روزنامه های تهران، کره شمالی ادامه برجام یا رقیب آن؟

روزنامه های امروز صبح تهران، یکشنبه ۲۰ اسفند تهران در صفحات اول خود از احضار شهردار تهران به دادستانی تهران، جهت شرکت در مراسمی که دختران نوجوان در آن رقصیدند خبر داده، سه ساعت حضور اعتراضی سه مرید آیت الله شیرازی در بالکن سفارت ایران در لندن و دیدار احتمالی رهبر کره شمالی و دونالد ترامپ رییس جمهور آمریکا را مهم دیده و در مقالاتی به تحلیل این حوادث پرداخته اند.

حق نشر عکس Sazandegi
Image caption تیتر و عکس از سازندگی

اون به این رسید

داریوش احمدیان در سرمقاله بهار با اشاره به مهمترین خبر روز جهان و موافقت پیویانگ و واشنگتن برای مذاکره در بالاترین سطوح نوشته در داخل ایران دو نوع نگاه به این ماجرا وجود دارد. یکی تبلیغات رسـمى و رسانه هاى متعلق به اردوگاه اصولگرایان است که معتقدند رییس جمهور آمریکا عقب نشینى کرده و توان موشکى و هسته اى کره شمالى سبب تغییرموضع ترامپ و پذیرش دیدار با کیم جونگ اون شـده اسـت.

به نوشته این روزنامه: "نگاه دیگری که به واقعیت نزدیکتر اسـت تاکید دارد که رهبر کره شـمالى به میز مذاکره بازگشته و دلیل هم مى تواند میانجیگرى کره جنوبى، وضعیت وخیم اقتصادى کره شمالى و احتمال افزایش تحریم ها و تهدیدات رییس جمهور غیرقابل پیش بینى آمریکا باشد. رهبران دو کشور کره شمالى و آمریکا به سمت و سوى مسیرى در حرکت هستند که شعارهاى تند و تیز از پشت تریبونهاى امن، جاى خود را به مذاکرات جدى و گفتگوى طرفین براى حل وفصل مسـائل اختلافى داده اسـت."

بهار به این جا رسیده که: "ایران هم یک دهه تحت انواع فشـارهاى بود، سـپس مسـیرى نو را درحوزه سیاست خارجى انتخـاب کرد و امروز رهبران کره شـمالى نیـز در مراحل اولیه تکرار همان رفتار ایران هستند. حال باید منتظر ماند و دید که آیا پایان این مسیر نیز به توافقى »برد -بـرد« منتهى مى شـود و یا مذاکره کنندگان کره شـمالى هـم مانند تیم مذاکره هسته اى پیشین ایران، مذاکره را با »بیانیه خوانى« اشتباه مى گیرند."

پرسش «اون» از «ترامپ»

عباس عبدی در سرمقاله اعتماد با اشاره به خبر ناگهانی دیدار ترامپ و رهبر کره شمالی، ارتباط این دیدار با برخورد آمریکا با برجام را بررسی کرده و نوشته: "دو ماه دیگر مقارن است با زمانی که ترامپ دوباره باید برجام را تایید یا رد کند. او پس از امضا و تایید نوبت قبلی، اعلام کرد که این‌بار چنین اقدامی را نخواهد کرد و کلی شرط و شروط برای آن گذاشت. با این ملاحظه ترامپ پیش از آغاز مذاکرات احتمالی با «اون» رهبر کره‌شمالی دو راه در پیش دارد یا ادامه برجام را تصویب و امضا کند یا آنکه ایالات متحده عملا از برجام خارج شود."

به نوشته این جامعه شناس: "در هر دو صورت و البته بیشتر در حالت دوم در گفت‌وگو با «اون» مواجه با این پرسش خواهد شد که اگر با شما (ترامپ) به توافق برسم، چه ضمانتی وجود خواهد داشت که بعدا خود شما یا رییس‌جمهور بعدی این توافق را بد توصیف کنید و زیر آن نزنید؟ چگونه می‌توان به قول و قرارهای روسای جمهوری امریکا یا دیگر مقامات آن اطمینان کرد؟ چرا ما باید به تعهدات احتمالی خود پایبند باشیم، ولی ایالات متحده هر وقت اراده کرد، خلاف تعهداتش عمل کند؟ "

نویسنده مقاله اعتماد از قول رهبر کره شمالی خطاب به آمریکا نوشته: "اگر ما بمب‌های هسته‌ای خود را برچینیم و نابود کنیم و تاسیسات هسته‌ای خود را نیز در چارچوب‌های نظارت شده آژانس فعال کنیم، چه تضمینی وجود دارد که زیاده‌طلبی‌های آمریکا همچنان ادامه نیابد؟ هنگامی که آمریکا با ٥ قدرت دیگر جهانی با ایران توافق کرده‌اید و باز هم خود را قادر و حتی موظف به خارج شدن از آن می‌دانند و تهدید هم می‌کنند، آیا عقلانی است که کره‌شمالی وارد توافق‌های مشابهی با ایالات متحده امریکا شود؟"

پارادوکس صلح کره شمالی و آمریکا در مقاله ای در جوان

علی قنادی در مقاله ای در روزنامه جوان نوشته: "رفتار ترامپ طی ۱۳ ماهی که وارد کاخ سفید شده، این را محرز کرده که او به دنبال توافقی شبیه به توافق هسته‌ای سال ۹۴ اوباما با ایران است."

