده است... زمان تغییر رسیده است.» ‌رئیس‌جمهور امریکا نوشت: «ایران به رغم توافق وحشتناک دولت اوباما با آنها، در همه سطوح در حال ورشکستگی است».

جوان افزوده: در حالی كه برخی كارشناسان امور ایران در امریکا، همچنان در مورد نحوره برخورد كاخ سفید با تحولات ایران هشدار می‌دهند، سیاستمداران امریکایی از هر دو طیف چپ (دموكرات) و راست (جمهوریخواه) در تعدادی كم سابقه، در حمایت از موضع ترامپ صف كشیده‌اند، در حالی که حتی برخی پا فراتر گذاشته، خواستار این شده‌اند كه رئیس‌جمهور امریکا به توئیت كردن بسنده نكند.

جای خالی چهره های مقبول

بهار در گزارش اصلی خود نوشته: تجمعات اعتراضى و حواشـى آن در روزهاى اخیر تبدیل به خبر یک رسـانه هاى کشـور شـده اسـت و سیاسـیون هر یک به دنبال راه حلـى براى این رخداد تازه هسـتند، گروهى در پى شبیه سـازى وقایع۹۶ و وقایع۸۸ هستند و معتقدند باید همان شیوه برخورد را در دستور کار قرار داد، جریانى دیگر در پى جداسازى مطالبات مردم هستند و معتقدند شعارهاى اقتصادى مردم نشانگر نارضایتى از نادرستى سیاستهاى اقتصادى دولت روحانى اسـت و شـعارهاى سیاسى مطرح شـده در این تجمعات هم انحرافى اسـت و به دلیـل القائـات بیگانـگان!

به نوشته این گزارش: جریان اصلاحـات نیز در روزهـاى اخیر بـا یـادآورى اصول قانون اساسـى تصمیم گیران کشـور را به سـوى به رسمیت شناختن حـق اعتـراض و حق مخالفت دعوت کرده اسـت. در یکى دو روز گذشـته مسـئولان ارشـد کشور هم به میدان آمده و بعد از مدتى سکوت درباره وقایع اخیر از لزوم شـنیده شدن صداى مردم، دعوت معترضان به آرامـش و تفکیک میـان آنان که قصدى جز اعتراض دارند با مردم مطالبه گر سخن گفته اند.

گزارشگر بهار افزوده: به نظر مى رسد که چهره هایى که مى توانند از به وجود آمدن بحرانى تازه در کشور جلوگیرى کنند افرادى هستند که با وجود مقبولیت بالایى که در سطح جامعه دارند در سالهاى اخیر دچار محدودیت هاى مختلفى شده اند. مثل رییس جمهور اسبق، آخرین نخست وزیر کشور و رییس مجلس ششم.

راه حل

اما جامعه فردا در سرمقاله خود نوشته: پیگیری‌های تحریریه «جامعه فردا» نشان می‌دهد حتی ورود احزاب اصلاح‌طلب دارای پایگاه اجتماعی به عرصه برای کنترل ناآرامی‌های اجتماعی و جلوگیری از توسعه تظاهرات در ابعاد خطرآفرین، فاقد نتیجه و بی‌سرانجام ارزیابی شده است. معنای وضعیت این است که برای گفت‌وگو با جامعه‌ای که در کف خیابان‌هاست، هیچ‌کس وجود ندارد.

به نظر این روزنامه: در امتناع اصلاح طلبان و اظهار ناتوانی برای ورود به پروسه کنترل مشکل، نوعی ترس از عدم موفقیت و کاهش اعتبار مؤثر دیده می شود، و شاید برخی می‌پندارند واگذاری روند به گذشت زمان، امتیازگیری سیاسی را به همراه بیاورد. اگر چنین باشد، محاسبه‌ای با نتیجه اشتباه است: هلاک جمهوری.

جامعه فردا در نهایت نوشته: آن نتیجه محتوم نیز بن‌بست دوم است. حکومت نه میل و اراده به سرکوب تظاهرات و نه تحلیلی درباره نتیجه‌بخش بودن آن دارد. اما فقدان راه‌حل مسالمت‌آمیز، در نهایت و مانند خودروی بی‌ترمزی در سراشیب، برخورد منتهی به نابودی است. کابوس اجبار حکومت به کاربرد سلاح برای کنترل نظم نباید واقعیت یابد.

