بررسی سی سال انقلاب ایران در اسپانیا

کنفرانس "30 سال انقلاب ایران" با حضور شیرن عبادی، برنده ایرانی جایزه صلح نوبل و شماری از تحلیلگران ایرانی و اروپایی در شهر سوییا مرکز ایالت اندلوسیای اسپانیا برگزار شد.

"بنیاد فرهنگ های سه گانه" (مسیحیت ، اسلام و یهودیت) در اسپانیا برگزار کننده این کنفرانس بود که در آن مسایلی چون وضعیت جامعه مدنی، حکومت قانون، آزادی های فردی و اجتماعی و ساختار حکومت ایران به بحث گذاشته شد.

شیرین عبادی در این کنفرانس وضعیت آزادی های فردی و اجتماعی را در ایران به شدت مورد انتقاد قرار داد.

خانم عبادی جلوگیری از خروج عبدالرضا تاجیک، روزنامه نگار ایرانی، برای شرکت در کنفرانس سوییا را نمونه آشکار قانون شکنی و نادیده گرفتن آزادی ها در جامعه ایران خواند.

وی گفت که ماموران امنیتی ایران پاسپورت آقای تاجیک را پس از عبور از پلیس مرزی فرودگاه توقیف کرده اند، در حالیکه چنین اقدامی بدون تشکیل دادگاه و صدور حکم قاضی کاملا غیرقانونی است.

خانم عبادی شعارهای "استقلال و آزادی" را از شعارهای اساسی انقلاب 30 سال پیش ایران ذکر کرد و گفت که در این مدت ایران توانسته به سلطه آمریکا بر منابع اقتصادی و محافل قدرت پایان دهد و از این لحاظ به استقلال برسد.

با اینحال وی تاکید کرد که استقلال اقتصادی معقول در زمینه های مختلف تحقق نیافته و دلیل آن برنامه ریزی نادرست حکومتی و هزینه های بالای نظامی است.

خانم عبادی در توجیه دیدگاه خود گفت که بیش از 10 میلیون نفر از جمعیت ایران زیر خط فقر هستند که نشانه بدتر شدن اوضاع نسبت به گذشته است.

وی سپس به مساله "آزادی" در ایران اشاره کرد و گفت که تحقق این شعار با آنچه که در جریان انقلاب 30 سال پیش وعده داده می شد، بسیار فاصله دارد.

خانم عبادی تصریح کرد که مبنای ارزیابی وی، قانون اساسی و کنوانسیون هایی است که دولت ایران به آنها پیوسته و مفاد آن را پذیرفته است.

وی وضع محدودیت برای آزادی بیان را مخالف قانون خوانده و گفت که شمار زیادی از جراید ایرانی در سال های اخیر توقیف و برچیده شده اند و تعدادی قابل توجه از روزنامه نگاران زندان را تجربه کرده یا هنوز در زندان هستند.

فیلتر کردن برخی از سایت های اینترنتی و مجازات شماری از وبلاگ نویسان از دیگر مواردی است که به تعبیر خانم عبادی برخلاف قانون در ایران رخ داده است.

وی افزود که امروز در ایران نه تنها انتقاد از عملکرد سیاسی ممنوع است بلکه امکان بیان درخواست های مدنی نیز محدود شده است.

خانم عبادی تشکیل پرونده برای تعدادی از فعالان حقوق زن را به عنوان شاهدی بر ادعای خود مطرح کرد و گفت که جرم این دسته از زنان این است که می گویند انسان هستند و حقوقی برابر با مردان می خواهند.

خانم عبادی از روند انتخابات در ایران نیز انتقاد کرد و گفت که بررسی صلاحیت نامزدهای انتخاباتی توسط شورای نگهبان به منزله دو مرحله ای کردن انتخابات و مخالف قانون است.

برنده ایرانی جایزه صلح نوبل سپس مساله آزادی مذهب و عقیده را مطرح کرد و گفت که برخی از ایرانیان بهایی هستند اما به دلیل مذهب خود نمی توانند از حقوق خویش مانند ورود به دانشگاه ها بهره مند باشند.

محدودیت برای بیان خواسته های قومی از دیگر مواردی است که به گفته خانم عبادی در ایران اعمال می شود و با قانون اساسی منافات دارد.

وی با جمع بندی شرایط قانونی و حقوقی حاکم بر جامعه در 30 سال اخیر گفت که وضعیت مردم در این مدت بهبود نیافته است. با این حال خانم عبادی تصریح کرد که بهتر کردن شرایط وظیفه خود مردم ایران است و هیچگونه دخالت خارجی پذیرفته نیست.

وی گفت که اقدام نظامی علیه ایران و حتی تهدید به آن، قابل قبول نیست و مردم به هیچ کشوری اجازه نمی دهند کشورشان را تهدید کند.

خانم عبادی همچنین اظهار امیدواری کرد که ایران و آمریکا روابط بین خود را از راه گفت وگو سر و سامان دهند و با نگاهی به آینده، گذشته را فراموش کنند.

پیش از خانم عبادی خراردو رویز- ریکو مدیر بنیاد فرهنگ های سه گانه، از ایران به عنوان کشوری تاثیر گذار نام برد و گفت بررسی شرایط این کشور 30 سال پس از وقوع انقلاب به درک بهتر از مردم آن کمک می کند.

