جمشید آموزگار

Image caption در دوران نخست وزیری آموزگار مخالفت ها در کشور بالا گرفت و انتشار مقاله ای در 17 دی ماه 1356 علیه آیت الله خمینی از سوی دولت به اعتراض خیابانی طرفداران او انجامید.

جمشید آموزگار، دانش آموخته حقوق و اقتصاد در دانشگاه تهران و فارغ التحصیل مقطع دکترای مهندسی هیدرولیک از دانشگاه واشنگتن است.

او متولد چهارم تیر ماه 1302 استهبان فارس است. پدرش حبيب الله خان آموزگار از قضات وزارت عدليه رضا شاه بود.

جمشيد آموزگار عضو مجلس مؤسسان و دوره ‌های دوم و سوم مجلس سنا بود و در كابينه حسين علاء وزارت فرهنگ را بر عهده داشت.

وی دوران ابتدايی و متوسطه را در تهران گذراند و تحصيلات دانشگاهی اش با جنگ دوم جهانی مقارن شد.

او تحصیل در رشته های حقوق و اقتصاد دانشگاه تهران را رها كرد و به آمریکا رفت. در دانشگاه کرنل لیسانس مهندسی راه و ساختمان را گرفت. در رشته مهندسی هیدرولیک در دانشگاه واشنگتن ادامه تحصیل داد و با اخذ مدرک دکترا از آنجا فارغ التحصیل شد. در سال 1328 فعالیت های اجرایی خود را با سمت کارشناسی در سازمان ملل آغاز کرد.

سال 1330 به ایران بازگشت و دو سال بعد، معاون مهندسی وزارت بهداشت شد و پس از آن به مدت بیش از هفده سال در کابینه های دکتر منوچهر اقبال، حسنعلی منصور و هویدا فعالیت داشت.

او سابقه وزارت بهداشت، کشور، کار، کشاورزی، دارایی و در نهایت، نخست وزیری کشور را در کارنامه خود دارد.

در سال 1346 کارشناس بانک جهانی و صندوق بین المللی پول بود. در همین سال به ریاست مجمع سالانه این بانک برگزیده می شود.

در این موقعیت است که به اعتقاد برخی، بخشی از راهبردهای او اقتصاد ایران را در ردیف کشورهای متمایل به تعادل و توسعه قرار می دهد.

Image caption جمشید آموزگار، دانش آموخته حقوق و اقتصاد در دانشگاه تهران و فارغ التحصیل مقطع دکترای مهندسی هیدرولیک از دانشگاه واشنگتن است.

در سال 1350 مقارن با حضور او در دومین اجلاس سالانه اوپک و برگزیده شدنش به عنوان رییس آن مجمع، در آمد ایران از نفت یازده برابر شد.

تدوین و تصویب نخستین قانون کار کشور، لوایح قوانین امور استخدامی، تلاش در جهت تثبیت قیمت نفت ایران و تزریق در آمدهای حاصل از فروش نفت به ارکان و زیر ساخت های اقتصادی کشور، خاصه اقتصاد کشاورزی ایران از جمله اقدامات در دوره نخست وزیری او در فاصله سال های1356 تا 1357 بود.

در سال 1355 آموزگار به عنوان دومين دبيركل "حزب رستاخيز ايران‌" (حزبی که توسط محمد رضا پهلوی به عنوان یگانه حزب ایران تاسیس شده بود) و مشاور نخست وزير به كنگره حزب معرفی گرديد.

به اعتقاد برخی از ناظران، شاه با انتخاب جمشید آموزگار در صدد بر آمده بود تا خود، با مشارکت بخشیدن به مخالفانش، فرصت بحران زایی در ایران را از منتقدانش بگیرد.

اما عملا در دوران نخست وزیری آموزگار مخالفت ها در کشور بالا گرفت و انتشار مقاله ای در 17 دی ماه 1356 علیه آیت الله خمینی از سوی دولت به اعتراض خیابانی طرفداران او انجامید.

بسیاری از شهرهای ايران را موجی از اعتراضات در قالب راهپیمایی در برگرفت.

در 25 مرداد 1357 در شهرهای اصفهان‌، نجف ‌آباد، شهرضا و همایون شهر حکومت نظامی اعلام شد.

در 28 مرداد 1357 سینمای ركس آبادان در حین نمایش فیلم دچار آتش سوزی شد و بنا بر آمار ارایه شده در مطبوعات 377 نفر کشته شدند.

مخالفان دولت این رخداد را به سازمان اطلاعات کشور (ساواک) نسبت دادند. در پی این تحولات جمشید آموزگار از مقام نخست وزيری و دبيركلی حزب رستاخيز استعفا کرد.

هفت روز پس از استعفای آقای آموزگار، شاه حزب رستاخیز را منحل کرد. جمشید آموزگار در آذر ماه 1357 ایران را به مقصد آمریکا ترک کرد. پس از آن فعالیت های آقای آموزگار بر اقتصاد جهانی و صندوق بین المللی پول متمرکز بوده است.