روزنامه‌های تهران، شکایت از وضع موجود، در سالگرد انقلاب

روزنامه های امروز صبح تهران، در آستانه ۲۲ بهمن سالگرد انقلاب ضدسلطنتی در مقالاتی از وضعیت موجود شکایت کرده و هرکدام بر اساس سلیقه راه حل هایی برای نجات پیشنهاد داده و در عین حال انقلاب را ستوده اند.

روزنامه های اصولگرا برخلاف همه سالیان که حملاتشان به سوی آمریکا و قدرت های جهانی بود امسال ترجیح داده‌اند رقیبان اصلاح طلب و میانه روی خود را مخاطب قرار داده و بدون اشاره به نتایج انتخابات پنج سال اخیر، از زبان مردم آنان را کوبیده اند.

نامه موسوی خویینی ها مدیر روزنامه تعطیل شده سلام به احمد جنتی دبیر شورای نگهبان و توصیه به او برای شنیدن حرف های مردم، از جمله مطالبی است که برخی از روزنامه های میانه رو بدان اهمیت داده‌اند.

حق نشر عکس Etemaad
Image caption تیتر و عکس عباس عطار. اعتماد

فردا رسوا می شوند

جوان در گزارش اصلی خود وعده داده در راه پیمایی ۲۲ بهمن که فردا برگزار می شود حامیان دروغین مردم رسوا می شوند و توضیح داده که :امريكايي‌ها طي ماه‌هاي اخير و به دليل شكست‌هايي كه از مردم ايران متحمل شده‌اند، به‌رغم مذاكرات هسته‌اي و وعده کاهش تحريم‌ها، در تلاش کرده‌اند با تهديدنمايي ايران و دامن زدن به ايران‌هراسي از طريق تحريک کشورهاي منطقه، روش‌هاي نويني را براي تشديد تحريم‌ها عليه مردم ايران بيابند.

اما روزنامه نزدیک به سپاه پاسداران جهت اصلی حمله را به سوی کسانی گرفته که در عرصه داخلي با کليد واژه‌ مردم و در حمايت از خواسته‌ها و مطالبات آنها، مستمسکي براي تصويرسازي کاذب از خواست و مطالبات مردم پرداخته اند. و این ها قرارست فردا رسوا شوند.

مثال روزنامه جوان این است که وقتی: بهبود شرايط اقتصادي، اعتراض به فساد مالي و مقابله با بي‌عدالتي اجتماعي، سه خواسته اصلي مردم ايران را تشکيل مي‌دهد، برخي حتي در جايگاه مسئوليتي تلاش دارند موضوعاتي نظير رفع فيلتر برخي از سايت‌ها، آزادي بيان يا رفع حصر را که در انتهاي جدول خواسته‌ها قرار دارد، به عنوان مطالبات اصلي مطرح کنند.

انتظار چهل ساله از موجود

شهروند در سرمقاله خود نوشته: در این ٣٩ سال دستاوردهای مهم در حوزه‌های مشارکت‌جویی، سیاست خارجی، آموزش و بهداشت وجود داشته ولی شکست‌ها یا عدم موفقیت‌ها نیز کم نبوده، در ریشه‌کنی فقر و نابرابری و فساد و بیکاری و مشکلات زیست‌محیطی و آب نیز عدم موفقیت‌ها دیده می شود. ولی اکنون بیش از پیش ضرورت دارد که مشکلات جامعه حل شود.

به تشخیص این مقاله در پایان دهه چهل، توصیف جامعه چنین است: مردمی که گویی درک مشترکی از منافع ملی خود و چگونگی رسیدن به آن را ندارند. جامعه‌ای که امید و رویای خود را از دست داده است. جامعه‌ای که به ظاهر کسی نمی‌خواهد مسئولیت‌پذیری نشان دهد. همه به نحوی معترض هستند و معلوم نیست که چه کسی یا کسانی باید به اصلاح امور همت گمارند؟ و اگر چنین کسانی هستند، آیا ابزار و زمینه‌های کافی برای اصلاح امور را در اختیار دارند یا خیر؟ مشکلات مردم فقط به مسائل اقتصادی محدود نمی‌شود. فساد و بی‌عدالتی نیز مسأله دیگری است.

