به روز شده:  19:17 گرينويچ - پنج شنبه 21 مه 2009 - 31 اردیبهشت 1388

زندگی‌نامه نامزدها: محمود احمدی نژاد

برای پخش این فایل، نرم افزار "جاوا اسکریپت" باید فعال شود و تازه ترین نسخه "فلش" نیز نصب شده باشد

تازه ترین نسخه "فلش" اینجا قابل دریافت است

پخش با "ریل پلیر" یا "ویندوز میدیا پلیر"

محمود احمدی نژاد که در سال ۱۳۳۵ در شهرستان گرمسار در استان سمنان به دنیا آمد، رئیس جمهوری فعلی ایران و جوان ترین نامزد انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ است.

خانواده آقای احمدی نژاد در یک سالگی او به تهران آمدند و او در سال ۱۳۵۴ برای تحصیل در رشته مهندسی راه و ساختمان (عمران) وارد دانشگاه علم و صنعت شد.

او که از جوانان مذهبی فعال و از پیروان آیت الله خمینی بود، با پیروزی انقلاب به عنوان نماینده دانشگاه علم و صنعت در جلسات انجمن های اسلامی دانشگاه ها شرکت می کرد.

با باز شدن دانشگاه ها، او تحصیل خود را در همان رشته سابق ادامه داد. در دوره جنگ ایران و عراق، محمود احمدی نژاد هم مثل بسیاری از جوانان پیرو آیت الله خمینی به عنوان نیروی داوطلب به جبهه رفت و مسئولیت های مختلفی به ویژه در واحدهای مهندسی سپاه داشت.

با پایان جنگ، او عضو هیئت علمی دانشگاه علم و صنعت شد و به تدریس و تحصیل همزمان در این دانشگاه پرداخت و در نهایت در سال ۱۳۷۶ از دانشگاه علم و صنعت دکترای مهندسی برنامه ریزی حمل و نقل و ترافیک گرفت.

در سال ۱۳۷۲ و در دولت دوم اکبر هاشمی رفسنجانی، آقای احمدی نژاد که سابقه فرمانداری خوی و ماکو را در سال های دهه ۶۰ خورشیدی داشت، به استانداری استان تازه به وجود آمده اردبیل منصوب شد.

او به مدت چهار سال تا سال ۱۳۷۶ استاندار اردبیل بود و سه بار به عنوان استاندار نمونه کشور انتخاب شد. او بعدا در سال ۱۳۷۸ به عنوان استاندار سابق اردبیل، یکی از شاکیان روزنامه سلام بود.

حرکت با چراغ خاموش

در زمستان سال ۱۳۸۱ و با نزدیک شدن انتخابات دوره دوم شوراهای اسلامی شهر و روستا، آقای احمدی نژاد در مرکز فعالیت های انتخاباتی جناح محافظه کار قرار گرفت، بدون آنکه نامی از او برده شود.

در زمستان سال ۱۳۸۱ و با نزدیک شدن انتخابات دوره دوم شوراهای اسلامی شهر و روستا، آقای احمدی نژاد در مرکز فعالیت های انتخاباتی جناح محافظه کار قرار گرفت، بدون آنکه نامی از او برده شود.

جناح راست که در آن انتخابات زیر نام جمعیت آبادگران در انتخابات شرکت کرده بود، در پی مشارکت نزدیک ده درصدی مردم تهران، توانست کلیه کرسی های شورای شهر تهران را کسب کند و محمود احمدی نژاد در اردیبهشت ماه ۱۳۸۲ شهردار تهران شد.

تلاش های سیاسی آقای احمدی نژاد با این پیروزی متوقف نشد و کمتر از یک سال بعد، جناح محافظه کار موفق شد با رد صلاحیت گسترده نامزدهای نزدیک به جناح اصلاح طلب، اکثریت قاطع مجلس هفتم را نیز در اختیار بگیرد. آقای احمدی نژاد بعدا در جایی گفت تلاش های او و همفکرانش بعد از "یک سال و نه ماه ... مجلس هفتم را تشکیل داد."

با نزدیک شدن به انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۴، جناح محافظه کار ساز و کاری با عنوان "شورای هماهنگی نیروهای انقلاب" طراحی کرد تا نامزد واحد این جناح در انتخابات را تعیین کند.

آقای احمدی نژاد در کنار علی لاریجانی، علی اکبر ولایتی، محسن رضایی و احمد توکلی یکی از نامزدهای مورد نظر بود، اما از همان ابتدا اعلام کرد به علت مشغولیت به کارهای شهرداری تهران نمی تواند در جلسات این شورا شرکت کند و خیلی زود مشخص شد خود را به تصمیمات این شورا مقید نمی داند.

البته در نهایت پروژه شورای هماهنگی شکست خورد و علاوه بر آقای احمدی نژاد، آقایان رضایی و لاریجانی و همین طور محمدباقر قالیباف از جناح محافظه کار نامزد انتخابات شدند.

