زندگی‌نامه نامزدها: محسن رضایی

محسن رضایی میرقائد، 10 شهریور 1333 در حوالی مسجد سلیمان به دنیا آمد. نام او در ابتدا سبزوار رضایی میرقائد بود، اما وقتی در سال 1353 برای تحصیل در رشته مهندسی مکانیک در دانشگاه علم و صنعت به تهران آمد و وارد مبارزات چریکی علیه سلطنت پهلوی شد، با نام محسن رضایی فعالیت می کرد. او در آن زمان از اعضای بلندپایه گروه چریکی اسلامی منصورون بود.

محسن رضایی در سال 1360 و در اولین ماه های جنگ ایران و عراق، در سن بیست و هفت سالگی با حکم آیت الله خمینی به فرماندهی سپاه پاسداران ایران رسید.

آیت الله خمینی حکم فرماندهی آقای رضایی را با نام محسن رضایی صادر کرد و بعد از آن آقای رضایی شناسنامه المثنی گرفت و نامش را رسما به محسن رضایی قائد تغییر داد. تصویر این مهر المثنی در زمان ثبت نام آقای رضایی برای انتخایات ریاست جمهوری سال 88 توجه بعضی ها را جلب کرد.

محسن رضایی بعد از پایان جنگ ایران و عراق تحصیلات مهندسی خود را نیمه کاره گذاشت و در رشته اقتصاد ادامه تحصیل داد و دکترای خود را در این رشته از دانشگاه تهران گرفت. آقای رضايی در مقام فرماندهی سپاه پاسداران، دانشگاه های "امام حسین"، "علوم پزشکی بقیه الله" و "دانشکده فرماندهی سپاه" را تأسیس کرد.

از سال 1368، با پایان جنگ، سپاه پاسداران "قرارگاه بازسازی خاتم النبیا" را راه انداخت و اجرای چند پروژه عمرانی را تحت نظر دولت اکبر هاشمی رفسنجانی بر عهده گرفت. او از سال 60 تا سال 76 فرمانده سپاه بود و در اولین روزهای دولت محمد خاتمی در شهریور 1376 از مقام خود استعفا کرد و بعد از مدت کوتاهی با حکم آیت الله خامنه ای، دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام شد و به ریاست کمیسیون اقتصاد کلان مجمع تشخیص مصلحت نیز برگزیده شد.

خروج از سپاه

محسن رضایی بعد از استعفا از فرماندهی سپاه از حضور در کلیه نیروهای نظامی کناره گیری کرد و وارد دنیای سیاست شد. او ابتدا در سال 1378 و در انتخابات مجلس ششم از شهر تهران نامزد شد، اما با توجه به حضور در لیست گروه های محافظه کار و استقبال گسترده تهرانی ها از نامزدهای اصلاح طلب، نتوانست به مجلس راه یابد.

محسن رضایی در این سال ها فعالیتش را در مجمع تشخیص مصلحت نظام متمرکز کرده و ايفای نقشی پررنگ در تدوین سند چشم انداز بیست ساله ایران و نیز کمک به اصلاح قانون سرمایه گذاری خارجی را از نقاط قوت کارنامه خود در مجمع نشخیص مصلحت می داند.

آقای رضایی در سال 1384 کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری شد. اما دو روز مانده به انتخابات از نامزدی انصراف داد. او در بیانیه ای که منتشر کرد، دلیل کناره گیری خود را "جلوگیری از تشتت آرای مردم" در اثر تعدد نامزدها عنوان کرد.

در سال 1386 (نوامبر 2007) مجمع عمومی پلیس بین الملل (اینترپل) حکم بازداشت بین المللی محسن رضایی، فرمانده سابق سپاه پاسداران و چند مقام دیگر ایرانی را به اتهام مشارکت در بمب گذاری در مرکز فرهنگی یهودیان آرژانتین در بوئنوس آیرس در سال 1994، صادر کرد. اگرچه رهبران ايران، اين اتهام را رد کرده و آن را بی اساس خوانده اند.

در فاصله سال های 84 تا 88 آقای رضایی تلاش کرد که اصولگرایان منتقد محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری وقت را حول محور خود و چند تن دیگر از چهره های شناخته شده جریان اصولگرا، از جمله علی لاریجانی، محمدباقر قالیباف و علی اکبر ولایتی، متشکل کند.

آقای رضایی به همراه این افراد ساز و کاری را با عنوان "دولت ائتلافی" دنبال می کرد و قصدش این بود یکی از این سه نفر نامزد ریاست جمهوری شوند.

اما با نزدیک شدن به زمان ثبت نام نامزدها، مشخص شد که هیچ یک از این سه نفر قصد کاندیدا شدن در انتخابات ندارند.

برخی ناظران دلیل اصلی این تصمیم را مخالفت رهبر ایران با رقابت سیاستمداران اصولگرا با محمود احمدی نژاد ذکر کرده اند.

در هر حال با شکست این طرح، محسن رضایی تصمیم گرفت شخصا و با عنوان "نامزد مستقل" وارد انتخابات شود.

آقای رضایی در سخنرانی های اخیر خود شدیدا از سیاست های دولت انتقاد کرده و گفته است "اگر مسیر فعلی ادامه پیدا کند ما به سمت پرتگاه می رویم."

البته او سیاست های اصلاح طلبان را نیز شکست خورده خوانده و از مردم خواسته است بین "شکست و پرتگاه" راه دیگری را انتخاب کنند.