شهروند نوشته: در کنار اینها نسل جدیدی پا به عرصه گذاشته که با گذشته تاریخی و انقلاب ارتباط عاطفی و حتی شناختی ندارند و مطالبات و ارزش‌های خاص خود را دنبال می‌کنند. در این میان جای یک مسأله خالی است. اینکه نیروهایی که در انقلاب بوده‌اند یک‌بار و برای همیشه دور هم جمع شوند و ببینند کجای کار مشکل دارد و چگونه می‌توان از این مشکلات عبور کرد.

هدف انقلاب اقتصادی نبود

کیهان در یادداشت روز خود به مناسبت سالگرد انقلاب نوشته: آنکه می‌گفت کوروش آرام بخواب برای آن بود که بحرین را واگذارد و کشور را به تاراج دهد و ثروت به یغما بَرَد. در آن زمان خاندانی به مردم حکومت می‌کرد که صدر تاذیلش در فساد غوطه ور بودند و امروز مردم خود حاکمان و مسئولین‌شان را انتخاب می‌کنند.

نویسنده مقاله توضیح داده که: هرچند که گاهی در میان انتخاب شدگان، دزدان مردم فریبی نیز هستند که اعتماد مردم را به یغما می‌برند ولی قاطبه نظام بر مبنای درستی و حمایت از مردم است و در راه پیشرفت کشور. اگر گاهی توافقی کاغذی باوعده سرخرمن، حرکت شتابان را کند و مختل کرد، ولی مردم نشان دادند که در سایه‌اشارات رهبری، فراتر از مسئولین ساده دل، مقدرات را فهمیده‌اند.

به نظر کیهان مردم درصدد رفع غفلت آنها برآمده‌اند و شاخ آمریکای دروغگو را شکسته اند، نه برخی مسئولینی که هنوز پیام انقلاب مردم را نفهمیده‌اند و ندانسته‌اند اگرچه وضعیت اقتصادی مردم در رژیم شاه، خوب نبود ولی هدف انقلاب مردم نیز اقتصادی نبود و هدف، استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی بود.

ضرورت بازشناسی خطاها

محمدعلی وکیلی در سرمقاله ابتکار نوشته:سی ونه سال از عمر انقلاب گذشته است. این چهار دهه، تجربه بلندی است که می‌توان بر فراز آن نشست و به آن به عنوان یک منبع حکمت عملی تکیه کرد. در پرتو این تجربه و بازخوانی و بازشناسی خطاهای این چهار دهه، می‌توان سنتی از حکومت‌داری به دست داد.

به نوشته این نماینده مجلس: اکنون باید دست به انتخابی بنیادین و استراتژیک زد؛ باید میان روزهای تلخ و شیرین انقلاب برای آینده یکی را انتخاب کرد. روزهای شیرین روزهایی بود که نیروهای انقلاب در اوج وحدت بودند. روزهایی که چتر نظام همه انقلابیون را دربر می‌گرفت. زبان‌ها به راحتی به شعارها و آرمان‌ها می‌چرخید. دل‌ها و زبان‌ها نیز یکی بود. دست‌ها هم در راه دل‌ها در کار بود.

سرمقاله ابتکار به این جا رسیده که: بازشناسی خطاهای چهار دهه گذشته ضرورت دارد. هر مقدار که با آن آرمان‌ها و شعارها فاصله گرفت، انقلاب دست‌کم همان مقدار نیازمند تجدیدنظر در روندها و رویکردهای کنونی شد. بار دیگر باید نو شد. «جشن انقلاب» زمانی معنا دارد که یک انقلاب دیگر در ما رخ دهد!

رابین‌هودهای سیاسی ‏

پرویز عینی در مقاله ای در شهروند نوشته: ما انقلاب کردیم، چون بشدت با وضع موجود مخالف بودیم،‏ اما دقت کرده‌اید قریب ٤٠‌سال از انقلاب می‌گذرد، هنوز هم هیچ‌کس مدافع وضع موجود نیست. ‏هنوز هم در فضای سیاسی با حمله به وضع موجود می‌توان رأی جمع کرد. جناح‌های مختلفی در عرصه ‏سیاسی با هم رقابت می‌کنند، گاه نزاع؛ چند گام عقب‌تر از حالت جنگی است، اما همه جناح‌های سیاسی ‏در این نکته مشترکند که به وضع موجود حمله می‌کنند، اگرچه حمله هر کس از موقعیت و جایگاهی ‏متمایز است. ‏