نویسنده با این همه افزوده: از خروج از توافق «ترنس پاسیفیک‌» گرفته تا مخالفت و تهدید به خروج از برجام؛ و از امضای فرمان ممنوعیت ورود اتباع شش کشور مسلمان گرفته تا اعمال تعرفه بر واردات فولاد و آلومینیوم، ترامپ طی ۱۳ ماه گذشته در بیشتر موارد، سیاست خارجی مقابله‌جویانه‌ای با جامعه بین‌المللی داشته، اما او حالا با گام برداشتن به سمت پروژه بلند‌پروازانه صلح با کره‌شمالی، نه تنها می‌خواهد تصویری متفاوت از سیاست خارجی خود به نمایش بگذارد، بلکه قصد دارد برای توافق هسته‌ای دولت قبل امریکا با ایران رقیبی مثال‌زدنی دست و پا کند.

مقاله جوان به این جا رسیده که: با وجود سودای جاه‌طلبانه ترامپ، چشم‌انداز دستیابی دو طرف به یک توافق پایدار از چند جهت چندان روشن نیست. دموکرات‌‌‌ها مترصدند پروژه صلح ترامپ با کره‌شمالی را مانند پروژه نزدیکی او با روس‌ها، به پروژه‌ای مفتضح تبدیل کنند، فضای غالب بر سیاست خارجی امریکا حل و فصل بحران با کره شمالی نیست. کم نیستند کسانی که معتقدند آمریکا اساساً بحران در شبه‌جزیره کره را زمینه‌ای برای مهار چین می‌داند.

حق نشر عکس Javan
Image caption تیتر و عکس صفحه اول جوان

روزنامه نزدیک به سپاه پاسداران در گزارش اصلی خود نوشته: سفارت ایران در لندن شاهد حمله تعدادی از حامیان فرقه‌ای بود که منسوب به یکی از روحانیون مدعی شیعه است و بی‌رودربایستی تحت حمایت دستگاه سلطنتی انگلیس منویات ملکه را در ایجاد شکاف مذهبی در جهان اسلام پی می‌گیرد. پلیس انگلیس هم بعد از تعللی سه ساعته که فرصتی را برای پایین کشیدن پرچم ایران به مهاجمان داد، بازداشت‌شان کرد تا در کنار سرعت عمل فرقه مذکور برای فضا‌سازی علیه ایران بلافاصله بعد از پابوسی ولیعهد عربستان نزد ملکه انگلیس،‌ قرائن بیشتری از رابطه شیعه انگلیسی و وهابیت سعودی که آن‌هم دست‌پرورده قدیمی‌تر روباه پیر استعمار است، نمایان شود.

شیعه های انگلیسی در خدمت سنی آمریکایی

عباس حاجی نجاری در مقاله ای در روزنامه جوان نوشته: این موج آفرینی که با استقبال خارج از عرف رژیم سلطنتی انگلیس از ولیعهد رژیم عربستان همراه شد، نشان از برنامه روشن MI۶ از بهره‌گیری از سرمایه‌گذاری چندین ساله انگلستان در ایجاد این فرقه دارد. به ویژه آنکه انگلیسی‌‌ها در جریان این سفر موفق شدند با تحمیل یک قرارداد صدمیلیارد دلاری، تبعات و پیامدهای ناشی از خروج انگلیس از اتحادیه اروپا را تا حدودی جبران کنند و در عوض با نحوه استقبال از محمد سلمان برخلاف پروتکل‌های جاری عملاَ موقعیت او در آینده عربستان را تثبیت کردند و سناریوی آینده نظام سلطه برای مدیریت تحولات منطقه در حاشیه موقعیت عربستان را که مظهر سنی امریکایی است، دنبال کردند.

روزنامه نزدیک به سپاه پاسداران هواداران آیت‌الله شیرازی را فرقه خوانده و نوشته: غائله اعضای این فرقه در روز جمعه ۱۸ اسفند و علیه سفارت ایران در لندن در پی احضار و دستگیری سید حسن شیرازی اتفاق افتاد که البته به دلیل غفلت دستگاه دیپلماسی ما از پیش‌بینی این حادثه و مماشات و بستر‌سازی پلیس لندن به صحنه‌ای علیه نظام اسلامی تبدیل شد.