به رسمیت بشناس و توافق کن!

محمدمهدی مجاهدی در مقاله ای در آرمان نوشته: نخبگان ارگانیک به کسانی گفته می‌شود که فارغ از میزان سواد و تحصیلات و منزلت اجتماعی، درون یک صنف یا گروه حرفه‌ای و معیشتی، مرجعیت دارند، مانند چهره‌‌های شاخص سندیکایی. در شرایط خطرخیز و لغزنده فعلی آن‌چه از نخبگان ارگانیک برای حفاظت از تمامیت ایران برآمدنی است، از هیچ مرجعیت سیاسی و اجتماعی دیگری ساخته نیست.

به نوشته این استاد دانشگاه: اینان با شناخت دقیق و درست از حساسیت‌ها و تمناها و نیازهای گروه‌های صنفی خود می‌توانند به قابل فهم‌ترین بیان و مؤثرترین شیوه، کوشش کنند که سوء فهم‌های متقابل میان دولت از یک سو و گروه‌های حرفه‌ای و اصناف و اقشار مردم از سوی دیگر را بیان کنند و این سوء‌تفاهم‌ها را کاهش دهند. به‌جای سر باز زدن از شناسایی اعتراضات، مسئولان باید با صداقت و هوشمندی سراغ نخبگان ارگانیک بروند، سخنان و خواسته‌های ایشان را به سمع قبول بشنوند و از ایشان بخواهند که از مرجعیت مؤثر خود برای کاهش تنش‌ها استفاده کنند.

در این مسیر باید تنوع مرجعیت‌های محلی و ارگانیک را به رسمیت شناخت. بقای ایران و قرار این سامان سیاسی راه حل نظامی و انتظامی با استفاده از مکانیسم‌های کنترل و مراقبت و سرکوب ندارد. تجربه خاورمیانه در سال‌های اخیر باید برای فهم این معنای ساده کفایت کند. بقای ایران و قرار این سامان در گرو به رسمیت شناختن اعتراضات و سپس کوشش مجدانه و صادقانه مساله است.

برخورد تندروها با ناآرامی ها

کیهان در گزارشی از افرادی با عنوان مسوول بسیج دانشجویی پردیس مرکزی یا کارشناس مسایل سیاسی نقل قول هایی کرده همه با یک مضمون که مردم از دست دولت به فغان آمده اند .

این روزنامه تندرو از زبان «شورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی دانشگاه‌های استان تهران» نوشته: دولت به جای فرافکنی و انداختن تقصیرها به گردن دیگران به حل مسائل و مشکلات ایجاد شده پرداخته و به جد تا احقاق کامل حق مردم مسئله را پیگیری و خسارات وارده به آنان را در اسرع وقت جبران کند.

گزارش اصلی در نهایت خبر داده: ۷۱۵ دانش‌آموخته دانشگاه‌های کشور نیز در نامه‌ای از مسئولان خواستند بدون حائل و تشریفات در میان مردم حاضر شوند و مطالبات آنان را بشنوند و در اسرع وقت برای حل مشکلاتشان اقدام کنند.

سیاووش کاویانی در سرمقاله سیاست روز نوشته:جریانات اخیر را نمی‌توان بی‌ارتباط با فتنه ۸۸ و عوامل آن دانست، حتی این فتنه‌ها به اغتشاشات سال ۷۸ نیز مربوط است، کافی است به تاریخ بازگردیم و عملکرد آنهایی که وقایع ۷۸ و ۸۸ را باعث شدند بنگریم تا به حقایق دست یابیم. این اغتشاشات بدون برنامه‌ریزی نبوده است. در حالی که مطالبات مردم با تجمعات آرام همراه بود،‌ ویروس‌های بیمار وارد میدان شدند.