به نوشته این آموزگار: تاریخ که بخوانید متوجه می‌شوید شاه نیز که انقلاب علیه او به راه افتاد با وضع موجود بشدت ‏مخالف بود. به همین سبب بود که به انقلاب سفید خود افتخار و موضوعیت رژیم خود را حرکت ‏به سمت اهداف انقلاب خود تفسیر می‌کرد. ‏چگونه است که همه با وضع موجود مخالفیم. ‏این همه مخالفت با وضع موجود در کجا ریشه دارد؟ ‏

مقاله شهروند به این جا رسیده که: مخالفت عمومی با وضع موجود، تنها ترجمان آن است که همه ما در دوران مدرن، از موضع و موقع ‏فعلی و عینی خود فاصله گرفته‌ایم. روشنفکران‌مان بیشتر در هوای مسحورکننده مفاهیم و باورهای ‏ایدئولوژیک خود به سر می‌برند، توده‌ها نیز محو تماشای صحنه‌های رویایی روشنفکران، در خلسه رهایی ‏خود مست‌اند. حکومت‌کنندگان نیز البته در این زمینه رقیب سرسخت روشنفکرانند، آنان نیز در تولید ‏گفتارهای مدهوش کننده کم نمی‌آورند. ‏

حق نشر عکس Ebtekar
Image caption کارتون محمد طحانی. ابتکار

فرق مریخ و خاورمیانه

پوریاعالمی در ستون طنز شرق به بررسی فرق بین مریخ و خاورمیانه پرداخته و از جمله نوشته: توی مریخ یک پرونده فساد اقتصادی یا غیراقتصادی رو می‌شود چهار نفر استعفا و ٤٠ نفر استغفار می‌کنند. توی خاورمیانه چی؟

الف- طرف شاکی می‌شود که چقدر بی‌جنبه‌اید.

ب- طرف می‌رود صداوسیما تقدیر می‌شود.

پ- طرف سلفی جدید از خودش منتشر می‌کند.

ت- شاکی می‌رود از طرف عذرخواهی می‌کند.

طنزنویس شرق پرسیده: توی مریخ نفت وجود ندارد و مردم و مسئولان زندگی خودشان را می‌کنند. توی خاورمیانه چی؟

الف- چی میگی؟ بدون نفت مگه میشه زندگی کرد؟

ب- پس بودجه رو با چی می‌بندند؟

پ- پس چطوری ماشین وارد می‌کنند؟

ت- پس چطوری میگن به خودکفایی رسیدیم؟

ستون طنز شرق اضافه کرده: توی مریخ هوا و اینترنت وجود ندارد. توی خاورمیانه چی؟

الف- پس شبیه تهرانه. چون توی تهران، هم هوا و هم اینترنت خوب وجود نداره.

ب- حالا هوا وجود نداره مهم نیست، ولی اگه اینترنت نیست چی‌رو لایک می‌کنند؟

پ- اینترنت ندارند چطوری اینفلوئنسر میشن؟

ت- هوا چی هست؟

این یعنی تجزیه سوریه

رحیم نعمتی در مقاله ای در جوان درباره حمله هوایی نیروهای هوایی آمریکا به محل استقرار نیروهای ترکیه نوشته: این پیام با رد و بدل شدن برخی سخنان تحریک‌آمیز از سوی دو طرف و به خصوص سخنان اخیر رئیس‌جمهور ترکیه، قابل توجیه است که در مورد حضور مستشاران امریکایی در منبج هشدار داده بود و از قصد جدی خود برای حرکت ماشین جنگی‌‌اش به سمت منبج گفته بود، حتی اگر آن مستشاران در آنجا باشند.

به نوشته روزنامه نزدیک به سپاه پاسداران: امریکا با این حمله هم به روسیه و هم سوریه هشدار می‌دهد که نیروهای دموکراتیک سوریه خط قرمزش هستندد. روشن است که این پیام همخوان با قوانین و قواعد بین‌المللی نیست و مدعای نامه سوریه به سازمان ملل مبنی بر تجاوز نظامی امریکا به خاک کشورش و ارتکاب جنایت جنگی با این حمله توجیه‌پذیر است. این چیزی نیست که امریکایی‌‌‌‌‌ها ندانند اما سعی می‌کنند با این نوع لفاظی‌‌‌‌‌ها واقعیت امر را بپوشانند.

