نامزدهای ریاست جمهوری در ۳۰ سال گذشته

نامزدهای ۹ دوره ریاست جمهوری ایران

در ۹ دوره گذشته انتخابات ریاست جمهوری ایران در مجموع دو هزار و ۵۶۰ نفر به عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری ثبت نام کردند که از این میان دو هزار و ۴۱۵ نفر از سوی شورای نگهبان رد صلاحیت شدند.

تعداد نامزدهایی که در دوره اول انتخابات ریاست جمهوری تائید صلاحیت شدند، ۱۰۶ نفر است که به تنهایی ۳ برابر تعداد نامزدهایی است که در ۸ انتخابات بعدی ریاست جمهوری از سوی شورای نگهبان مورد تائید صلاحیت قرار گرفتند.

در مجموع اکبر هاشمی رفسنجانی سه بار، علی خامنه ای، محمد خاتمی، اکبر پرورش، رضا زواره ای، حبیب اله عسگراولادی، عبدالله جاسبی، محمود مصطفوی کاشانی، عباس شیبانی، حسن غفوری فرد و احمد توکلی هریک دو بار نامزد انتخابات ریاست جمهوری شده اند که در این میان علی خامنه ای،اکبر هاشمی رفسنجانی و محمد خاتمی هر یک دو بار به ریاست جمهوری انتخاب شده اند.

ابوالحسن بنی صدر و محمد علی رجایی نیز هر کدام یک بار نامزد شده و به ریاست جمهوری رسیده اند. احمد مدنی، حسن حبیبی، داریوش فروهر، صادق طباطبایی، کاظم سامی کرمانی، صادق قطب زاده، حسن غفوری، رجبعلی طاهری، علی اکبر ناطق نوری، محمد محمدی نیک(ری شهری)، علی شمخانی، منصور رضوی، شهاب الدین صدر، علی فلاحیان، مصطفی هاشمی طبا، محمود احمدی نژاد، مهدی کروبی، محمد باقر قالیباف، مصطفی معین، علی اردشیر لاریجانی، محسن مهرعلیزاده و محسن رضایی نیز تا قبل از انتخابات سال جاری هر کدام یک بار نامزد انتخابات ریاست جمهوری بوده اند.

از میان نامزدهای ریاست جمهوری در ۹ دوره گذشته صادق قطب زاده اعدام شد، داریوش فروهر در ماجرای قتل های زنجیره ای دگراندیشان در پاییز سال ۷۷ به قتل رسید و محمد علی رجایی پس از رسیدن به ریاست جمهوری در انفجار بمب جان باخت و احمد مدنی در خارج از ایران درگذشت.

انتخابات اول: اولین رد صلاحیتها

Image caption مسعود رجوی در اولین دوره انتخابات ریاست جمهوری ردصلاحیت شد

در اولین دوره انتخابات ریاست جمهوری ۱۲۴ نفر نامزد انتخابات شدند که پس از اعلام انصراف یا استعفای برخی از نامزدها در نهایت ۹۶ نامزد در روز انتخابات به رقابت با یکدیگر پرداختند.

برخی از نامزدهای این دوره از انتخابات ابوالحسن بنی صدر، وزیر وقت دارایی، مسعود رجوی، داریوش فروهر، صادق قطب زاده، حسن ابراهیم حبیبی وزیر وقت علوم و آموزش، کاظم سامی که ریاست سازمان شیروخورشید را بر عهده داشت، صادق طباطبایی خواهر زاده امام موسی صدرو برادر همسر احمد خمینی، صادق خلخالی اولین حاکم شرع پس از انقلاب، محمد مکری، اولین سفیر جمهوری اسلامی ایران در شوروی سابق، احمد محسن استاندار وقت خوزستان و دریادار احمد مدنی اولین وزیر دفاع پس از انقلاب بودند.

اینها چهره هایی بودند که سرنوشت هر یک در سی سال گذشته بخشی از تاریخ معاصر ایران را رقم زد.

مسعود رجوی رهبر سازمان مجاهدین خلق مشهورترین چهره و یکی از معدود داوطلبانی است که در این انتخابات رد صلاحیت شد.

علت رد صلاحیت آقای رجوی "ندادن رای به قانون اساسی" و در نتیجه "عدم الزام به قانون اساسی جمهوری اسلامی" عنوان شد و به این ترتیب نام او در ردیف اولین کسانی قرار گرفت که با "رد صلاحیت" اجازه ورود به رقابت های انتخابات ریاست جمهوری اسلامی را نیافتند.

در این انتخابات بیش از ۷۷ درصد داوطلبان نامزدی امکان حضور در رقابت های انتخاباتی را پیدا کردند و ۱۸ نفر معادل ۱۴.۵ درصد نامزدها رد صلاحیت شدند و ۱۰ نفر از نامزدها نیز با استعفا یا انصراف از رقابت در انتخابات کناره گرفتند.

جامعه روحانیت مبارز در این انتخابات از آقای بنی صدر حمایت می کرد و حزب جمهوری اسلامی از جلال الدین فارسی. جامعه مدرسین حوزه علمیه قم در این دوره ابتدا از نامزدی ابوالحسن بنی صدر حمایت می کرد اما وقتی جلال الدین فارسی به دلیل انتشار اخباری در خصوص هویت غیر ایرانی اش از رقابت های انتخاباتی کناره گرفت، جامعه مدرسین حسن حبیبی را به عنوان نامزد انتخاباتی خود برگزید.

احمد مدنی اولین وزیر دفاع پس از انقلاب و رقیب اصلی بنی صدر در این انتخابات، نامزد مورد تایید گروه های نزدیک به ملی گرایان بود. اولین انتخابات ریاست جمهوری روز پنجم بهمن ۱۳۵۸ برگزار شد و ابوالحسن بنی صدر که در آن زمان از نزدیکان آیت الله خمینی نیز به شمار می رفت با ۱۰ میلیون و ۷۰۹ هزار و ۳۳۰ توانست با فاصله بسیار زیاد رقیب اصلی خود دریادار احمد مدنی را شکست داده و به عنوان اولین رئیس جمهوری اسلامی برگزیده شود.

حسن حبیبی رتبه سوم را کسب کرد و پس از او به ترتیب محمد صادق طباطبایی، کاظم سامی، صادق قطب زاده و داریوش فروهر رتبه های چهارم تا هفتم در کسب آراء را از آن خود کردند.

انتخابات دوم: شورای نگهبان وارد شد

Image caption محمد علی رجایی، دومین رئیس جمهوری ایران است

با ناتمام ماندن دوره ریاست جمهوری آقای بنی صدر و در حالی که شورای ریاست جمهوری زمام امور کشور را در دست داشت، انتخابات دومین دوره در دوم مرداد ۱۳۶۰ برگزارشد.

شمار نامزدهای این دوره ۷۱ نفر بود، اما با تشکیل شورای نگهبان و ورود این شورا به تائید صلاحیت نامزدها و نظارت بر اجرای انتخابات ریاست جمهوری بیش از ۹۷ درصد داوطلبان نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری یعنی ۶۷ نفر از نامزدها رد صلاحیت شدند.

در این دوره از انتخابات تنها صلاحیت محمدعلی رجایی که از زمان ریاست جمهوری آقای بنی صدر به عنوان نخست وزیر منصوب شده بود، به همراه اکبر پرورش، عباس شیبانی و حبیب الله عسگر اولادی مسلمان به عنوان نامزد مورد تائید قرار گرفت.

رای گیری برگزار شد و در نتیجه محمد علی رجایی نامزد مورد حمایت جامعه روحانیت مبارز، حزب جمهوری اسلامی و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی به عنوان دومین رئیس جمهوری اسلامی برگزیده شد.

عباس شیبانی در رتبه دوم قرار گرفت و اکبر پرورش و حبیب الله عسگر اولادی با آراء کمتر در رتبه های سوم و چهارم قرار گرفتند.

عمر دوره ریاست جمهوری محمد علی رجایی کمتر از یک ماه بود چرا که کمتر از یک ماه بعد در روز ۸ شهریور او و نخست وزیرش محمد جواد باهنر در حین برگزاری جلسه شورای امنیت جمهوری اسلامی بر اثر انفجار بمب در اتاق جلسات دفتر نخست وزیری جان باختند.

انتخابات سوم: ورود نامزدهای روحانی به این ترتیب به فاصله سه ماه پس از انفجار نخست وزیری، در ۱۰ مهر ماه سال ۶۰ انتخابات سومین دوره ریاست جمهوری برگزار شد.