نویسنده این روزنامه جناح راست تکرار کرده که: فتنه ۸۸ با راهپیمایی بزرگ مردم در ۹ دی ماه باطل شد، مردم با حضور خود، این فتنه را خاموش کردند، اما آتش آن زیر خاکستر پنهان بود. عوامل و نفوذی‌های جریان فتنه ویروس‌های بیماری هستند که در طول سال‌های ۷۸ تا ۸۸ و اکنون در سال ۹۶ همچون دیگر شهروندان به زندگی عادی خود ادامه دادند تا زمینه دیگری را برای ایجاد فتنه آماده کنند. کینه عوامل فتنه داخلی و خارجی از مردم و نظام اسلامی که باعث شکست آنها در پروژه براندازی شده بود، در دل آنها باقی است، این فتنه تازه را باید اقدامی برای انتقام از پایداری مردم بر آرمان‌های انقلاب آنها دانست.

سیاست روز نظر داده که: شاید عوامل فتنه که خود هنوز در ایران حضور دارند و حتی در پست‌هایی مشغول هستند، در ظاهر اقدامات آشوب‌طلبان را محکوم می‌کنند و خود را با حاکمیت اسلامی همراه نشان می‌دهند، اما این یک طرف ماجراست. آنها که مجرم در فتنه ۸۸ هستند، سعی دارند برای فتنه‌ای که همچون دفعات گذشته با حضور مردم سرکوب خواهد شد، معادل‌سازی کنند.

حق نشر عکس Ebtekar
Image caption فریاد گرسنگان - کارتون محمد طحانی، ابتکار

ریشه های عصبانیت جامعه

صادق صحرایی در سرمقاله بهار با نگاهى به چهار دهه اخیر شاهد آن هستیم که به طور میانگین هر یک دهه شاهد بروز اعتراضاتى در کشور بوده ایم. اعتراضاتى که معمولا پس از مدتى و با حضور نیروهاى انتظامى و امنیتى خاموش شـده اسـت و یا به تبدیل به آتش زیر خاکسـتر مىشود. وقایع چند روز اخیـر هم با وجود تفاوتهاى مشـخصى که نسـبت بـه اعتراضات در سـالهاى گذشته دارد اما سرنوشـتى جز همان اعتراضات قبلى در انتظارش نخواهد بود.

نویسنده پرسیده: اما آیا خاموشـى اعتراضات به معناى آن اسـت که مسـئولان کشور دیگر باید با خیالى آسوده همان شکل رفتار گذشته را ادامه دهند؟ و پاسخ داده: شـاید اگر سـالها پیش و در مواجهه با اعتراضات مختلف بخش هایى از جامعه شـاهد تغییر و اصلاح برخى رویه هاى نادرسـت مى بودیم کار به این جـا نم ىرسـید و این مـوج نارضایتـى به مراحـل بحرانى نرسـیده بود. نارضایتى هایى که بخش کوچکى از آن تبدیل به اعتراضات میدانى شـده است و بخش بزرگتر آن در میان مردم وجود دارد اما مجال یا تمایلى براى رسـیدن به مرحله حضور میدانى ندارد.

به نوشته بهار: اگر عینک سیاسـت و رقابت هاى جناحى را از چشـمان خود برداشـته و با گوش هایى باز به میان مردم برویم، خواهیم شـنید که ریشـه گلایه هاى انباشـته شده مردم در همه این سـالها وجـود »تبعیض« اسـت. تبعیض اقتصـادى، تبعیض فرهنگى، تبعیض سیاسـى و... موضوعى اسـت که ریشـه و اساس تمامى اعتراضاتى اسـت که در همه این سـالها شـاهدش بوده ایم. مى توانیم هر اعتراضى را به تحـرکات جریـان رقیب تقلیل دهیم و یا پاى بیگانگان را به میان بکشـیم اما چنین مواجه هاى هیچگاه نتوانسته است کمکى به عبور از بحران کند.

«ما» مردميم

ثمينا رستگاري در مقاله اصلی اعتماد نوشته:از نظر ماي روزنامه‌نگار اتفاقي افتاده است. عده‌اي نگران از معيشت خود و تنگ آمده از فقر و نداري هرروز اخبار را ديده‌اند و شنيده‌اند كه مديراني كه بايد وضع آنها را سامان دهند برده‌اند و خورده‌اند و دست كسي هم به آنها نمي‌رسد. آنها در روزنامه‌هاي مخالف دولت خواندند، از نماز جمعه‌ها و تلويزيون شنيدند كه هر‌چه دولت براي مذاكره با غرب رشته پنبه شده و اگر اميدي به تغيير وضع‌شان در نتيجه انتخاب روحاني داشته‌اند اشتباه بوده و اگر در صف‌هاي طولاني براي راي دادن ايستادند خوش‌خيالي كرده‌‌اند از سوي حاميان دولت هم بيشتر حرف شنيدند تا اينكه عمل ببينند. همه در گرفتن اميد از مردم با هم مسابقه گذاشتند و حالا ميوه تلخ آن سبقت‌ها به ثمر نشسته است.