جوان نوشته: این چیزی جز تجزیه سوریه نیست که امریکا در عمل انجام داده و تنها با توسل به زور به کار خود ادامه می‌دهد و نابودی داعش در سوریه هم باعث شده توجیه مبارزه با این گروه هم برای امریکا جز ادعایی نخ‌نما چیز دیگری نباشد. امریکا به این نحو دور جدیدی از تقابل را در سوریه رقم می‌زند که خواه ناخواه باعث کشیده شدن ارتش سوریه و متحدینش و حتی روسیه به تقابل با آن است.

احتمال بازگشت سوریه به نقطه صفر

صلاح‌الدین هرسنی در مقاله ای در جهان صنعت پیش بینی کرده: سوریه حال حاضر دستخوش حوادث و آبستن بحران جدید شده است‌. آن‌گونه که از واقعیت‌های میدانی سوریه پیداست، این بحران جدید نه ناشی از ترکتازی‌های داعش و سایر جریان‌های تروریستی بلکه محصول رقابت و منافع متعارض بازیگران منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای است‌. واقعیت آن است که مجموعه و طیف متنوعی از کنش‌ها و راهبرد‌ها، بیشتر از عوامل دیگر در بحران‌سازی سوریه پساداعش نقش بازی می‌کنند‌.

به نوشته این مقاله: در آنچه به کنش‌ها و الگو‌های رفتار‌های مقامات آنکارا در بحران جدید سوریه مربوط است، به نظر نمی‌رسد هدف اصلی آنها در جنگ با کردها در عفرین، صرف جلوگیری از گسترش قدرت‌گیری آنها برای به چالش گرفتن سیاست‌های نوعثمانی مقامات حزب عدالت و توسعه در جغرافیای آناتولی باشد‌. نظر به سوابق ضدسوری مقامات آنکارا، به نظر می‌رسد ترکیه در جبهه عفرین هدف مهم‌تری را تعقیب می‌کند و آن تولید بحران در سوریه پساداعش و النهایه براندازی بشار اسد است‌.

مقاله جهان صنعت به این جا رسیده: ت آمریکا ضمن تعقیب راهبرد تجزیه‌طلبانه تلاش دارد از نقش‌یابی هدفمند و سازمان‌یافته روسیه و ایران در تحولات سوریه جلوگیری کند‌. محققا این راهبرد آمریکا، زمینه را برای نقش‌یابی بیشتر روسیه در کنار جریان مقاومت در تحولات سوریه فراهم می‌کند‌. به این ترتیب و با نقشه راهی که واشنگتن آن را برای سوریه پساداعش طراحی و ترسیم کرده است، باید منتظر تنش، بی‌‌ثباتی و بحران‌های تازه‌ای در تحولات سوریه بود‌.

حق نشر عکس Arman
Image caption تیتر و عکس حجت سپهوند. آرمان

صداي مردم را نمي خواهيد بشنويد؟

مطهره شفیعی در گزارش اصلی آرمان امروز از نامه موسوی خویینی ها، دادستان پیشین کشور به احمد جنتی دبیر شورای نگهبان خبرداده و در ابتدای آن نوشته: آیت‌الله موسوی خوئینی‌ها از نقش آفرینان در انقلاب اسلامی بود؛ شاید همراه‌ترین یار امام هم او بود چنان‌که پس از تبعید بنیانگذار انقلاب اسلامی به نجف، او هم راه این شهر را در پیش گرفت تا در کلاس‌های امام حضور داشته باشد و در دهه ۵۰ برای پخش اعلامیه‌های امام بازداشت و به ۱۵سال حبس محکوم که پس از ۱۰ماه آزاد شد و به پاریس نزد امام رفت.

به نظر این روزنامه نگار: اعتماد بنیانگذار انقلاب اسلامی به موسوی خوئینی‌ها به‌اندازه‌ای عیان بود که از او برای پست‌های مهم استفاده کرد و تسخیر سفارت آمریکا هم با نام موسوی خوئینی‌ها گره خورد. پس از رحلت امام بود که موسوی خوئینی‌ها به تدریج تصمیم گرفت تا از عرصه مناصب مدیریتی و اجرایی دور شود البته سنگ اندازی برخی که از اعتماد امام به موسوی خوئینی‌ها ناراضی بودند هم در تصمیم او برای سکوت و کنار رفتن تاثیر داشت.