امیدوارکننده‌ها

علی میرفتاح در ستون کرگدن نامه اعتماد نوشتته: یک زمانی به هر علتی، پیش طبیب می‌رفتید، قبل از معاینه و تشخیص، قبل از اینکه نسخه بپیچد و دارو تجویز کند، من‌باب پیشگیری از تشدید بیماری توصیه می‌کرد روزنامه نخوانید. روزنامه‌ها پر از اخبار ناامیدکننده و تلخ بودند و خواسته و ناخواسته کام‌تان را تلخ می‌کردند. بدتر از تلخی از آنجایی که اصولا گل ژورنالیسم را با تندی و دعوا و اضطراب و جنگ سرشته‌اند، دلهره و اضطراب و سرخوردگی را به‌جان‌تان می‌انداختند. روزنامه که نمی‌تواند تیتر بزند درخت‌های گیلاس شکوفه کردند. بزند هم همه به او می‌خندند.

در ادامه مقاله آمده: روزنامه‌ای که امید بدهد و عکس گل‌و‌بلبل چاپ کند و رویش را از منازعات و دزدی‌ها برگرداند، روی دست صاحبش می‌ماند. روزنامه‌ها خیلی هنر کنند خواننده را به وادی سرخوردگی می‌کشانند. شرح مکرر ناکامی‌ها افسردگی می‌آورد نه لذت. روزنامه‌هایی که پزشک‌ها شما را از آنها پرهیز می‌دادند، ترسناک نبودند، هیجان‌آور هم نبودند، اما درون خود چیزی داشتند که روان مخاطب را مکدر می‌کردند. روزنامه‌ها افسرده‌حال بودند، خوانندگان را هم افسرده می‌کردند.

ستون کرگدن نامه در نهایت به این جا رسیده که: حالا به لطف شبکه‌های مجازی و ماهواره‌ای آستانه سرخوردگی و سیاه‌نمایی چنان ارتفاعی گرفته که ما روزنامه‌ها در زمره «امیدوارکننده‌ها» و «سفیدنماها» درآمده‌ایم. به نظرم پزشکان هم باید تغییری در نسخه خود بدهند و به جای انذار از روزنامه، بیماران خود را از تلویزیون و گوشی موبایل پرهیز دهند. کار دنیا برعکس شده. ما امیدوار شده‌ایم و تلویزیون ناامید؛ ناامید و تلخ و دلهره‌آور.

حق نشر عکس Shahrvand
Image caption کارتون کیوان زرگری. شهروند

درباره حق اعتراض

محمد توکلی در سرمقاله بهار نوشته: «مـن سـرهنگ نیسـتم، مـن حقوقدانـم«، جمله ای است که نشانگر دو شیوه مدیریتى در کشور است؛ شیوه اى که در آن برخوردهاى قهرى حرف اول را م ى زند و شـیوه اى دیگر که مدارا و اجراى م ّر قانون را به عنوان هدف خود قرار داده است. به طور طبیعى کسانى که در دو انتخابات۹۲ و۹۶ بـه حسـن روحانـى راى داده اند ایـن انتظار را دارند کـه حداقل وجه »سرهنگى« عملکرد دولت منتخبشان بر وجوه »حقوقدانى« آن غلبه نکند.

به نوشته این مقاله: در چهار سال اول دولت روحانی، گروههاى مخالف دولت در موضوعات گوناگونى تجمعات اعتراضى برپا کردند. از حمله به اتوموبیل حامل وزیر خارجه کشـور آن هم در زمانى که به عنوان نماینده نظام سیاسـى از مذاکرات هسته اى بازمى گشت تا حمله چند باره به چهره هاى منتسـب بـه دولت در تظاهـرات، برگزارى تجمعـات اعتراضى. دیگر رفتارهاى این چنینى نشانگر آن بود که جناح تندرو با مانعى از سوی دولت روبرو نبود و در یک کلام از »سرهنگ« نبودن رییس جمهور روحانى نهایت استفاده را برده است.

بهار افزوده: از انتخابات ۹۶ به این سو اقشار دیگرى از جامعه که نمى توان آنان را تندرو مخالف دولت خواند به اعتراض میدانى متمایل شـدند. اعتراضاتى که لزوما پیکان شعارهاى آن به قوه مجریه محدود نشده است و یک اعتراض به کلیت سـاختار تصمیم گیرى در کشور است. به عنوان نمونه همزمان با روز جهانى زن، خبرنگاران و بخشی از زنان تلاش داشتند تا در برابر وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعى تجمعى برگزار کنند اما برخورد تند با آنان، بازداشـت گسـترده و پایان تجمـع پیـش از آغـاز آن بود.