Image caption علی خامنه ای برنده سومین و چهارمین دور انتخابات ریاست جمهوری ایران بود

شمار داوطلبان نامزدی در انتخابات سوم ریاست جمهوری ۴۶ نفر بود اما شورای نگهبان فقط صلاحیت چهار نفر شامل علی خامنه ای دبیر کل حزب جمهوری اسلامی، اکبر پرورش، رضا زواره ای و حسن غفوری فرد را تائید کرد.

شمار داوطلبان نامزدی که رد صلاحیت شدند ۴۲ نفر یعنی ۹۱ درصد نامزدهای ثبت نامی بود.

مهمترین رویداد در میان نامزدهای انتخابات سوم ریاست جمهوری حضور آقای خامنه ای، دبیرکل روحانی حزب جمهوری اسلامی در میان چهار نامزد نهایی بود چرا که تا پیش از این انتخابات، زمانی که اعضای حزب جمهوری اسلامی قصد داشتند محمد حسینی بهشتی را در اولین انتخابات ریاست جمهوری نامزد کنند، آیت الله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی، با حضور روحانیان در مناصب اجرایی به ویژه ریاست جمهوری مخالفت کرده بود.

اعلام نامزدی مهدی مهدوی کنی همزمان با نامزدی آقای خامنه ای از دیگر رویدادهای انتخابات سوم بود که مباحثی را در جلسات حزب جمهوری اسلامی به دنبال داشت و سرانجام اقای مهدوی کنی پیش از برگزاری انتخابات از نامزدی انصراف داد.

جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، جامعه روحانیت مبارز، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی،‌ سازمان فجراسلام، جامعه انجمن های اسلامی اصناف و بازاریان، انجمن اسلامی معلمان و حزب جمهوری اسلامی که علی خامنه ای دبیرکلی آن را بر عهده داشت، همگی در این انتخابات از نامزدی وی حمایت می کردند.

نتیجه انتخابات کسب بیش از ۱۵ میلیون رای از سوی علی خامنه ای و رسیدن وی به مقام ریاست جمهوری بود.

سه نامزد دیگر نیز به ترتیب اکبر پرورش با ۳۳۸۲۹۴ رای رتبه دوم، رضا زواره ای با ۷۷۷۹۸ رای رتبه سوم، و حسن غفوری فرد با ۶۱۸۰۵ رای رتبه چهارم را کسب کردند.

انتخابات چهارم: بازرگان رد صلاحیت شد

طی انتخابات چهارم ریاست جمهوری که در ۲۵ مرداد سال ۶۴ برگزار شد، ۵۰ نفر نامزد شدند اما شورای نگهبان صلاحیت ۴۷ نفر را رد کرد.

علی خامنه ای رئیس جمهور وقت و دبیر کل حزب جمهوری اسلامی، محمود مصطفوی کاشانی فرزند آیت الله کاشانی از رهبران نهضت ملی شدن نفت و حبیب الله عسگر اولادی عضو حزب جمهوری اسلامی و از رهبران موتلفه اسلامی سه نامزدی بودند که مورد تائید شورای نگهبان قرار گرفتند.

مهدی بازرگان، اولین نخست وزیر ایران پس از انقلاب و نماینده وقت مجلس، از مشهورترین نامزدهای این انتخابات بود که شورای نگهبان صلاحیت او را رد کرد.

احزاب و گروههایی چون حزب جمهوری اسلامی، جامعه مدرسین در این انتخابات نیز چون انتخابات سوم از نامزدی رئیس جمهوری وقت حمایت می کردند و در نهایت نیز آقای خامنه ای با بیش از ۱۲ میلیون رای به عنوان رئیس جمهوری برگزیده شد.

محمود مصطفوی کاشانی یک میلیون و ۳۹۷ هزار و ۵۴۸ رای رتبه دوم و حبیب الله عسگر اولادی مسلمان با ۲۷۶ هزار و ۵۰۲ رای رتبه سوم را کسب کردند.

