حسینیه دراویش گنابادی در اصفهان تخریب شد

عکسها از وب سایت مجذوبان نور
Image caption حسینیه تخت فولاد، محل دفن يکی ار دراویش گنابادی است

حسینیه و کتابخانه دراویش گنابادی در تخت فولاد اصفهان، صبح روز چهارشنبه 30 بهمن (18 فوریه) مورد حمله قرار گرفت و با بولدوزر تخریب شد.

تعدادی از دراویش که هنگام حمله به تکیه درویش ناصر علی حضور داشتند بازداشت شدند، ولی پس از تخریب اين محل آزاد شدند.

به نقل از وب سایت مجذوبان نور متعلق به دراویش گنادبادی 200 تن از نیروهای امنیتی، یگان ویژه، اماکن و شهرداری اين محل را محاصره کردند و به بهانه تفتیش و بازرسی وارد مقبره شدند و سپس کتابخانه و کلیه وسایل و اقلام موجود در این محل جمع آوری و کلیه ساختمان های اطراف مقبره (ساختمان قدیمی و محل مجالس)را با بلدوزر تخریب کردند.

مصطفی آزمایش، نماینده داروایش گنابادی در خارج از کشور به بخش فارسی بی بی سی گفت که حمله کنند گان از وزارت اطلاعات بوده اند و پیش از آنکه حسینه و کتابخانه را تخریب کنند، آثار با ارزش از جمله تابلوها و فرشها را از محل خارج کردند.

به گفته وی با توجه به حمله پیشین به محل اجتماع دراویش گنابادی در شهرهای مختلف، همیشه تعدادی از دراویش در اين محل مستقر بودند که در صورت حمله احتمالی با تلفن همراه دراویش دیگر را خبر کنند. اما اولین کاری که حمله کنندگان کردند ضبط تلفنهای همراه و بازداشت و انتقال اين دارویش به پاسگاه بوده است.

آقای آزمایش در پاسخ به اين پرسش که آیا دراویش گنادبادی درخصوص تخریب ساختمانهای اجتماع شان از مسیر حقوقی پیگیر بوده اند گفت که همه وکلای دراویش یا تعزیر شدند، یا به زندان افتاده اند و یا پروانه وکالت شان لغو شده است.

سال گذشته حسینیه ای ديگری متعلق به دراویش گنابادی در بروجرد تخریب شد. مهدی کروبی، دبیرکل حزب اعتماد ملی و رئیس اسبق مجلس شواری اسلامی نسبت به تخریب اين حسینیه به وزیر کشور ايران اعتراض کرد.

پیش از آن نیز حسینیه اين دراویش در قم تخریب شده بود. آیت الله منتظری، از مراجع تقلید شیعیان تخریب اين حسینیه را غیر شرعی خواند.

دراويش نعمت اللهی گنابادی پيرو نورعلی تابنده ملقب به مجذوبعلی شاه هستند که خود در تهران ساکن است. آقای تابنده نیز در این مدت تحت فشارهایی قرار گرفته است.

سابقه سلسله نعمت اللهی به شاه نعمت الله ولی از عرفای قرن نهم هجری (پانزدهم ميلادی) باز می گردد که در ماهان کرمان مدفون است.

پيروان اين سلسله طريقت در قرن نوزدهم به سه شاخه ذوالرياستينی (منورعليشاهی)، گنابادی (سلطانعليشاهی) و صفی عليشاهی (صفائی) تقسيم شدند که شاخه گنابادی در شيوه های خود تفاوتهايی با دو شاخه ديگر دارد و به اهل شريعت نزديکتر است، تا آنجا که مکانهای تجمع اين سلسله به جای خانقاه حسينيه ناميده می شود و مشايخ آن به جای اخذ اجازه ذکر، اجازه اقامه نماز دريافت می کنند.

مطالب مرتبط

لینک های اینترنتی مرتبط

بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست