بررسی روزنامه های صبح تهران؛ پنجشنبه 10 اردیبهشت

تیترهای اول

آفتاب یزد به عنوان خواسته اصلاح‌طلبان در تیتر اول خود نوشته "مسئولان ایرانی در برابر زیاد‌ه‌خواهی سران عرب ایستادگی کنند"، دنیای اقتصاد با عنوان "دفاع ملی از خلیج فارس"، صدای عدالت با تیتر "نام خلیج فارس آن قدر بزرگ است که همه در برابرش سر تعظیم فرود می آورند" سخن محمد خاتمی را در همایش خلیج فارس در صدر گزارش های خود آورده اند.

"رقیب احمدی نژاد وارد صحنه شد" تیتر اول اعتماد است، حیات نو "پیوند نسل اول و سوم انقلاب" را عنوان گزارشی درباره حامیان موسوی قرار داده و سرمایه با جمله "یاران خاتمی و حامیان موسوی گرد آمدند" از همایش اتحاد در برج میلاد خبر داده و مردم سالاری از قول میرحسین موسوی نوشته "روابط خوبی با کشورهای جهان نداریم" جام جم با تیتر "انتخابات همواره سالم برگزار شده است" ، روزنامه جمهوری اسلامی با عنوان "حضور پرشور مردم در انتخابات دشمن را خشمگین خواهد کرد"، رسالت با تیتر "ملت انتخاباتی می آفریند که دشمن را خشمگین کند" و کیهان با "زیر سئوال بردن سلامت انتخابات دروغ دشمن" نظر رهبر جمهوری اسلامی را در صدر گزارش های خود منعکس کرده اند.

گزیده مقالات

انتخابات

ماشالله شمس الواعظین در مقاله ای در اعتماد نوشته در شرایط کنونی به دلیل محدودیت های رسانه ای، موانع سیاسی، محدودیت در برگزاری میتینگ ها و سخنرانی های سیاسی و به طور کلی مشکلات متعددی که وجود دارد، اصلاح طلبان باید با مخاطب قرار دادن مردم و رای دهندگان به صورت چهره به چهره و رو در رو و استفاده از روش های مدرن تری مانند رسانه های الکترونیک و نشریات بتوانند همه گروه ها و اقشار مختلف مردم را پوشش تبلیغاتی دهند. به نظر سردبیر نشریات توقیف شده اصلاح طلب، "اصلاح طلبان باید در وهله اول آن یأس و ناامیدی که جمعیت و گروه های نخبه را دربرگرفته و سپس نگاه بدبینانه لایه های بعدی جامعه را از بین ببرند." در ادامه مقاله اعتماد آمده اصلاح طلبان باید نابرابری و بی عدالتی را که در عرصه رسانه یی کشور به نفع جریان رقیب وجود دارد را به هر نحو ممکن به اطلاع مردم برسانند. افکار عمومی و مردم در این زمینه قضاوت کننده خوبی به شمار می روند تا تحلیل کنند قدرت سیاسی، رسانه یی و اقتصادی در حال حاضر در دست کدام جریان است و این نابرابری ها را کدام جریان رقم زده است عیسی سحرخیز در مقاله ای انتخاباتی در اعتماد نوشته اصلاح طلبان نیاز دارند به عنوانی برنامه های خود را به مردم اطلاع بدهند و این مساله بدون دادن شعارهای معمول در ظاهر امری دست نیافتنی است. در صورتی که آن ها باید توجه داشته باشند شعارمحوری خود آفتی است که باعث ریزش آرا می شود. شعارها باید با برنامه عملی و سازوکار اجرایی همراه باشد و مهم تر از تمام این موارد با پیشینه افراد تناسبی داشته باشد.