وی گفت که بنیاد تحت مدیریت وی که موسسه ای بی طرف اما فعال است، ایجاد گفت و گوهای سازنده بین فرهنگ های مختلف را دنبال می کند.

سخنان تقی رحمانی از از فعالان سیاسی ایران که به گفته خودش حدود 13 سال در زندان بسر برده نیز مورد توجه شرکت کنندگان در کنفرانس سوییا قرار گرفت.

وی با ارائه تحلیلی از رویدادهای مهم ایران در یکصد سال اخیر گفت که انقلاب ایران در سطح جهان و داخل کشور گفتمان ایجاد کرده است و جامعه ای زنده ساخته است.

آقای رحمانی ادامه داد که این انقلاب گفتمان ساز، پس از 30 سال از درون با چالش های جدی روبه رو شده است.

به گفته وی روشنفکران مذهبی و روحانیون اصلاح گرا که میان اسلام و دموکراسی پیوند برقرار می کنند، تحت فشار و حذف از جامعه مدنی قرار گرفته اند.

وی جامعه مدنی در ایران را جامعه ای ژله ای و بی اندام توصیف کرد وگفت که انحصار طلبان و مستبدان در برابر استحکام جامعه مدنی مقاومت می کنند.

به اعتقاد این تحلیلگر مسایل ایران، این معضل پس از انقلاب مشروطه و نهضت ملی شدن نفت نیز گریبانگیر این کشور بوده و جریان های انحصار طلب، قوانین موجود را اجرا نمی کنند یا براساس منافع خود تفسیر می کنند.

آقای رحمانی گفت که علاوه بر عوامل داخلی، جریان های سلطه گر غربی و حمایت آنها از حکومت های لائیک در منطقه، کشورهایی مانند ایران را با مشکلی مضاعف رو به رو می کند.

وی تصریح کرد که شکل گیری جامعه مدنی وحکومت قانون و دمکراسی در ایران باید در خود کشور شکل گیرد و تحمیل الگو از خارج قابل قبول نیست.

آقای رحمانی همچنین در غیاب عبدالرضا تاجیک، متن سخنرانی او برای کنفرانس سوییا را خواند.

آقای تاجیک در تحلیل خود از سی سالگی انقلاب ایران، نفوذ "روحانیون سنتی"، " بورژوازی تجاری" و "نظامیان" در ساختار قدرت را مشکل اساسی حکومت و جامعه ایران خواند.

وی اینگونه توضیح داد که روحانیون محافظه کار حق مردم را نادیده می گیرند، بورژوازی تجاری امکان سرمایه گذاری و تولید را سلب می کند و نظامیان دیدگاه ها و حرکات مدنی را تضعیف می کنند.

به عقیده آقای تاجیک در دوران حکومت پهلوی سیاست های کلان، بدون توجه به مردم برنامه ریزی می شد و اکنون نیز مردم دارای حق نیستند بلکه فقط تکلیف دارند.

ماریا خسوس مرینه رو، کارشناس اسپانیایی مسایل ایران نیز در این کنفرانس ساختار انقلاب ایران را پیچیده خواند و گفت که همین امر سبب شده تا غرب، شناختی درست نسبت به آن نداشته باشد.

وی گفت که این انقلاب نه تنها در ابتدا الگویی پیش رو نداشت بلکه هنوز نیز به دلیل ساختار ویژه خود پروژه ای از پیش تعیین شده ندارد و براساس تجربه جریان یافته است.

خانم مرینه رو به تنش های ایران و غرب اشاره کرد و گفت که خودداری سازمان ملل متحد و غرب در محکوم کردن تجاوز صدام به ایران و استفاده رژیم عراق از سلاح شیمیایی سبب شد تا از زمان جنگ، بین ایران با غرب و سازمان های بین المللی بی اعتمادی ایجاد شود.

وی که چندین بار به ایران سفر کرده است، گفت که یکی از معضلات کنونی جامعه ایران پس از گذشت 30 سال از انقلاب این است که مردم این کشور به شدت سیاست زده شده اند.

این تحلیلگر اسپانیایی تاکید کرد که غرب باید جایگاه ایران را به رسمیت بشناسد و برای این کشور نقشی مناسب با این جایگاه درمعادلات منطقه و جهان در نظر بگیرد.

لوسیانو زاکارا، استاد دانشگاه "آئوتونوما" مادرید نیز در کنفرانس سوییا ساختار حکومتی و قدرت در ایران را تشریح کرد.

وی گفت تعدد مراکز موازی تصمیم گیری جریان امور را برای ایران کند ساخته است.

علاوه بر این کنفرانس، بنیاد فرهنگ های سه گانه برنامه های مفصلی را در طول ماه فوریه در ارتباط با ایران تدارک دیده است.

این بنیاد هفته گذشته میزبان هنرنمایی علی اکبر مردای استاد تنبور ایران بود .

همچنین مجموعه ای از فیلم های نسل جوان سینمای ایران در محل این بنیاد به نمایش گذاشته شده است.

همزمان با این برنامه ها نمایشگاه عکسی با نام "ماه اکتبر در تهران" از عکس های انا الیاس، عکاس اسپانیایی، بر پا شده که نشان دهنده زندگی روزانه مردم ایران است.