انتخابات پنجم: فقط دو نامزد

Image caption صلاحیت مهدی بازرگان نخست وزیر دولت موقت که با فرمان آیت الله خمینی منصوب شده بود، در چهارمین دوره انتخابات ریاست جمهوری رد شد

انتخابات پنجم ریاست جمهوری در شرایطی متفاوت از چهار دوره پیشین برگزار شد. خاتمه جنگ ایران و عراق، انحلال حزب جمهوری اسلامی، مرگ آیت الله خمینی و رسیدن رئیس جمهوری وقت یعنی علی خامنه ای به رهبری جمهوری اسلامی از جمله تفاوت هایی بود که در این انتخابات موثر بود.

انتخابات پنجم کمی زودتر از موعد برگزار شد و از کل ۷۹ نفری که در این انتخابات نامزد ریاست جمهوری شدند ۷۷ نفر از سوی شورای نگهبان ردصلاحیت شدند.

شورای نگهبان تنها ۲ نفر یعنی اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس وقت مجلس شورای اسلامی و عباس شیبانی را مورد تائید قرار داد.

رای گیری روز ۶ مرداد سال ۶۸ کمتر از دو ماه پس از مرگ آیت الله خمینی در حالی برگزار شد که آیت الله خامنه ای در هنگام برگزاری انتخابات همزمان رهبری و ریاست جمهوری اسلامی را بر عهده داشت. اکبر هاشمی رفسنجانی در این انتخابات با کسب بیش از ۱۵ میلیون رای به ریاست جمهوری رسید و تنها رقیبش عباش شیبانی ۶۳۵ هزار و ۱۶۵ رای کسب کرد.

انتخابات ششم: اعتراض به نظارت استصوابی

Image caption پنجمین دوره انتخابات ریاست جمهوری با دو نامزد برگزار شد و برنده آن اکبر هاشمی رفسنجانی بود

در ششمین انتخابات ریاست جمهوری ۱۲۸ نفر در انتخابات نام نویسی کردند که شورای نگهبان صلاحیت ۱۲۴ نفر را رد و صلاحیت تنها چهار نفر را تائید کرد.

اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس جمهور وقت، احمد توکلی از نزدیکان به جناح راست و از منتقدان دولت آقای هاشمی در آن زمان، رجبعلی طاهری فرمانده سپاه شیراز در سال های نخست پس از انقلاب، نماینده کازرون در مجلس و استاندار تهران در دولت اول آقای هاشمی، و همچنین عبدالله جعفرعلی جاسبی رئیس دانشگاه آزاد اسلامی چهار نامزدی بودند که مورد تائید قرار گرفتند.

آقای هاشمی رفسنجانی در این انتخابات مورد حمایت جامعه روحانیت، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و موتلفه اسلامی قرار گرفت و گروه هایی چون روحانیون مبارز و دیگر گروه هایی که جناح چپ حاکمیت را تشکیل می دادند پس از آنکه در انتخابات مجلس چهارم با"تفسیر نظارت استصوابی شورای نگهبان" به طور گسترده رد صلاحیت شدند، از معرفی نامزد در انتخابات ششم خودداری کردند.

رای گیری در ۲۱ خرداد ۷۲ برگزار شد و آقای هاشمی رفسنجنی به رغم ریزش شدید آراء نسبت به دوره قبل برای دومین بار به ریاست جمهوری رسید.

احمد توکلی اولین نامزد ریاست جمهوری در سالهای پس از انقلاب است که در این انتخابات توانست با کسب چهار میلیون و ۲۶ هزار و ۸۷۹ رای تصویر یک رقیب جدی را از خود ارائه کند.

رجبعلی طاهری با کسب ۱۱۴ هزار و ۷۷۶ رای سوم شد و عبدالله جاسبی نیز با ۸۹ هزار و ۲۸۰ رای در مکان چهارم ایستاد.

انتخابات هفتم: آغاز جنبش اصلاحات

فضای انتخابات هفتمین دوره ریاست جمهوری با انتخابات قبلی تفاوت های عمده ای داشت از آن جمله انشعاب هواداران آقای هاشمی رفسنجانی در دوره دوم ریاست جمهوری او و پس از بروز اختلاف نظر میان جامعه روحانیت و گروه های همسو با آن چون موتلفه اسلامی در انتخابات مجلس پنجم.

کارگزاران سازندگی برخلاف نظر جناح راست توانسته بود برخی از کرسی های مجلس پنجم را از آن خود کند و غلامحسین کرباسچی در مقام شهردار وقت تهران با نوسازی پایتخت نظر موثرترین حوزه رای گیری را جلب کرده بود.