به نوشته این مقاله: درست است كه ايران دشمن دارد. عربستان از خيال خام شكستن شاخ فاتح مبارزه با داعش بدش نمي‌آيد. امريكا خواهان تضعيف قدرت منطقه‌اي ايران و ساكت شدن صداي مخالف ٤٠ ساله‌اش است. منافقين و سلطنت‌طلب‌ها هويت‌شان در گروي تغيير رژيم ايران است. چه چيزي براي آنها بهتر از اين است كه تصويري كه از ايران مي‌بينند آتش و دود باشد. اينها هم درست است، هم بديهي و هم مهم. ناديده گرفتن اين واقعيات در تحليل‌ها اصل آن تحليل را زير سوال مي‌برد اما نكته مهم‌تر اين است كه همه دشمنان مردم ايران نه بر نقاط قوت كه بر نقاط ضعف ما سرمايه‌گذاري مي‌كنند. هيچ ايراني تمايلي به از دست رفتن تماميت ارضي و سوريه شدن ايران ندارد.

مقاله اعتماد به این جا رسیده: جنس اعتراضات اخير را بايد بشناسيم. آن را نمي‌توان در قالب تجربيات گذشته صورتبندي كرد. نمي‌توان براي آن فقط يك مقصر انتخاب كرد. در تمام ٤٠ سال گذشته هر جا صدايي بلند شده نيروهاي اپوزيسيون خارجي در پي مصادره آن بوده‌اند اين اعتراض‌ها هم از آن قاعده مستثني نيست اما نشنيدن جان كلام صداي معترضين هم خطاست. هر گونه بي‌تدبيري و بي‌مسووليتي هيزمي درون آتش انداختن است.

تا رییس جمهور یادش نرود

احمد پورنجاتی فعال اصلاح طلب در مقاله ای در اعتماد پیشنهاد داده که: رييس‌جمهور و همكاران ارشد وی ، فهرستي از مزيت‌هاي نسبي يا نقاط قوت نگرش و منش و روش خود را كه از آستانه انتخابات گذشته همواره بر آنها تاكيد داشته‌اند و پاره‌اي از آنها كم و بيش در كارنامه عملي‌شان نيز مشاهده شده، همچون تابلويي روبروي ميزكار خود به ديوار تماشاي هر روزه نصب كنند تا همواره حواس‌شان باشد كه به بهانه هيچ توجيه اضطراري يا واكنش حاصل ازآنتريك هدفمند هر موجود موذي براي عصباني كردن آنان، دچار آن دامچاله كه اشاره رفت، نشوند. نبايد اجازه دهد، نقطه قوت‌هايش به نقطه ضعف تبديل شود.

قایم مقام پیشین صدا و سیما در این مقاله فهرستی از الزامات دولتی را برشمرده است: احترام و التزام به اصل آزادي گردش اطلاعات و شكستن ديوارهاي ابهام و بي‌اطلاعي مردم از آنچه با سرنوشت آنان پيوند دارد، ايجاد فضاي امن براي شهروندان به جاي فضاي امنيتي، فراهم‌سازي دسترسي آسان به فضاي مجازي و بهره‌گيري سازنده از شبكه‌هاي اجتماعي، افزايش روزافزون فضاي نقد‌پذيري و شنيدن اعتراض و پاسخگويي و گفت‌وگوي مدني قانونمند.

در ادامه فهرست نویسنده مقاله اعتماد آمده: رويكرد تعامل سازنده حداكثري در عرصه سياست خارجي و ادامه رويكرد برد- برد در حل و فصل مسائل بين‌المللي و منطقه‌اي، تلاش ملموس براي شفاف‌سازي كارنامه همه دستگاه‌هايي كه از بودجه عمومي تغذيه مي‌كنند، پرهيز از ملاحظه كاري در بيان چالش‌هاي پيش روي دولت و سرانجام، پذيرش انتقادهاي كارشناسانه از سوي هركس با هر گرايش موافق يا منتقد يا مخالف سياسي دولت و اقدام عملي محسوس براي اصلاح آن.