به نوشته این روزنامه نگار جامعه ایران بعد از انتخابات ۸۴ در شعارها به دنبال سازوکارهای اجرایی می گردد و بعد از آن به سردهنده شعار و پیشینه اجرایی وی توجه می کند. اگر آقای موسوی ۲۰ سال است که در عرصه رسمی مدیریت کشور حضور نداشته پیشینه یی روشن و شفاف از توان مدیریتی خود نزد مردم ایران به نمایش گذاشته است. اگر آقای کروبی بعد از مجلس ششم در مسوولیت اجرایی نبوده است اما با صحبت های خود در چند سال گذشته نوع تفکر و اندیشه خود را به مردم معرفی کرده است. کیهان در سرمقاله خود نوشته عده ای هنوز تصور می کنند می شود مانند ده دوازده سال گذشته مردم را در روز آخر سورپرایزکرد، به آنها شوک وارد ساخت و رایشان را گرفت. شاید کسانی بر این مبنا حتی در حال برنامه ریزی انتخاباتی هم هستند. اما تحولات این ۴ سال و نوع برخوردی که دولت در عالی ترین سطوح آن با مردم کرده اکنون نگاه آنها نسبت به جامعه سیاسی را چنان عمیق ساخته و رشد داده است که دیگر نمی توان به سناریو سازی و عملیات روانی برای دستکاری الگوهای ذهنی آنها امید بست به نظر این روزنامه هوادار دولت هیچ شوکی هرچقدر شدید و هیچ برنامه تبلیغاتی هرچقدر هنرمندانه نمی تواند مردم را از اعمال معیارهایی که در یک دوره زمانی چند ساله به آن باور پیدا کرده و درستی آن را در عمل دیده اند بازبدارد؛ تنها راه این است که طالبان رای کردم خود را با آن معیارها منطبق کنند والا توقع اینکه مردم خود را با بافته های ذهنی آنها که طی چند هفته با شلوغ بازی و از طریق فضای تبلیغاتی و رسانه ای پمپاژ می شود، تطبیق دهند، حقیقتا ساده انگاری است.

همایش خلیج فارس

به نوشته مازیار آقازاده در سرمقاله صدای عدالت، مقایسه کاربرد نام مجعول خلیج فارس در دوران شاه سابق و دوران پس از پیروزی انقلاب اسلامی موید این نکته است که این نام گذاری مجعول نه پاسخی به سیاست های منطقه ای، بلکه دلیلی دیگر دارد و آن دلیل در واقع عقده گشایی تاریخی و هویتی در برابر کشوری است که اگر نبود شاید امروزه کشوری چون امارات یکی از استان های ماوراء بحار پرتغال می بود. در پایان این مقاله آمده: ‏به نظر می رسد زمان آن رسیده است که در روابط خود با کشورهای عربی تجدید نظر جدی کنیم؛ سران عرب بارها و بارها ثابت کرده اند شایسته آن نیستند در تعاملات مان ، آنها را به عنوان مسلمان، مورد توجه ویژه قرار دهیم. کوروش شرفشاهی در سرمقاله مردم سالاری در آستانه روز کارگر کارگران را کسانی دانسته که نردبان ترقی دیگران می شوند. به نوشته این مقاله کارگران کمترین حقوق و دستمزد را دریافت می کنند، قراردادهایشان سفید امضا است، برخی افراد حق اعتراض هم ندارند، در حالی که قیمت کالاها و مسکن دقیقه ای بالا می رود سالی یک بار دستمزد کارگر را افزایش می دهند که آن هم در پای یک میز صبحانه با عده ای کارفرما معامله می شود و صدها بدبختی دیگر که فقط گریبان کارگر را می گیرد. در ادامه سرمقاله مردم سالاری آمده: هرگز نتوانستم عرصه فرهنگ و رسانه را قانع کنم که کارگران ماه ها و سالها حقوق معوقه دارند و برای گرفتن این حقوق با زن و بچه هایشان و مقابل ادارات، وزارتخانه ها و نهادها تجمع می کنند اما به جایی نمی رسند و یازدهم اردیبهشت روز کارگر است و جالب اینکه برای روز کارگر نیز نمی توانند راهپیمایی داشته باشند و اگر می خواهند دردهای دلشان را در کشورشان فریاد بزنند باید به خارج از شهر بروند. اقتصاد