از منطق احمدی نژاد پیروی نکنید

عبدالله گنجی در مقاله ای در روزنامه جوان با اشاره به این که بعد از غیبت های رییس جمهور روحانی از جلسات مجمع تشخیص مصلحت نظام اینک خبر می رسد رؤسای مجلس و دستگاه قضا هم از شرکت در این جلسات سر بازمیزنند و عدم حضور آنان در جلسات مجمع در اعتراض به حضور احمدی‌نژاد است.

مدیر روزنامه نزدیک به سپاه پاسداران اظهار عقیده کرده که سران قوا باید با اثبات رشدیافتگی و عظمت روحی و کار و تلاش همه‌جانبه از داستان غم‌انگیز احمدی‌نژاد عبور نمایند نه اینکه همانند او در مقابل چشم رهبری و ملت به مقابله به مثل بپردازند و دوقطبی کاذب موجود را به دوقطبی واقعی تبدیل نمایند.

سردبیر جوان تاکید کرده: حتماً رهبری فراموش نکرده‌اند که شخصی به نام محمود احمدی‌نژاد را در مجمع منصوب کرده‌اند که با اعتراض شما برایش یادآوری شود و تصمیم مجددی بگیرند. سیره رهبری مشخص است؛ او عضویت کروبی و موسوی را نیز تا پایان دوره‌‌شان لغو نکرد لذا توقع غیرعرف نیز به صلاح شما و کشور نیست. شما با رهبری کار می‌کنید که در پرونده‌اش کار با نخست‌وزیری است که با او اختلاف داشت اما وقتی تکلیف و مصلحت حکم کرد هشت سال با او کار کرد و خم به ابرو نیاورد. ملت نیز قطعاً راضی به این امر نیست.

عوامل اصلی حوادث در کشور

وحید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ میرزایی در ستون طنز روزنامه ایران نوشته: متأسفانه چند روز پیش در مراسم روز زن در برج میلاد و با حضور شهردار تهران، چند دختربچه ٨ تا ١٠ساله با حرکاتی موزون قلب و جان مردم ایران را به درد آوردند. مردم با تمام مشکلاتی که دارند به محض شنیدن این خبر غم و غصه‌های ناشی از مشکلات را فراموش و برای این موضوع به مویه و ناله پرداختند. نرخ ارز کاملا به بوته فراموشی سپرده شد. زلزله‌زدگان کرمانشاه تمام کمک‌های مردمی را جمع کردند و پس دادند تا این پول‌ها برای جلوگیری از چنین اتفاقاتی هزینه شود.

طنزنویس چند اظهارنظر را در همین باره منعکس کرده. اول از همه خانم ج.ک: وی دانش‌آموز کلاس هفتم از یکی از مدارس غیرانتفاعی و متمول تهران است. جامدادی او ساخت شرکت CAT است که این شرکت در آمریکا فعالیت می‌کند. در ساعات فوق برنامه به کلاس زبان می‌رود که این حرکت وی در راستای پشت کردن به ادبیات فارسی و فرهنگ بومی کشور است. او با دپو کردن مقادیر بسیار زیادی دلار، میزان عرضه دلار را کاهش داد و در روزهای پایانی ‌سال منجر به افزایش نرخ ارز و به هم ریختن اقتصاد کشور شد.

نفر دوم خانم ف.الف: او دانش‌آموز پایه چهارم ابتدایی است. وی علاقه بسیار زیادی به ورزش دارد و یک‌بار همراه با پدرش به استادیوم ورزشی رفت که همین نشان‌دهنده روحیه قانون‌گریزی‌اش است. طبق گزارش‌های رسیده او یک‌بار در آبخوری مدرسه در شوخی شنیعی چند قطره آب به همکلاسی‌اش پاشید و نشان داد از شکستن حرمت‌ها و قبح خیلی از مسائل اخلاقی ابایی ندارد، اما مهمترین اقدام وی کمک به اختلاس‌های میلیاردی بوده است. رد پای او در اکثر فسادهای مالی به چشم می‌خورد. در اختلاس ٣٠٠٠ میلیارد تومانی نقش اساسی داشت و اصلی‌ترین همدست خاوری بود.

اما خانم. س.ع به نوشته طنزنویس روزنامه ایران: دانش‌آموز کلاس هفتم است. او را سردسته گروه حرکات موزون برج میلاد می‌دانند. در مدرسه به نقاشی با مدادهای رنگی علاقه‌مند است که حاکی از روحیه پرخاشگری و خشونت اوست. وی از لحاظ ظاهری زیباست که خوشایند جامعه نیست. براساس اسناد غیرقابل انکار او عامل اصلی زلزله کرمانشاه و نرسیدن کانکس به مردم زلزله‌زده است.

حق نشر عکس Ghanoon
Image caption کارتون طراوت نیکی. قانون

موضوعات مرتبط