حق نشر عکس Shargh
Image caption کارتون علی رومانی، شرق

با رویش ناگزیر «واتس اپ» چه می‌کنید؟

شهرام شهيد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ي در صفحه طنز شهروند نوشته: یکی از مهمترین مسائل این روزهای کشور قطعی تلگرام و محدودیت در سرویس‌دهی اینستاگرام بود؛ البته خوبی‌اش این بود که بالاخره این شمشیر داموکلس را از رو سر ما برداشتند. الان مدت‌ها است هی می‌گفتند تلگرام را ال می‌کنیم بل می‌کنیم و ما هی دل ضعفه می‌رفتیم که اگر ال شد و بل شد، تکلیف ما چه می‌شود؟ من فکر می‌کنم اگر آمار بگیرند معلوم می‌شود که در شب‌های گذشته بزرگترین مهاجرت تاریخ بشر به وقوع پیوست؛ یعنی ظرف چند ساعت میلیون‌ها نفر چنان از تلگرام به واتس اپ مهاجرت کردند که می‌تواند در کتاب رکوردهای گینس به‌عنوان بزرگترین مهاجرت تاریخ ثبت شود.

به نوشته این طنزنویس: یکی از دوستان می‌گفت آخ جون حالا که تلگرام را بسته‌اند، می‌نشینیم کتاب می‌خوانیم تا سرانه مطالعات در کشور برود بالا و بالاخره می‌فهمیم که چیز زیادی نمی‌فهمیم و یاد می‌گیریم نخواستن چیزی کافی نیست و این‌که چه چيزي می‌خواهیم شرط است؛ اما من هر چه فکر می‌کنم می‌بینم قبل از ظهور تلگرام ما یا پشه نعل می‌کردیم و یا سر چهارراه

بیخ دیواری بازی می‌کردیم؛ یعنی کتاب هیچ وقت تو سبد خانوار ما نبوده.

طنزنویس شهروند به این جا رسیده: اصلا تلگرام را می‌گذاریم کنار؛ آن هیچی. اینستاگرام را دیگر چرا محدود کرده‌اند؟ یعنی فکر می‌کنند پلنگ‌های اینستا و خانم جهان‌دیده و تتلو و بغ‌بغویی‌ها چیزی را تغییر می‌دهند؟ شما ببینید صفحه ناصر تقوایی چند تا فالوور دارد و صفحه شاخ‌های اینستا و «همه هزینه‌هات با منه» چند تا لایک می‌خورد. این دیگر محدودیت نیاز ندارد. اینستاگرام که نمی‌تواند با این صفحات چیزی را هشتپلکو کند.

هیس. راه چاره نیست

سجاد وجدانیان در جهان صنعت نوشته: دولت در سال‌های اخیر تحت فشار تحریم‌ها و بی‌سرانجامی برجام، مجبور به تخصیص حداقل بودجه عمرانی- نزدیک به صفر- شده است. در واگذاری‌های واقعی هم توفیقی نداشته- یا تمایلی هم نداشته- است به همین دلیل بودجه زیادی را به تصدی‌گری‌های خود اختصاص داده و با ناتوانی در تخصیص بهینه منابع، نتوانسته از محل بودجه جاری اعتباری صرف بودجه عمرانی کند. نتیجه هم شده همین بیکاری افسار‌گسیخته‌ای که مردم را به اعتراضات خیابانی واداشته است و احتمالا ابرچالشی هم به ابرچالش‌های رو به ازدیاد دکتر نیلی اضافه خواهد کرد.

به نوشته این مقاله: اگر‌چه از این تجمعات مردمی بهره‌برداری سیاسی شده ولی کتمان مسوولیت و پاسخگویی دولت نیست. برای اینکه دولت همچنان همانی بماند که مردم رای داده‌اند، مردم باید دولت را همان‌گونه که هست و با همه محدودیت‌هایش در نظر بگیرند. چارچوب اختیارات رییس‌جمهور مشخص است و نمی‌توان چیزی را از او خواست که فراتر از اختیاراتش باشد. با توجه به اینکه این موضوعات در ادوار گذشته چالش‌وار مطرح شده، قطعا مردم هنگام رای دادن به این محدودیت‌ها آگاهی داشته‌اند.