آرمان امروز ادامه داده: اکنون که انقلاب اسلامی کم‌کم به پایان چهارمین دهه خود می‌رسد، مسئولان بار معتقدند باید به خواست ملت عمل کرد و پای درددل آنها نشست؛ اما زنگ هشدار زمانی به صدا درمی‌آید که عملکردها با شعارها همخوانی ندارد. آیت‌الله موسوی خوئینی‌ها اکنون این سوال را مطرح کرده که چه کسانی باید صدای مردم را بشنوند؟

فرار از مسوولیت

عباس عبدی در سرمقاله اعتماد به انتقاد از سخنان تازه دبیر شورای نگهبان پرداخته و از جمله نوشته: نكته ديگر سخنان آقاي جنتي مربوط به ساده‌زيستي است و اينكه گويي مشكل كشور ساده زيست نبودن مسوولان است. در اين موضوع آن قدر پيش رفتند كه درخواست انجام عمل غيرقانوني كرده‌اند تا مانع از حركت به قول ايشان ميلياردي در خيابان‌ها شوند!

این جامعه شناس ادامه داده: فرض كنيم كه يك رييس‌جمهور با همه وزرايش در بهترين خانه‌ها زندگي كنند، بهترين خودروها را داشته باشند، هر روز صبح و ظهر و شب بهترين خوراك دريايي را با خاويار صرف كنند!! در عرض چهار سال هزينه همه اين ريخت‌وپاش‌ها صد ميليارد تومان نمي‌شود. ولي اين به چشم ديگران مي‌آيد، در حالي كه نابخردي مدير ساده‌زيست موجب شده كه امروز با مساله موسسات پولي غيرمجاز مواجه شويم كه براي رفع مشكلات آن يك رقم تاكنون ١١ هزار ميليارد تومان از جيب ملت پرداخت مي‌شود.

مقاله اعتماد در نهایت پرسیده: چرا بايد بعد از ٤٠ سال در ايراني كه هزاران ميليارد دلار نفت مفت را فروخته كسي نان نداشته باشد بخورد كه جناب جنتي ناراحت گرسنگي او باشند؟ اگر پيش از انقلاب براي گرسنه غصه مي‌خوردند معقول بود ولي اكنون ٤٠ سال پس از انقلاب و همواره در بالاترين سطح قدرت بودن و همچنان غصه‌دار مردم گرسنه بودن، چيزي جز فرار از مسووليت نيست.

حق نشر عکس Shahrvand
Image caption کارتون نازنین جمشیدی. شهروند

ایران منتظر پوشش بازیگران زن

محمدرضا ستوده در ستون طنز جهان صنعت نوشته: باز هم ۲۱ بهمن شد‌. باز هم اختتامیه جشنواره فجر‌. باز هم پوشش بازیگران خانم‌. باز هم پوشش آن از تلویزیون‌. باز هم لانگ‌شات‌. . .

طنزنویس ادامه داده:در این مملکت مشکل فقط پوشش نداشتن خانم‌ها نیست‌. پوشش داشتن آنها هم یک معضل و بحران است‌. در واقع با پوشیده شدن، مشکل بانوان حل نمی‌شود‌. بعد از اینکه پوشیده می‌شوند وارد فاز دوم می‌شویم و آن اینکه با چه نوع پوششی پوشیده شده‌اند و در فاز سوم چگونه پوشیده شدن از اهمیت زیادی برخوردار است‌.

ستون طنز جهان صنعت برای مثال افزوده: در همین اختتامیه جشنواره فجر، بازیگران چون به خاطر سرما نمی‌توانند بی‌پوشش باشند، سعی می‌کنند با چگونه پوشاندن در مرکز توجه باشند‌. مثلا سحر دولتشاهی شلوار کردی می‌پوشد‌. مهناز افشار دور خودش پتو می‌پیچد‌. ساره بیات هم قالیچه تنش می‌کند‌. اما ناگهان نوید محمدزاده با یک جوراب شیشه‌ای مشکی و یک دکلته قرمز روی فرش قرمز ظاهر می‌شود و تمام نقشه‌ها و تدابیر بازیگران زن را نقش بر آب می‌کند‌.