حسین راغفر در سرمقاله سرمایه با عنوان "اقتصاد غیرشفاف و درآمدداخلی پائین" نوشته سرانه سه میلیون و ۶۰۰ هزار تومانی یا حتی چهار میلیون و ۵۰۰ هزار تومانی تولید ناخالص ملی با توجه به جمعیت و ظرفیت تولید ملی کشور عدد پایینی است. از سوی دیگر توزیع این درآمد نیز به شکل بسیار نامتوازنی انجام می شود. به نوشته این اقتصاددادن در حالی که در سال های اخیر نظام تولید به شدت آسیب دیده و فضای کسب و کار تحت تاثیر نگاه سیاسی همچنین سیاست های تنش زای دولت وضعیت کم رونقی را سپری می کند، هر روز شاهد تعطیلی یا ورشکستگی بنگاه های تولیدی هستیم شواهد حکایت از آن دارد که تولید به کاری پرمخاطره و پرریسک تبدیل شده و ظرفیت های تولید و اشتغال به شدت آسیب دیده. در حالی که می توانستیم از فرصت تاریخی افزایش درآمدهای نفتی بهترین استفاده را ببریم. "نقض غرض خصوصی سازی" عنوان سرمقاله دنیای اقتصاد است که احمد میرمطهری در آن با اشاره به تعداد اندک واگذاری شرکت های دولتی در سال جاری نوشته اگر می‌خواهیم با این سیاست به افزایش کارآیی برسیم که این امر قبل از هر چیز مستلزم اصلاح ساختار شرکت‌ها و بازارها می‌شود. وقتی در برخی از شرکت‌هایی که در دستور واگذاری قرار دارند ساختار عملیاتی و مالی در شرایط کنونی نامطلوب است با خصوصی‌سازی، تنها صورت مساله از دولت به بخش خصوصی منتقل شده و مساله‌ای از اقتصاد ما حل نمی شود. به نظر این اقتصاددان گذشته از آن، خریداران این سهام چه کسانی‌اند؟ برخی موارد واگذاری‌ها در ماه‌های اخیر به‌روشنی نشان‌گر انتقال از بخش دولتی به بخش شبه‌دولتی بوده است. در حالی که همین بخش‌های شبه‌دولتی نظارت‌پذیری بسیار کم‌تری از بخش‌های دولتی کنونی دارند. آیا انتقال واحدهای در شرف واگذاری به خارج از حیطه نظارت‌پذیر به افزایش کارآیی می‌انجامد یا حداقل‌های نظارتی کنونی را نیز در عمل حذف می‌کند؟

مسائل زنان

نفیسه زارع کهن در مقاله ای در اعتماد نوشته ابتدای هفته جاری کمیته «همگرایی جنبش زنان برای طرح مطالبات در انتخابات» با حضور زنان از گروه ها و طیف های مختلف اعلام حضور کرد؛ کمیته یی که در آن زنان فارغ از هر نگاه و اندیشه یی دور هم نشستند تا بدون اعلام حمایت از کاندیدایی خاص، خواسته هایشان را از کاندیداهای مختلف بر زبان آورند و به طور مشخص، خواستار پیوستن ایران به کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان، بازنگری در قوانین تبعیض آمیز و برابری جنسیتی شدند. به نوشته این مقاله جنبش زنان مدت هاست از همین نقطه ضعف رنج می برد چه نگا ه ها و باورهای متفاوت آنان به مقوله های مختلف از سیاست گرفته و مسائل اجتماعی همیشه مانعی بوده است تا آنان را دور یک میز جمع کند و حال درست در نزدیکی دهمین انتخابات ریاست جمهوری این گرد هم آمدن نشان خوبی است بر اینکه زنان ایرانی ضرورت ها را دریافته اند و به این رسیده اند که با انفعال و اختلاف راه به جایی نمی برند و اکنون به گفته خودشان باید با بهره گیری از فضای انتخاباتی، ائتلاف دیگری را شکل دهند که هدف از آن صرفاً طرح مطالبات شان باشد.