بیماران کلیوی، عذاب روزمره و بازار کلیه ایران

"نارسایی مزمن کلیوی و فشار خون پیوندی که باید گسسته شود"، شعار امسال روز جهانی کلیه است. از چهار سال پیش تاکنون، دومین پنجشنبه ماه مارس به عنوان روز جهانی کلیه انتخاب شده است.

در ایران، انجمن نفرولوژی با همکاری انجمن حمایت از بیماران کلیوی و سازمان هلال احمر نیز در روزهای ۲۲ و ۲۳ اسفندماه، برنامه هایی را تدارک دیده است که شامل بازآموزی مدون پزشکان عمومی، کنترل رایگان فشار خون بیماران و بیماریابی است.

پیشتر این انجمن اعلام کرده بود که ۴۲ هزار نفر در ایران مبتلا به نارسایی مزمن کلیه هستند و دکترعزت الله عبدی، رئیس انجمن نفرولوژی ایران به بخش فارسی بی بی سی گفت که اصولا بیماری کلیه جزو درمان های نگهدارنده است و انجام دیالیز و پیوند کلیه هزینه های گزافی دارد که برعهده دولت هاست.

دکتر عبدی می گوید که هرچند بیماران کلیوی در ابتدا برای تشکیل پرونده بیمه با مشکلاتی روبرو هستند اما درمان نگهدارنده بیماری کلیه از قبیل انجام دیالیز خونی، دیالیز صفاقی و پیوند کلیه در ایران از جهش قابل ملاحظه ای برخوردار است.

کارشناسان می گویند که بروز بیماری های کلیوی در ایران رو به افزایش است و پیش بینی می شود تا پایان سال ۱۳۹۱ تعداد مبتلایان به بیماری مزمن کلیه دو برابر شود. این در حالی است که دستگاه های دیالیز موجود فرسوده شده و مصطفی قاسمی، رئیس هیات مدیره انجمن حمایت از بیماران کلیوی به بخش فارسی بی بی سی گفت که کیفیت انجام دیالیز در ایران استاندارد نیست.

به گفته آقای قاسمی، در ایران برخی از بخش های دیالیز خوب عمل می کنند اما با توجه به رشد پانزده درصدی سالانه بیماران کلیوی، در این کشور دستگاه دیالیز به تعداد کافی وجود ندارد و بودجه لازم و توجه مقامات بهداشتی ضروری است.

صافی های دیالیز با توجه به وزن و وضعیت جسمانی افراد در نظر گرفته می شود. کارشناسان می گویند که در استفاده از صافی ها نیازسنجی نمی شود و به این ترتیب ممکن است دیالیز کامل انجام نشده و توانایی های بیمار دیالیزی به تدریج کاهش یابد.

نظر بیماران

میترا قلی پور ساکن سوئد است و سال گذشته برای پیوند کلیه به ایران سفر کرده است. او به بخش فارسی بی بی سی گفت که کیفیت خدمات بهداشتی دیالیز و بیماران پیوندی در ایران مطلوب نیست.

به گفته خانم قلی پور، "هنگام انجام دیالیز در تهران برای جلوگیری از افت فشار خون شدید مقدار زیادی نمک به دستگاه اضافه می کردند که باعث می شد پس از دیالیز با تشنگی زیادی روبرو شوم و این موضوع اصلا برای بیمار دیالیزی مناسب نیست."

او همچنین انجام دیالیز در ایران را با سوئد مقایسه می کند و می گوید که "در سوئد به توانایی بیمار در هنگام انجام دیالیز توجه زیادی می شود و با توجه به بحران روحی بیمار دیالیزی با او برخورد احترام آمیزی صورت می گیرد."

نقش دولت

در گذشته دستگاه های دیالیز پس از ورود به ایران به طور رایگان در اختیار مراکز درمانی قرار می گرفت. اما در حال حاضر هر دستگاه ۱۰ تا ۱۲ میلیون تومان به فروش می رسد.

دکتر عبدی، رئیس انجمن نفرولوژی به بخش فارسی بی بی سی گفت که بیش از ۲۵۰ مرکز دیالیز در سراسر ایران فعال است و اصولا صافی دیالیز مهمتر از دستگاه آن است.

او همچنین گفت که سالانه حدود ۵۰۰ دستگاه دیالیز جدید در ایران برای برطرف کردن نیازهای بیماران ضروری است.

دسترسی به دارو و پرداخت هزینه های آن عمده مشکلات بیماران پیوندی در ایران است.

بهیه رضایی که شوهرش به تازگی با عمل پیوند کلیه به زندگی عادی بازگشته به بخش فارسی بی بی سی گفت که "دولت حداقل نیازهای دارویی بیمارستان ها برای درمان بیماران خاص را تامین کند تا برای تهیه دارو عذاب نکشند."

کمبود دارو

تعدادی از پیوندهای کلیه به داروهای ایرانی پاسخ مثبت نمی دهند و مطابق نظر پزشکان باید از داروهای خارجی استفاده شود. از طرفی براساس مصوبه وزارت بهداشت ایران، سوبسید به این داروها تعلق نمی گیرد.

خانم رضایی می گوید که "یک قلم داروی ضروری پس از عمل پیوند را بیش از ۵۵۰ هزار تومان خریدم و در داروخانه هلال احمر و سیزده آبان می دیدم که افراد برای تهیه داروهای بیماران خاص بیش از ۲۰۰ هزار تومان می پردازند."

گزارش ها حاکیست که اغلب اهدا کنندگان کلیه در ایران، از خانواده های فقیر و به خصوص جوانان هستند..

بازار مکاره کلیه

مصطفی قاسمی، رئیس هیات مدیره انجمن حمایت از بیماران کلیوی ایران به بخش فارسی بی بی سی گفت که "دولت برای کسانی که کلیه خود را به بیماران می دهند یک میلیون تومان کمک می کند و بیمار هم با توجه به مخارج بیمارستان حدود چهار میلیون تومان می پردازد."

اما خانم قلی پورساکن سوئد می گوید که "برای تهیه کلیه، پنج میلیون تومان به شخصی پرداخت کرده است که با احتساب مخارج بیمارستانی فروشنده کلیه هزینه هایش بالغ بر هفت میلیون تومان شده است."

در بخشنامه سهام عدالت بیماران پیوندی در گروه بیماران خاص قرار نگرفته اند و مشمول سهام عدالت نمی شوند. این موضوع از حدود یک سال پیش به تایید وزارت بهداشت ایران رسیده است اما هنوز در انتظار اعلام نظر وزارت رفاه این کشور است.

مطالب مرتبط