وب فارسی و میر نوروزی

Image caption در سایت فیس بوک می توانید عیدی های شبیه به اینها را برای دوستانتان ارسال کنید

در این روز های پر جنب و جوش نوروزی، کاربران ایرانی اینترنت می توانند از طریق شبکه های اجتماعی مثل «فیس بوک» علاوه بر سنت ارسال کارت پستال های نوروزی که اغلب با عکس های همچون سفره هفت سین و یا گل های زیبای سرخ زینت شده اند عیدی هایی را بفرستند.

برای این کار کافی است عضو سیستم عیدی دادن این سایت بشوید تا انبوهی از هدیه های نوروزی به صورت سمبولیک در اختیار شما قرار داده شود. عیدی هایی مثل تصویری از سبزه، سنجد، ماهی سیاه و یا اسکناس ۱۰ تومانی.

برخلاف نخستین سال های تولد وب فارسی که سایت هایی مثل «ایران کارتس» بودند که بار توجه مردم به نوروز را با کارت های تبریک الکترونیکی به دوش می کشیدند، اکنون کمتر سایت فارسی ای پیدا می شود که کارت پستال های متنوعی را برای کاربران ایرانی آماده نکرده باشد.

حالا دیگر چند سالی است که نوروز، به جای کارت پستال های آن لاین و شادباش های یک سویه ی وب سایت ها به مخاطبانشان، بر روی وب لاگ های فارسی هم مورد توجه قرار می گیرد.

در چند سال گذشته و در پی درخواست کاربران ایرانی، گوگل نسخه فارسی موتور جستجوی خود را با لوگوی هفت سین دار ارائه کرد که با استقبال ایرانیان مواجه شد.

وقتی از یک جستجوگر مثل گوگل، به جستجو درباره عید می پردازید بیشتر از همه با انبوهی از متن های کوتاه مناسب برای اس ام اس مواجه می شوید که با مضمون نوروز همخوانی دارند. پیامک هایی که معشوقشان را گاهی به ماهی هفت سین تشبیه می کنند و گاهی موهای یار را سبزه هایی که روز سیزده به در گره خواهند زد.

وبلاگ های فرهنگی تر معمولا اشعاری درباره نوروز منتشر می کنند و یا به ارائه تاریخچه ای از سنت های این جشن می پردازند.

مثلا یکی از این وبلاگ ها که یک صفحه فرهنگی است فلسفه آیین های نوروزی را شرح داده است و این شعر را آورده است «سخن در پرده می گویم، چو گل از غنچه بیرون آی / که بیش از چند روزی نیست حکم میر نوروزی.»

برخی از کاربران از طریق وب سایت توییتر یا بخشی از فیس بوک که خدمات میکروبلاگینگ ارایه می دهد کارهای روزمره خود را هم بر روی آن شرح می دهند این روز ها بیشتر اشعار نوستالوژیک ترانه ای مانند کودکانه فرهاد روی این سرویس نوشته شده است و یا آن که جمله هایی که نماینگر شتاب برای انجام کار های مانده سال در روز های آخر اسفند بود.

روزهای پیش از نوروز امسال دو ویژگی نسبت به سال های دیگر داشت که هر دو ویژگی هر چهارسال یک بار ظاهر می شوند.

نخست انتخاباتی که به زودی در ایران برگزار می شود و حجم اخبار مربوط به نامزدهای آن و ویژه نامه های انتخاباتی وب سایت ها و مجلات و روزنامه ها، فرصت کمتری برای عرض اندام نوروز گذاشته است و دوم کبیسه بودن سالی ست که تمام شد.

در این ارتباط، یک متولد روز ۳۰ اسفند، در بحبوحه گزارش های تصویری تازه عکاسان روی وب از تنگ ماهی و حاجی فیروز ها در وبلاگی به نام «گوشه و کنار» یادداشتی نوشته است که در سایت اشتراک پیوند بالاترین، ‌بیشتر از ۲۰۰ رای آورده است و آن را بر صدر نشانده است.

او که متولد روز ۳۰ اسفند است شادی خود را این گونه بروز داده است: «من مثال کامل یک عقب مانده تاریخی هستم . هر ۴ سال یکبار هویتم در تاریخ ظاهر می شود و سپس برای چهار سال دیگر خاموش می شود . بعدها هم که به خارج از کشور رفتم و دیگر فرصت اصلاح شناسنامه پیش نیامد و ما ماندیم و متولد روز ۳۰ اسفند . روزی که در تقویمها نیست مگر هر ۴ سال یکبار.»