مجمع روحانیون مبارز و مجاهدین انقلاب ابتدا برای معرفی نامزد انتخابات ریاست جمهوری هفتم به سراغ میرحسین موسوی رفتند اما موسوی در نهایت پیشنهاد آن ها را نپذیرفت.

محمد خاتمی وزیر فرهنگ و ارشاد دولت آقای هاشمی که به دنبال بروز اختلاف نظر با تندروهای جناح راست از وزارت استعفا داده و ریاست کتابخانه ملی را بر عهده داشت، گزینه بعدی جناح چپ حذف شده از قدرت بود.

در انتخابات این دوره ۲۳۸ نفر به عنوان نامزد انتخابات نام نویسی کردند اما شورای نگهبان در نهایت صلاحیت چهار نفر را تائید کرد.

علی اکبر ناطق نوری، رئیس مجلس پنجم، محمد خاتمی رئیس کتابخانه ملی، رضا زواره ای رئیس وقت سازمان ثبت و محمد ری شهری اولین وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی چهار نامزدی بودند که به رقابت پرداختند.

جامعه روحانیت مبارز، جامعه مدرسین،موتلفه اسلامی، انصار حزب الله گروهی تازه تاسیس از ناراضیان جنگ که به طور رسمی آقای هاشمی رفسنجانی را مورد اعتراض قرار می دادند و کلیه گروه ها و احزاب جناح راست و همچنین نهادهای پرنفوذ حکومتی که در دست جناح راست بود، در این انتخابات از نامزدی علی اکبرناطق نوری حمایت می کردند و "جمعیت دفاع از ارزشها" نیز از آقای ری شهری حمایت می کرد.

Image caption علی اکبر ناطق نوری رقیب اصلی محمد خاتمی در هفتمین دوره انتخابات ریاست جمهوری بود

محمد خاتمی نیز مورد حمایت ائتلافی به نام "گروه های خط امام"، مجمع روحانیون مبارز، مجاهدین انقلاب و کارگزاران سازندگی بود.

نتیجه انتخابات دوم خرداد ۷۶ پیروزی محمد خاتمی با آراء بی سابقه ۲۰ میلیون و ۸۸ هزار و ۳۳۸ رای بود.

ناطق نوری تقریبا یک سوم آقای خاتمی رای کسب کرد و با ۷ میلیون و ۲۳۳ هزار و ۵۶۸ رای رتبه دوم را کسب کرد.

رضا زواره ای و محمد ری شهری سوم و چهارم شدند.

انتخابات هشتم: افزایش تایید صلاحیت شدگان

روز ۱۸خرداد سال ۸۰ و در پایان دوره اول ریاست جمهوری خاتمی که دیگر به دوره اصلاحات شهرت یافته بود، هشتمین دوره انتخابات ریاست جمهوری برگزار شد که محمد خاتمی رئیس جمهور وقت با افزایش رای موجه شد و این بار با کسب ۲۱ میلیون و ۶۵۱ هزار و ۵۲۱ رای برای دومین بار به ریاست جمهوری رسید.

در این انتخابات ۸۱۴ نفر به عنوان نامزد ریاست جمهوری ثبت نام کردند، اما ویژگی اصلی تائید ۱۰ نامزد انتخاباتی از سوی شورای نگهبان بود، رقمی بی سابقه که در انتخابات نهم نیز تکرار نشد.

احمد توکلی، علی شمخانی وزیر دفاع دولت اول آقای خاتمی، عبداله جاسبی رئیس دانشگاه آزاد اسلامی، محمود مصطفوی کاشانی، حسن غفوری فرد، منصور رضوی، شهاب الدین صدر، علی فلاحیان وزیر اطلاعات در دو دولت آقای هاشمی رفسنجانی و مصطفی هاشمی طبا دبیر وقت کمیته ملی المپیک که اغلب به لحاظ گرایش سیاسی محافظه کار و نزدیک منتقدان دولت اصلاحات قرار داشتند، رقبای محمد خاتمی در این انتخابات بودند.

نامزد اصلی محافظه کاران احمد توکلی بود اما "جامعه روحانیت و تشکل‌های همسو" یعنی ائتلاف اصلی محافظه کاران که از گروه هایی چون جامعه روحانیت،جامعه اسلامی مهندسان،جامعه اسلامی دانشجویان و موتلفه اسلامی تشکیل می شد، به طور رسمی از آقای توکلی حمایت نکردند.

انتخابات نهم: بالاتر از هزار نامزد

تعداد نامزدهای ثبت نام کرده در انتخابات نهمین دوره ریاست جمهوری به ۱۰۱۰ نفر رسید. با اعلام نتایج رد صلاحیت ها مشخص شد که شورای نگهبان محمد معین نامزد احزاب اصلاح طلبانی چون"جبهه مشارکت" و"سازمان مجاهدین انقلاب" را به همراه ۱۰۰۲ نفر دیگر رد کرده است.

Image caption محمود احمدی نژاد اولین رئیس جمهوری ایران است که در دور دوم انتخابات به پیروزی رسید

اکبرهاشمی رفسنجانی رئیس مجمع تشخطص مصلحت نظام، محمدباقر قالیباف فرمانده وقت نیروی انتظامی، مهدی کروبی رئیس مجلس ششم، علی اردشیر لاریجانی نماینده رهبر در شورای عالی امنیت ملی و رئیس صدا و سیما تا چند ماه قبل از انتخابات نهم و محسن رضایی فرمانده سپاه پاسداران و محمود احمدی نژاد استاندار اردبیل در دولت آقای هاشمی رفسنجانی و شهردار وقت تهران شش نامزدی بودند که شورای نگهبان صلاحیت آنها را تائید کرد.

شورای نگهبان پس از اعتراض اصلاح طلبان به رد صلاحیت مصطفی معین وزیر علوم و تحقیقات دولت اول آقای خاتمی، و محسن مهرعلیزاده رئیس سازمان تربیت بدنی در دولت آقای خاتمی و نامه رهبر جمهوری اسلامی به این شورا مبنی بر تجدید نظر در این مورد، صلاحیت این دو را تائید کرد.

به دنبال شکست تلاش ها در دو جناح اصلی برای رسیدن به نامزد واحد هر یک از نامزدهای اصلاح طلب یا محافظه کار حمایت طیفی از جناح مطبوع خود را کسب کردند.

طیف میانه رو جناح محافظه کار با نام"جبهه پیروان خط امام و رهبری" از علی لاریجانی حمایت می کرد.

جمعیت ایثارگران، حزب جدیدی در جناح محافظه کار، نیز از نامزدی محمد باقر قالیباف حمایت می کرد و"ائتلاف آبادگران" از محمود احمدی نژاد حمایت می کردند.

در جناح اصلاح طلبان نیز حزب کارگزاران سازندگی و حزب اعتدال و توسعه از نامزدی اکبرهاشمی رفسنجانی حمایت می کردند.

مصطفی معین نیز نامزد اختصاصی جبهه مشارکت و مجاهدین انقلاب بود و مهدی کروبی نیز به طور مستقل حمایت برخی احزاب کوچکتر اصلاح طلب را با خود داشت.

محسن رضایی و محسن مهرعلیزاده نیز با وجود وابستگی های جناحی خود در انتخابات به طور مستقل شرکت داشتند.

در دور اول رای گیری، هیچ کدام از نامزدها اکثریت مطلق آراء را کسب نکردند.

اکبر هاشمی رفسنجانی با ۶ میلیون و ۱۹۰ هزار و ۱۲۲ رای رتبه اول را کسب کرد، محمود احمدی نژاد ۵ میلیون و ۷۱۸ هزار و ۱۲۹ رای را کسب کرد. مهدی کروبی رتبه سوم نامزدها را با ۵ میلیون و ۷۳ هزار و ۸۰۰ رای کسب کرد. محمد باقر قالیباف چهارم شد و مصطفی معین، علی لاریجانی، محسن مهر علیزاده رتبه های پنجم تا هفتم را کسب کردند و محسن رضایی تنها یک روز قبل از برگزاری انتخابات از کاندیداتوری انصرف داد.

در نتیجه آقای احمدی نژاد به همراه آقای هاشمی رفسنجانی به دور دوم انتخابات رفت.

در رای گیری دور دوم هم که روز سوم تیرماه برگزار شد، محمود احمدی نژاد با ۱۷ میلیون و ۲۴۸ هزار و ۷۸۲ رای به ریاست جمهوری رسید.