مقاله جهان صنعت به این جا رسیده: دولت باید شفاف‌تر با مردم سخن بگوید و هیچ چیز را برای فردا نگذارد. دولت در اوج رکود و بیکاری به‌جای به‌کارگیری تدبیر کاهش هزینه‌ها برای حل بحران، به دنبال رفع کسری بودجه خودش آن‌هم با دستکاری در متغیرهای کلان اقتصادی است. این دستکاری سبب اختلال در نظام اقتصادی شده که وجه قابل لمس آن، افزایش هزینه‌ها بوده است.لذا بهتر است دولت بیشتر از آنکه به فکر هیس گفتن به مردم باشد، به دنبال راهکارهای کاهش هزینه باشد.

جراحی اقتصادی

دکتر پویا جبل‌عاملی در سرمقاله دنیای اقتصاد نوشته: اگر برای گسل‌های اقتصاد ایران چاره‌ای نشود، دیر یا زود گسل‌های اجتماعی را نیز فعال می‌کند و این، آینده خوبی را نوید نمی‌دهد. شاید لیست اصلاحاتی که باید پیگیری شود، به غیر از گروه‌های ذی‌نفع، با اعتراض بخش بزرگی از توده‌ها نیز همراه باشد، اما اجرای این بسته می‌تواند طی مدتی اثر خود را بر سطح اشتغال و رفاه عمومی بگذارد و اگر دولت خواهان آن است که نارضایتی اجتماعی به مانعی تازه برای انجام اصلاحات بدل نشود، باید آستین‌ها را بالا بزند.

نکته‌ای عذاب‌‌آور در این بین وجود دارد و آن کمبود دانش لازم و شناخت کامل برای انجام هر یک از این اصلاحات است. به‌عنوان مثال می‌توان دریافت که دولت واقعا تمایل به انجام اصلاحات بانکی دارد، اما به غیر از مانع گروه‌های ذی‌نفوذ، بخشی از مساله فقدان علم به چگونگی انجام اصلاح در حیطه خرد است. در هر زمینه‌ای که آگاهی کافی به مساله وجود ندارد باید آن را پذیرفت و از ظرفیت‌های جهانی برای انجام آن بهره گرفت.

این نیست که تصور کنیم فقط برای بهره‌برداری از چاه‌های نفت و گاز یا برای صنعت هوانوردی نیاز به تکنولوژی پیشرفته و مشاوره خارجی داریم، معضلات اقتصادی اموری بس پیچیده‌تر و غامض‌تر هستند و تبعات آن برای شهروندان بسی بیشتر است.

سخن بزرگان در این روزها

محمدرضا ستوده در ستون طنز جهان صنعت از قول وزیر خارجه بریتانیا نوشته: با نگرانی نظاره‌گر تحولات ایران هستیم. و به او جواب داده شما چرا دیگه نگرانی؟ مگه مردم انگلستان هم تظاهرات کردن؟! ماجرا چند هزار کیلومتر با شما فاصله داره/کسی کاری به کار شما نداره/ راحت بگیر بخواب‌/

در ادامه نظر وزیر بهداشت را نقل کرده که باید بدانیم چه اقداماتی موجب شده که مردم ناراحت، عصبانی و ناامید شوند و نوشته: الان شما داری به خودت نصیحت می‌کنیاینکه اعلام کردن نداره، برو یه گوشه‌ای با خودت خلوت کن ببین چه اقداماتی موجب شده مردم ناراحت، عصبانی و ناامید شوند. ثانیا؛ یعنی شما تا الان نمی‌دونستی مردم چرا ناراحتن؟ تازه می‌خوای برای دانستن اقدام کنی؟ شما که ماشالا جز نخبه‌های این دولت هستی! بعدشم دکتری...دکتر دردو ندونه پس کی بدونه؟وزیر ارتباطات که ارتباط‌شو با ما قطع کرده. شمام که دکتری از دردمون خبر نداری. وزیر امور خارجه که کاری به داخل نداره...

حق نشر عکس Etemaad
Image caption کارتون جواد تکجو، اعتماد

موضوعات مرتبط