نامزد ناشناخته

در حالی که در نظرسنجی های انتخاباتی شانس محمود احمدی نژاد برای پیروزی کم به نظر می رسید و کاندیداهای دیگر چندان او را جدی نمی گرفتند، آقای احمدی نژاد موفق شد با ۵ میلیون و ۷۰۰ هزار رای بعد از آقای هاشمی رفسنجانی در مکان دوم قرار گرفته و به همراه او به دور دوم انتخابات برود.

البته نتیجه دور اول انتخابات با اعتراض شدید کاندیداهای دیگر از جمله مهدی کروبی، مصطفی معین و اکبر هاشمی رفسنجانی روبه رو شد.

آقای کروبی نامه شدیداللحنی به آیت الله خامنه ای نوشت و از دخالت سپاه و بسیج در انتخابات گلایه کرد، آقای معین این انتخابات را "کودتای انتخاباتی" خواند و آقای هاشمی گفت شکایت خود را "در دادگاه عدل الهی" مطرح خواهد کرد.

در دور دوم، آقای احمدی نژاد توانست به راحتی و با ۱۷ میلیون رای (در مقابل ده میلیون رای آقای هاشمی) هفتمین رئیس جمهوری اسلامی ایران شود.

بسیاری از ناظران یکی از دلایل رای بالای محمود احمدی نژاد در دور دوم را خاطرات بد قشرهایی از مردم ایران از اکبر هاشمی رفسنجانی و در واقع رای "نه" به او می دانند.

دوران ریاست جمهوری

محمود احمدی نژاد

آقای احمدی نژاد در سال 1378 به عنوان استاندار سابق اردبیل، یکی از شاکیان روزنامه سلام بود

دوران ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد از دوره های پر فراز و نشیب جمهوری اسلامی است.

در زمینه سیاست خارجی، سیاست آقای احمدی نژاد تاکید بر پیشبرد برنامه هسته ای ایران علی رغم مخالفت های گسترده کشورهای غربی بود.

این سیاست که در میان مردم ایران هم در مجموع سیاستی مورد تایید ارزیابی می شود، منجر به ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل متحد و صدور سه قطعنامه تحریم علیه ایران شد؛ اتفاقی که در دیگر دوره های جمهوری اسلامی نیفتاده بود.

همچنین آقای احمدی نژاد در همان سال های اول ریاست جمهوری اش در یک سخنرانی واقعه کشتار یهودیان در جنگ جهانی دوم (هولوکاست) را زیر سوال برد و آن را افسانه خواند؛ البته او بعدا این گفته را تصحیح کرد و گفت صرفا خواستار تحقیق در این مورد شده است.

این گفته ها و حملات مداوم آقای احمدی نژاد به اسرائیل و کل کشورهای غربی، از یک سو محبوبیت زیادی برای او در میان مردم مسلمان جهان و حتی برخی از مخالفان آمریکا و اسرائیل در غرب به همراه آورد و از سوی دیگر، باعث پایین آمدن سطح روابط سیاسی ایران با کشورهای غربی و حتی همسایگان ایران شد.

در زمینه اقتصادی هم محمود احمدی نژاد که با شعار "آوردن نفت بر سر سفره مردم" بر سر کار آمده بود، در حالی به پایان دوره اش می رسد که نرخ تورم و بیکاری از سال ۸۴ بیشتر و میزان تولید و سرمایه گذاری کمتر شده است.

این در حالی است که در چهار سال گذشته قیمت جهانی نفت افزایش بی سابقه ای داشته و درآمد ایران در این چهار سال از فروش نفت، بیش از کل دوره هشت ساله ریاست جمهوری محمد خاتمی بوده است.

عملکرد محمود احمدی نژاد در بعد سیاسی و فرهنگی نیز با اعتراض های زیادی همراه بوده است. برخورد با فعالان سیاسی، کارگری، دانشجویی و حقوق زنان در این چهار سال شدیدتر شده که با اینکه در بعضی موارد دولت مسئولیت مستقیمی در این زمینه نداشته، اما رویکرد کلی آقای احمدی نژاد در افزایش این فشارها موثر دانسته شده است.

در حوزه فرهنگی هم که دولت مسئولیت مستقیمی دارد، اعتراض هایی به محدودیت های ایجاد شده وجود داشت. به ویژه در حوزه کتاب و موسیقی که در این چهار سال خبرهای زیادی از لغو مجوز کتاب ها و معطل شدن طولانی مدت کتاب ها در اداره کتاب وزارت ارشاد و نیز رکود کنسرت های موسیقی شنیده می شد.

محمود احمدی نژاد نخستین رئیس جمهوری ایران بود که در یک انتخابات دو مرحله ای پیروز شد و اولین رئیس جمهوری است که در پایان اولین دوره ریاست جمهوری اش با رقابتی جدی از سوی مخالفان روبه رو می شود.

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.